1365/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1365 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1365/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 28 Μαΐου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Δ. Γ. του Ν., κατοίκου ..., η οποία παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αντώνιο Μπιτσάκη.

Του αναιρεσιβλήτου: Π. Φ. του Χ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 8-5-2002 και 22-8-2002 αγωγές του ήδη αναιρεσιβλήτου και της ήδη αναιρεσείουσας αντίστοιχα, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3369/2006 του ίδιου Δικαστηρίου, 445/2008 μη οριστική και 6051/2009 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 15-1-2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευφημία Λαμπροπούλου ανέγνωσε την από 7-12-2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλόμενης αποφάσεως κατά παραδοχή του πρώτου λόγου της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως κατά το πρώτο σκέλος του και την απόρριψη των λοιπών λόγων αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αναιρεσιβλήτου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την 10533Δ/18-3-2010 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ..., την οποία προσκομίζει η επισπεύδουσα τη συζήτηση της υποθέσεως αναιρεσείουσα, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση από 15-1-2010 αιτήσεως για αναίρεση της 6051/2009 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών με την πράξη καταθέσεως και ορισμού δικασίμου που υπάρχει κάτω από αυτήν και με κλήση για συζήτηση κατά την αρχικά ορισθείσα προς τούτο δικάσιμο (12-12-2011), κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση αυτής για την αναφερόμενη στην αρχή αυτής της αποφάσεως δικάσιμο (28-5-2012), επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο.

Εξάλλου από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά του δικαστηρίου τούτου προκύπτει ότι κατά την πιο πάνω δικάσιμο (28-5-2012), κατά την οποία συζητήθηκε η υπόθεση με εκφώνησή της από τη σειρά του οικείου πινακίου, δεν εμφανίστηκε ο αναιρεσίβλητος ούτε κατέθεσε δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ. Δεδομένου δε ότι η μετά την αναβολή αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων (άρθρο 226 παρ.4 εδ.γ και δ Κ.Πολ.Δ), πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση παρά την απουσία του αναιρεσιβλήτου (άρθρο 576 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.).

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ.γ Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως παρέχεται αν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Εξάλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 270 παρ. 2 εδ.γ και δ Κ.Πολ.Δ. (όπως ίσχυε μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 12 ν. 2915/2001 και πριν την αντικατάστασή του με το άρθρο 28 ν. 3994/2011 και έχει εφαρμογή στην προκείμενη υπόθεση, της οποίας ο χρόνος συζητήσεως στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο ήταν η 15-12-2005): "Ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου ή προξένου λαμβάνονται υπόψη το πολύ τρεις για κάθε πλευρά και μόνο αν έχουν δοθεί ύστερα από κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από τη βεβαίωση και, αν πρόκειται να δοθούν στην αλλοδαπή, οκτώ τουλάχιστον ημέρες πριν από αυτή.

Για την αντίκρουση ένορκων βεβαιώσεων επιτρέπεται η προσκομιδή, μέσα στην προθεσμία της παρ.3 του άρθρου 237, πρόσθετων βεβαιώσεων ίσου αριθμού προς τις αντικρουόμενες". Οι διατάξεις αυτές εφαρμόζονται και στη διαδικασία της δευτεροβάθμιας δίκης (άρθρο 524 παρ.1 Κ.Πολ.Δ.). Αν προσκομισθούν από κάποιο διάδικο περισσότερες από τρεις ένορκες βεβαιώσεις λαμβάνονται υπόψη οι τρεις πρώτες κατά τη σειρά της επικλήσεώς τους.

Το όριο των τριών ένορκων βεβαιώσεων ισχύει αθροιστικά για το σύνολο των αντικειμένων της δίκης που κάθε διάδικο μέρος αποσκοπεί να υποστηρίξει ή να αντικρούσει με τις ένορκες βεβαιώσεις, όπως συμβαίνει στην περίπτωση της αντικειμενικής σωρεύσεως αγωγών (άρθρo 218 Κ.Πολ.Δ.) ή της ανταγωγής (άρθρο 268 Κ.Πολ.Δ.), δηλαδή και στις περιπτώσεις αυτές τρεις συνολικά ένορκες βεβαιώσεις επιτρέπεται σε κάθε διάδικο μέρος να επικαλεσθεί και να προσκομίσει (Α.Π. 1103/ 2011).

Αν όμως εισάγονται στο δικαστήριο δύο αντίθετα εισαγωγικά δίκης δικόγραφα, όπως αγωγές, κάθε διάδικο μέρος έχει δικαίωμα να επικαλεσθεί μέχρι τρεις ένορκες βεβαιώσεις για την απόδειξη της αγωγής του και μέχρι τρεις προς ανταπόδειξη κατά της αγωγής του αντιδίκου του. Αυτό γιατί υπάρχει το ενδεχόμενο να μη συνεκδικασθούν οι αντίθετες αγωγές, αφού η συνεκδίκαση ή μη εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου (άρθρο 246 Κ.Πολ.Δ.) αλλά και γιατί και στην περίπτωση της συνεκδικάσεως, εφόσον υποβληθούν από κάθε διάδικο μέρος χωριστές εγγραφες προτάσεις για κάθε μία από τις υποθέσεις, δεν μπορεί το δικαστήριο να διακρίνει ποιες είναι οι τρεις πρώτες κατά τη σειρά της επικλήσεώς τους.

Εξάλλου ναι μεν κατά το άρθρο 529 παρ.1 εδ.α Κ.Πολ.Δ. στην κατ' έφεση δίκη επιτρέπεται να γίνει επίκληση και προσκομιδή νέων αποδεικτικών μέσων, όχι όμως και ένορκων βεβαιώσεων περισσότερων των τριών για κάθε διάδικο μέρος, δηλαδή δεν επιτρέπεται να ληφθούν υπόψη επιπλέον ένορκες βεβαιώσεις, εφόσον στη δίκη στον πρώτο βαθμό λήφθηκαν ήδη υπόψη τρεις ένορκες βεβαιώσεις για κάθε διάδικο μέρος, που με επίκληση προσκομίζονται και στο εφετείο (Α.Π. 1103/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση από την επισκόπηση των από 21-1-2009 εγγράφων προτάσεων της αναιρεσείουσας που κατατέθηκαν κατά τη συζήτηση επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι αυτή επικαλέσθηκε τις εξής κατά σειρά ένορκες βεβαιώσεις τρίτων προσώπων (εκτός εκείνων που είχαν ληφθεί στα πλαίσια άλλης δίκης, τις οποίες επικαλέσθηκε μόνο ως δικαστικά τεκμήρια):

α) την .../27-10-2003 της Σ. Γ. ενώπιον της συμβολαιογράφου Μυτιλήνης Χαριτούλας Σταυρίδου, β) την 8028/29-10-2003 του Α. Τ. ενώπιον του συμβολαιογράφου Αθηνών Αλεξάνδρου Μπουρνόζου, γ) την .../29-10-2003 της Θ. Β. ενώπιον του συμβολαιογράφου Αθηνών Αλεξάνδρου Μπουρνόζου, δ) την .../27-10-2003 της Μ. Κ. ενώπιον του συμβολαιογράφου Ιωαννίνων Σταύρου Παργανά, ε) την .../29-10-2003 του Μ.

Λ. ενώπιον του συμβολαιογράφου Αθηνών Αλεξάνδρου Μπουρνόζου, στ) την .../29-10-2003 της Ε. Κ. ενώπιον της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Μαρίας Ατσαλά και τις αντίστοιχες εκθέσεις επιδόσεως των σχετικών κλήσεων προς τον αναιρεσίβλητο προκειμένου να παραστεί κατά τη λήψη τους, ήτοι την .../22-10-2003 της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών ...

για τις τρεις πρώτες και την 3255γ/22-10-2003 της ίδιας δικαστικής επιμελήτριας για της άλλες τρεις, τις οποίες (όλες) είχε επικαλεσθεί ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και ειδικότερα τις τρεις πρώτες για την απόδειξη της βασιμότητας της αγωγής της και τις τρεις τελευταίες για την απόδειξη της αβασιμότητας της αγωγής του αναιρεσιβλήτου και ζ) την .../14-2-2007 του Ι.

Ν. ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Χριστίνας Γαλούση και την αντίστοιχη έκθεση επιδόσεως της σχετικής κλήσεως στον αναιρεσίβλητο, ήτοι την 11501Γ/9-2-2007 του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ..., την οποία επικαλέστηκε για πρώτη φορά στο εφετείο. Εξάλλου από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει ότι το εφετείο για το σχηματισμό της δικανικής του κρίσεως, από τις ανωτέρω ένορκες βεβαιώσεις έλαβε υπόψη τις αναφερόμενες με τα στοιχεία δ, ε και στ, ενώ τις μεν αναφερόμενες με τα στοιχεία α, β και γ δεν έλαβε υπόψη "κατ' άρθρο 270 παρ.2 εδ.γ Κ.Πολ.Δ.", ήτοι προδήλως διότι υπερβαίνουν τον αριθμό των τριών, της δε αναφερόμενης με το στοιχείο ζ δεν έκανε καν μνεία.

Μη λαμβάνοντας υπόψη το εφετείο τις ανωτέρω αναφερόμενες με τα στοιχεία α, β και γ ένορκες βεβαιώσεις, υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ.11 περ.γ Κ.Πολ.Δ. διότι, σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί στην αρχή αυτής της σκέψεως, η αναιρεσείουσα είχε δικαίωμα να επικαλεσθεί ανά τρεις ένορκες βεβαιώσεις για καθεμία από τις δύο συνεκδικαζόμενες αντίθετες αγωγές.

Τούτο δε ανεξαρτήτως του ότι, και υπό την κατά τ' ανωτέρω αποκρουόμενη εκδοχή ότι η αναιρεσείουσα είχε δικαίωμα να επικαλεσθεί μόνο τρεις ένορκες βεβαιώσεις και για τις δύο συνεκδικαζόμενες αγωγές, το εφετείο όφειλε να λάβει υπόψη τις ανωτέρω αναφερόμενες με τα στοιχεία α, β και γ, διότι αυτές πρώτες επικαλέσθηκε η αναιρεσείουσα.

Ενόψει όλων αυτών ο σχετικός πρώτος λόγος της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως κατά το πρώτο σκέλος του, είναι βάσιμος. Επομένως πρέπει να γίνει δεκτός ο αναιρετικός αυτός λόγος, παρελκούσης της έρευνας των λοιπών λόγων αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί δε η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου από άλλους δικαστές είναι δυνατή (άρθρο 580 παρ.3 Κ.Πολ.Δ.) και να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας σύμφωνα με το σχετικό αίτημα της τελευταίας (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 6051/2009 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Ιουνίου 2012.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 31 Ιουλίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ