Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to failure to propose specific grounds to the Court of Appeal.

Απόφαση 1368 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1368/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλέξανδρο Κασιώλα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Βασίλειο Νικόπουλο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Δημήτριο Κανελλόπουλο και Γεώργιο Καπερώνη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Μαϊου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων:Χ1, κατοίκου..., ως κληρονόμος του αρχικού διαδίκου ... και 2) ..., κατοίκου ...που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ευθύμιο Καυκόπουλο, ο οποίος ανακάλεσε την από 28-4-2006 δήλωση εκ του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ και παραστάθηκε αυτοπροσώπως.

Της αναιρεσίβλητης:Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ ΑΕ" που εδρεύει στο... και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Χαρίκλεια Απαλαγάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 28-6-1994 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 9090/1995 μη οριστική, 30095/99 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 558/2001 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζήτησε η ήδη αναιρεσίβλητη με την από 9-4-2001 αίτησή της, επί της οποίας εκδόθηκε η 639/2003 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την απόφαση αυτή και παρέπεμψε την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο Θεσσαλονίκης. Το Εφετείο Θεσσαλονίκης εξέδωσε την 202/2004 απόφαση, την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 7-4-2004 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Νικόπουλος ανέγνωσε την από 18-10-2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, ναι μεν η αοριστία της αγωγής λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο αυτεπαγγέλτως, για να δημιουργηθεί όμως λόγος αναιρέσεως πρέπει να προτείνεται στο Εφετείο στο Εφετείο και να αναγράφεται η πρόταση στο αναιρετήριο. Κατ' ακολουθίαν ο πρώτος λόγος της αναιρέσεως με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άνω άρθρ.559 αρ.14 Κ.Πολ.Δ αιτίαση της μη απόρριψης της αγωγής επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλομένη με την οποία ζητήθηκε η αναγνώριση της ανυπαρξίας της υπ'αριθμ.422/1989 αποφάσεως του Πολ. Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, ως απαράδεκτης, λόγω της αοριστίας της από την μη αναφορά στο δικόγραφό της των στοιχείων από τα οποία θα προέκυπτε ύπαρξη εννόμου συμφέροντος της ενάγουσας ήδη αναιρεσίβλητης για την άσκηση της αγωγής, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος διότι δεν αναφέρει ότι η αοριστία προτάθηκε στο Εφετείο.

Επειδή, η γενική βεβαίωση του δικαστηρίου της ουσίας ότι για τον σχηματισμό της κρίσης του ελήφθησαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, καλύπτει όλα ανεξάρτητα από το αν είναι δημόσια ή ιδιωτικά ή αν χρησιμεύουν προς άμεση ή έμμεση απόδειξη, εκτός εάν από το όλο περιεχόμενο της απόφασης δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι λήφθησαν υπόψη και εκείνα τα αποδεικτικά μέσα τα οποία με αντίστοιχο λόγο αναιρέσεως φέρονται ότι παραλείφθηκαν από το δικαστήριο, ενώ έχουν προσκομισθεί με επίκληση σ' αυτό.

Εξάλλου ναι μεν η δικαστική ομολογία λαμβάνεται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο της ουσίας, πλην όμως απαιτείται επίκληση αυτής και επομένως η παράλειψη της προσβαλλόμενης απόφασης να λάβει υπόψη δικαστική ομολογία, αν δεν την έχει επικαλεσθεί ο αντίδικος δεν δημιουργεί λόγο αναιρέσεως. Στην προκειμένη περίπτωση με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρ.559 αρ.11 εδ.

γ' Κ.Πολ.Δ πλημμέλεια της μη λήψης υπόψη των ακολούθων αποδεικτικών μέσων: α)της από 27/6/1969 αίτησης της ήδη αναιρεσίβλητης ενώπιον του Μον. Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης για έγγραφη προσημείωση υποθήκης, β)της υπ' αριθμ. 496/1969 απόφασης του Μον. Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης επί της άνω αιτήσεως με την οποία διατάχθηκε εγγραφή προσημείωσης επί των επιδίκων συνεχομένων δύο αγρών γ)των υπ' αριθμ. ...

και ... πωλητηρίων συμβολαίων του συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Γ. Τσούτσου με την οποία μεταβιβάσθηκαν από τους δικαιοπαρόχους των αναιρεσειόντων στην αναιρεσίβλητη οι δύο προσημειωμένοι συνεχόμενοι αγροί δ)της από ... έκθεσης εφαρμογής τίτλων του τοπογράφου ... του τοπογραφικού διαγράμματος που τη συνοδεύει και της συμπληρωματικής τεχνικής εκθέσεως του ίδιου από τις οποίες προκύπτει ότι η αναιρεσίβλητη απέκτησε δύο διαφορετικά συνεχόμενα ακίνητα που δεν ταυτίζονται με το επίδικο 2) την υπάρχουσα στην ένδικη αγωγή ομολογία της αναιρεσίβλητης ενάγουσας ότι επίδικα είναι συνεχόμενα 3)των καταθέσεων των μαρτύρων ανταπόδειξης ...

και .... Ο λόγος αυτός της αναίρεσης ως προς μεν τα υπό στοιχεία α-δ έγγραφα, τα οποία προσκόμισαν και επικαλέσθηκαν οι εναγόμενοι ήδη αναιρεσείοντες είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, καθ' όσον από την υπάρχουσα στην προσβαλλόμενη απόφαση γενική βεβαίωση του Εφετείου ότι ελήφθσηαν υπόψη όλα τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για τον σχηματισμό της κρίσης του σε συνδυασμό προς το όλο περιεχόμενο της απόφασης προκύπτει κατά τρόπο αδιστάκτως βέβαιο ότι ελήφθησαν υπόψη και τα έγγραφα αυτά, χωρίς να καταλείπεται καμιά αμφιβολία γι'αυτό, ως προς δε τη δικαστική ομολογία την περιεχόμενη στην ένδικη αγωγή ο λόγος είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι οι αναιρεσείουσες δεν αναφέρουν σ'αυτόν ότι επικαλέσθηκαν την ομολογία ενώπιον του εφετείου.

Τέλος δε ως προς τις καταθέσεις των ως άνω μαρτύρων ο λόγος είναι απορριπτέος ως αβάσιμος διότι από την αναιρεσιβαλλομένη προκύπτει ότι ελήφθησαν υπόψη οι καταθέσεις των μαρτύρων και περιλαμβάνονται στην υπ' αριθμ. 20296/95 εισηγητική έκθεση την οποία ρητώς αναφέρει το Εφετείο μεταξύ των εγγράφων που ελήφθησαν υπόψη.

Επειδή, για να είναι ορισμένος ο από το άρθρο 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσης της απόφασης πρέπει, εκτός των άλλων, να εκτίθενται σ'αυτόν οι κρίσιμες παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που αυτό δέχθηκε. Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο, μέρος πρώτο, λόγο αναιρέσεως πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για έλλειψη νόμιμης βάσης καθόσον περιέχει ελλιπείς, ασαφείς και αντιφατικές αιτιολογίες στο θέμα της εφαρμογής των τίτλων κυριότητας και συνακόλουθα ταυτότητας του επιδίκου με το διεκδικούμενο από την ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη ακίνητο.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αόριστος διότι δεν αναφέρονται σ'αυτόν οι παραδοχές του Εφετείου σχετικά με το ως άνω ουσιώδες ζήτημα της ταυτότητας του επιδίκου με το διεκδικούμενο με βάση τους τίτλους κυριότητας από την ενάγουσα ακίνητο, αλλά οι οποίες αναφορές περιορίζονται στο συμπέρασμα ου κατέληξε το δικαστήριο σχετικά με το θέμα αυτό, ότι δηλαδή το επίδικο είναι αυτό που αναφέρεται στους τίτλους της ενάγουσας.

Επειδή, για το παραδεκτό του από το αρθρ. 559 αρ. 12 Κ.Πολ.Δ. λόγου αναιρέσεως για παραβίαση των ορισμών του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων, πρέπει ο αναιρεσείων να επικαλεσθεί το αποδεικτικό μέσο στο δικαστήριο της ουσίας κατά τη συζήτηση μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και να αναφέρει στο σχετικό λόγο ότι έγινε η προαναφερόμενη επίκληση.

Επομένως ο τρίτος, μέρος δεύτερο, λόγος αναιρέσεως με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για παραβίαση των κανόνων που καθορίζουν την αποδεικτική δύναμη της δικαστικής ομολογίας που περιέχεται στο δικόγραφο της ένδικης αγωγής και αφορά το θέμα τα ταυτότητας του επιδίκου ακινήτου με εκείνο που αναφέρεται στους τίτλους κτήσεως της ενάγουσας είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο ότι οι εναγόμενοι ήδη αναιρεσείοντες επικαλέσθηκαν την ομολογία αυτή ενώπιον του Εφετείου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 7-4-2004 αίτηση αναιρέσεως των Κ. Μαυρομάτη κ.τ.λ κατά της υπ' αριθμ. 202/2004 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατό εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 21 Ιουνίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ