1364/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1364 / 2010 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1364/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντι-προέδρου του Αρείου Πάγου Διονυσίου Γιαννακόπουλου), Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση, Ευτύχιο Παλαιο-καστρίτη και Σοφία Καραχάλιου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Μαΐου 2010, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δήμου Αθηναίων, που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Σταυρούλα Ματαράση και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ψ1 2) Ψ2 συζύγου Ψ1, 3) Ψ3, 4) Ψ4, κατοίκων ..., οι οποίοι δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5/5/2006 αίτηση των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 335/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4970/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 21/5/2008 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημει-ώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ευτύχιος Παλαιοκαστρίτης ανέγνωσε την από 7/3/2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη όλων των λόγων της αναίρεσης.

Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την με αριθμ. ... έκθεση επιδόσεως του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ... επικυρωμένο αντίγραφο της αίτησης για αναίρεση της 4970/2002007 απόφασης 1ου Εφετείου Αθηνών με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση για εμφάνιση σε αυτήν νομότυπα και εμπρόθεσμα επιδόθηκε στον αναιρεσείοντα από τους αναιρεσίβλητους οι οποίοι επισπεύδουν τη συζήτηση.

Οι τελευταίοι δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο κατά την ως άνω δικάσιμο κατά την οποία εκφωνήθηκε η υπόθεση από τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο και δεν παραστάθηκαν με δήλωση του άρθρου 242 του Κ.Πολ.Δ. Πρέπει επομένως να δικαστούν ερήμην να προχωρήσει όμως το δικαστήριο στην εκδίκαση της υποθέσεως σαν να ήταν και αυτοί παρόντες (αρθρ. 576 ΚΠολΔ).

Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 περ. πρώτη του Κ.Πολ.Δ., κατά την οποία, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου, προκύπτει ότι με τον προκείμενο λόγο δεν ελέγχεται η παραβίαση των κανόνων του δικονομικού δικαίου.

Τέτοιος κανόνας δικονομικού δικαίου είναι και ο περιεχόμενος στο άρθρο 220 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. που ορίζει ότι "αν οι αγωγές και ανακοπές που εγγράφηκαν στα βιβλία διεκδικήσεων είναι φανερά αβάσιμες, διατάσσεται η διαγραφή τους, κατά τη διαδικασία των αρθρ. 740 επ. Στη συζήτηση κλητεύεται υποχρεωτικά αυτός που έχει καταθέσει την αγωγή ή ανακοπή που πρέπει να διαγραφεί.

Μετά την παρέλευση δεκαετίας από την κατάθεση, η διαγραφή μπορεί να διαταχθεί και χωρίς κλήτευση, αν κατά την κρίση του δικαστηρίου αυτή είναι δύσκολη". Ο όρος "φανερά αβάσιμη" αγωγή αναφέρεται σε αγωγή που χαρακτηρίζεται ως αβάσιμη χωρίς τη διεξαγωγή αποδεικτικής διαδικασίας. Στον όρο αυτόν εμπίπτει η απαράδεκτη αγωγή, η νόμω αβάσιμη αγωγή ή και η ουσία αβάσιμη αγωγή, για την οποία το δικαστήριο σχηματίζει πεποίθηση μόνο από την εκτίμηση του δικογράφου της χωρίς να έχει υποχρέωση να διατάξει αποδείξεις (ΑΠ100/2003).

Έτσι, σφάλμα του δικαστηρίου ότι η διαγραπτέα αγωγή δεν είναι προφανώς αβάσιμη, δεν ελέγχεται μέσω του προβλεπόμενου από το άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ. αναιρετικού λόγου. Επομένως, οι πρώτος και δεύτερος λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο δέχτηκε, εφαρμόζοντας εσφαλμένα τη διάταξη του άρθρου 220 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., ότι η από 11-11-1970 διεκδικητική αγωγή του αναιρεσείοντος κατά του πρώτου αναιρεσιβλήτου, ήταν προφανώς αβάσιμη κατ' ουσίαν και ακολούθως διέταξε τη διαγραφή της από τα βιβλία διεκδικήσεων, εκτιμώμενοι ενιαίως, ως στηριζόμενοι στο άρθρο 559 αριθ. 1 του Κ.Πολ.Δ,.

είναι απορριπτέοι, προεχόντως, ως απαράδεκτοι. Απορριπτέος επίσης ως απαράδεκτος, είναι και ο τρίτος λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι εσφαλμένα απέρριψε τον ισχυρισμό του αναιρεσείοντος κατά τον οποίο, η έκταση στην οποία αναφέρεται η πιο πάνω αγωγή αποτελεί κοινόχρηστο χώρο.

Και τούτο, διότι η αιτίαση αυτή αναφέρεται στην ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Κατόπιν αυτών πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης. Δικαστικά έξοδα δεν θα επιβληθούν, διότι δεν υποβλήθηκε σχετικό αίτημα από τους αναιρεσίβλητους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21-5-2008 αίτηση για αναίρεση της 4970/2008 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Ιουνίου 2010. Ο ΠΡΟΕΔΡEΥΩΝ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 13 Ιουλίου 2010.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ