Supreme Court dismisses appeal and request for remittal due to untimely filing and lack of force majeure.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal and request for remittal, ruling the appeal was filed outside the statutory thirty-day limit. The appellant argued that a heart condition and his wife's stroke constituted force majeure preventing him from receiving notice and filing the appeal in time. The court rejected this, finding that chronic illness does not qualify as force majeure under the law and that the appellant failed to prove he was genuinely unable to visit his residence or instruct his lawyer.
Legislator headnote
AI generatedArticles 564(1) and 577(1), (2) of the Code of Civil Procedure; An appeal filed after the statutory period is inadmissible, and a request for remittal based on chronic illness or family medical emergencies does not constitute force majeure to extend the deadline.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1361 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1361/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αλέξανδρο Κασιώλα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Φώσκολο, Βασίλειο Νικόπουλο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη και Γεώργιο Καπερώνη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Μαϊου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος- καθού η κλήση:Χ1, κατοίκου ..., που δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Της αναιρεσίβλητης-καλούσας:Ψ1, το γένος ..., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αικατερίνη Καπελούζου.
Του αιτούντος την επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση: Χ1 του ..., κατοίκου ... , που δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο Καθ' ής η αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση: Ψ1, το γένος ..., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Αικατερίνη Καπελούζου.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 14-3-2001 και 20-11-2001 αγωγές των ανωτέρω διαδίκων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις:5361/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 908/2003 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 29-12-2003 αίτησή του και με την από 26-12-2004 αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση. Επί της αιτήσεως αναιρέσεως εκδόθηκε η 1069/2005 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε την συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επαναφέρει προς συζήτηση η καλούσα με την από 8-7-2005 κλήση της.
Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσίβλητη-καλούσα όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Φώσκολος ανέγνωσε την από 17-3-2005 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στην σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτη Κωνσταντίνου Μουλαγιάννη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως.
Η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη των αιτήσεων: α) αναιρέσεως και β) επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση και την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Από την ... έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Πειραιά ..., την οποία προσκομίζει και επικαλείται η αναιρεσίβλητη, προκύπτει ότι ο απολειπόμενος αναιρεσείων κλήθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα να παραστεί κατά την προκείμενη, νόμιμα προσδιορισμένη δικάσιμο της αίτησης αναίρεσης. Επομένως, παρά την απουσία του η συζήτηση θα προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (άρθρ. 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).
ΙΙ. Κατά μεν το άρθρο 564 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., αν ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα, η προθεσμία της αναίρεσης είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της απόφασης, κατά δε το άρθρο 577 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα, αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο 'Αρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 152 παρ. 1, 153, 154 και 155 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι ο διάδικος, ο οποίος από ανώτερη βία ή δόλο του αντιδίκου του, δεν μπόρεσε να τηρήσει κάποια προθεσμία, όπως εκείνη για την άσκηση ένδικου μέσου, μπορεί με τα δικόγραφα που κοινοποιεί ο ένας διάδικος στον άλλον η με τις προτάσεις ή με αυτοτελές δικόγραφο να ζητήσει την επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση, υπό την έννοια πρόσδοσης, με δικαστική απόφαση, στην εκπρόθεσμη διαδικαστική πράξη, της έννομης ενέργειας που θα είχε αυτή αν ήταν εμπρόθεσμη. Ως ανώτερη βία νοείται το παρακωλυτικό της τήρησης της προθεσμίας γεγονός που ήταν απρόβλεπτο και δεν μπορούσε στη συγκεκριμένη περίπτωση να αποτραπεί ούτε με μέτρα άκρας επιμέλειας και σύνεσης.
Στην προκείμενη περίπτωση όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, επικυρωμένο αντίγραφο της αναιρεσιβαλλόμενης 908/2003 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς, με επιμέλεια της αναιρεσίβλητης (τότε εφεσίβλητης), επιδόθηκε νόμιμα στον αναιρεσείοντα (τότε εκκαλούντα), με θυροκόλληση στην κατοικία του, στις 27-10-2003, σύμφωνα με την ... έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή το Πρωτοδικείου Πειραιώς .... με συνδυασμό σε την ταυτόχρονη απόδειξη του αστυνομικού τμήματος ... και την από ... βεβαίωση του Κεντρικού Ταχυδρομικού Γραφείου ...(άρθρ. 128 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ.). Εφόσον από την επόμενη της επίδοσης ημέρα άρχισε η διαδρομή της κατά το άρθρο 564 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. τριακονθήμερης προθεσμίας προς άσκηση της αναίρεσης, αφού ο αναιρεσείων κατοικεί στην Ελλάδα, και η ένδικη αίτηση αυτού περί αναίρεσης της προσβαλλόμενης 908/2003 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς κατατέθηκε στη γραμματεία του δικαστηρίου εκείνου στις 29-12-2003, κατά τη σχετική 190/2003 έκθεση κατάθεσης, παρέπεται ότι η εν λόγω αίτηση ασκήθηκε εκπρόθεσμα, δηλαδή μετά την πάροδο της νόμιμης προθεσμίας των τριάντα ημερών, γεγονός που εξετάζεται αυτεπαγγέλτως (άρθρ. 577 παρ. 1, 2 Κ.Πολ.Δ.).
Εξάλλου με αίτησή του προς το δικαστήριο τούτο (με τη λανθασμένη ημερομηνία σύνταξης 26-12-2004) που κατατέθηκε στη γραμματεία στις 26-1-2004, ο αναιρεσείων ζήτησε την επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση, ώστε να θεωρηθεί ότι η ένδικη αίτηση αναίρεσης αυτού ασκήθηκε εμπρόθεσμα. Στην αίτηση αυτή κατά τα κρίσιμα σημεία της αναφέρει ότι από τις 20-10-2003 μέχρι της 15-1-2004 είχαν αναχωρήσει με τη σύζυγό του από το σπίτι τους στη ...
και διέμεναν στο σπίτι του γιού τους στο ... λόγω σοβαρών προβλημάτων της υγείας τους. Συγκεκριμένα επικαλείται ότι ο ίδιος έχει υπερβεί το 76ο έτος της ηλικίας του και αντιμετωπίζει "χρόνια προβλήματα με την καρδιά του" και η σύζυγός του ..., που έχει υπερβεί το 78ο έτος της ηλικίας της, υπέστη κατά τον Οκτώβριο του 2003 "έμφραγμα και εγκεφαλικό επεισόδιο", τα οποία "του ταλαιπώρησαν αφάνταστα για δύο - τρεις μήνες", ώστε περιήλθαν σε αδυναμία για ένα διάστημα να επιμεληθούν του εαυτού τους και δεν κατέστη δυνατόν να επισκεφθεί ο ίδιος την κατοικία του στη..., όπου θα αντιλαμβανόταν τη θυροκόλληση της προσβαλλόμενης απόφασης.
Πληροφορήθηκε δε περί αυτής για πρώτη φορά τις 29-12-2003, όταν ο γιός του ..., επισκέφθηκε την εν λόγω κατοικία, οπότε και έδοσε εντολή στον πληρεξούσιο δικηγόρο του για άσκηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης, η οποία συντάχθηκε και κατατέθηκε την ίδια ημερομηνία (29-12-2003). Από τα εκτιθέμενα, ωστόσο, δεν πείθεται το δικαστήριο ότι στην προκειμένη περίπτωση εμποδίστηκε ο αναιρεσείων από τους ανώτερης βίας στην έγκαιρη πληροφόρησή του περί της κοινοποίησης της προσβαλλόμενης απόφασης στην εμπρόθεσμη άσκηση της αίτησης αναίρεσης κατ' αυτής.
Η επικαλούμενη ασθένειά του "χρόνια προβλήματα με την καρδιά", δεν συνιστά κατά την έννοια του νόμου γεγονός ανώτερης βίας που παρεμπόδιζε τη δυνατότητα επισκέψεων του αναιρεσείοντος στην κατοικία του ή τη χορήγηση εντολής στον πληρεξούσιο δικηγόρο του για την εμπρόθεσμη άσκηση της αίτησης αναίρεσης.
Επομένως, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη η αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση και ως απαράδεκτη, λόγω της εκπρόθεσμης άσκησής της η αίτηση αναίρεσης.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 26-1-2004 αίτηση του αναιρεσείοντος Ιωάννη Πετρούλια περί επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση και των από 29.12.2003 αίτηση του ίδιου διαδίκου για αναίρεση της 908/2003 απόφασης του Εφετείου Πειραιώς.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην καταβολή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσίβλητης και ορίζει αυτά σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Μαϊου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 21 Ιουνίου 2006.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ