Legislator Case Law & Legislation
1359/2020 AI generated

1359/2020 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 1359/2020
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Γεωργίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Παπαηλιάδη, Βασιλική Ηλιοπούλου-Εισηγήτρια, Μαρία Βασδέκη και Νικόλαο Βεργιτσάκη, Αρεοπαγίτες.

Legislator headnote

AI generated

1359/2020 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Η κρινόμενη, υπ' αρ. 13/2020, αίτηση του Δ. Ζ. , για αναίρεση της υπ' αρ. 177-180/20 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Ναυπλίου, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης άσκησης της, η έφεσή του κατά της υπ' αρ. 491/2019 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου Κορίνθου, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα. Επομένως, είναι παραδεκτή και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1359 / 2020 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1359/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Γεωργίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Παπαηλιάδη, Βασιλική Ηλιοπούλου-Εισηγήτρια, Μαρία Βασδέκη και Νικόλαο Βεργιτσάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Δεκεμβρίου 2020, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ελένης Μετσοβίτου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Δ. Ζ. του Β. , κατοίκου ... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Σταματόπουλο, για αναίρεση της υπ' αριθ. 177-178-179-180/2020 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου.

Το Τριμελές Εφετείο Ναυπλίου, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που περιλαμβάνονται στην υπ' αριθ. πρωτ. 13/2020 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό .

Αφού άκουσε Την Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Η κρινόμενη, υπ' αρ. 13/2020, αίτηση του Δ. Ζ. , για αναίρεση της υπ' αρ. 177-180/20 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Ναυπλίου, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης άσκησης της, η έφεσή του κατά της υπ' αρ. 491/2019 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου Κορίνθου, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα. Επομένως, είναι παραδεκτή και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω.

II. Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 473 παρ. 1 ΚΠΔ, αν ο νόμος δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία άσκησης ένδικων μέσων είναι δέκα ημέρες από τη δημοσίευση της απόφασης, εφόσον δε ο δικαιούμενος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της απόφασης, η πιο πάνω προθεσμία είναι επίσης δεκαήμερη, εκτός αν διαμένει στην αλλοδαπή ή είναι άγνωστη η διαμονή του, οπότε η προθεσμία είναι τριάντα ημερών και αρχίζει σε κάθε περίπτωση από την επίδοση της απόφασης.

Κατά τις διατάξεις του άρθρου 476 παρ. 1 και 2 ΚΠΔ, το ένδικο μέσο, δηλαδή και αυτό της έφεσης, απορρίπτεται ως απαράδεκτο, εκτός άλλων περιπτώσεων, και όταν ασκήθηκε εκπροθέσμως, κατά της σχετικής δε απόφασης (που απορρίπτει την έφεση ως εκπρόθεσμη) επιτρέπεται μόνο αναίρεση για όλους τους λόγους, που αναφέρονται περιοριστικώς στη διάταξη του άρθρου 510 του αυτού Κώδικα, με την προϋπόθεση ότι αυτοί αναφέρονται στην ορθότητα της κρίσης του εφετείου για το απαράδεκτο, στην οποία περιορίζεται ο έλεγχος του Αρείου Πάγου σε τέτοια περίπτωση.

Εξάλλου, η απόφαση, με την οποία απορρίπτεται το ένδικο μέσο της έφεσης ως απαράδεκτο, λόγω εκπρόθεσμης άσκησής του, για να έχει την απαιτούμενη, από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ., ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Δ' ΚΠΔ προβλεπόμενο λόγο αναίρεσης, πρέπει να διαλαμβάνει το χρόνο επίδοσης στον εκκαλούντα της προσβαλλόμενης με την έφεση απόφασης, αν απαγγέλθηκε απόντος τούτου, και το χρόνο άσκησης της έφεσης καθώς και το αποδεικτικό, από το οποίο προκύπτει η επίδοση, χωρίς ειδικότερο προσδιορισμό των στοιχείων εγκυρότητας του αποδεικτικού και της επίδοσης (Ολ.

Α.Π. 4/1995 και 6/1994), εκτός εάν προβάλλεται με την έφεση λόγος ακυρότητας της επίδοσης ή ανώτερης βίας, από την οποία παρακωλύθηκε ο εκκαλών για την εντός της προθεσμίας του άρθρου 473 παρ. 1 ΚΠΔ άσκηση της, οπότε η αιτιολογία της απόφασης πρέπει να εκτείνεται και στην απορριπτική των ανωτέρω λόγων κρίση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, υπό την αυτονόητη προϋπόθεση όμως ότι ο σχετικός ισχυρισμός είχε προταθεί με σαφήνεια και πληρότητα (Ολ ΑΠ 2/14, ΑΠ 299/2017).

Μεταξύ των λόγων ακυρότητας της επίδοσης, επί των οποίων, εφόσον προβάλλονται κατά τρόπο ορισμένο, πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να διαλάβει στην απορριπτική της έφεσης απόφαση πλήρη αιτιολογία, είναι και ότι η επίδοση "ως άγνωστης διαμονής" έγινε χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις αυτής, μολονότι δηλαδή ο εκκαλών κατηγορούμενος είχε "γνωστή διαμονή" (ΑΠ 299/2017, ΑΠ 705/2016).

III. Στην προκείμενη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη, υπ' αρ. 177-180/2020 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, όπως από αυτήν προκύπτει, απορρίφθηκε, ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της, η έφεση με αριθμό έκθεσης 47/14-7-2020 του κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος, κατά της υπ' αρ. 491/14-3-2019 απόφασης του Τριμελούς Πλημ/κείου Κορίνθου, με την οποία είχε καταδικαστεί αυτός ερήμην, για τις αξιόποινες πράξεις της ψευδούς ανώμοτης κατάθεσης και της άμεσης συνέργειας σε υφαρπαγή ψευδούς βεβαίωσης κατά συναυτουργία, σε συνολική ποινή φυλάκισης 18 μηνών, μετατραπείσα σε χρηματική, προς 3 ευρώ ημερησίως.

Από την ανωτέρω υπ' αρ. 47/14-7-2020 έκθεση έφεσης, η οποία παραδεκτώς επισκοπείται για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, και όσα εξέθεσε ο συνήγορος του εκκαλούντος και καταγράφηκαν στα πρακτικά της δευτεροβάθμιας δίκης, προκύπτει ότι ο εκκαλών και ήδη αναιρεσείων, προκειμένου να δικαιολογήσει την εκπρόθεσμη άσκηση της έφεσής του, πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι δεν είχε λάβει γνώση της εκκαλούμενης απόφασης, διότι ακύρως του επιδόθηκε αυτή ως άγνωστης διαμονής, ενώ αυτός είχε γνωστή διαμονή, στην οδό ... , στην ... .

Με την προσβαλλόμενη απόφαση, απορρίφθηκε η έφεση του αναιρεσείοντος ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της με την εξής αιτιολογία " Από τα υπό ημερομηνίες 11-7-2018, 1-11-2018 και 18-1-2019 αποδεικτικά επίδοσης του αρχιφύλακα Α. Κ. που υπηρετεί στο AT Κηφισιάς, προκύπτει ότι ο 9ος κατηγορούμενος Δ. Ζ. , αναζητήθηκε επανειλημμένα στη γνωστή κατά τους ισχυρισμούς του κατοικία του στην Κηφισιά, επί της οδού ... , για να του επιδοθούν οι κλήσεις για αυτοπρόσωπη παράσταση κατά την εκδίκαση της υπόθεσης ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, πλην όμως και στις τρεις περιπτώσεις, όπως καλώς διαπίστωσε ο άνω αστυνομικός, ο εν λόγω κατηγορούμενος τύγχανε άγνωστης διαμονής, καθώς είχε μετοικήσει από την οδό ... .

Συνεπώς, ορθά επιδόθηκε η εκκαλούμενη απόφαση σε αυτόν ως πρόσωπο άγνωστης διαμονής, κατ' άρθρο 157 παρ. 1, 2 ΚΠΔ, όσα δε περί του αντιθέτου ισχυρίζεται ο συνήγορος του, ότι δηλ. κατά το χρόνο της επίδοσης την 1-6-2020 ήταν γνωστής διαμονής στην άνω διεύθυνση, ελέγχονται αβάσιμα και η έφεσή του τυγχάνει απορριπτέα, ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης άσκησής της".

Η αιτιολογία αυτή της προσβαλλόμενης απόφασης δεν είναι η κατά τα ανωτέρω επιβαλλόμενη από το Σύνταγμα και τον ΚΠΔ, αφού δεν αναφέρεται σε αυτήν, όπως θα έπρεπε, το αποδεικτικό, από το οποίο προκύπτει η επίδοση της εκκληθείσας απόφασης στον εκκαλούντα (αναιρεσείοντα ) (ΑΠ 1523/2016), η διεύθυνση στην οποία αυτός αναζητήθηκε, το ονοματεπώνυμο του οργάνου που διενήργησε την επίδοση αυτή (ΑΠ 649/2015, ΑΠ 1273/2007) καθώς και χρόνος άσκησης της έφεσης. Τα αναφερόμενα στην προσβαλλόμενη απόφαση, από 11-7-2018, 1-11-2018 και 18-1-2019 αποδεικτικά επίδοσης του αρχιφύλακα Α. Κ. , κατά τα εκτιθέμενα στην ίδια απόφαση, αναφέρονται στις επιδόσεις κλήσεων για εμφάνιση του κατηγορουμένου στο πρωτοβάθμιο Δικαστήριο και όχι στην επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης.

Συνεπώς, είναι βάσιμος ο από το άρθρο 510 παρ. 1 Δ' ΚΠΔ σχετικός λόγος της υπό κρίση αίτησης και πρέπει, κατά παραδοχή αυτού και αφού παρέλκει η έρευνα των λοιπών λόγων, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους, οι οποίοι είχαν δικάσει προηγουμένως (519 ΚΠΔ), προκειμένου να κρίνει επί του παραδεκτού της έφεσης του αναιρεσείοντος - κατηγορούμενου (δεδομένου ότι ο Άρειος Πάγος δεν έχει τη δικαιοδοσία να κρίνει επί του παραδεκτού ή όχι αυτής ) και, αναλόγως προς τη σχετική κρίση του, είτε να απορρίψει και πάλι την έφεση ως εκπρόθεσμη, είτε να την κρίνει παραδεκτή και να προχωρήσει στην κατ' ουσίαν έρευνα της υπόθεσης (ΑΠ 3/2018, ΟλΑΠ 2/2014, ΑΠ 299/2017).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αρ. 177-180/20 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου ως προς τον κατηγορούμενο αναιρεσείοντα Δ. Ζ. του Β. .

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση ενώπιον του ιδίου Δικαστηρίου, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που τη δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Δεκεμβρίου 2020.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Δεκεμβρίου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ