135/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 135 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 135/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Σεπτεμβρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Α. Τ. του Π., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Θεώνη Σγουράκη-Παπασπυροπούλου.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Χ. Χ. του Γ., κατοίκου ..., 2. Ομορρύθμου Εταιρίας με την επωνυμία … η οποία εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, 3. Α. Σ. του Σ., κατοίκου … και 4. Σ. Σ. του Α., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Νικόλαο Αναστασόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-9-2000 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας και του Παναγιώτη Τσόγκα που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη, κατατέθηκε δε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 21924/2001 μη οριστική 24728/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 683/2009 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 23-7-2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Κωνσταντίνος Τσόλας ανέγνωσε την από 14-9-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της κρινόμενης αίτησης. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.- Επειδή, με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία υπ' αριθ. 683/2009 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία απέρριψε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη την με αριθ. εκθ. κατ.133/2008 έφεση της ήδη αναιρεσείουσας κατά της υπ' αριθ. 21924/2001 εν μέρει οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

Με την απόφαση αυτή απερρίφθη ως αόριστο το αίτημα της ένδικης αγωγής της αναιρεσείουσας για επιδίκαση της από το άρθρο 931 ΑΚ αποζημίωσης. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566§1 ΚΠολΔ), είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρ. 577§1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577§3 ΚΠολΔ ). 2.- Επειδή, κατά το άρθρο 931 ΑΚ: "Η αναπηρία ή η παραμόρφωση, που προξενήθηκε στον παθόντα, λαμβάνεται ιδιαίτερα υπόψιν κατά την επιδίκαση της αποζημίωσης, αν επιδρά στο μέλλον του".

Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 298, 299, 914, 929 και 932 ΑΚ, προκύπτει, ότι η αναπηρία ή η παραμόρφωση που προξενείται στον παθόντα από αδικοπρακτική συμπεριφορά, είναι δυνατό να θεμελιώσει και αυτοτελή αξίωση αποζημίωσης, αν επιδρά δυσμενώς στο οικονομικό μέλλον αυτού και του προκαλεί ζημία που δεν εμπίπτει στις διατάξεις των άρθρων 929 και 932 ΑΚ.

Η ζημία δε αυτή, ως εκ της φύσεώς της και του μελλοντικού της χαρακτήρος, δεν είναι δυνατόν και, επομένως, ούτε νομικώς αναγκαίο να συγκεκριμενοποιείται και να καθορίζεται με ακρίβεια, αλλά αρκεί να είναι βεβαία με βάση τα δεδομένα της κοινής πείρας και κατά την συνήθη πορεία των πραγμάτων (ΑΠ 1355/2011). Περαιτέρω, ο από το άρθρ. 559 αριθμ.1 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης (παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου) ιδρύεται όταν ο κανόνας δικαίου δεν εφαρμοσθεί ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή εάν εφαρμοσθεί, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και εάν εφαρμοσθεί εσφαλμένα.

Εξάλλου, ο ακυρωτικός έλεγχος για την επάρκεια ή μη της θεμελίωσης της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης κ.λπ. γίνεται με το αρθ. 559 αριθμ.1 ΚΠολΔ, εάν πρόκειται για "νομική" αοριστία δηλαδή εάν το δικαστήριο της ουσίας αξίωσε περισσότερα στοιχεία από όσα απαιτεί ο νόμος, προς θεμελίωση του δικαιώματος ή αρκέσθηκε σε λιγότερα.

Στην προκειμένη περίπτωση, η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα στην από 25-9-2000 αγωγή της, εκθέτει, μεταξύ άλλων, και τα ακόλουθα, που ενδιαφέρουν εν προκειμένω: Από το (οφειλόμενο σε αμέλεια του πρώτου εναγομένου-αναιρεσιβλήτου επιβλέποντος μηχανικού) ένδικο ατύχημα, που επεσυνέβη στις 11-10-1995 και αναφέρεται ειδικότερα στην αγωγή (πτώση στο έδαφος από ανοικτό φρεάτιο ασανσέρ, ύψους 7 μ.), η ενάγουσα, ηλικίας τότε 16 ετών, υπέστη ρωγμώδες κάταγμα κρανίου δεξιά ινιακά, κατάγματα οπισθίων τοιχωμάτων οφθαλμικών κογχών, πνευμονικές θλάσεις, αιμοθώρακα και πνευμοθώρακα δεξιά, σφυνοειδές κάταγμα του σώματος του 12ου θωρακικού σπονδύλου καθώς και εκρηκτικά κατάγματα του 2ου και 4ου οσφυϊκού σπονδύλου.

Εξαιτίας των κακώσεων αυτών έχει καταστεί ισοβίως ανάπηρη, εμφανίζει μόνιμη υποληφθεισόμενη δυσμορφία της σπονδυλικής στήλης (σχηματισμός μικρού ήβου), αδυναμία εκτέλεσης απλών ενεργειών, όπως η άρση ασήμαντων βαρών, (αδυναμία) παραμονής επί μακρόν σε όρθια ή καθιστική θέση, υπάρχει δε ιατρικός προβληματισμός για αντιμετώπιση πιθανής εγκυμοσύνης της στο μέλλον.

Περαιτέρω, η ενάγουσα εκθέτει στην αγωγή της, και ότι μεταβλήθηκε ανεπανόρθωτα το μετά βεβαιότητας να εξελιχθεί επαγγελματικό της μέλλον, διότι εξαιτίας του τραυματισμού της αυτού δεν μπορεί να γίνει ιατρός, όπως σχεδίαζε, αφού ιατρός είναι και ο πατέρας της και ότι πριν από τον τραυματισμό της ήταν άριστη μαθήτρια της β' τάξης του λυκείου και προετοιμαζόταν για τις εξετάσεις για να εισαχθεί στην ιατρική σχολή του Α.Π.Θ., πλην όμως εξαιτίας των συνεπειών του τραυματισμού της αυτού δεν μπορούσε να προετοιμασθεί επαρκώς για τις εξετάσεις, αφού δεν ήταν σε θέση να μελετήσει για πολλές ώρες και έτσι δεν μπορούσε ούτε να εισαχθεί, ούτε να τελειώσει την ιατρική σχολή και αντί να γίνει ιατρός, διαδεχόμενη τον πατέρα της, όπως σχεδίαζε και μπορούσε πριν να το επιτύχει, αναγκάστηκε να φοιτήσει σε ιδιωτικό Κολλέγιο στην … διαιτολογία και αισθητική και έτσι σήμερα αρκείται στο βοηθητικό αυτό επάγγελμα, το οποίο και δεν μπορεί να ασκήσει με ένα σύνηθες ωράριο, διότι περιορίζεται σε ελάχιστες ώρες εργασίας ημερησίως, "καθόσον ούτε πολλές ώρες μπορεί να είναι όρθια για τις ανάγκες της κατά τις ανάλογες σπουδές εργασίας της, ούτε και καθήμενη βέβαια εξαιτίας του ως άνω αναφερόμενου ιστορικού και της σήμερα διαμορφωθείσας κατάστασης της υγείας της" .Έτσι η μελλοντική της εργασία θα είναι ανάλογη προς την αναπηρία της και κατά την συνήθη πορεία των πραγμάτων θα είναι βοηθητικής και μόνον φύσης.

Με βάση τα παραπάνω ιστορούμενα η αναιρεσείουσα (ενάγουσα) ζήτησε χρηματική παροχή βάσει του άρθρου 931 ΑΚ ύψους 40.000.000 δραχμών. Με αυτό το περιεχόμενο η αγωγή, ως προς την ως άνω αξίωση, είναι επαρκώς ορισμένη και νόμιμη, στηριζόμενη στη διάταξη του άρθρου 931 ΑΚ. Όμως, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφασή του, έκρινε το αίτημα αυτό αόριστο, με την ακόλουθη αιτιολογία: "Δεν αναφέρονται στην αγωγή συγκεκριμένα και αναλυτικά εκείνα τα ιδιάζοντα περιστατικά, εκτός και πέραν εκείνων που απαιτούνται για τη στοιχειοθέτηση αξίωσης με βάση τα άρθρα 929 και 932 ΑΚ, τα οποία συνθέτουν την επίδραση στο μέλλον της παθούσας-ενάγουσας, της αναπηρίας ή παραμόρφωσης που προξενήθηκαν σε αυτήν, από τα οποία ειδικά περιστατικά να προκύπτουν οι ιδιαίτεροι λόγοι, εξαιτίας των οποίων γεννώνται δυσμενείς συνέπειες στην επαγγελματική πλευρά της μελλοντικής της ζωής και ειδικότερα ότι θα επηρεάσουν στο μέλλον προς το χειρότερο την επαγγελματική της εξέλιξη.

Πέραν του ότι τα επικαλούμενα περιστατικά, δηλαδή η μη συμμετοχή της εξαιτίας του τραυματισμού της στο επίδικο ατύχημα στις πανελλήνιες εξετάσεις και η εισαγωγή της στην ιατρική σχολή είναι γεγονότα άδηλα και υποθετικά, εξαρτώμενα από παράγοντες που δεν προσδιορίζονται όμως από την πιθανή και όχι βέβαιη εισαγωγή της στην ιατρική σχολή και στη συνέχεια η επιτυχής αποφοίτησή της καθώς και η απόκτηση ειδικότητος και η στη συνέχεια άσκηση ορισμένου ελεύθερου επαγγέλματος σε μελλοντικές συνθήκες, που σύμφωνα με την κοινή πείρα και λογική, δεν μπορούν να προσδιοριστούν από τώρα".

Έτσι κρίνοντας το Εφετείο υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ.1 ΚΠολΔ, μέσω του οποίου, κατά τα προεκτεθέντα, ελέγχεται η νομική αοριστία της αγωγής, διότι για την εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 931 ΑΚ αξίωσε στοιχεία περισσότερα από όσα κατά νόμο απαιτούνται.

Συνεπώς, ο μοναδικός λόγος αναίρεσης , από το αρθ. 559 αριθμ.1 ΚΠολΔ, είναι βάσιμος.

Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση. Οι αναιρεσίβλητοι πρέπει να καταδικαστούν στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, που κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα της τελευταίας (άρθρα 176, 183 και 191παρ.2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ την 683/2009 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσιβλήτους στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Οκτωβρίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Ιανουαρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ