Supreme Court dismisses appeal as appeal was inadmissible because the appellant was not a proper party to the first instance trial.

Απόφαση 1356 / 2022 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1356/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Ανδρικοπούλου, Κυριάκο Μπαμπαλίδη, Γεώργιο Αυγέρη και Παναγιώτα Πασσίση - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Φεβρουαρίου 2022, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "….ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" και τον διακριτικό τίτλο "……Α.Ε.", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρία Κούτη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσιβλήτου: Ν. Ι. του Ε., κατοίκου ... Θεσσαλονίκης. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Κορωναίο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-5-2011 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Έδεσσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 153/2014 του ίδιου Δικαστηρίου και 280/2019 του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 5-8-2020 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, με την οποία προσβάλλεται η υπ' αριθ. 280/2019 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία, ερήμην του εφεσιβλήτου, ήδη αναιρεσιβλήτου, ασκήθηκε παραδεκτά (άρθρ. 553 παρ. 1β ΚΠολΔ), μετά την πάροδο άπρακτης της προθεσμίας των δεκαπέντε (15) ημερών από την επίδοση, στις 14.7.2020, της προσβαλλόμενης απόφασης για την άσκηση ανακοπής ερημοδικίας (άρθ. 503 παρ. 1 ΚΠολΔ), όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. 6801 Γ'/14.7.2020 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή, με έδρα το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, Απόστολου Σαρρού, σε συνδυασμό με το υπ' αρ. 297/2.9.2020 πιστοποιητικό του Γραμματέα του Πολιτικού Τμήματος Ενδίκων Μέσων του Εφετείου Θεσσαλονίκης, που προσκομίζει μετ' επικλήσεως η αναιρεσείουσα, και εμπρόθεσμα, και με κατάθεση του δικογράφου της στη γραμματεία του Εφετείου Θεσσαλονίκης στις 7.8.2020, ήτοι εντός της, κατ' άρθρο 564 παρ. 1 ΚΠολΔ, τριακονθήμερης προθεσμίας από τότε που, κατά τα ανωτέρω, κατέστη τελεσίδικη η προσβαλλομένη. Πρέπει, επομένως, να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς το μοναδικό λόγο της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση, αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Μέσω του λόγου αυτού ελέγχεται και το παραδεκτό της άσκησης του ενδίκου μέσου, δηλαδή αν αυτό ασκήθηκε κατά το νόμιμο τύπο, εντός της οριζόμενης προθεσμίας και από πρόσωπο δικαιούμενο να το ασκήσει (ΑΠ 1060/2019).

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 516 παρ. 1 ΚΠολΔ, δικαίωμα έφεσης έχουν, εφόσον νικήθηκαν ολικά ή εν μέρει στην πρωτόδικη δίκη, ο ενάγων, ο εναγόμενος, εκείνοι που άσκησαν κύρια ή πρόσθετη παρέμβαση, οι καθολικοί διάδοχοι τους, οι ειδικοί διάδοχοι τους εφόσον απέκτησαν την ιδιότητα αυτή μετά την άσκηση της αγωγής και οι εισαγγελείς πρωτοδικών, αν ήταν διάδικοι.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 520 παρ.1 ΚΠολΔ, το έγγραφο της έφεσης πρέπει να περιέχει τα στοιχεία που απαιτούνται κατά τα άρθρα 118 έως 120 ΚΠολΔ. Κατά δε τα άρθρα 118 και 119 του ίδιου Κώδικα (όπως ίσχυαν πριν από το ν. 4335/2015), το δικόγραφο της έφεσης πρέπει να περιέχει, εκτός άλλων στοιχείων που ορίζονται σ' αυτά, το όνομα, το επώνυμο, το πατρώνυμο και την κατοικία όλων των διαδίκων και των νομίμων αντιπροσώπων τους και αν πρόκειται για νομικό πρόσωπο την επωνυμία, τη διεύθυνση της έδρας τους, εις τρόπον ώστε να μη γεννάται αμφιβολία περί της ταυτότητας αυτών.

Η παράλειψη ή η εσφαλμένη αναγραφή κάποιου από τα στοιχεία αυτά, εφόσον δεν δημιουργείται εντεύθεν αμφιβολία για την ταυτότητα του διαδίκου, δεν επάγεται ακυρότητα του δικογράφου (ΑΠ 1534/2018, ΑΠ 1126/2010). Επίσης, κατά το άρθρο 532 ΚΠολΔ, "αν λείπει κάποια από τις προϋποθέσεις του παραδεκτού της έφεσης... το δικαστήριο την απορρίπτει ως απαράδεκτη και αυτεπαγγέλτως.".

Εν προκειμένω, επί της από 29.5.2011 αγωγής του αναιρεσιβλήτου κατά της αναιρεσείουσας εταιρίας με την επωνυμία "……ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Έδεσσας, με την οποία ζήτησε να υποχρεωθεί η τελευταία να του καταβάλει το ποσό των 35.560 ευρώ ως υπόλοιπο αμοιβής του από την προς αυτήν παροχή ανεξαρτήτων υπηρεσιών, εκδόθηκε, ερήμην της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας, η υπ' αριθ. 153/2014 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Έδεσσας, που έκανε δεκτή την αγωγή.

Κατά της απόφασης αυτής άσκησε την από 5.9.2014 έφεση η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "……ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ", ενώ μετά την πάροδο 2 1/2 περίπου ετών από την άσκηση της έφεσης, ασκήθηκαν από την εναγόμενη εταιρεία, ήδη αναιρεσείουσα, πρόσθετοι λόγοι. Το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του απέρριψε την έφεση ως απαράδεκτη, κατ' αυτεπάγγελτη έρευνα, με την αιτιολογία ότι ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν ήταν διάδικος κατά την πρωτοβάθμια δίκη και ως εκ τούτου ως μη διάδικος δεν είχε δικαίωμα να ασκήσει έφεση.

Ειδικότερα, η προσβαλλομένη δέχθηκε τα εξής: "Κατά της αποφάσεως (ενν. εκκαλουμένης) άσκησε την από 5.9.2014 και με αριθμ. [...] έφεσή της η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "……ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ", η οποία, όπως προκύπτει από το επίσημο αντίγραφο της εκκαλουμένης αποφάσεως, δεν υπήρξε διάδικος κατά την πρωτοβάθμια δίκη, ενώ μετά πάροδο 2,5 περίπου ετών από την άσκηση της ως άνω εφέσεως, ασκήθηκαν κατά της ιδίας ως άνω αποφάσεως και οι από 2.5.2017 [...] πρόσθετοι λόγοι εφέσεως, ως προσθέτως δε εκκαλούσα εμφανίζεται αυτή τη φορά η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "…..Α.Ε.", η οποία πράγματι ετύγχανε διάδικος και δη εναγομένη στην πρωτοβάθμια δίκη.

Βεβαίως, ο πληρεξούσιος δικηγόρος της εκκαλούσας Ιορδάνης Χατζηαντωνιάδης, με δήλωσή του, που καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά συζητήσεως, ισχυρίστηκε ότι εσφαλμένα και εκ παραδρομής στην υπό κρίση από 5.9.2014 έφεση αναγράφηκε ως εκκαλούσα η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "……ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ", αντί της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "……Α.Ε.", που πράγματι υπήρξε διάδικος κατά την πρωτόδικη δίκη, πλην όμως η δήλωσή του αυτή δεν μπορεί, σύμφωνα με όσα προεκτέθηκαν, να αναπληρώσει την προδικασία και να άρει το από την έλλειψη αυτή απαράδεκτο, το οποίο δεν θεραπεύεται ούτε με την εμφάνιση της εναγομένης ανώνυμης εταιρίας κατά τη συζήτηση της υπό κρίση εφέσεως στο ακροατήριο, αλλ' ούτε κι από τη μεταγενέστερη άσκηση εκ μέρους της των από 2.5.2017 προσθέτων λόγων.

Ούτε εξάλλου, η παραπάνω δήλωση μπορεί να θεωρηθεί παραδεκτή, κατά το άρθρο 224 ΚΠολΔ, διόρθωση της εφέσεως ως προς τον προσδιορισμό του εκκαλούντος νομικού προσώπου, αφού έτσι μεταβάλλεται η ταυτότητά του και δημιουργείται αμφιβολία γι' αυτήν, γεγονός που επιβεβαιώνεται, άλλωστε, και από την αναγραφόμενη επί των δύο δικογράφων διαφορετική έδρα του καθενός νομικού προσώπου, αφού, η μεν "………ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" φέρεται να έχει έδρα στο ….χιλ.

ΕΟ Έδεσσας-Θεσσαλονίκης (βλ. την από 5.9.2014 έφεση), η δε "….Α.Ε." φέρεται να έχει έδρα στη Σκύδρα Ν. Πέλλας, επί της οδού ……. αριθμός 3 (βλ. τους από 2-5-2017 πρόσθετους λόγους εφέσεως). Σύμφωνα, λοιπόν, με τα παραπάνω, εφόσον η υπό κρίση από 5-9-2014 έφεση ασκείται από πρόσωπο που δεν ήταν διάδικος κατά την πρωτοβάθμια δίκη, είναι απαράδεκτη, γεγονός, που αυτεπαγγέλτως εξετάζεται από το παρόν Δικαστήριο και πρέπει για το λόγο αυτό να απορριφθεί, ενώ απορριπτέοι τυγχάνουν και οι από 2.5.2017 πρόσθετοι λόγοι εφέσεως, οι οποίοι, λόγω του παρακολουθηματικού τους χαρακτήρα σε σχέση προς την έφεση, δεν μπορούν να συζητηθούν αυτοτελώς." Με βάση τις παραδοχές αυτές, εφόσον το Εφετείο δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη ουσιαστική κρίση του, ότι η εκκαλούσα "ΕΡΓΑΣΙΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" δεν ήταν διάδικος κατά την πρωτοβάθμια δίκη, δεν κήρυξε παρά το νόμο απαράδεκτο, αφού, κατά τα προεκτιθέμενα, η εκκαλούσα ως μη διάδικος δεν είχε δικαίωμα να ασκήσει έφεση.

Η εναγόμενη ανώνυμη εταιρία και ήδη αναιρεσείουσα με το (μοναδικό) αναιρετικό λόγο προβάλλει την από τον αριθ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αιτίαση ότι παρά το νόμο το Εφετείο απέρριψε την έφεση ως απαράδεκτη, επικαλούμενη ότι εκκαλούσα δεν ήταν άλλο νομικό πρόσωπο αλλά η ίδια, έχοντας αναγραφεί στο εφετήριο εσφαλμένα, εκ παραδρομής, η επωνυμία της, της οποίας, όμως, με δήλωση του πληρεξουσίου της δικηγόρου, έγινε παραδεκτά διόρθωση κατά τη συζήτηση στο πρωτόδικο δικαστήριο, έτσι ώστε να μη γεννάται αμφιβολία για την ταυτότητά της. Ο λόγος αυτός, πρωτίστως, στηρίζεται στην αναληθή προϋπόθεση ότι με την προσβαλλόμενη απόφαση κρίθηκε άκυρο το δικόγραφο της εφέσεως λόγω μη ορθής αναγραφής της επωνυμίας της εκκαλούσας, όπως απαιτεί το άρθρο 520 παρ. 1 ΚΠολΔ, ενώ το αληθές είναι ότι η έφεση κηρύχθηκε απαράδεκτη γιατί ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν ήταν διάδικος κατά την πρωτοβάθμια δίκη, η κρίση δε αυτή του Εφετείου συνιστά παραδοχή επί της ουσίας, μη υποκείμενη στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ. Επομένως, ο άνω αναιρετικός λόγος είναι απαράδεκτος.

Κατόπιν τούτων, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως, να διαταχθεί η εισαγωγή του, κατατεθέντος για την άσκησή της, παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθ. 495 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, που κατέθεσε προτάσεις, σε βάρος της αναιρεσείουσας λόγω της ήττας της (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5.8.2020 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "…ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ" για αναίρεση της υπ' αριθ. 280/2019 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο.

Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 11 Μαΐου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 25 Ιουλίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ