135/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 135 / 2007 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 135/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ανδρέα Μαρκάκη, Ηλία Γιαννακάκη, Αθανάσιο Θεμέλη, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρείας με την επωνυμία "MULTIFORM TRADE Μονοπρόσωπη Ε.Π.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται από το διαχειριστή της ....., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χρίστο Χαρλαύτη, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσίβλητου: ....., ο οποίος παραστάθηκε με το δικηγόρο του Λεωνίδα Πανούση.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16/10/2000 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 578/2002 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2885/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 24/10/2005 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Ζιάκας, ανέγνωσε την από 3/11/2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψή της και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ως "πράγματα", τα οποία το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αν και δεν προτάθηκαν, οπότε ιδρύεται ο από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ λόγος αναιρέσεως, νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκούμενου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος.

Δεν αποτελούν δε πράγματα κατά την έννοια αυτή ισχυρισμοί που ενέχουν αμφισβήτηση της βαρύτητας αποδεικτικού μέσου, συμπεράσματα ή επιχειρήματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου συναγόμενα από την εκτίμηση των αποδείξεων. Περαιτέρω δεν στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός αν ο επικαλούμενος με το αναιρετήριο ως μη προταθείς ισχυρισμός είχε προταθεί στο δικαστήριο της ουσίας.

Ο ίδιος λόγος για να είναι ορισμένος πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο ποια επίδραση άσκησε στην έκβαση της δίκης, ώστε να κριθεί αν είναι ή όχι ουσιώδης. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε, μεταξύ άλλων, και τα εξής : Ότι στις 8-2-1993 μεταξύ της εταιρείας με την επωνυμία ".....

Ο.Ε." και του ενάγοντος, καταρτίστηκε σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου δυνάμει της οποίας η πρώτη προσέλαβε τον δεύτερο προκειμένου να εργαστεί σ' αυτήν ως υπάλληλος επί εννέα (9) ώρες ημερησίως και επί πενθήμερο εβδομαδιαίως αντί αποδοχών καθοριζομένων από το νόμο και τις οικείες ΣΣΕ και ΔΑ, εργασθείς έκτοτε σ' αυτή.

Τα περιστατικά αυτά περιέχονταν στην ιστορική βάση της αγωγής πλην εκείνου που αναφέρεται στην πρόσληψη του ενάγοντος από την εταιρεία "..... Ο.Ε.". Για το εν λόγω, όμως, περιστατικό δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο ποια επίδραση είχε η λήψη αυτού υπόψη στην έκβαση της δίκης. Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως κατά το με στοιχείο α΄ σκέλος του με το οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ πλημμέλεια και συγκεκριμένα ότι έλαβε υπόψη χωρίς να προταθούν τα ανωτέρω περιστατικά, πρέπει να απορριφθεί ως αόριστος κατά το μέρος που τα περιστατικά αυτά αναφέρονται στην πρόσληψη του ενάγοντος από την προαναφερθείσα ομόρρυθμη εταιρεία και ως αβάσιμος κατά το μέρος που αναφέρεται στα υπόλοιπα περιστατικά.

Ο ίδιος λόγος κατά τα με στοιχεία β΄, δ΄ και ε΄ σκέλη του πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος διότι τα επικαλούμενα ως παρά το νόμο ληφθέντα υπόψη από το Εφετείο περιστατικά, ότι δηλ. το δικαστήριο τούτο κακώς δέχτηκε α) ότι έλαβε χώρα διαδοχή της αναιρεσείουσας στην επιχείρηση, β) ότι ο αναιρεσίβλητος από 1-1-1996, εκτός από τη συμφωνηθείσα εργασία, διεκπεραίωνε και εξωτερικές εργασίες χρησιμοποιώντας τη δίκυκλη μοτοσυκλέτα της εναγομένης και γ) ότι ο μισθός του ενάγοντος από 1-7-1997 ανήρχετο στο ποσό των 172.891 δραχμών προσαυξανόμενος κατά 10 % λόγω επιδόματος γάμου και από 16-10-1997 ανέρχεται πλέον σε 188.609 δραχμές...,δεν αποτελούν πράγματα κατά την έννοια που προαναφέρθηκε, αλλά συμπεράσματα του δικαστηρίου συναγόμενα από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. β΄ Κ.Πολ.Δ, αναίρεση επιτρέπεται εκτός των άλλων περιπτώσεων και αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν. Για το ορισμένο δε του λόγου αυτού πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο, εκτός από τις αποδείξεις, ο ισχυρισμός για την απόδειξη του οποίου τις έλαβε υπόψη το δικαστήριο και ποια επίδραση είχε αυτός στο διατακτικό της αποφάσεως.

Επομένως, ο ίδιος πιο πάνω λόγος αναιρέσεως κατά το με στοιχείο γ΄ σκέλος του, που κατ' εκτίμηση του περιεχομένου του υπάγεται στον αριθμό 11 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ, με τον οποίο αποδίδεται στο Εφετείο ότι έλαβε υπόψη τα προσδιοριζόμενα σ' αυτόν έγγραφα τα οποία ο αναιρεσίβλητος δεν προσκόμισε ούτε επικαλέστηκε με τις προτάσεις του στο εν λόγω δικαστήριο, πρέπει να απορριφθεί, προεχόντως, ως απαράδεκτος διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο ο ισχυρισμός για την απόδειξη του οποίου λήφθηκαν υπόψη τα ανωτέρω έγγραφα καθώς και η επίδραση που είχε ο ισχυρισμός αυτός στο διατακτικό της αποφάσεως.

Με τον δεύτερο από τον αριθμό 9 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια, ότι με την προσβαλλόμενη απόφασή του επιδίκασε στον αναιρεσίβλητο περισσότερα των όσων ζήτησε με την αγωγή του και συγκεκριμένα ότι ενώ ζήτησε διαφορές αποδοχών για το χρονικό διάστημα από 1-1-1995 μέχρι 17-7-2000, επιδίκασε τέτοιες και για περαιτέρω χρόνο ήτοι μέχρι τις 15-10-2000.Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος διότι, όπως προκύπτει από το δικόγραφο της αγωγής, ο αναιρεσίβλητος είχε ζητήσει με την κύρια βάση αυτής, η οποία και έγινε δεκτή, μισθούς υπερημερίας και διαφορές αποδοχών για το χρονικό διάστημα από 1-1-1995 μέχρι 15-10-2000.

Τέλος ο τρίτος και τελευταίος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ πλημμέλεια ότι δηλαδή δεν έχει αιτιολογίες άλλως οι αιτιολογίες που έχει είναι αντιφατικές και ανεπαρκείς, είναι απορριπτέος, προεχόντως, ως απαράδεκτος λόγω της αοριστίας του διότι δεν εκτίθεται στο αναιρετήριο η διάταξη του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε εκ πλαγίου, ούτε αναφέρονται συγκεκριμένες αντιφάσεις των αιτιολογιών ή ελλείψεις αυτών συνεπεία των οποίων στερείται η προσβαλλομένη απόφαση νόμιμης βάσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 24-10-2005 αίτηση της εταιρείας με την επωνυμία "MULTIFORM TRADE Μονοπρόσωπη ΕΠΕ" για αναίρεση της υπ' αριθμ.2885/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και,

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου τα οποία ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 9 Ιανουαρίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 23 Ιανουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ