Legislator Case Law & Legislation
1359/2015 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on statute of limitations for public employee severance pay under five-year rule.

Case Number 1359/2015
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal against the Court of First Instance's judgment regarding a public employee's claim for severance pay. The employee argued the claim was time-barred under a two-year limitation period, but the Court of First Instance correctly applied a five-year period. The Court ruled that severance pay is an economic benefit upon departure, not a salary or compensation for unjust enrichment, thus falling under the longer limitation period.

Legislator headnote

AI generated

Art. 48(1) & (3) of Law 496/1974; Severance pay constitutes an economic benefit upon departure rather than salary or unjust enrichment compensation, thereby subjecting claims to a five-year statute of limitations instead of the two-year period applicable to salaries or unjust enrichment.

Keywords

AI generated
statute of limitations public employee severance five year period economic benefit unjust enrichment salary distinction administrative law

Cited Legislation

AI generated
Art. 48(1) of Law 496/1974
Art. 48(3) of Law 496/1974
Art. 5 of Law 2702/1999
Art. 55 of Presidential Decree 410/1988
Art. 19 of Law 993/1979
Art. 559(1) of the Code of Civil Procedure
Art. 176 of the Code of Civil Procedure
Art. 183 of the Code of Civil Procedure
Art. 72(3) of Presidential Decree 422/1981
Art. 22(1) of Law 3693/1957

Cited Case Law

AI generated
AP 4/2001
AP 1726/05
AP 556/11
AP 1065/2002

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1359 / 2015 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1359/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Στυλιανή Γιαννούκου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Χαράλαμπο Μαχαίρα, Γεώργιο Αναστασάκο, Σοφία Καρυστηναίου και Μαρία Νικολακέα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Οκτωβρίου 2015, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Αποκεντρωμένης Υπηρεσίας του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας με την επωνυμία "Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων" (Μ.Τ.Π.Υ.) που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου της, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χαράλαμπο Τσέλιο, με δήλωση κατ’ άρθρο 242παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Μ. Π. του Π., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αλέξανδρο Πρατικάκη, με δήλωση κατ’ άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-11-21012 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 958/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3740/2014 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 16-1-2015 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης, Γεώργιος Αναστασάκος ανέγνωσε την από 25-9-2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Στο άρθρο 5 του ν. 2702/1999, με το οποίο ρυθμίζονται θέματα που αφορούν τη Μεταφορά και ένταξη προσωπικού Ι.Γ.Μ.Ε. και Ε.Ο.Μ.Μ.ΕΧ Α.Ε., ορίζονται τα εξής: 1. Τα παραρτήματα του Ι.Γ.Μ.Ε. και οι περιφερειακές διευθύνσεις, τα νομαρχιακά παραρτήματα και τα κατά τόπους ιδρυμένα γραφεία του Ε.Ο.Μ.Μ.Ε.Χ Α.Ε., με εξαίρεση το γραφείο στις Βρυξέλλες και τις ταπητουργικές σχολές, καταργούνται όταν το σύνολο του προσωπικού μεταφερθεί και ενταχθεί στις υπηρεσίες που ορίζονται στην παράγραφο 3 και σε κάθε περίπτωση μέσα σε οκτώ (8) μήνες από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου.

Η κατάργηση διαπιστώνεται με πράξη των διοικητικών συμβουλίων του Ι.Γ.Μ.Ε. και του Ε.Ο.Μ.Μ.Ε.Χ Α.Ε., η οποία εγκρίνεται από τον Υπουργό Ανάπτυξης. Με αποφάσεις του Δ.Σ. του Ι.Γ.Μ.Ε. μπορεί να συστήνονται περιφερειακές μονάδες με το αναγκαίο προσωπικό, με σκοπό τη συμβολή στην πραγματοποίηση ερευνητικών δραστηριοτήτων και την αξιοποίηση ανταποδοτικών δραστηριοτήτων του Ι.Γ.Μ.Ε.

στην περιοχή ευθύνης τους. Με την ίδια απόφαση καθορίζεται η περιοχή ευθύνης των μονάδων. Με όμοια απόφαση οι μονάδες καταργούνται όταν εκλείψουν οι λόγοι ίδρυσης τους. Οι αποφάσεις της παραγράφου αυτής εγκρίνονται από τον Υπουργό Ανάπτυξης. Περιφερειακές μονάδες του Ι.Γ.Μ.Ε. συστήνονται οπωσδήποτε στις Περιφέρειες Κεντρικής Μακεδονίας, Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, Δυτικής Μακεδονίας, Πελοποννήσου, Ηπείρου και Κρήτης, καθώς και σε όσες άλλες Περιφέρειες υπάρχει ιδιαίτερο ερευνητικό ενδιαφέρον του l.Γ.M.E. 2.

Σε τρεις (3) μήνες από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου τα Διοικητικά Συμβούλια του Ι.Γ.Μ.Ε. κατ του Ε.Ο.Μ.Μ.ΕΧ Α.Ε. καταρτίζουν Κανονισμούς Οργανωτικής Διάρθρωσης των υπηρεσιών τους, με σκοπό την ορθολογική αναδιάταξη του προσωπικού τους, λαμβάνοντας υπόψη, ιδίως, την κατάργηση των παραρτημάτων, των περιφερειακών διευθύνσεων και των κατά τόπους γραφείων.

Με τους κανονισμούς αυτούς μπορεί να καθορίζονται και αυξημένα προσόντα του προσωπικού σε σχέση με τα προβλεπόμενα στους υφιστάμενους κανονισμούς και μπορεί, ιδίως, να προβλέπεται ως προσόν η κατοχή μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών, η γνώση ξένων γλωσσών και η εξειδίκευση σε συγκεκριμένο τομέα δραστηριοτήτων του Ι.Γ.Μ.Ε.

και του Ε.Ο.Μ.Μ.ΕΧ A.E. 3. Με τους Κανονισμούς Οργανωτικής Διάρθρωσης, που προβλέπονται στην συγκεκριμένη παράγραφο, οι θέσεις του προσωπικού στο Ι.Γ.Μ.Ε. και τον Ε.Ο.Μ.Μ.ΕΧ Α.Ε. μειώνονται. Τα Διοικητικά Συμβούλια του Ι.Γ.Μ.Ε. και του Ε.Ο.Μ.Μ.Ε.Χ. αντιστοίχως, καταρτίζουν πίνακες πλεονάζοντος μεταφερόμενου προσωπικού κατά κλάδο, ειδικότητα ή κατηγορία με κριτήριο τη δήλωση επιθυμίας για μεταφορά και, ένταξη των υπαλλήλων ή, αν δεν υποβληθεί τέτοια δήλωση, τη σειρά διορισμού ή πρόσληψης στην υπηρεσία, προηγουμένων των νεοτέρων.

Στους πίνακες αυτούς περιλαμβάνεται το προσωπικό που υπηρετεί τόσο στην Αθήνα όσο και στην περιφέρεια, προηγουμένων των νεοτέρων στην υπηρεσία. Για την κατάρτιση του πίνακα λαμβάνεται υπόψη, αν συμπίπτει ο ημερολογιακός μήνας διορισμού, η οικογενειακή κατάσταση του υπαλλήλου, έτσι ώστε να μεταφέρονται, κατά προτεραιότητα, οι άγαμοι έναντι των εγγάμων, οι έγγαμοι που δεν έχουν τέκνα έναντι αυτών που έχουν ή των εγκύων γυναικών ή των συζύγων τους, και μεταξύ εγγάμων που έχουν τέκνα, αυτοί που έχουν μικρότερο αριθμό τέκνων.

Το πλεονάζον προσωπικό μεταφέρεται και εντάσσεται και χωρίς αίτηση του σε υπηρεσίες των φορέων του τελευταίου εδαφίου της παρ. 7 του άρθρου 2 του ν. 2469/1997, που λειτουργούν στην περιφέρεια στην οποία υπηρετούν ή, εφόσον το επιθυμούν, και σε άλλη Περιφέρεια με εξαίρεση την Περιφέρεια Αττικής 4. Το προσωπικό της προηγούμενης παραγράφου μεταφέρεται και εντάσσεται στους φορείς που ορίζονται ανωτέρω, με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, σε υφισταμένη κενή οργανική θέση και αν δεν υπάρχει σε προσωποπαγή θέση που συνιστάται με την απόφαση για τη μεταφορά και ένταξη.

Οι ανωτέρω μεταφορές και εντάξεις διενεργούνται μέσα σε προθεσμία τεσσάρων (4) μηνών από την υποβολή των ονομαστικών καταστάσεων της παρ. 7 στο Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης. Οι μεταφορές και εντάξεις διενεργούνται με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και του οικείου Υπουργού σε κατηγορία, κλάδο ή ειδικότητα που ανήκει ο μεταφερόμενος.

Οι μεταφορές και εντάξεις μπορεί να γίνονται και σε κλάδο συναφών τυπικών προσόντων της Βίας κατηγορίας, σε κενές θέσεις ή και σε προσωρινές προσωποπαγείς θέσεις σε υφιστάμενο συναφή ή και σε προσωρινό κλάδο, που συνιστώνται με την περί μεταφοράς και εντάξεως πράξη και καταργούνται αυτοδίκαια με την κατά οποιονδήποτε τρόπο αποχώρηση του μεταφερόμενου. 5.

Οι μεταφερόμενοι κατατάσσονται σε βαθμό ανάλογο με τα προσόντα τους και το χρόνο προϋπηρεσίας, σύμφωνα με τα τυπικά προσόντα του κλάδου στον οποίο μεταφέρονται και εντάσσονται και σε μισθολογικά κλιμάκια της οικείας κατηγορίας. Η βαθμολογική κατάταξη γίνεται μόνο στους φορείς εκείνους, που από τον Οργανισμό τους προβλέπεται διαβάθμιση των θέσεων με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου.

Η μισθολογική κατάταξη γίνεται σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 20 του ν. 2515/1997. Εφόσον από την εφαρμογή της ανωτέρω διατάξεως προκύπτουν συνολικές μηνιαίες αποδοχές μικρότερες από αυτές που έπαιρναν οι μεταφερόμενοι τον προηγούμενο μήνα της μεταφοράς και ένταξης τους, εφαρμόζεται αναλογικά το άρθρο 29 του ν. 2470/1997. 6.

Οι μεταφερόμενοι με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου συνεχίζουν να υπάγονται ως προς την κύρια και επικουρική ασφάλιση στους φορείς που υπήγοντο πριν τη μεταφορά και ένταξη τους. Σε περίπτωση που επιτρέπεται αλλαγή φορέα επικουρικής ασφάλισης και ο ασφαλισμένος επιθυμεί την αλλαγή, τα θέματα μεταφοράς ασφαλιστικών εισφορών και προσμέτρησης του χρόνου ασφάλισης μπορεί να ρυθμίζονται με απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. 7.

Μετά την κατάρτιση του πίνακα της παραγράφου 3, το Ι.Γ.Μ.Ε. και ο Ε.Ο.Μ.Μ.Ε.Χ. Α.Ε. υποβάλλουν στο Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης ονομαστικές καταστάσεις με το συνολικό χρόνο υπηρεσίας των υπό μεταφορά και ένταξη υπαλλήλων, την ειδικότητα και τα τυπικά προσόντα της ειδικότητας τους ή άλλα τυπικά προσόντα που κατέχουν, την ηλικία τους και την οικογενειακή τους κατάσταση. 8.

Το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, εντός προθεσμίας τριών (3) μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου, καταρτίζει πίνακα με τις κενές θέσεις κατά κλάδο και ειδικότητα, καθώς και τις ανάγκες, πέρα των κενών θέσεων, των φορέων στους οποίους επιτρέπεται να μεταφερθούν, λαμβανομένων υπόψη και των αναγκών σε προσωπικό που δημιουργούνται από την εφαρμογή των διατάξεων των δύο προηγούμενων άρθρων.

Ο πίνακας κοινοποιείται στο Ι.Γ.Μ.Ε. και τον Ε.Ο.Μ.Μ.Ε.Χ. Α.Ε. και τίθεται υπόψη του υπό μεταφορά και ένταξη προσωπικού, προκειμένου να υποβληθούν αιτήσεις προτιμήσεως των υπαλλήλων μέσα σε αποκλειστική προθεσμία τριάντα (30) ημερών από την κοινοποίηση του πίνακα στο Ι.Γ.Μ.Ε. και τον Ε.Ο.Μ.Μ.Ε.Χ. Α.Ε. Η αίτηση προτίμησης μπορεί να αφορά μέχρι τρεις φορείς από τους περιλαμβανόμενους στον πίνακα.

Με την αίτηση προτίμησης ο μεταφερόμενος δικαιούται να δηλώσει ότι, εφόσον στο φορέα που θα μεταφερθεί και θα ενταχθεί προβλέπεται σχέση εργασίας δημοσίου δικαίου, επιθυμεί να ενταχθεί με τη σχέση αυτή. Οι υποβληθείσες αιτήσεις προτιμήσεως μετά το πέρας της ανωτέρω προθεσμίας διαβιβάζονται στο Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης. 9.

Ο καθορισμός της ειδικότητας και του φορέα στον οποίο μεταφέρονται και εντάσσονται οι ανωτέρω γίνεται από το Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης. Αν υποβληθούν περισσότερες αιτήσεις προτίμησης για την ίδια θέση, λαμβάνονται υπόψη κατά σειρά τα κατωτέρω κριτήρια: α) η σειρά προτίμησης, β) η κατά το χρόνο υποβολής της αιτήσεως απασχόληση του υπό μεταφορά και ένταξη υπαλλήλου τουλάχιστον για ένα (1) έτος, στον φορέα για τον οποίο εκδηλώνει προτίμηση, συνεπεία αποσπάσεως του σε αυτόν, γ) η συνυπηρέτηση συζύγων, δ) ο βαθμός ή ο αξιολογικός χαρακτηρισμός, όπως προκύπτει από τις εκθέσεις αξιολόγησης για όλους τους συγκρινόμενους προς μεταφορά και ένταξη, προηγουμένων των εχόντων υψηλότερους βαθμολογικούς ή αξιολογικούς χαρακτηρισμούς, ε) η οικογενειακή κατάσταση, προηγουμένων των εγγάμων με τα περισσότερα τέκνα και των εγγάμων έναντι των αγάμων, στ) ο ανώτερος τίτλος σπουδών ή βαθμός τίτλος σπουδών και ζ) εφόσον τα ανωτέρω κριτήρια συντρέχουν για περισσότερους υπαλλήλους, ο συνολικός χρόνος υπηρεσίας, προηγουμένων αυτών με τα περισσότερα χρόνια υπηρεσίας. 10.

Δεν επιτρέπεται μεταφορά και ένταξη χωρίς αίτηση προτίμησης, εκτός του νομού που υπηρετεί ο μεταφερόμενος. 11. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Ανάπτυξης μπορεί να ρυθμίζεται κάθε αναγκαία λεπτομέρεια εφαρμογής του παρόντος άρθρου. 12. Με αποφάσεις των Υπουργών Ανάπτυξης και Οικονομικών οι αναγκαίες πιστώσεις για τις μεταφορές και εντάξεις του παρόντος άρθρου μεταφέρονται από τις σχετικές κρατικές επιχορηγήσεις για το Ι.Γ.Μ.Ε.

και τον Ε.Ο.Μ.Μ.Ε.Χ. Α.Ε., που έχουν εγγραφεί στον τακτικό προϋπολογισμό του Υπουργείου Ανάπτυξης, στους φορείς στους οποίους μεταφέρεται το πλεονάζον προσωπικό. Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι η μεταφορά και η ένταξη του πλεονάζοντος προσωπικού με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου του αναιρεσείοντος (Ι.Γ.Μ.Ε.) Ν.Π.Ι.Δ., του δημοσίου τομέα σε υπηρεσία του Δημοσίου ή Ν.Π.ΔΑ (εδ.

τελευταίο της παρ. 7 του άρθρου 2 του ν. 2469/1997) και η ένταξη αυτού σε κενές (ή συνιστώμενες προσωποπαγείς θέσεις με την απόφαση μεταφοράς) θέσεις, με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, γίνεται αναγκαστικά με κοινή απόφαση των Υπουργών εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Ανάπτυξης και του οικείου Υπουργού, σε κατηγορία κλάδο ή ειδικότητα που ανήκει ο μεταφερόμενος.

Έτσι με τη μεταφορά του ως άνω προσωπικού επέρχεται μεν, κατ’ αποτέλεσμα, λύση της σχέσεως εργασίας, ιδιωτικού δικαίου αυτού με τον προηγούμενο εργοδότη του, πλην όμως ο εργαζόμενος μεταφέρεται σε ίδια θέση με την αυτή ειδικότητα και την ίδια σχέση εργασίας στο νέο εργοδότη του (χωρίς, μάλιστα, καταβολή αποζημιώσεως από τον προηγούμενο φορέα) και με πλήρη διασφάλιση των εργασιακών σχέσεων και ασφαλιστικών δικαιωμάτων.

Επομένως, η μεταφορά του ως άνω προσωπικού δεν ταυτίζεται με την έννοια της απολύσεως, η οποία αποτελεί καταγγελία της συμβάσεως εργασίας από τον εργοδότη και επιφέρει τη λύση της εργασιακής σχέσεως, χωρίς τη μεταφορά του εργαζομένου σε άλλη θέση και διασφάλιση της προηγούμενης υπηρεσιακής του καταστάσεως, σε αντίθεση με την εν λόγω μεταφορά αυτού, που γίνεται σε ίδια θέση, με την αυτή ειδικότητα και την ίδια σχέση εργασίας στο νέο εργοδότη και έχει ως αποτέλεσμα την πλήρη διασφάλιση των εργασιακών του σχέσεων και των ασφαλιστικών του δικαιωμάτων (ΑΠ. 1019/2008 757/2012).

Περαιτέρω, στο άρθρο 49 παρ. 1 Ν. 993/1979,"όπώς αυτό κωδικοποιήθηκε με το άρθρο 55 παρ. 1 ΠΔ 410/1988 καθορίζεται ο τρόπος υπολογισμού της αποζημιώσεως λόγω απολύσεως ή καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας προσωπικού που υπηρετεί με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου στο Δημόσιο, τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης κατ τα λοιπά Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου.

Περαιτέρω, η παράγραφος 4 του ίδιου άρθρου (ή 55 παρ. 4 ΠΔ 410/1988) ορίζει ότι. το προσωπικό του Δημοσίου και των ΝΠΔΔ που δεν υπάγεται για τη χορήγηση σύνταξης στην ασφάλιση του Δημοσίου, όταν συμπληρώσει τις προϋποθέσεις για τη λήψη πλήρους σύνταξης γήρατος, μπορεί να αποχωρεί από την υπηρεσία λαμβάνοντας το επικουρικά ασφαλισμένο το 40% και το μη επικουρικά ασφαλισμένο το 50% της αποζημίωσης που ορίζεται από την παρ. 1 του άρθρου αυτού.

Ενώ κατά την παράγραφο 7 του ίδιου άρθρου, ως επικουρικά ασφαλισμένοι για την εφαρμογή της παραγράφου 4 του άρθρου αυτού, νοούνται όσοι έχουν, συμπληρώσει τις προϋποθέσεις για τη λήψη επικουρικής σύνταξης.

Συνεπώς, οι προϋποθέσεις για τη λήψη από τους παραπάνω μισθωτούς της προβλεπόμενης από τις ως άνω διατάξεις μειωμένης αποζημιώσεως, όταν αποχωρούν από το Δημόσιο, αποτελούν αφενός η μη υπαγωγή τους στην ασφάλιση του Δημοσίου για τη χορήγηση σύνταξης και αφετέρου η συμπλήρωση των προϋποθέσεων προς λήψη πλήρους συντάξεως γήρατος από τον ασφαλιστικό φορέα στον οποίο υπάγονται.

Η επικουρική ασφάλιση και η συμπλήρωση των προϋποθέσεων απολήψεως επικουρικής συντάξεως δεν αποτελεί προϋπόθεση, αλλά συνιστά περίπτωση περαιτέρω περιορισμού της μειωμένης αποζημιώσεως. Κατά την έννοια των αναφερομένων στην αποζημίωση αποχωρήσεως διατάξεων, ως επικουρικά ασφαλισμένοι νοούνται μόνον όσοι υπάγονται σε φορέα ασφαλίσεως για την λήψη επικουρικής συντάξεως, όχι δε και όσοι υπάγονται σε Φορέα που έχει ως σκοπό την πρόσθετη ασφάλιση των ασφαλισμένων του και τη χορήγηση εφάπαξ βοηθήματος (ΑΠ 1720/2012, ΑΠ 1774/2012).

Ενώ, στο τέλος, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 55 παρ. 10 την πιο πάνω ΠΔ 410/1988 και 5 παρ. 2 του Ν. 3801/2009, προκύπτει ότι οι διατάξεις που ρυθμίζουν τον τρόπο υπολογισμού της μειωμένης, κατά τα προαναφερόμενα, αποζημίωσης. Καταλαμβάνει όλο το προσωπικό του Δημοσίου, των ΟΤΑ και των ΝΠΔΔ, με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, ανεξαρτήτως ειδικότητας, ακόμη και αυτούς που δεν ανήκουν στο ειδικό επιστημονικό, τεχνικό ή βοηθητικό προσωπικό (βλ.

σχετ. Γνωμ. Ν.Σ.Κ. 192/2012, ως και Αιτιολ. Έκθεση Ν. 3801/2009). Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση 3740/2014 του Εφετείου Αθηνών, έγιναν δεκτά κατά την ανέλεγκτη αναιρετικώς περί πραγμάτων κρίση του, τα παρακάτω περιστατικά: "Η ενάγουσα προσλήφθηκε την 1-7-1983, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στο ΝΠΙΔ με την επωνυμία ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών".

Στην συνέχεια μετετάγη στις 27.7.2000, με την ίδια σχέση εργασίας, στο εναγόμενο ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Μετοχικό Ταμείο Πολιτικών Υπαλλήλων" σε προσωρινή προσωποπαγή θέση ειδικότητας ΔΕ Διοικητικού, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 5 του Ν. 2702/1999, διατηρώντας την ίδια σχέση εργασίας και το ίδιο ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό καθεστώς υπαγόμενη στο ΙΚΑ (φορέας κυρίας ασφάλισης) και στο ΙΚA-ETAM (φορέας επικουρικής ασφάλισης).

Στο εναγόμενο προσέφερε τις υπηρεσίες της ως 30/4/2010, οπότε αποχώρησε (με παραίτηση) λόγω συνταξιοδοτήσεως, έχοντας συμπληρώσει τις προϋποθέσεις για λήψη πλήρους σύνταξης, η οποία παραίτηση έγινε αποδεκτή με την υπ’ αρ.16929/15.6.2010 διαπιστωτική πράξη του Προέδρου του ΔΣ του εναγομένου και λύθηκε η εργασιακή της σύμβαση από την ίδια ως άνω ημερομηνία, καταργηθείσας της συσταθείσας προσωρινής προσωποπαγούς θέσεως συνταξιοδοτηθείσα από το ΙΚA (κύρια σύνταξη) και το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ (επικουρική σύνταξη).

Συνεπώς, συντρέχουν στο πρόσωπο της οι προϋποθέσεις του άρθρου 55 παρ.1 του ΠΔ 410/1988 και δικαιούται το 40% της οριζόμενης από το εν λόγω άρθρο αποζημίωσης, αφού δεν υπάγεται στην ασφάλιση του Δημοσίου για την χορήγηση σύνταξης, έχει συμπληρώσει τις προϋποθέσεις για την λήψη πλήρους σύνταξης γήρατος από τον ασφαλιστικό φορέα στον οποίο υπάγεται (ΙΚΑ) και είναι επικουρικά ασφαλισμένη (IKA-ETAM). Για τον υπολογισμό της δικαιούμενης απ’ αυτήν αποζημίωσης, θα ληφθεί υπόψη, μόνον, η υπηρεσία της (9 έτη, 2 μήνες και 5 ημέρες από 27/2000 έως 30/4/2010) στο εναγόμενο ΝΠΔΔ, χωρίς να ληφθεί υπόψη η προϋπηρεσία της στον προηγούμενο εργοδότη της ("Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών" ΙΓΜΕ), το οποίο δεν αποτελεί ΝΠΔΔ, κατά τα προεκτεθέντα.

Συνεπώς, είναι ίση με το 40% των τακτικών αποδοχών 4 μηνών, υπολογιζόμενη με βάση τις τακτικές (μικτές) αποδοχές του τελευταίου μήνα πριν από την παραίτηση της (Απρίλιος 2010, άρθρο 55 παρ.1 περ. α" και 2 εδ.α’ του ίδιου Π.Δ/τός 410/1988), ανερχόμενες στο ποσό των 1.635,66 € (1406 € μικτές αποδοχές πλέον της αναλογίας (1/6) για επιδόματα εορτών και αδείας ανερχόμενη στο ποσό των 2617,05 (1635,66 € Χ 4 μηνες=6.542,64 Χ 40%) €...".

Με τις παραδοχές δε αυτές, το Εφετείο δέχθηκε κατά ένα μέρος την αγωγή, ως βάσιμη και κατ’ ουσίαν και υποχρέωσε το εναγόμενο - αναιρεσείον να καταβάλει στην ενάγουσα - αναιρεσίβλητη το προαναφερόμενο ποσό, νομιμότοκα από της επιδόσεως της αγωγής, εξαφανίζοντας προς τούτο την πρωτόδικη απόφαση, που απέρριψε την αγωγή της ενάγουσας με άλλη αιτιολογία. Κρίνοντας έτσι το Εφετείο, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις προαναφερόμενες νομικές διατάξεις, δεχόμενη ότι στις ρυθμίσεις του άρθρου 55 του ΠΔ 410/1988υπάγεται και η ενάγουσα. Και τούτο γιατί η σχετική ρύθμιση, για τον τρόπο υπολογισμού της αποζημίωσής της, καταλαμβάνει και την ίδια, αφού συνδέεται με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου σε προσωποπαγή θέση ΠΕ Διοικητικού, χωρίς να ασκεί έννομη επιρροή η ειδικότητα της ενάγουσας.

Συνεπώς, είναι αβάσιμος και πρέπει ν’ απορριφθεί ο πρώτος λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔικ, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα.

ΙΙ. Επειδή, κατά μεν την παρ. 1 του αρθρ. 48 του ΝΔ. 496/1974 "περί Λογιστικού των ΝΠΔΔ", ο χρόνος παραγραφής των χρηματικών αξιώσεων κατά των ΝΠΔΔ είναι πέντε ετών, "εφ’ όσον δεν ορίζεται άλλως υπό του παρόντος", κατά δε την παρ. 3 του ίδιου άρθρου, ο χρόνος παραγραφής των κατά των ΝΠΔΔ αξιώσεων των υπαλλήλων τους, που συνδέονται με αυτά με σχέση δημόσιου ή ιδιωτικού δικαίου, από καθυστερούμενες αποδοχές ή άλλες κάθε είδους απολαβές ή αποζημιώσεις από αδικαιολόγητο πλουτισμό, είναι δύο έτη.

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι η αποζημίωση του άρθρου 19 του ν. 993/1979 δεν είναι μέρος των αποδοχών των υπαλλήλων ούτε "απολαβή", υπό την έννοια της παροχής που δίδεται ως αντάλλαγμα για την προσφερόμενη εργασία, ούτε αποτελεί αποζημίωση λόγω αδικαιολογήτου πλουτισμού, αλλά έχει χαρακτήρα έκτακτης κατά την αποχώρηση ή απόλυση του υπαλλήλου οικονομικής ενίσχυσης του.

Επομένως, η αξίωση καταβολής της ως άνω αποζημιώσεως δεν υπόκειται στη διετή παραγραφή που προβλέπεται από τη διάταξη του άρθρου 48 παρ. 3 του Ν.Δ. 496/1974 αλλά στην πενταετή παραγραφή που προβλέπεται από την παρ. 1 του ίδιου άρθρου (Ολ ΑΠ 4/2001, ΑΠ 1726/05, 556/11, 1065/2002). Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο έκρινε ότι η αξίωση της ενάγουσας - αναιρεσίβλητης για την καταβολή της ως άνω αποζημίωσης, την οποία εδικαιούτο να λάβει κατά την αποχώρησή της από το εναγόμενο - αναιρεσείον ΝΠΔΔ, στο οποίο υπηρετούσε με σύμβαση εργασίας, ιδιωτικού δικαίου, αορίστου χρόνου, υπάγεται στην πενταετή και όχι στη διετή παραγραφή και συνεπώς, δεν παραγράφηκε η αξίωσή της.

Και τούτο γιατί δέχθηκε ότι από την ημερομηνία αποχώρησής της από την υπηρεσία (30-4-2010) έως την άσκηση της αγωγής της (4-1-2013) δεν παρήλθε πενταετία.

Συνεπώς, το Εφετείο ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε την πιο πάνω διάταξη του άρθρου 48 παρ. 1 του ΝΔ. 496/1974. Όσα δε περί του αντιθέτου υποστηρίζονται με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης, από το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔικ είναι αβάσιμα και πρέπει ν’ απορριφθούν. Κατόπιν αυτών πρέπει ν’ απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί το αναιρεσείον, λόγω της ήττας του, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσιβλήτου, τα οποία όμως θα είναι μειωμένα, καθόσον αυτό απολαύει όλων των προνομίων του Ελληνικού Δημοσίου (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ σε συνδ. 72 παρ. 3 ΠΔ 422/1981 και 22 παρ. 1 Ν. 3693/1957).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16-1-2015 αίτηση αναίρεσης κατά της απόφασης 3740/2014 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Οκτωβρίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 1 Δεκεμβρίου 2015.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ