1365/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1365 / 2016 (Β Ποιν. Διακ., ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1365/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ-(ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ)

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αβροκόμη Θούα, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως), Νικήτα Χριστόπουλο, Πέτρο Σαλίχο - Εισηγητή, Ιωάννη Φιοράκη και Αγγελική Τζαβάρα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 και 9 Σεπτεμβρίου 2016, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευσταθίας Σπυροπούλου και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος-εκζητουμένου (όνομα) S. (επώνυμο) S. του V. και C., γεν. στις 8-11-1947, Grammichele Catania Ιταλίας, και ήδη κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Κομοτηνής, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Πυρομάλλη, κατά της υπ’ αριθμ. 9/23-6-2016 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Θράκης.

Το Συμβούλιο Εφετών Θράκης, με την ως άνω απόφασή του αποφάσισε την εκτέλεση του από 21-5-2012 ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, που εκδόθηκε από τον Εισαγγελέα της Εισαγγελίας της Δημοκρατίας στο Δικαστήριο του Τορίνο, Δρ. S. A., με αριθμό δικογραφίας 2014/... σε βάρος του ανωτέρω εκζητουμένου.

Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την με αριθμό και ημερομηνία 68/24-6-2016 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ’ αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Εφετείου Θράκης Ε. Α. και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 817/2016. Προκειμένης συζητήσεως

Αφού άκουσε

τον εκζητούμενο και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στο σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα, η οποία πρότεινε να γίνει τυπικά δεκτή και να απορριφθεί κατ’ ουσία η από 24 Ιουνίου 2016 και με αριθμό 68 έφεση του ανωτέρω, κατά της υπ’ αριθμ. 9/23-6-2016 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Θράκης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 449 ΚΠοινΔ., που εφαρμόζεται και όταν η έκδοση αλλοδαπού εγκληματία ζητείται κατά τις διατάξεις του Ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης (ν.3251/2004), εκείνος για τον οποίο ζητείται η έκδοση και ο εισαγγελέας έχουν το δικαίωμα να ζητήσουν από το συμβούλιο την αναβολή της συζήτησης. Το συμβούλιο μπορεί να αναβάλει τη συζήτηση για οκτώ το πολύ ημέρες.

Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 474 παρ. 2 και 502 παρ. 2 του ΚΠοινΔ., προκύπτει ότι το μεταβιβαστικό αποτέλεσμα της έφεσης προσδιορίζεται από την έκταση και το περιεχόμενο των λόγων της, στην έρευνα των οποίων περιορίζεται το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, που έχει εξουσία να κρίνει επί εκείνων μόνο των μερών της πρωτόδικης απόφασης στα οποία αναφέρονται οι προτεινόμενοι από τον εκκαλούντα λόγοι εφέσεως.

Τούτο ισχύει και επί του ένδικου μέσου της εφέσεως ενώπιον του κατ’ άρθρα 22 παρ.1 του ν.3251/2004 και 451 παρ.1 του ΚΠοινΔ. αρμόδιου τμήματος του Αρείου Πάγου εναντίον της περί εκτελέσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών (Α.Π.710/2015). Στην προκειμένη περίπτωση, κατά την εκφώνηση της υποθέσεως εμφανίσθηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου ο δικηγόρος Αθηνών Γ.

Δ. Π., ο οποίος, αφού δήλωσε ότι παρίσταται και εκπροσωπεί, δυνάμει της από 29-8-2016 έγγραφης εξουσιοδοτήσεως του, τον εκκαλούντα S. (ον.) S. (επ.), υπέβαλε εγγράφως αίτημα αναβολής της συζητήσεως της υποθέσεως, προκειμένου να χορηγηθεί στον εκκαλούντα - εκζητούμενο ικανός χρόνος για να προετοιμάσει την υπεράσπισή του, καθόσον ο χρόνος που έχει μεσολαβήσει από την ημερομηνία κοινοποιήσεως (31-8-2016) σ’ αυτόν του βουλεύματος στην Ιταλική γλώσσα έως την εκδίκαση της ένδικης εφέσεως δεν είναι επαρκής για να μελετήσει το εκκαλούμενο βούλευμα και να διαβουλευθεί με το συνήγορο του για την προετοιμασία της υπερασπίσεώς του, ώστε να τύχει μιας δίκαιης δίκης.

Ο λόγος, όμως, αυτός δεν δικαιολογεί τη χορήγηση της αιτούμενης αναβολής, διότι η γραπτή μετάφραση της εκκαλούμενης απόφασης παραγγέλθηκε, μετά από αίτηση του εκκαλούντος -εκζητούμενου και αφού ήδη αυτός είχε ασκήσει την κρινόμενη έφεσή του, εν γνώσει του περιεχομένου των λόγων της, στην έρευνα των οποίων, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, περιορίζεται το παρόν Δικαστήριο, που έχει εξουσία να κρίνει επί εκείνων μόνο των μερών της εκκαλούμενης απόφασης στα οποία αναφέρονται οι προτεινόμενοι απ’ αυτόν λόγοι εφέσεως, ώστε η απόρριψη του εν λόγω αιτήματος δεν προσβάλλει τα δικαιώματα επαρκούς προετοιμασίας της υπεράσπισής του.

Επομένως, το αίτημα αναβολής πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο και να προχωρήσει το Δικαστήριο στη συζήτηση της υποθέσεως.- Από τις διατάξεις των άρθρων 9 και 18 του ν. 3251/2004 "Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης κ.λπ." προκύπτει ότι αρμόδια δικαστική αρχή για την έκδοση της αποφάσεως εκτελέσεως τού ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, αν ο εκζητούμενος δεν συγκατατίθεται να προσαχθεί στο κράτος εκδόσεως του εντάλματος, είναι το Συμβούλιο Εφετών, στην περιφέρεια του οποίου αυτός διαμένει ή συλλαμβάνεται.

Από δε τη διάταξη του άρθρου 22 του ίδιου νόμου προκύπτει ότι κατά της οριστικής αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών είναι επιτρεπτή η άσκηση εφέσεως στον εκζητούμενο ή τον εισαγγελέα, μέσα σε προθεσμία είκοσι τεσσάρων ωρών από τη δημοσίευση της αποφάσεως, ενώπιον του Αρείου Πάγου, ο οποίος αποφαίνεται σε Συμβούλιο μετά από κλήτευση του εκζητούμενου.

Συνεπώς, η υπ’ αριθ. 68/24-6-2016 έφεση του εκζητούμενου από τις δικαστικές αρχές της Ιταλίας S. S. του V., που γεννήθηκε στις 8-11-1947 στη GRAMMICHELE {CATANIA Σικελίας} Ιταλίας, κατοίκου Αγγλίας και ήδη κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Κομοτηνής, κατά της υπ’ αριθ. 9/23-6-2016 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Θράκης, με την οποία αποφασίστηκε η κατ’ αυτού εκτέλεση του αναφερόμενου ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, προκειμένου να προσαχθεί στις αρμόδιες δικαστικές αρχές της Ιταλίας, για να εκτίσει το υπόλοιπο ποινής του, ήτοι φυλάκισης πέντε (5) ετών, πέντε (5) μηνών και είκοσι έξι (26) ημερών και πρόστιμο έξι χιλιάδων(6.000) ευρώ, από την ποινή των οκτώ (8) ετών και προστίμου 6.000 ευρώ, που του έχει επιβληθεί για τις αναφερόμενες στο ως άνω ένταλμα συλλήψεως πράξεις:

α) της συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση και β) της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα, ασκήθηκε, ενώπιον του Γραμματέα του άνω Συμβουλίου, νομοτύπως και εμπροθέσμως. Πρέπει, επομένως, να εξετασθεί, περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ.451 παρ.1 ΚΠοινΔ.).- Κατά το άρθρο 1 παρ. 1 του άνω ν. 3251/2004, το Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης είναι απόφαση ή διάταξη δικαστικής αρχής κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εκδίδεται με σκοπό τη σύλληψη και την προσαγωγή προσώπου, το οποίο ευρίσκεται στο έδαφος άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εφόσον το πρόσωπο αυτό ζητείται από τις αρμόδιες αρχές του Κράτους έκδοσης του εντάλματος στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας α) προκειμένου σε πρόσωπο στο οποίο έχει ήδη αποδοθεί η αξιόποινη πράξη να ασκηθεί ποινική δίωξη ή β) να εκτελεστεί ποινή ή μέτρο ασφαλείας, τα οποία στερούν την ελευθερία.

Στο άρθρο 2 του ίδιου νόμου ορίζεται το περιεχόμενο και ο τύπος του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, που περιέχει ειδικότερα τα ακόλουθα στοιχεία: α) την ταυτότητα και ιθαγένεια του εκζητουμένου, β) το όνομα, διεύθυνση, αριθμό τηλεφωνικής και τηλεομοιοτυπικής σύνδεσης και ηλεκτρονική διεύθυνση της δικαστικής αρχής έκδοσης του εντάλματος, γ) μνεία της εκτελεστής δικαστικής απόφασης του εντάλματος σύλληψης ή της συναφούς διάταξης δικαστικής αρχής, δ) φύση και νομικό χαρακτηρισμό του εγκλήματος, ε) περιγραφή των περιπτώσεων τέλεσης του εγκλήματος, στις οποίες περιλαμβάνονται ο χρόνος και τόπος τέλεσης, καθώς και η μορφή συμμετοχής του εκζητουμένου στην αξιόποινη πράξη, στ) την επιβληθείσα ποινή, αν πρόκειται για αμετάκλητη απόφαση ή το πλαίσιο ποινής που προβλέπεται για την αξιόποινη πράξη από τη νομοθεσία του κράτους μέλους έκδοσης του εντάλματος και ζ) στο μέτρο του δυνατού, κάθε άλλη πληροφορία σχετικά με την αξιόποινη πράξη και τις συνέπειές της.

Εξάλλου, κατά το άρθρο 5 του ίδιου νόμου, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκδίδεται για πράξεις, οι οποίες τιμωρούνται κατά τους ελληνικούς ποινικούς νόμους με στερητική της ελευθερίας ποινή ή με στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον δώδεκα (12) μηνών ή σε περίπτωση που έχει ήδη επιβληθεί ποινή ή μέτρο ασφαλείας, τα οποία στερούν την ελευθερία για απαγγελθείσες καταδίκες διάρκειας τουλάχιστον τεσσάρων (4) μηνών.

Κατά δε το άρθρο 10 παρ. 1 στοιχ. α’ του νόμου τούτου, υπό την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 11 έως 13 αυτού, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης εκτελείται εφόσον η αξιόποινη πράξη, για την οποία έχει εκδοθεί τούτο, συνιστά έγκλημα σύμφωνα με τους ελληνικούς ποινικούς νόμους, ανεξαρτήτως του νομικού χαρακτηρισμού, το οποίο τιμωρείται σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους έκδοσης του εντάλματος με στερητική της ελευθερίας ποινή ή με στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον δώδεκα (12) μηνών, όπως επίσης εκτελείται, κατά το στοιχ.

β’ της άνω παρ. 1 του άρθρου 10, εφόσον τα δικαστήρια του κράτους έκδοσης του εντάλματος καταδίκασαν τον εκζητούμενο σε ποινή ή μέτρο ασφαλείας, στερητικό της ελευθερίας τουλάχιστον τεσσάρων (4) μηνών για αξιόποινη πράξη, την οποία και οι ελληνικοί νόμοι χαρακτηρίζουν ως πλημμέλημα ή κακούργημα. Περαιτέρω, κατά την παρ. 2 του αμέσως ανωτέρω άρθρου 10, η εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης επιτρέπεται, χωρίς έλεγχο του διττού αξιοποίνου, για τις αναφερόμενες στην παράγραφο αυτή (2) αξιόποινες πράξεις, όπως αυτές ορίζονται από το δίκαιο του κράτους έκδοσης του εντάλματος, εφόσον τιμωρούνται στο κράτος αυτό με στερητική της ελευθερίας ποινή ή στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον τριών (3) ετών, ειδικότερα δε, μεταξύ άλλων και για εγκληματική οργάνωση και νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα (στοιχ.

α και θ) {Α.Π.616/2016, Α.Π. 1263/2015, Α.Π. 1288/2014]. Εξάλλου, στο άρθρο 11 του ίδιου νόμου, ορίζονται οι περιπτώσεις, που απαγορεύεται η εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και στο άρθρο 12 αυτού οι περιπτώσεις, που η δικαστική αΡΧΠ. Π οποία αποφασίζει για την εκτέλεση του εν λόγω εντάλματος, μπορεί να αρνηθεί την εκτέλεσή του.

Ο Έλληνας δικαστής, λοιπόν, ως δικαστική αρχή εκτελέσεως ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, αφού αρχικά ελέγξει τη νομιμότητα του εντάλματος, δηλαδή την εξωτερικά νομότυπη έκδοση (π.χ. έκδοση του εντάλματος από δικαστική αρχή) και την εσωτερική νομιμότητα αυτού (π.χ. έκδοση για αξιόποινες πράξεις και ποινές, που επιτρέπουν την παράδοση του εκζητουμένου), οφείλει, στη συνέχεια, να ερευνήσει, αν συντρέχει κάποιος από τους προβλεπόμενους στο άρθρο 11 του Ν. 3251/2004 λόγους υποχρεωτικής αρνήσεως εκτελέσεως του εντάλματος και, σε καταφατική περίπτωση, να εκδώσει απορριπτική απόφαση και να αρνηθεί την παράδοση του εκζητούμενου ή, αν συντρέχει κάποιος από τους λόγους δυνητικής αρνήσεως εκτελέσεως του εντάλματος του άρθρου 12 του ίδιου νόμου, η συνδρομή του οποίου παρέχει στο δικαστή τη διακριτική εξουσία, ασκούμενη σύμφωνα με τις ισχύουσες στο ελληνικό ποινικό σύστημα αρχές, να αρνηθεί την εκτέλεση του εντάλματος.

Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων συνάγεται ότι με βάση το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης μπορεί να συλλαμβάνεται και να παραδίδεται από ένα κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε άλλο μέλος αυτής κάθε υπόδικος ή κατάδικος για τα εγκλήματα, που αναφέρονται στις άνω διατάξεις του ν. 3251/2004, εφόσον συντρέχουν οι προαναφερθείσες θετικές προϋποθέσεις και ελλείπουν οι σχετικές υποχρεωτικές ή δυνητικές απαγορεύσεις (Α.Π.399/2015).

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 1 παρ. 2 του ίδιου νόμου, "η εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος δεν μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την προσβολή θεμελιωδών δικαιωμάτων και αρχών, που διατυπώνονται στο ισχύον Σύνταγμα και το άρθρο 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε κάθε περίπτωση, ο εκζητούμενος δεν απομακρύνεται, ούτε απελαύνεται, ούτε εκδίδεται σε κράτος όπου διατρέχει σοβαρό κίνδυνο να του επιβληθεί η ποινή του θανάτου ή να υποβληθεί σε βασανιστήρια ή άλλη απάνθρωπη ή εξευτελιστική ποινή ή μεταχείριση" (Α.Π.801/2015, Α.Π.1261/2013).

Τέλος, κατά το άρθρο 28§1 του ίδιου νόμου, "η αρμόδια δικαστική αρχή μπορεί, αφού αποφασίσει την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, να αναβάλει την προσαγωγή του εκζητούμενου, ώστε να διωχθεί στο Ελληνικό Κράτος ή, αν έχει ήδη καταδικασθεί, να εκτίσει στο ελληνικό έδαφος καταγνωσθείσα ποινή για έγκλημα διαφορετικό από εκείνο για το οποίο εκδόθηκε το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης".

Από την τελευταία αυτή διάταξη συνάγεται ότι οι εκκρεμείς δίκες στο Ελληνικό Κράτος δεν εμποδίζουν την εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως, αλλά είναι δυνητική η αναβολή της εκτελέσεως αυτού μόνο στις περιπτώσεις που ο εκζητούμενος είτε πρόκειται να διωχθεί για κάποια πράξη είτε έχει ήδη καταδικασθεί (Α.Π.253/2011, Α.Π.477/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση, από όλα τα έγγραφα, τα οποία υπάρχουν στη δικογραφία, μεταξύ των οποίων και τα πρακτικά της πρωτοβάθμιας δίκης, που αναγνώσθηκαν, σε συνδυασμό με όσα εξέθεσε στο ακροατήριο ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (εν Συμβουλίω) ο συνήγορος του εκζητούμενου - εκκαλούντος, τόσο προφορικά, όσο και με το υποβληθέν υπόμνημά του, αποδεικνύονται τα ακόλουθα:

Το Συμβούλιο Εφετών Θράκης, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, διέταξε την εκτέλεση του από 21-5-2012 ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως, που εκδόθηκε από τον Εισαγγελέα της Εισαγγελίας της Δημοκρατίας στο Δικαστήριο του Τορίνου, με βάση την απόφαση με αριθμ.2010/4695 Γεν. Μητρώο Δικαστηρίου αρ. 2009/2079 Μητρώο Καταγραφής Αξιόποινων Πράξεων αρ. 2009/30627 του Δικαστηρίου του Μιλάνου, που εκδόθηκε στις 27-4-2010 και επιβεβαιώθηκε με την από 7-2-2011 απόφαση του Εφετείου του Μιλάνου, τελεσίδικη από 25-5-2011, σε βάρος του υπηκόου Ιταλίας S. (επώνυμο) S. (όνομα) του V.

και C., που γεννήθηκε στις 8-11-1947 στην GRAMMICHELE (CATANIA Σικελίας) Ιταλίας, κατοίκου Αγγλίας και ήδη κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Κομοτηνής, προκειμένου να προσαχθεί στις αρμόδιες δικαστικές αρχές της Ιταλίας, για να εκτίσει το υπόλοιπο ποινής του, ήτοι φυλάκισης πέντε (5) ετών, πέντε (5) μηνών και είκοσι έξι (26) ημερών και πρόστιμο έξι χιλιάδων (6.000) ευρώ, από την ποινή φυλάκισης των οκτώ (8) ετών και προστίμου έξι χιλιάδων (6.000) ευρώ, που του έχει επιβληθεί για τις αναφερόμενες στο ως άνω ένταλμα συλλήψεως πράξεις:

α) της νομιμοποίησης προϊόντων εγκλήματος και β) της συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση, συνιστάμενες κατά τα πραγματικά τους περιστατικά στο ότι: "Ο S. S. του V. διέπραξε με άλλους πολλαπλά εγκλήματα κατά της περιουσίας: Συγκεκριμένα - μεταξύ άλλων - με τον Z. L. M., ο οποίος εργαζόταν στην Τράπεζα BSI ITALIA SPA, που προσωπικά αφαιρούσε χρήματα από τους λογαριασμούς των πελατών της Τράπεζας.

Ο γενικός διευθυντής της Τράπεζας BSI ITALIA SPA κατήγγειλε ότι είχαν αφαιρεθεί σημαντικά ποσά από τους τρέχοντες λογαριασμούς ή από καταθέσεις τίτλων πελατών της Τράπεζας. Οι διερευνήσεις διεξήχθησαν από την Οικονομική Αστυνομία. Επίσης, ο S. S. του V. κατηγορήθηκε ότι είχε λάβει σε δύο περιπτώσεις χρηματικά ποσά των 650.000 ευρώ και 250.000 ευρώ, προερχόμενα από την Τράπεζα.

Στο Μιλάνο από το 2008 μέχρι το 2009. Σημεία Β) και Γ) της απόφασης με ημερομηνία 27-4-2010 του Δικαστηρίου του Μιλάνου: σε συνεργασία με τρίτους, παράνομα έλαβε χρηματικά ποσά που προέρχονταν από λογαριασμούς πελατών της Τράπεζας BSI ITALIA SPA, ώστε να αποκομίσει κέρδος τόσο για τον ίδιο όσο και για άλλους. Στο Μιλάνο 01-10-2008, στο Τορίνο στις 16 και 26-1-2009.

Σημείο Δ) της απόφασης με ημερομηνία 27-4-2010 του Δικαστηρίου του Μιλάνου: σε συνεργασία, μεταξύ άλλων, με τον Z. L. M., ώστε να διαπράξει εγκλήματα κατά της περιουσίας. Συγκεκριμένα ο Z. L. M., ο οποίος εργαζόταν στην Τράπεζα BSI ITALIA SPA αφαιρούσε χρηματικά ποσά από τους λογαριασμούς των πελατών της Τράπεζας και τα κατέθετε σε λογαριασμούς στο όνομα του S..

Στο Μιλάνο και αλλού από το 2008 μέχρι τις 5-3-2009". Στις 3-3-2012 εκδόθηκε ένταλμα εκτέλεσης με αριθμό 6834/2011 SIEP της Εισαγγελίας στο Δικαστήριο του Μιλάνου, το οποίο ενσωματώθηκε στα μέτρα εκτέλεσης συντρεχουσών ποινών με αρ. 1900/2014 SIEP, που εκδόθηκε από την Εισαγγελία στο Δικαστήριο του Τορίνου στις 11-11-2014 για το υπόλοιπο της ποινής φυλακίσεως διάρκειας οκτώ (8) ετών, έντεκα (11) μηνών και είκοσι πέντε (25) ημερών και εκδόθηκε από το γραφείο αυτό το εκδικαζόμενο ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης μόνο για το υπόλοιπο της ποινής που αναφέρεται στην απόφαση, που εξέδωσε το Δικαστήριο του Μιλάνου στις 27-4-2010.

Οι ως άνω άδικες πράξεις (νομιμοποίηση προϊόντων εγκλήματος και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση) προβλέπονται και τιμωρούνται από τα άρθρα 110, 648 BIS και 416 παρ. 1 του Ποινικού Κώδικα Ιταλίας, με μέγιστη στερητική της ελευθερίας ποινή τριών τουλάχιστον ετών. Το ένδικο ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως περιέχει όλα τα οριζόμενα στο άρθρο 2 του ν. 3251/2004 στοιχεία (ταυτότητα του εκζητούμενου, όνομα, διεύθυνση και λοιπά στοιχεία της δικαστικής αρχής έκδοσης του εντάλματος, μνεία της εκτελεστής δικαστικής αποφάσεως στην οποία βασίστηκε η έκδοση του εντάλματος, τη φύση και το νομικό χαρακτηρισμό των αξιόποινων πράξεων, για τις οποίες καταδικάσθηκε ο εκζητούμενος, με περιγραφή τέλεσης των περιστάσεων τέλεσης, στις οποίες περιλαμβάνονται ο χρόνος και ο τόπος τέλεσης καθώς και η μορφή συμμετοχής του εκζητούμενου, τις νομικές διατάξεις που προβλέπουν και τιμωρούν τις εν λόγω πράξεις :

α) της συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση και β) της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα, την επιβληθείσα σε βάρος του εκζητούμενου ποινή και το υπόλοιπο της ποινής προς εκτέλεση, καθώς και, στο μέτρο του δυνατού, κάθε άλλη πληροφορία σχετική με τις ως άνω αξιόποινες πράξεις και τις συνέπειές της, πληροί δε τις προϋποθέσεις και τους όρους της τυπικής νομιμότητας αυτού κατά το ν.3251/2004.

Προσθέτως, οι ανωτέρω αξιόποινες πράξεις για τις οποίες διώχθηκε και τιμωρήθηκε στην Ιταλία ο εκζητούμενος, εμπίπτουν σε εκείνες τις πράξεις, για τις οποίες, κατά το άρθρο 10 παρ. 2 περιπτ. α’ και θ’ του ν. 3251/2004, επιτρέπεται η εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης και χωρίς έλεγχο του διττού αξιοποίνου και με μόνη προϋπόθεση να τιμωρείται στο κράτος εκδόσεως του εντάλματος με στερητική της ελευθερίας ποινή ή στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας τουλάχιστον τριών (3) ετών ως προς το ανώτατο όριό τους, περίπτωση η οποία κατά τα παραπάνω συντρέχει στην προκειμένη περίπτωση.

Ανεξαρτήτως τούτου, οι εν λόγω αξιόποινες πράξεις : α) της νομιμοποίησης προϊόντων εγκλήματος και β) της συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση, που προβλέπονται και τιμωρούνται με μέγιστη στερητική της ελευθερίας ποινή τριών τουλάχιστον ετών από τα άρθρα 110, 648 BIS και 416 παρ. 1 του Ιταλικού Ποινικού Κώδικα, τιμωρούνται και από το Ελληνικό ποινικό δίκαιο σε κακουργηματική μορφή, και ειδικότερα, από τα άρθρα 187 παρ.1 Π.Κ.

και 3 περ. α’ και 45 παρ.1 του Ν.3691/2008, που προβλέπεται ποινή κάθειρξης μέχρι δέκα (10) ετών. Τέλος, στο ένδικο ένταλμα σύλληψης σαφώς προσδιορίζεται η ποινή που επιβλήθηκε (στερητική της ελευθερίας ποινή οκτώ (8) ετών και πρόστιμο 6.000 ευρώ και το μέρος αυτής, που δεν έχει εκτιθεί [πέντε (5) ετών, πέντε (5) μηνών και είκοσι έξι (26) ημερών].

Με τα δεδομένα αυτά, το ένδικο ένταλμα περιέχει όλα τα οριζόμενα στο άρθρο 2 του ν. 3251/2004 στοιχεία τυπικής νομιμότητας αυτού, ενώ, η Ιταλική ιθαγένεια του εκκαλούντα - εκζητούμενου, πέραν του ότι δεν αμφισβητήθηκε από τον ίδιο, ο οποίος δήλωσε, τόσο, κατά τη σύλληψή του, όσο και ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου ότι είναι Ιταλός υπήκοος, προκύπτει αναντίρρητα από τον αναφερόμενο τόπο γέννησης αυτού στο εν λόγω ένταλμα (Γκρανμικέλε, Κατάνη-Σικελία), ως και από το, επίσημα μεταφρασμένο, υπ’ αριθμ.

BORL0000000070041 από 22-12-2015 έγγραφο του Τμήματος S.I.Re.N.E της Ιταλίας και, επομένως, ο αντίθετος ισχυρισμός του εκκαλούντα, περί υποχρεωτικής άρνησης εκτέλεσης του ένδικου εντάλματος από τη μη αναγραφή της ιθαγένειας, με συνέπεια να μην είναι δυνατή η εκ μέρους του Δικαστηρίου τούτου διαπίστωση συνδρομής των προϋποθέσεων του άρθρου 11 περ.

η’ του ν.3251/2004, που περιέχεται στο δεύτερο λόγο έφεσης, πρέπει να απορριφθεί. Επιπλέον συντρέχουν οι προβλεπόμενες από τις διατάξεις των άρθρων 5 και 10 παρ. 1β του ως άνω νόμου προϋποθέσεις του επιτρεπτού της εκδόσεως του εντάλματος, επιβληθείσα ποινή τουλάχιστον τεσσάρων μηνών, για πράξη αξιόποινη σε βαθμό κακουργήματος κατά το ελληνικό δίκαιο.

Αντίθετα, δεν συντρέχει κάποια από τις προβλεπόμενες στα άρθρα 11 και 12 του ανωτέρω νόμου περιπτώσεις απαγορεύσεως της εκτελέσεως ή δυνατότητας να απαγορευθεί η εκτέλεση του εντάλματος για τις προαναφερόμενες πράξεις, που διώχθηκε και τιμωρήθηκε ο εκζητούμενος εκκαλών, ενώ, προσέτι, δεν υπάρχουν αποχρώσες ενδείξεις και δη συγκεκριμένα, αξιόπιστα και με ακρίβεια στοιχεία ότι συντρέχουν σοβαροί και αποδεδειγμένοι λόγοι, που να θεωρηθεί ότι ο εκζητούμενος θα διατρέξει κίνδυνο απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης λόγω των γενικών συνθηκών κράτησης στο κράτος μέλος έκδοσης (Ιταλία), οι οποίες δεν συνάδουν προς το άρθρο 3 της ΕΣΔΑ και τα θεμελιώδη δικαιώματα, ιδίως προ το άρθρο 4 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, επομένως, ορθώς απορρίφθηκε από το Συμβούλιο Εφετών ο σχετικός ισχυρισμός και το συναφές με αυτόν περί αναβολής αίτημα, οι περί του αντιθέτου δε προβαλλόμενοι ισχυρισμοί με τους πρώτο και τέταρτο λόγους εφέσεως είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν.

Τέλος, αβάσιμος τυγχάνει και ο τρίτος λόγος εφέσεως περί μη αιτιολογημένης απόρριψης ισχυρισμού του εκζητούμενου για εφαρμογή εν προκειμένω του άρθρου 20 του ν. 3251/2004, αιτιώμενος ότι εκκρεμεί προς εκτέλεση εναντίον του και ένταλμα των ελληνικών δικαστικών Αρχών και συγκεκριμένα το από 15-3-2012 ένταλμα του Ανακριτή Πλημμελειοδικών Πειραιώς, το οποίο διαβιβάσθηκε στον Εισαγγελέα Εφετών Πειραιώς, προκειμένου να τραπεί σε ευρωπαϊκό, υφισταμένου, συνεπώς, προγενέστερου ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης σε βάρος του, καθόσον δεν συντρέχει περίπτωση συνδρομής στην προκειμένη περίπτωση του άρθρου 20 του ν.3251/2014, αφού δεν προκύπτει η έκδοση άλλου ευρωπαϊκού εντάλματος σε βάρος του, όπως αβάσιμα υποστηρίζει ο εκκαλών, ενώ, τέλος, ορθά, σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στη μείζονα σκέψη, κρίθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι πρέπει, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 28 §1 του ν. 3251/2004, να αναβληθεί η άμεση προσαγωγή του ανωτέρω εκζητούμενου στις αρμόδιες δικαστικές αρχές της Ιταλίας μέχρις ότου ολοκληρωθεί η ποινική διαδικασία, που εκκρεμεί κατ’ αυτού, για την οποία εκδόθηκε το υπ’ αριθμ. 1005/19-12-2013 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Πειραιώς, με το οποίο διατηρήθηκαν σε ισχύ τα υπ’ αριθμ.

ΑΝΒ/16/15-3-2012 και ΑΝΒ/ΕΣ/23/21-3-2013 εντάλματα σύλληψης του Β’ Ανακριτή Πειραιώς και διατάχθηκε η παραπομπή του ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πειραιώς, προκειμένου να δικαστεί για τις κακουργηματικές πράξεις: α) της απάτης από κοινού και κατ’ εξακολούθηση από την οποία το περιουσιακό όφελος και η αντίστοιχη επενεχθείσα ζημία υπερβαίνει το ποσό των 120.000 ευρώ και β) της πλαστογραφίας μετά χρήσεως από την οποία το περιουσιακό όφελος και η προξενηθείσα ζημία υπερβαίνει το ποσό των 120.000 ευρώ.

Μετά από όλα τα προεκτιθέμενα, το Συμβούλιο Εφετών Θράκης, το οποίο διέταξε την εκτέλεση του από 21-5-2012 ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, που εκδόθηκε σε βάρος του εκκαλούντος από τον Εισαγγελέα της Εισαγγελίας της Δημοκρατίας στο Δικαστήριο του Τορίνου, προς το σκοπό προσαγωγής αυτού στις αρμόδιες ιταλικές δικαστικές αρχές για να εκτίσει το υπόλοιπο της ανωτέρω ποινής του, αναβάλλοντας, όμως, την προσαγωγή του μέχρι να ολοκληρωθεί η ως άνω ποινική διαδικασία, που εκκρεμεί σε βάρος του, δεν έσφαλε και πρέπει η κρινόμενη έφεση να απορριφθεί στο σύνολο της ως αβάσιμη κατ’ ουσία και να καταδικασθεί ο εκκαλών στα δικαστικά έξοδα (άρθρ.583 παρ.1 ΚΠοινΔ.).-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται τυπικά και απορρίπτει κατ’ ουσία την υπ’ αριθμ. 68/2016 έφεση του εκζητούμενου S. (επώνυμο) S. (όνομα) του V., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Κομοτηνής, κατά της υπ’ αριθμ. 9/23-6-2016 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Θράκης, με την οποία αυτό αποφάσισε την εκτέλεση του από 21-5-2012 ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης, που εκδόθηκε από τον Εισαγγελέα της Εισαγγελίας της Δημοκρατίας στο Δικαστήριο του Τορίνου κατά του ανωτέρω. Και

Καταδικάζει τον εκκαλούντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Σεπτεμβρίου 2016. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Σεπτεμβρίου 2016.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ