1364/2015 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1364 / 2015 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1364/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεώργιο Σακκά, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (ως αρχαιότερο της συνθέσεως, μη υπάρχοντος Αντιπροέδρου στη σύνθεση του Τμήματος), Χαράλαμπο Καλαματιανό, Ειρήνη Καλού, Σοφία Ντάντου και Γεώργιο Χοϊμέ, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Οκτωβρίου 2015, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "G. TRANS ΑΕ", που εδρεύει ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ι. Λ. του Δ., κατοίκου ... και 2) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "GROUPAMA ΦΟΙΝΙΞ Α.Ε.Α.Ε.", που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σωτήριο Ζιώγα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-1-2009 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκε με την από 10-3-2009 αγωγή του ήδη 1ου των αναιρεσιβλήτων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1144/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5135/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 26-9-2014 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο οι αναιρεσίβλητοι όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ειρήνη Καλού διάβασε την από 12-10-2015 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 26-9-2014 αίτησης αναίρεσης κατά της υπ’ αριθμ. 5135/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Aπό την υπ’ αριθμ. .../6-4-2015 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Άρτας Χ. Σ. Β., την οποία επικαλούνται και προσκομίζουν οι αναιρεσίβλητοι που επισπεύδουν τη συζήτηση, προκύπτει ότι κατόπιν έγγραφης παραγγελίας του νομίμως παριστάμενου πληρεξουσίου δικηγόρου τους Σωτηρίου Ζιώγα, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης από 26-9-2014 αίτησης αναίρεσης κατά των αναιρεσιβλήτων και της υπ’ αριθμ. 5135/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών με πράξεις καταθέσεως δικογράφου και ορισμού δικασίμου για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσας (23-10-2015) και κλήση προς εμφάνιση κατά τη συζήτηση αυτής, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσείουσα.

Η τελευταία, όμως, δεν εμφανίστηκε κατά τη συζήτηση της εν λόγω αίτησης κατά την ως άνω δικάσιμο, κατά την οποία εκφωνήθηκε και συζητήθηκε η υπόθεση κατά τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, αλλ’ ούτε κατέθεσε την κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ. δήλωση. Επομένως, πρέπει, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ., παρά την απουσία αυτής, να προχωρήσει το Δικαστήριο στη συζήτηση της υπόθεσης.

Με την από 26-9-2014 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η εκδοθείσα αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο και τη σύμβαση ασφαλίσεως αυτού υπ’ αριθμ. 5135/2011 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, το οποίο, αφού δέχτηκε στην ουσία της την έφεση των αναιρεσιβλήτων κατά της πρωτόδικης απόφασης, που είχε δεχθεί κατά ένα μέρος την από 12.01.2009 αγωγή της αναιρεσείουσας κατά των αναιρεσιβλήτων και είχε απορρίψει την από 10.03.2009 αγωγή του πρώτου αναιρεσίβλητου κατά της αναιρεσείουσας, οι οποίες (αγωγές) αφορούσαν απαίτηση αποζημιώσεως για ζημίες που προκλήθηκαν από αυτοκίνητο και επιδίκαση χρηματικής ικανοποιήσεως λόγω ηθικής βλάβης, δικάζοντας στη συνέχεια (το Εφετείο) την υπόθεση, απέρριψε τελικά την αγωγή της αναιρεσείουσας και δέχτηκε κατά ένα μέρος την αγωγή του πρώτου αναιρεσίβλητου.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρ. 335, 338, 339, 340, 591 παρ. 1 και 681 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι το δικαστήριο και στην ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημιές από αυτοκίνητο, για να σχηματίσει τη δικανική πεποίθησή του, αναφορικά με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων, που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και έχουν ανάγκη αποδείξεως, υποχρεούται να λάβει υπ’ όψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, που επικαλούνται και νομίμως προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς πάντως να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή, αξιολόγηση του καθενός από αυτά.

Τέτοιοι ισχυρισμοί είναι και αυτοί, που θεμελιώνουν την αγωγή. Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αρ. 11γ’ ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν, είτε προς άμεση απόδειξη είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, προς απόδειξη ή ανταπόδειξη πραγματικού ισχυρισμού που έχει ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως για τη στοιχειοθέτηση του αναιρετικού αυτού λόγου αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για λήψη υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας προσκομισθέντων με επίκληση αποδεικτικών μέσων, τα οποία έχει υποχρέωση να λάβει υπόψη κατά τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339 και 346 ΚΠολΔ (Ολ.ΑΠ 2/2008).

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμ. 11 περ. γ’ του ΚΠολΔ, επειδή το Εφετείο για το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος, με βάση το οποίο έκρινε ότι αποκλειστικώς υπαίτιος του ένδικου αυτοκινητικού ατυχήματος και των προκληθεισών ζημιών απ’ αυτό είναι ο προστηθείς από την αναιρεσείουσα G.

TRANS AE στην οδήγηση του υπ’ αριθμ. ... ΔΧΦ αυτοκινήτου, νομής και κατοχής της, Μ. Φ. και ότι ουδεμία υπαιτιότητα βαρύνει τον πρώτο αναιρεσίβλητο οδηγό του υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, το οποίο ανήκε στην ιδιοκτησία του και ήταν ασφαλισμένο για τις έναντι τρίτων ζημίες στη δεύτερη αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρία, δεν έλαβε υπόψη του και δεν εκτίμησε, αποδεικτικά μέσα που η αναιρεσείουσα επικαλέστηκε και προσκόμισε νόμιμα προς απόδειξη του ισχυρισμού της ότι το ατύχημα οφείλεται αποκλειστικά σε αμέλεια του πρώτου αναιρεσίβλητου οδηγού και συγκεκριμένα:

την ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου ένορκη κατάθεση του μάρτυρα της αναιρεσείουσας Μ. Φ. (οδηγού του οχήματός της), όπως αυτή εμπεριέχεται στα πρακτικά συνεδριάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ταυτάριθμα με την υπ’ αριθμ. 1144/2010 πρωτόδικη απόφαση, καθώς και τα νομίμως επικληθέντα και απ’ αυτήν στο Εφετείο και στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο παραστατικά και συγκεκριμένα:

α) το υπ’ αριθμ. .../ 02.10.2008 Δελτίο Αποστολής - Τιμολόγιο αγοράς ανταλλακτικών για την αντικατάσταση των βλαβέντων κατά τη σύγκρουση μερών του υπ’ αριθμ. ... ΔΧΦ αυτοκινήτου, της εταιρείας Κ. Μ. - Α. Ν. Ο.Ε. (φανάρι αριστερό, φαναριέρα αριστερή, φλας αριστερό, πλαστικό προφυλακτήρα, σκαλοπάτι κάτω αριστερό, βάση φαναριέρας αριστερά, βάση φαναριέρας εσωτ.

αριστερά, βάση σκαλοπατιού) και β) την υπ’ αριθμ. .../18.10.2008 απόδειξη παροχής υπηρεσιών για τις εργασίες τοποθέτησης των ως άνω ανταλλακτικών και επισκευής του ως άνω οχήματος (εργασίες βαφής και τοποθέτησης αρ. φαναριέρας με φανάρι και φλας και κάλυμμα, αριστερού προφυλακτήρα, βαφή και επισκευή μεσαίου προφυλακτήρα, βαφή και επισκευή αριστερού σκαλοπατιού και σκαλοπατιέρας και βαφή και επισκευή αρ.

προέκτασης πόρτας), από τα οποία αποδεικνύονται τα βλαβέντα μέρη του οχήματος της αναιρεσείουσας και ότι οι συνθήκες υπό τις οποίες δέχτηκε η προσβαλλόμενη απόφαση ότι έλαβε χώρα το ατύχημα βρίσκονται σε αντιστοιχία και με τις βλάβες αυτές. Το δικάσαν Εφετείο, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της προσβαλλομένης απόφασής του, δέχθηκε, μετά από αξιολόγηση του αποδεικτικού υλικού, ότι το ατύχημα οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα (αμέλεια) του προστηθέντος από την αναιρεσείουσα οδηγού, ο οποίος "από αμέλεια και ανεπιτηδειότητά του κατά την οδήγηση και συγκεκριμένα από έλλειψη της επιβαλλόμενης από τις περιστάσεις επιμέλειας και προσοχής, την οποία μπορούσε αναλόγως των αντικειμενικών περιστάσεων και ικανοτήτων του, ως επαγγελματίας οδηγός φορτηγού και όφειλε κατά τους νομικούς κανόνες, τις επικρατούσες οδικές και κυκλοφοριακές συνθήκες και την κοινή πείρα και λογική να καταβάλει, ως μέσος συνετός και ευσυνείδητος οδηγός, οδηγούσε αντικανονικά.

Ειδικότερα, ενόψει των προπεριγραφομένων συνθηκών, έπρεπε να ελέγχει ανά πάσα στιγμή την πορεία του ογκώδους οχήματός του, να ελέγχει από τον καθρέπτη του την κίνηση των άλλων οχημάτων, να κινείται στη δική του δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας και να μην την αλλάζει, όπως εν προκειμένω έπραξε, χωρίς προειδοποίηση".

Στο συμπέρασμά του δε αυτό κατέληξε σύμφωνα με τη διαλαμβανόμενη στην απόφασή του βεβαίωση "Από την εκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων των διαδίκων, που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, οι οποίες περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης αυτού, καθώς και απ’ όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που επικαλούνται και νόμιμα προσκομίζουν οι διάδικοι είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, εκτιμωμένων και όσων από αυτά δεν πληρούν τους όρους του νόμου (άρθρο 671 παρ. 1 εδ.

α’ ΚΠολΔ) και για ορισμένα των οποίων (εγγράφων) γίνεται μνεία παρακάτω, χωρίς όμως κανένα απ’ αυτά να παραλειφθεί για την ουσιαστική διάγνωση της διαφοράς, μεταξύ των οποίων και οι προσκομιζόμενες από τους διαδίκους φωτογραφίες, των οποίων η γνησιότητα δεν αμφισβητείται (άρθ. 444 αριθμ. 3, 448 παρ. 2 και 457 παρ. 4 ΚΠολΔ)".

Από την περιλαμβανόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση παραπάνω ρητή βεβαίωση του Εφετείου, ότι στο αποδεικτικό του πόρισμα κατέληξε από την εκτίμηση των ως άνω αποδεικτικών στοιχείων και από το όλο το περιεχόμενο εκείνης της απόφασης, στο αιτιολογικό της οποίας το Εφετείο κάνει ρητή μνεία στην ένορκη κατάθεση του ως άνω μάρτυρα της αναιρεσείουσας, και σχολιάζει αυτή αναφέροντας αυτολεξεί "Ανακριβώς δε ο μάρτυρας των εναγόντων της 1ης αγωγής ανέφερε ότι η ταχύτητα του αυτ/του του ενάγοντος I.

Λ. ξεπερνούσε τα 100χιλ/ώρα και ότι η δική του ήταν 80 χλμ/ώρα και ότι ο ενάγων I. Λ. από την μεσαία λωρίδα, στην οποία εκινείτο, πραγματοποίησε απροειδοποίητα "σφήνα" στην πορεία του φορτηγού. Στην πραγματικότητα η ταχύτητα του Ι.Χ. δεν υπερέβαινε τα 80 χλμ/ώρα και του φορτηγού τα 70 χλμ/ώρα. Ο δε ενάγων I. Λ., αφενός δεν είχε κανένα λόγο, να αλλάξει λωρίδα κυκλοφορίας, καθώς εκινείτο σε ευθεία πορεία στη μεσαία λωρίδα κυκλοφορίας, ενώ το πλησιέστερο έμπροσθεν αυτού κινούμενο όχημα βρίσκονταν σε απόσταση πενήντα περίπου μέτρων και αφετέρου γιατί κάτι τέτοιο θα ήταν ιδιαίτερα παρακινδυνευμένο, εάν δηλαδή απέκλειε την πορεία του φορτηγού οχήματος, γιατί έτσι θα συγκρούονταν με το φορτηγό, που θα είχε λόγω του βάρους του προξενήσει σ’ αυτόν τουλάχιστον μεγάλες υλικές ζημιές, αφού δεν θα μπορούσε, λόγω του όγκου του, να ακινητοποιηθεί αυτόματα", ενώ ακόμη κάνει ειδικά λόγο στα βλαβέντα μέρη των οχημάτων που συγκρούστηκαν, αναφέροντας συγκεκριμένα: "Τα παραπάνω (σε σχέση με τις συνθήκες του ατυχήματος) βρίσκονται σε αντιστοιχία και με τα βλαβέντα μέρη των οχημάτων, όπως αυτά παρουσιάζονται στο δελτίο τροχαίου ατυχήματος, σε συνδυασμό και με τις προσκομιζόμενες από τους διαδίκους φωτογραφίες, ήτοι η πίσω δεξιά επιφάνεια του Ι.Χ.

και η εμπρός αριστερή επιφάνεια του φορτηγού", καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε, μαζί με τις υπόλοιπες αποδείξεις, και τα πιο πάνω αποδεικτικά μέσα για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα. Επομένως ο πρώτος λόγος της αίτησης αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ. 11γ’ ΚΠολΔ είναι κατ’ ουσίαν αβάσιμος.

Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθμός 20 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας υπέπεσε σε διαγνωστικό σφάλμα, αναγόμενο δηλαδή στην ανάγνωση του εγγράφου με την παραδοχή ότι περιέχει περιστατικά προδήλως διαφορετικά από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνει, όχι δε και όταν από το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο σωστά διέγνωσε, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό.

Πράγματι, στην τελευταία περίπτωση, πρόκειται για παράπονο αναφερόμενο στην εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, η οποία δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο. Πάντως, για να θεμελιωθεί ο προαναφερόμενος λόγος αναίρεσης θα πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ότι παραμορφώθηκε, όχι δε όταν το έχει συνεκτιμήσει απλώς μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να εξαίρει το έγγραφο, αναφορικά με το πόρισμα στο οποίο κατέληξε για την ύπαρξη ή μη του αποδεικτέου γεγονότος (Ολ.ΑΠ 2/2008).

Αντικείμενο της παραμόρφωσης, κατά το άρθρο 559 αρ. 20 του Κ.Πολ.Δικ., είναι μόνον αποδεικτικά, κατά την έννοια των άρθρων 339 και 432 του Κ.Πολ.Δικ., έγγραφα και όχι διαδικαστικά έγγραφα, ή έγγραφα στα οποία αποτυπώνονται άλλα αποδεικτικά μέσα, όπως τα πρακτικά ή η έκθεση του εισηγητή δικαστή που περιέχει τις καταθέσεις μαρτύρων απόδειξης ή ανταπόδειξης.

Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα με το δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης, αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., με την αιτίαση ότι παραμόρφωσε συνδυαστικά το περιεχόμενο των εξής εγγράφων: α) του δελτίου συμβάντων της 26.08.2008 της Τροχαίας Αττικής, το οποίο προσκόμισε και επικαλέστηκε στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο, και επαναπροσκόμισε με επίκληση στις σχετικές προτάσεις της ενώπιον του Εφετείου και β) των ταυτάριθμων με την υπ’ αριθμ. 1144/2010 πρωτόδικη απόφαση πρακτικών συνεδριάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, "διότι εδέχθη ότι ο οδηγός του οχήματός της άλλαξε λωρίδα κυκλοφορίας, χωρίς προειδοποίηση, αυτό δε προέκυψε από την κατάθεση του I.

Λ. πρωτοδίκως, σε συνδυασμό με το προσκομιζόμενο και επικαλούμενο από τους διαδίκους από 26.8.2008 δελτίο τροχαίου ατυχήματος, ο οποίος ανέφερε για την ύπαρξη γερανοφόρου οχήματος παραπλεύρως των κανονικών λωρίδων κυκλοφορίας και εν μέρει εντός της λωρίδας στην οποία εκινείτο ο οδηγός του φορτηγού και περιέγραψε την ως άνω αντικανονική οδηγική συμπεριφορά του οδηγού του φορτηγού, ενώ ούτε από το δελτίο συμβάντων ούτε από την ανωμοτί κατάθεση του α’ αναιρεσιβλήτου προκύπτουν τα ανωτέρω".

Ο λόγος αυτός της αίτησης αναίρεσης, κατά το μέρος του που αφορά στα ως άνω πρακτικά, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, ενόψει του ότι αντικείμενο της παραμόρφωσης, κατά το άρθρο 559 αρ. 20 του Κ.Πολ.Δικ., είναι μόνον αποδεικτικά, κατά την έννοια των άρθρων 339 και 432 του Κ.Πολ.Δικ., έγγραφα και όχι διαδικαστικά έγγραφα, στα οποία αποτυπώνονται άλλα αποδεικτικά μέσα, όπως στην προκειμένη περίπτωση τα επικαλούμενα από την αναιρεσείουσα πρακτικά συνεδριάσεως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, στα οποία περιέχεται η κατάθεση του μάρτυρα της αναιρεσείουσας και του πρώτου αναιρεσίβλητου.

Ο ίδιος λόγος αναίρεσης, καθόσον αφορά στην παραμόρφωση του περιεχομένου του δελτίου συμβάντων της 26.08.2008 της Τροχαίας Αττικής είναι, επίσης, απορριπτέος ως αβάσιμος, εφόσον με βάση τα εκτιθέμενα από την αναιρεσείουσα δεν πρόκειται για διαγνωστικό σφάλμα του Δικαστηρίου της ουσίας αναγόμενο στην ανάγνωση του εγγράφου, αλλά για σφάλμα αναγόμενο στην εκτίμηση των αποδείξεων, και ειδικότερα στη συναγωγή αποδεικτικού πορίσματος από τα ως άνω έγγραφα διαφορετικού από εκείνο που η αναιρεσείουσα θεωρεί ορθό.

Και τούτο, ανεξαρτήτως του ότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση το Εφετείο σχημάτισε την εξενεχθείσα μ’ αυτή κρίση του ως προς τις συνθήκες του ατυχήματος και την υπαιτιότητα των εμπλακέντων στο ατύχημα οδηγών από τη συνεκτίμηση του συνόλου του υπόψη του τεθέντος αποδεικτικού υλικού (καταθέσεων μαρτύρων, εγγράφων, χωρίς να παραλειφθεί κανένα απ’ αυτά για την ουσιαστική διάγνωση της διαφοράς, μεταξύ των οποίων και οι προσκομιζόμενες από τους διαδίκους φωτογραφίες), χωρίς να στηριχθεί αποκλειστικώς στο δελτίο συμβάντων της 26.08.2008 της Τροχαίας Αττικής ή να προσδώσει ιδιαίτερη βαρύτητα σ’ αυτό, αφού αναφορικά με την κρίση του για τις συνθήκες του ατυχήματος κάνει ειδικότερη αναφορά στην κατάθεση ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου του πρώτου αναιρεσίβλητου Ι.

Λ. "σε συνδυασμό με το προσκομιζόμενο και επικαλούμενο από τους διαδίκους από 26-8-2008 δελτίο τροχαίου ατυχήματος", όπως επίσης και στην κατάθεση του μάρτυρα της αναιρεσείουσας, θεωρώντας αυτή ως προς τα πιο πάνω σημεία ανακριβή, ενώ αναφορικά με την κρίση του στα βλαβέντα μέρη των οχημάτων κάνει αναφορά το ως άνω δελτίο "σε συνδυασμό με τις προσκομιζόμενες από τους διαδίκους φωτογραφίες".

Μετά από αυτά, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε από την αναιρεσείουσα για την άσκησή της στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 4 εδ. ε’ ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των παρασταθέντων αναιρεσιβλήτων (άρθρ. 183 Κ.Πολ.Δ.), οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον ίδιο πληρεξούσιο δικηγόρο και κατέθεσαν προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26-9-2014 αίτηση για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 5135/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε από την αναιρεσείουσα για την άσκηση της αναίρεσης στο δημόσιο ταμείο. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα Ανώνυμη Εταιρία με την επωνυμία "G. TRANS AE" στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων εφτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Νοεμβρίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Δεκεμβρίου 2015.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ