Supreme Court dismisses appeal as time-barred, ruling the two-year period expired before filing.

Απόφαση 1359 / 2021 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1359/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ'Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ευστάθιο Νίκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω κωλύματος της Αντιπρόεδρου Κωστούλας Φλουρή - Χαλεβίδου), Μαρία Βάρκα, Άννα Αγγελάτου - Βασιλείου, Γεωργία Κατσιμαγκλή και Αθανάσιο Τσουλό, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Σεπτεμβρίου 2021, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ά. Μ. του Ι., κατοίκου … η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Νικολακόπουλο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Μ. Ζ. του Γ., κατοίκου ... και 2) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "..." και ήδη "...", που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, εκ των οποίων ο 1ος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Μυταλούλη και η 2η εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ζωή Κουγιουμτζοπούλου με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και η οποία, στην ως άνω από 23-9-2021 δήλωση, καθώς και με τις κατατεθείσες προτάσεις της δήλωσε την ως άνω μεταβολή της αναιρεσίβλητης εταιρείας.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-1-2013 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας και άλλων προσώπων, μη διαδίκων στην παρούσα δίκη, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3376/2013 μη οριστική και 356/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4763/2018 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 22-9-2020 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Μαρία Βάρκα, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης, ο πληρεξούσιος του 1ου αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τις διατάξεις του άρθρου 495 παρ.1 και 2 ΚπολΔ, τα ένδικα μέσα, μεταξύ των οποίων και εκείνο της αιτήσεως αναιρέσεως, ασκούνται με δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του δικαστηρίου, το οποίο έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση. Για την κατάθεση συντάσσεται έκθεση. Εξ άλλου, κατά το άρθρο 564 παρ.3 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν.4335/2015 (έναρξη ισχύος από 1-1-2016): "Αν η απόφαση δεν επιδόθηκε, η προθεσμία της αναίρεσης είναι δύο (2) έτη και αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης που περατώνει τη δίκη".

Περαιτέρω, κατά μεν την παρ.1 του άρθρου 577 ΚΠολΔ "Το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης", κατά δε την παρ.2 του ίδιου άρθρου "Αν η αίτηση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως". Από την τελευταία αυτή διάταξη προκύπτει ότι το εκπρόθεσμο της άσκησης αναίρεσης, που αποτελεί προϋπόθεση για το παραδεκτό της, ο Άρειος Πάγος το εξετάζει, όχι μόνο κατ'ένσταση, αλλά και αυτεπαγγέλτως με βάση τα αποδεικτικά έγγραφα που βρίσκονται στη δικογραφία (ΑΠ 722/2020, ΑΠ 739/2019).

Έτι περαιτέρω, κατά το άρθρο 144 παρ.1 του ίδιου Κώδικα οι προθεσμίες που ορίζονται από τον νόμο ή τα δικαστήρια αρχίζουν από την επόμενη ημέρα μετά την επίδοση ή μετά τη συντέλεση του γεγονότος που αποτελεί την αφετηρία της προθεσμίας και λήγουν στις 7 το βράδυ της τελευταίας ημέρας και, αν αυτή είναι κατά το νόμο εξαιρετέα, την ίδια ώρα της επόμενης μη εξαιρετέας ημέρας, κατά δε το άρθρο 145 παρ.1 του ΚΠολΔ η προθεσμία που προσδιορίζεται σε έτη λήγει μόλις περάσει η αντίστοιχη ημερομηνία του τελευταίου έτους.

Εξάλλου, η κατά το προαναφερθέν άρθρο 564 παρ.3 Κ.Πολ.Δ., διετής (καταχρηστική) προθεσμία της αναιρέσεως που αρχίζει από τη δημοσίευση της αποφάσεως που περατώνει τη δίκη, δεν αναστέλλεται κατά το χρονικό διάστημα από 1 έως 31 Αυγούστου, διότι δεν γίνεται παραπομπή στη διάταξη αυτή από το άρθρο 147 παρ.7 του ίδιου Κώδικα.

Στην προκειμένη περίπτωση φέρεται για συζήτηση η από 22-9-2020 αίτηση για αναίρεση της 4763/2018 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητα (άρθρο 614 ΚΠολΔ, όπως ήδη ισχύει). Η ένδικη αίτηση αναιρέσεως κατατέθηκε αρμοδίως την 19-10-2020 (βλ.

την με γεν. αριθμό 7973/2020 και ειδ. αριθμό 949/2020 έκθεση καταθέσεως της γραμματέως του Εφετείου Αθηνών, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση. Η τελευταία (προσβαλλόμενη απόφαση), όπως εξ αυτής προκύπτει, δημοσιεύθηκε την 25-09-2018, χωρίς οι διάδικοι να επικαλούνται ή οίκοθεν να προκύπτει επίδοσή της.

Συνεπώς, η αίτηση ασκήθηκε εκπροθέσμως, ήτοι κατά πολύ μετά τη συμπλήρωση της διετούς προθεσμίας (25-9-2020) για την άσκησή της, η οποία (διετής προθεσμία) έχει εφαρμογή εν προκειμένω, αφού το ένδικο μέσο ασκήθηκε μετά την έναρξη της ισχύος του ν. 4335/2015, δηλαδή, μετά την 1-1-2016 και απευθύνεται κατά απόφασης που δημοσιεύθηκε επίσης μετά την 1-1-2016. Επομένως, η ένδικη αίτηση αναιρέσεως έχει ασκηθεί εκπρόθεσμα, ζήτημα, που το Δικαστήριο τούτο ερευνά αυτεπαγγέλτως, σύμφωνα και με όσα προαναφέρθηκαν και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, κατ' αυτεπάγγελτη έρευνα του παραδεκτού της από το δικαστήριο, να καταδικαστεί δε η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, οι οποίοι κατέθεσαν προτάσεις, κατά το νόμιμο αίτημα των τελευταίων (άρθρα 176, 183, 191 § 2 ΚΠολΔ) και να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22-9-2020 αίτηση για αναίρεση της 4763/2018 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ. Και Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Νοεμβρίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 18 Νοεμβρίου 2021.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ