135/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 135 / 2008 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 135/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αναστάσιο - Φιλητά Περίδη, Αντιπρόεδρο, Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Ειρήνη Αθανασίου, Αλέξανδρο Νικάκη και Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: χ1, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιδομενέα Γκίκα, που δεν κατέθεσε προτάσεις. Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΛΟΪΑ Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευάγγελο Τσεκούρα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-2-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 884/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 5417/2006 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 27-10-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βαρβάρα Κριτσωτάκη, διάβασε την από 12-11-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η αίτηση αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η νομική αοριστία της αγωγής, δηλαδή η συνδεόμενη με τη νομική εκτίμηση του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου ελέγχεται ως παραβίαση από το άρθρο 560 αρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., εάν το δικαστήριο για το σχηματισμό της κρίσης του σχετικά με τη νομική επάρκεια της αγωγής αξίωσε στοιχεία περισσότερα από όσα απαιτεί ο νόμος για την ύπαρξη (τη γέννηση) του δικαιώματος ή αντιθέτως αρκέστηκε σε λιγότερα από όσα αξιώνει ο νόμος γι' αυτό.

Η ποσοτική όμως ή η ποιοτική αοριστία της αγωγής, που ελέγχεται κατά το άρθρο 559 αρ. 8 και 14 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ., καθώς και οι δικονομικές ελλείψεις που καθιστούν άκυρο ή απαράδεκτο το δικόγραφο της και που επίσης ελέγχονται κατά το άρθρο 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ. δεν ιδρύουν λόγο αναιρέσεως κατά των αποφάσεων των Πρωτοδικείων που έχουν εκδοθεί μετά από έφεση κατά αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, διότι δεν υπάρχει αντίστοιχη πρόβλεψη στους περιοριστικώς στο άρθρο 506 του Κ.Πολ.Δ.

καθοριζόμενους για τις αποφάσεις αυτές λόγους αναιρέσεως. Στην προκείμενη περίπτωση όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών που δίκασε ως Εφετείο, έκρινε ότι η αγωγή του αναιρεσείοντος, με την οποία ζητούσε να υποχρεωθεί η αναιρεσίβλητη να του καταβάλει το ποσό των 11.421,68 ευρώ, ως αμοιβή για την αναφερόμενη παράνομη υπερωριακή απασχόληση του, είναι αόριστη, γιατί ο ενάγων δεν αναφέρει σ' αυτήν, πόσες ώρες κατά το επίδικο χρονικό διάστημα, εργάστηκε υπερωριακά κατά την υπηρεσία του στο έδαφος και πόσες εν πτήσει, στοιχεία πού είναι απαραίτητα για τον υπολογισμό του ωρομισθίου του, καθόσον σύμφωνα με την υπ' αριθμ. 8/2002 διαιτητική απόφαση του ΟΜΕΔ "Για τη ρύθμιση των όρων αμοιβής και εργασίας των εργαζομένων στην Ολυμπιακή Αεροπλοϊα ΑΕ", με βάση την οποία αμείβεται ο ενάγων, το πτητικό επίδομα και το επίδομα τροφής δεν υπολογίζονται για τον προσδιορισμό του ωρομισθίου του ενάγοντος για τις ώρες εργασίας του στο έδαφος, αλλά μόνο για τις ώρες των πτήσεων που εκτελεί.

Η κρίση αυτή του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου δεν αναφέρεται στην νομική εκτίμηση του εφαρμοστέου κανόνα του ουσιαστικού δικαίου, αφού δεν αξίωσε περισσότερα στοιχεία από εκείνα που απαιτούνται για τη θεμελίωση της αξιώσεως του ενάγοντος για καταβολή της υπερωριακής του αμοιβής, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί ως παραβίαση από το άρθρο 560 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., αλλά αναφέρεται στην ανεπάρκεια των στοιχείων των συνδεομένων με το υπολογισμό του ωρομισθίου, που αποτελεί προϋπόθεση για τον υπολογισμό της αξιούμενης αμοιβής για υπερωριακή εργασία, η έλλειψη του οποίου καθιστά την αγωγή απαράδεκτη, δηλαδή το δικαστήριο εξέφρασε κρίση δυναμένη να ελεγχθεί μόνο με τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ., η οποία, ως πλημμέλεια δεν περιλαμβάνεται στους λόγους αναιρέσεως κατά των αποφάσεων των Πρωτοδικείων που δικάζουν ως δευτεροβάθμια δικαστήρια.

Επομένως, ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο υπό την επίκληση του άρθρου 560 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ. προβάλλεται ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο εσφαλμένα αξίωσε τα ως άνω στοιχεία και ακολούθως μετά από εξαφάνιση της πρωτόδικης απόφασης του Ειρηνοδικείου που είχε δεχτεί την αγωγή, απέρριψε αυτήν ως αόριστη και έτσι παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 6 παρ. 3 του ΒΔ 22/1964 και 4, 5 του ν. 2874/2000 με ψευδή ερμηνεία και εφαρμογή, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 27-10-2006 αίτηση αναιρέσεως του χ1, κατά της υπ' αριθμ. 5417/2006 αποφάσεως του Πολυμελούς πρωτοδικείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων διακοσίων (1200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 5 Δεκεμβρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 22 Ιανουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ