135/2019 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 135 / 2019 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 135/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Σοφία Ντάντου, Μαρία Τζανακάκη, Αντώνιο Τσαλαπόρτα και Ζαμπέτα Στράτα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 16 Νοεμβρίου 2018, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Θ. Κ. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Νικολάου.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Σ. Π. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο και 2) ανώνυμης εταιρείας γενικών ασφαλίσεων με την επωνυμία "... ΑΕΓΑ", που εδρεύει στην .... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Οικονόμου με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-1-2011 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ναυπλίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1009/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 358/2016 του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 2-9-2017 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Ζαμπέτα Στράτα, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο ο αναιρεσείων και η 2η των αναιρεσιβλήτων όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Η κρινόμενη από 2/9/2017 (με αριθμό καταθέσεως 31/4-9-2017) αίτηση αναιρέσεως κατά της με αριθμό 358/2016 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητα (άρθρο 614 αρ. 6 Κ.Πολ.Δ.), έχει ασκηθεί νομότυπα με την κατάθεση του δικογράφου αυτής στη γραμματεία του ως άνω δικαστηρίου (άρθρ. 495 § 1 Κ.Πολ.Δ.) και εμπρόθεσμα, ήτοι εντός της διετούς προθεσμίας από τη δημοσίευσή της (άρθρ. 564 § 3 Κ.Πολ.Δ., όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο τρίτο του άρθρ. 1 του Ν. 4335/2015), εφόσον από τα προσκομιζόμενα έγγραφα δεν προκύπτει, ούτε οι διάδικοι επικαλούνται επίδοση αυτής.

Συνεπώς, ενόψει και των διατάξεων των άρθρων 552, 553 § 1β', 556, 558 και 577 Κ.Πολ.Δ., είναι παραδεκτή και πρέπει να εξεταστεί το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της, παρά την απουσία του πρώτου αναιρεσιβλήτου, ο οποίος κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα για να παραστεί κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας συνεδρίαση του δικαστηρίου τούτου, όπως προκύπτει από την με αριθμό ....54γ'/24-5-2018 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Ναυπλίου Κ. Σ., την οποία με επίκληση προσκομίζει ο αναιρεσείων (άρθρ. 576 § 2 Κ.Πολ.Δ.).

ΙΙ. Σύμφωνα με το άρθρο 674 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., οι πρόσθετοι λόγοι έφεσης και η αντέφεση στην ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, ασκούνται και με τις προτάσεις. Το ως άνω άρθρο εφαρμόζεται σύμφωνα με το άρθρ. 681Α Κ.Πολ.Δ. και για την εκδίκαση διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητα. Με το άρθρο τέταρτο του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015 αντικαταστάθηκε το ΒΙΒΛΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ του Κ.Πολ.Δ.

που περιείχε τα άρθρα 591 έως 681Δ και περιέχει πλέον τα άρθρα 591 έως 645, με συνέπεια την σιωπηρή κατάργηση των άρθρων 646 έως 681Δ του ως άνω Κώδικα. Κατά την παρ. 2 του άρθρου 9 του αυτού Ν. 4335/2015, οι διατάξεις για τα ένδικα μέσα και τις ειδικές διαδικασίες των άρθρων 591-645 του Κ.Πολ.Δ. εφαρμόζονται για τα κατατιθέμενα από την 1-1-2016 ένδικα μέσα και αγωγές.

Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 591 παρ. 1 εδ. ζ' του Κ.Πολ.Δ., όπως αυτό ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο τέταρτο του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015: "1. Τα άρθρα 1 έως 590 εφαρμόζονται και στις ειδικές διαδικασίες, εκτός αν αντιβαίνουν προς τις ειδικές διατάξεις των διαδικασιών αυτών. Αν στις ειδικές αυτές διατάξεις δεν ορίζεται διαφορετικά:

α)..., ζ) Ανταγωγή, αντέφεση και πρόσθετοι λόγοι έφεσης και αναψηλάφησης ασκούνται με ποινή απαραδέκτου με δικόγραφο, που κατατίθεται στη γραμματεία του δικαστηρίου, στο οποίο απευθύνονται και επιδίδεται στον αντίδικο τουλάχιστον οκτώ (8) ημέρες πριν από τη συζήτηση, η οποία ορίζεται υποχρεωτικά κατά την ημερομηνία συζήτησης της κύριας υπόθεσης".

Κατά τη σαφή διατύπωση των άνω διατάξεων η αντέφεση και οι πρόσθετοι λόγοι έφεσης στις ειδικές διαδικασίες (όπως είναι η διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητα, άρθρ. 641 παράγραφος 6 Κ.Πολ.Δ.) ασκούνται, με ποινή απαραδέκτου, μόνο με ιδιαίτερο δικόγραφο, που κατατίθεται στη γραμματεία του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου, στο οποίο απευθύνονται και επιδίδεται στον αντίδικο τουλάχιστον οκτώ (8) ημέρες πριν από τη συζήτηση, η οποία ορίζεται υποχρεωτικά κατά την ημερομηνία συζήτησης της κύριας υπόθεσης.

Κατά τη σαφή διατύπωση της διάταξης αυτής, για την άσκηση ειδικότερα της αντέφεσης απαιτείται να συντελεστούν και οι δύο ως άνω οριζόμενες διαδικαστικές πράξεις, της κατάθεσης δηλαδή του δικογράφου της στη γραμματεία του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου και της επίδοσης στον εκκαλούντα, οι οποίες αποτελούν την έγγραφη προδικασία της άσκησής της, κατά την έννοια του άρθρου 111 του Κ.Πολ.Δ., αμφότερες δε πρέπει να λάβουν χώρα, πριν από την τιθέμενη αποκλειστική προθεσμία των οκτώ (8) ημερών, πριν από τη συζήτηση της υπόθεσης, αλλιώς η αντέφεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη.

Η αντέφεση δεν είναι ένδικο μέσο, αλλά ιδιαίτερο ένδικο βοήθημα άμυνας του εφεσίβλητου που παρέχει περιορισμένης έκτασης αντεπίθεση αυτού κατά του εκκαλούντος, για κεφάλαια που μεταβιβάστηκαν στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο με την έφεση και τα αναγκαίως με αυτά συνεχόμενα, χωρίς να επηρεάζονται τα κεφάλαια εκείνα που δεν μεταβιβάσθηκαν στο εφετείο (Ολ.ΑΠ 180/1979).

Η αντέφεση, επομένως, έχει παρεπόμενο χαρακτήρα σε σχέση με την έφεση και συνιστά σε σχέση με αυτή, ιδιαίτερη διαδικαστική πράξη, που διέπεται από τις σχετικές με αυτή διατάξεις. Συνακόλουθα, το παραδεκτό της αντεφέσεως ως προς τις διατυπώσεις της ασκήσεώς της, ως διαδικαστικής πράξεως, κρίνονται κατά το νόμο που ισχύει κατά το χρόνο της ασκήσεώς της, σύμφωνα με το άρθρο 12 του Εισ.Ν.Κ.Πολ.Δ.

Επομένως, η τήρηση της ως άνω έγγραφης προδικασίας του άρθρου 591 παρ. 1 εδ. ζ' του ΚΠολΔ, ως προϋπόθεση του παραδεκτού της άσκησης της αντέφεσης, στις ειδικές διαδικασίες, απαιτείται και στην περίπτωση που η έφεση έχει ασκηθεί πριν από την 1-1-2016, η δε αντέφεση μετά την ως άνω ημερομηνία, καθόσον η αντέφεση συνιστά, σε σχέση με την έφεση, ιδιαίτερη διαδικαστική πράξη, που διέπεται από τις σχετικές με αυτή διατάξεις για την άσκησή της.

Στην προκειμένη περίπτωση, κατά τη συζήτηση, στις 21/9/2016, της από 10/4/2014 (αριθ. καταθ. 50/2014) εφέσεως των αναιρεσιβλήτων κατά της με αριθμό 1009/2013 οριστικής απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που είχε εκδοθεί κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητα (άρθρο 681Α Κ.Πολ.Δ., όπως αυτό ίσχυε πριν την 1-1-2016), ο αναιρεσείων, με τις από 21-9-2016 προτάσεις του, που κατατέθηκαν αυθημερόν στο ακροατήριο του Εφετείου κατά την ημέρα της συζητήσεως της εφέσεως (21-9-2016), άσκησε αντέφεση, την οποία, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, απέρριψε ως απαράδεκτη, λόγω της ασκήσεώς της με τις προτάσεις, που κατατέθηκαν στο ακροατήριο, και όχι με ιδιαίτερο δικόγραφο κατατεθημένο στη γραμματεία του Εφετείου και επιδιδόμενο στον εκκαλούντα προ οκτώ (8) τουλάχιστον ημερών από την χρονολογία συζητήσεως της έφεσης.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν κήρυξε παρά το νόμο απαράδεκτη την αντέφεση και απορριπτέος, ως αβάσιμος, τυγχάνει ο μοναδικός από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναίρεσης κατ' ορθή ερμηνεία των ως άνω δικονομικών διατάξεων, διότι η αντέφεση μετά την έναρξη ισχύος του ν. 4335/2015, που εφαρμόζεται έστω και αν η έφεση είχε ασκηθεί με τον προϊσχύσαν νομοθετικό καθεστώς, όπως στην προκειμένη περίπτωση που ασκήθηκε πριν από την 1.1.2016, αλλά συζητήθηκε στις 21.9.2016, ασκείται με δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του δικαστηρίου και επιδίδεται στον αντίδικο οκτώ (8) τουλάχιστον ημέρες πριν από τη συζήτηση κατά τα εκτεθέντα και όχι με τις προτάσεις (ΑΠ 1156/2018).

Μετά ταύτα, αφού δεν υπάρχει άλλος λόγος αναίρεσης, πρέπει ν' απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα της δεύτερης αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε και προτάσεις (άρθρ. 176, 183, 191 § 2 ΚΠολΔ), όπως αυτά ορίζονται στο διατακτικό. Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο, λόγω της ήττας του αναιρεσείοντος (άρθρ. 495 § 3 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζοντας ερήμην του πρώτου αναιρεσιβλήτου.

Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης κατά της 358/2016 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της δεύτερης αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 11 Ιανουαρίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 1η Φεβρουαρίου 2019.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ