1354/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1354 / 2016 (Α Ποιν. Διακ., ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1354/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΚΟΠΩΝ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Μπαλιτσάρη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως), Γεώργιο Παπαηλιάδη, Αλεξάνδρα Κακκαβά-Εισηγήτρια, Κωστούλα Φλουρή-Χαλεβίδου και Παρασκευή Καλαϊτζή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 15 Ιουλίου 2016, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου ‘ Αννας Ζαΐρη και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντα - κατηγορουμένου Η. Κ. του Δ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Αικατερίνη Αργυρίου, περί αναιρέσεως της υπ’ αριθ.222/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Φλώρινας.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Φλώρινας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 28 Μαρτίου 2016 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 504/2016.

Αφού άκουσε

Την πληρεξούσια δικηγόρο του αναιρεσείοντα, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 314 παρ. 1 ΠΚ, όπως τούτο ίσχυε προ της 2-4-2012, όποιος από αμέλεια προκαλεί σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας άλλου, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών (3) ετών. Αν η σωματική βλάβη που προκλήθηκε είναι εντελώς ελαφρά, επιβάλλεται φυλάκιση μέχρι τριών (3) μηνών ή χρηματική ποινή. ‘ Ηδη με το άρθρο 24 παρ. 3γ του Ν.4055/2012, ο οποίος ισχύει από 2-4-2012 και συνεπώς ίσχυε και κατά την ημερομηνία εκδόσεως της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, δηλαδή την 20-5-2015, η διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 314 του ΠΚ αντικαταστάθηκε ως ακολούθως: "‘ Οποιος από αμέλεια προκαλεί σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας άλλου, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι τριών (3) ετών.

Εάν η σωματική βλάβη που προκλήθηκε είναι όλως ελαφρά, τιμωρείται με κράτηση έως τρεις (3) μήνες ή με πρόστιμο έως τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ". Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 28 ΠΚ "από αμέλεια πράττει όποιος από έλλειψη της προσοχής, την οποία όφειλε κατά τις περιστάσεις και μπορούσε να καταβάλει, είτε δεν προέβλεψε το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκάλεσε η πράξη του, είτε το προέβλεψε ως δυνατό, πίστεψε όμως ότι δεν θα επερχόταν".

Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει, ότι για τη θεμελίωση του εγκλήματος της σωματικής βλάβης από αμέλεια, απαιτείται: α) να μην καταβλήθηκε από το δράστη η επιβαλλόμενη, κατ’ αντικειμενική κρίση, προσοχή, την οποία κάθε μετρίως συνετός και ευσυνείδητος άνθρωπος οφείλει να καταβάλει υπό τις ίδιες πραγματικές περιστάσεις, με βάση τους νομικούς κανόνες, τις συνήθειες που επικρατούν στις συναλλαγές και την κοινή, κατά τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, πείρα και λογική, β) να μπορούσε ο δράστης, σύμφωνα με τις προσωπικές του περιστάσεις, ιδιότητες, γνώσεις και ικανότητες και ιδίως εξ αιτίας της υπηρεσίας ή του επαγγέλματός του, να προβλέψει και αποφύγει το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκάλεσε η πράξη του, το οποίο, από έλλειψη της προαναφερόμενης προσοχής, είτε δεν προέβλεψε, είτε το προέβλεψε ως δυνατό, πίστευε όμως ότι δεν θα επερχόταν και γ) να υπάρχει αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της ενέργειας ή της παραλείψεως του δράστη και του αποτελέσματος που επήλθε.

Εξ άλλου, η αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος της απλής σωματικής βλάβης (η διάταξη του άρθρου 314 ΠΚ περιλαμβάνει όλα τα είδη των σωματικών βλαβών των άρθρων 308-310 ΠΚ), συνίσταται στην πρόκληση σε άλλον σωματικής κακώσεως ή βλάβης της υγείας του κατά οποιονδήποτε τρόπο, η διαφοροποίηση δε αυτής προσδιορίζεται από το δικαστήριο, αναλόγως των ειδικών περιστάσεων, τα οποία προβάλλονται και γίνονται αποδεκτά.

Η συνδρομή δε των στοιχείων της αντικειμενικής υποστάσεως, για το έγκλημα αυτό, πρέπει να αιτιολογείται ειδικώς στην καταδικαστική απόφαση εν όψει της διαβαθμίσεως της σωματικής βλάβης, αναλόγως της σπουδαιότητάς της σε απλή, σε εντελώς ελαφρά, η οποία χωρίς να είναι εντελώς επουσιώδης έχει επιπόλαιες συνέπειες και σε ασήμαντη, η οποία είναι αυτή που έχει ήπιες συνέπειες.

Η σχετική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας πρέπει να είναι αιτιολογημένη ως προς τον προσδιορισμό με ακρίβεια του είδους της σωματικής κακώσεως ή της βλάβης της υγείας του παθόντος, προκειμένου να ελεγχθεί η ύπαρξη και ο χαρακτήρας της σωματικής βλάβης. Η σχετική κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ελέγχεται από τον ‘ Αρειο Πάγο, ο οποίος δεν αρκείται στις αφηρημένες εκφράσεις της προσβαλλόμενης αποφάσεως, αλλά εκτιμά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να αποφανθεί για κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, για το είδος της σωματικής βλάβης που προξενήθηκε (ΑΠ 508/2015, ΑΠ 492/2010).

Περαιτέρω κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε’ του ΚΠΔ, λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία τέτοιας διατάξεως υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει σ’ αυτήν διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, εσφαλμένη δε εφαρμογή συντρέχει όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε σωστά τα πραγματικά περιστατικά, που δέχθηκε ότι προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στη διάταξη που εφάρμοσε.

Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει και όταν η διάταξη αυτή παραβιάζεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού με το σκεπτικό αυτής και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του οικείου εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση (ΟΛ.

ΑΠ 3/2008). Εξ άλλου η από τον κατηγορούμενο άρνηση του νομικού χαρακτηρισμού της πράξεως που του αποδίδεται, δεν συνιστά αυτοτελή ισχυρισμό, αλλά άρνηση της κατηγορίας, όπως κατά τα αντικειμενικά και υποκειμενικά της στοιχεία εξειδικεύεται στο κατηγορητήριο. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη υπ’ αριθμ. 222/2-5-2015 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Φλώρινας, που δίκασε έφεση του κατηγορουμένου-αναιρεσείοντος κατά της υπ’ αριθμ. 564/2013 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Φλώρινας, κήρυξε αυτόν ένοχο της σωματικής βλάβης από αμέλεια και τον καταδίκασε σε ποινή φυλακίσεως έξι (6) μηνών, ανασταλείσα επί τριετία.

Στο σκεπτικό της προσβαλλομένης αποφάσεως το δικάσαν δικαστήριο, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευομένων, κατά το είδος τους, αποδεικτικών μέσων (όλα τα έγγραφα που διαβάστηκαν στο ακροατήριο, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και οι φωτογραφίες που επισκοπήθηκαν, τη μαρτυρία του μάρτυρα κατηγορίας που εξετάσθηκε ένορκα στο ακροατήριο), δέχθηκε ανελέγκτως, κατά λέξη, τα εξής: "...

αποδείχθηκε και το Δικαστήριο πείσθηκε ότι: ο κατηγορούμενος στις 2-9-2008 και περί ώρα 12.00 το μεσημέρι, οδηγώντας το υπ’ αριθμ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας της Μ. Κ. του Η., εκινείτο επί της οδού ... στην πόλη της Φλώρινας, με κατεύθυνση από Θεσσαλονίκη προς Φλώρινα. Κατά τον ίδιο χρόνο όπισθεν του οδηγούμενου από τον κατηγορούμενο οχήματος, και σε μικρή απόσταση, με την ίδια κατεύθυνση (από Θεσσαλονίκη προς Φλώρινα) εκινείτο ο εγκαλών, Α.

Μ. του Ε., οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΕ (αναπηρικό) αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας του. Η οδός ... είναι διπλής κατεύθυνσης, με μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά ρεύμα πορείας, τα δύο ρεύματα πορείας διαχωρίζονται μεταξύ τους με διπλή συνεχή διαχωριστική γραμμή, παραπλεύρως δε, της ως άνω οδού - καθ’ όλο το μήκος της, και από τις δύο πλευρές της-, υπάρχουν πρατήρια υγρών καυσίμων και εμπορικά καταστήματα, μεταξύ των οποίων και κατάστημα πώλησης οικοδομικών υλικών - μάνδρα σιδηρικών, που βρίσκεται συγκεκριμένα δεξιά του ρεύματος πορείας από Φλώρινα προς Θεσσαλονίκη (και επομένως αριστερά σε σχέση με την πορεία των οχημάτων που οδηγούσαν ο κατηγορούμενος και ο εγκαλών), το ανώτατο δε, επιτρεπόμενο όριο ταχύτητας, ανέρχεται σε 50 χιλιόμετρα ανά ώρα, αφού πρόκειται για κατοικημένη περιοχή.

Εξάλλου κατά τον χρόνο του ατυχήματος η ορατότητα δεν περιοριζόταν, οι καιρικές συνθήκες ήταν καλές (καλοκαιρία), ο φωτισμός επαρκής αφού ήταν ημέρα, και η άσφαλτος ήταν ξηρά (βλ. την έκθεση αυτοψίας τροχαίου ατυχήματος που συνέταξε το αρμόδιο όργανο του Τμήματος Τροχαίας Φλώρινας, το πρόχειρο σχεδιάγραμμα που τη συνοδεύει, καθώς και το δελτίο οδικού ατυχήματος υλικών ζημιών, που συνέταξε ο Αρχ.

Σ. Μ. του Τ. Τ. Φλώρινας). Μόλις ο κατηγορούμενος έφθασε στο ύψος του αναφερόμενου ως άνω καταστήματος πώλησης οικοδομικών υλικών και σιδηρικών - μάνδρας, και αφού διήνυσε λίγα μέτρα (περίπου 50 μέτρα), αντιλαμβανόμενος ότι προσπέρασε την είσοδο που οδηγεί στο ως άνω κατάστημα πώλησης οικοδομικών και σιδηρικών υλικών (στο οποίο σκόπευε να μεταβεί και το οποίο, όπως εκτέθηκε βρίσκεται αριστερά σε σχέση με την αρχική πορεία του οχήματος που αυτός οδηγούσε), και προτιθέμενος να κινηθεί στο αντίθετο ρεύμα πορείας, με περαιτέρω σκοπό να κατευθυνθεί στο παραπάνω κατάστημα, επιχείρησε εντελώς αιφνίδια, απαγορευμένο (λόγω της υφιστάμενης εκεί διπλής συνεχούς διαχωριστικής γραμμής) αριστερό σε σχέση με την πορεία του ελιγμό, λαμβάνοντας λοξή θέση στο οδόστρωμα στο οποίο εκινείτο, χωρίς προηγουμένως να βεβαιωθεί ότι μπορεί να το πράξει χωρίς κίνδυνο και παρακώλυση των λοιπών χρηστών της οδού που κινούνται πίσω από αυτόν, πράγμα που όφειλε, με βάση του κανόνες του ΚΟΚ αλλά και της επιμελούς και συνετούς οδηγήσεως, αλλά και μπορούσε να πράξει εκ των συνθηκών, δεδομένου ότι η οδός ήταν ευθεία και οι συνθήκες ορατότητας πολύ καλές.

Αποτέλεσμα του αιφνίδιου αυτού ελιγμού που πραγματοποίησε ήταν ν’ ανακόψει την πορεία του όπισθεν του και προς την αυτή κατεύθυνση κινουμένου υπ’ αριθ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, που οδηγούσε ο εγκαλών Α. Μ., ο οποίος ενόψει της παραπάνω αιφνίδιας, αντικανονικής και σε μικρή έμπροσθεν του απόσταση, ενέργειας του κατηγορουμένου δεν είχε αντικειμενικά τα περιθώρια οποιασδήποτε αποφευκτικής ενέργειας (ακινητοποίηση του οχήματός του με τροχοπέδηση, ελιγμό), και έτσι επέπεσε με το εμπρόσθιο μέρος και το εμπρόσθιο αριστερό τμήμα του αυτοκινήτου που οδηγούσε, στο πλάγιο αριστερό τμήμα του αυτοκινήτου που οδηγούσε ο κατηγορούμενος (και δη σε όλη την εμπρόσθια αριστερή πόρτα και σε όλη την οπίσθια αριστερή πόρτα, όπως προκύπτει από τις φωτογραφίες που επισκοπήθηκαν).

Από τα παραπάνω αποδειχθέντα, η ένδικη σύγκρουση και ο συνεπεία αυτής τραυματισμός του εγκαλούντος οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα (μη συνειδητή αμέλεια) του κατηγορουμένου, ο οποίος οδηγώντας χωρίς σύνεση και χωρίς να έχει διαρκώς τεταμένη την προσοχή του, επιχείρησε απαγορευμένο -λόγω της ύπαρξης διπλής συνεχούς διαχωριστικής γραμμής- ελιγμό προς τα αριστερά, αιφνίδια, χωρίς προηγουμένως να βεβαιωθεί ότι μπορούσε να πράξει αυτό χωρίς κίνδυνο και παρακώλυση χρηστών της οδού που κινούνται πίσω του, ήτοι κατά παράβαση των διατάξεων του ΚΟΚ (19 παρ. 1 και 2, 21 παρ. 1 ΚΟΚ, άρθρο 16 παρ 4 ΚΟΚ, άρθρο 5 παρ. 3 α και παρ. 8 α ΚΟΚ).

Από τη σύγκρουση αυτή, ο οδηγός του ... ΙΧΕ αυτοκινήτου (εγκαλών) υπέστη ρωγμώδες κάταγμα αριστερής επιγονατίδας, εξαιτίας του οποίου παρουσίασε οίδημα στο αριστερό γόνατο, το οποίο δεν κατέστη αντιληπτό από τον ίδιο αμέσως κατά την ώρα του ατυχήματος, επειδή ο παθών δεν έχει αισθητικότητα από 30ετίας, ως παραπληγικός, αλλά έγινε αντιληπτό από αυτόν, λίγες ώρες αργότερα -πάντως την ίδια ημέρα που έλαβε χώρα το ως άνω ατύχημα οπότε και μετέβη στα εξωτερικά Ιατρεία του ΓΝΦ, όπως προκύπτει από την με αριθμό πρωτοκόλλου .../26.9.2008 ιατρική βεβαίωση του Γενικού Νοσοκομείου Φλώρινας, που αναγνώσθηκε δημόσια στο ακροατήριο.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την εν λόγω βεβαίωση, ο εγκαλών εξετάσθηκε στις 2-9-2008 στα Εξωτερικά Ιατρεία Επειγόντων Ορθ/κής του Γενικού Νοσοκομείου Φλώρινας, με αύξ. Αριθ. … και με την διάγνωση: "Αναφερόμενο τροχαίο προ 5ώρου (παραπληγικός) - χωρίς αισθητικότητα από 30ετίας κάκωση- οίδημα ΑΡ. γόνατος. R.0 ρωγμόδες -κάταγμα επιγονατίδος.

Ετέθη νάρθηκας -παροχέτευση αιμοθρ.". Εξάλλου ο εγκαλών προσήλθε εκ νέου στα Εξωτερικά Ιατρεία του ίδιου ως άνω Νοσοκομείου στις 25-9-2008, οπότε και εξετάστηκε από τον Διευθυντή - Ορθοπεδικό Επιμελητή του ΓΝΦ, Κ. Γ., ο οποίος και διαπίστωσε ότι ο εγκαλών πάσχει από "μετατραυματικό κάταγμα Αριστεράς επιγονατίδος (ρωγματώδες) οίδημα και δυσκαμψία του Αριστερού γόνατος", όπως προκύπτει από την με αριθ.

πρωτ. .../25-9-2008 ιατρική γνωμάτευση του Διευθυντή του ΓΝΦ. Ο εκκαλών κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ενώπιον του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου (και τον ισχυρισμό αυτό επανέλαβε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου), ότι η σωματική βλάβη που υπέστη ο εγκαλών από το ένδικο ατύχημα, διαβαθμιζόμενη αποτελεί όλως ελαφρά σωματική βλάβη, για την οποία προβλέπεται από το νόμο (άρθρο 314 ΠΚ) κράτηση έως τρεις μήνες ή πρόστιμο έως 3.000 ευρώ, οπότε ζήτησε να παύσει η ποινική δίωξη λόγω παραγραφής του αξιοποίνου κατ’ εφαρμογή του άρθρου 4 του νόμου 4043/2012.

Ωστόσο ο ισχυρισμός αυτός του κατηγορουμένου, πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος, καθώς το ρωγμώδες κάταγμα αριστερής επιγονατίδος, που υπέστη εν προκειμένω ο παθών συνεπεία του ένδικου ατυχήματος, για την αντιμετώπιση του οποίου κρίθηκε αναγκαίο να τοποθετηθεί σε αυτόν νάρθηκας, συνιστά κατά την κρίση του Δικαστηρίου, απλή σωματική βλάβη -και όχι όλως ελαφρά σωματική βλάβη, όπως ο κατηγορούμενος διατείνεται-, και μάλιστα ανεξαρτήτως του αν η δυσκαμψία αριστερού γόνατος, που εμφάνισε ο παθών μεταγενέστερα του ατυχήματος υπήρξε απότοκος του ρωγμώδους κατάγματος αριστερής επιγονατίδος που υπέστη συνεπεία της ένδικης σύγκρουσης, ή αποτελεί απόρροια της παραπληγίας, από την οποία αυτός έπασχε και πριν το ατύχημα.

Όσον αφορά την εν λόγω δυσκαμψία του αριστερού γόνατος, την οποία, διαπίστωσε στις 25-9-2008 για πρώτη φορά, ο γιατρός του ΓΝΦ, Γ. Κ., ότι εμφανίζει ο εγκαλών (βλ. την με αριθ. πρωτ. .../25-9- 2008 ιατρική γνωμάτευση του Γενικού Νοσοκομείου Φλώρινας), πρέπει να σημειωθεί ότι το Δικαστήριο κρίνει ότι αυτή συνδέεται αιτιωδώς με το ρωγμώδες κάταγμα επιγονατίδας που υπέστη ο παθών, αφού από κανένα αποδεικτικό μέσο δεν προέκυψε ότι αυτός, συνεπεία της παραπληγίας του, παρουσίαζε κατά το προ του ατυχήματος χρονικό διάστημα, γενικά δυσκαμψία στις αρθρώσεις, αλλά αντίθετα αποδείχθηκε ότι τέτοια δυσκαμψία εμφάνισε

μόνο κατά το επακολουθήσαν του ατυχήματος διάστημα, αποκλειστικά και μόνο στο αριστερό του γόνατο, στην επιγονατίδα του οποίου είχε υποστεί ρωγμώδες κάταγμα συνεπεία του ενδίκου ατυχήματος. Σε αντίθετη κρίση δεν μπορεί να καταλήξει το Δικαστήριο, ούτε λαμβάνοντας υπόψη, το περιεχόμενο του από 14-5-2015 εγγράφου, που συνέταξε ο Ομότιμος Καθηγητής του Εργαστηρίου Ιατρικής και Τοξικολογίας του ΑΠΘ, Δ.

Ψ., το οποίο προσκόμισε ο κατηγορούμενος δια του συνηγόρου υπεράσπισής του και αναγνώσθηκε δημόσια στο ακροατήριο, αφού τα όσα αναφέρονται στο παραπάνω έγγραφο δεν αποτελούν ιατρική γνωμάτευση για τον παθόντα, καθώς ο παραπάνω Καθηγητής δεν εξέτασε αυτόν κλινικά, ούτε πριν, ούτε μετά το ατύχημα, αλλά απλή παράθεση της ιατρικής άποψης, την οποία αυτός σχημάτισε για τη συγκεκριμένη περίπτωση, με βάση τη σχετική βιβλιογραφία που υπάρχει, σε συνδυασμό και με τις αναφερόμενες ως άνω δύο ιατρικές γνωματεύσεις του ΓΝΦ, που αφορούν τον παθόντα.

Εξάλλου, όπως προκύπτει από το ως άνω έγγραφο, ο Ομότιμος Καθηγητής του Εργαστηρίου Ιατρικής και Τοξικολογίας του ΑΠΘ, Δ. Ψ., δεν αποκλείει το ότι η δυσκαμψία του γόνατος, μπορεί να είναι απότοκος ενός ρωγμώδους κατάγματος της επιγονατίδος, αλλά θεωρεί δυσχερή τη διάγνωση εάν η δυσκαμψία της αρθρώσεως οφείλεται στην τραυματική βλάβη ή στην παραπληγία του ασθενούς, αφού επί λέξει αναφέρει " Το ρωγμώδες κάταγμα της επιγονατίδος σε υγιές άτομο δεν έχει καμία ένδειξη ακινητοποίησης του ατόμου.

Αρκεί μία ελαστική επίδεση και άμεση ακινητοποίηση του ασθενούς για να μην παραμείνει ανενεργή η άρθρωση. Στη συγκεκριμένη περίπτωση σε ασθενή που δεν κινεί τα άκρα του, δεν έχει καμία επιβάρυνση στην υγεία του και μάλιστα δύσκολα μπορεί να διαγνώσει ο ιατρός εάν η δυσκαμψία της αρθρώσεως οφείλεται στην τραυματική βλάβη ή στην παραπληγία του ασθενούς".

Κατ’ ακολουθία των παραπάνω πρέπει να κηρυχθεί ένοχος ο κατηγορούμενος για την αποδιδόμενη σ’ αυτόν αξιόποινη πράξη της πρόσκλησης σωματικής βλάβης από αμέλεια σε βάρος του παθόντος". Με αυτά που δέχθηκε το Δικαστήριο της ουσίας, διέλαβε στην απόφασή του την απαιτούμενη από το Σύνταγμα και τον ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ’ αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της σωματικής βλάβης από αμέλεια, για το οποίο καταδικάσθηκε ο αναιρεσείων, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς, με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στις ουσιαστικές ποινικές διατάξεις των άρθρων 314 παρ. 1 εδ.

α’ και 315 παρ. 1 ΠΚ, τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου με ελλιπή ή αντιφατική αιτιολογία. Ειδικότερα ορθά το Δικαστήριο δέχθηκε, ότι από τα ανωτέρω αποδειχθέντα περιστατικά, πρόκειται περί απλής σωματικής βλάβης από αμέλεια, ενώ αιτιολόγησε πλήρως την κρίση του γιατί δεν πρόκειται περί εντελώς ελαφράς σωματικής βλάβης, απορρίπτοντας το σχετικό ισχυρισμό του κατηγορουμένου αναιρεσείοντος.

Επομένως, η άνω αξιόποινη πράξη, εξακολουθεί να φέρει και μετά το Ν.4055/2012 το χαρακτήρα πλημμελήματος, το οποίο κατά το χρόνο εκδόσεως της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως (20-5-2015), δεν είχε παραγραφεί. Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, ο μοναδικός, εκ του άρθρου 510 στ. ε ΚΠοινΔ, λόγος της αναιρέσεως για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικών ποινικών διατάξεων, είναι αβάσιμος και απορριπτέος.

Η αυτή αιτίαση με την οποίαν πλήττεται η προσβαλλομένη απόφαση για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων υπό την επίφαση της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής των ως άνω ουσιαστικών ποινικών διατάξεων είναι απαράδεκτη και απορριπτέα. Μετά ταύτα μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναιρέσεως πρέπει η αίτηση να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠοινΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28-3-2016 αίτηση αναιρέσεως του Η. Κ., κατοίκου ..., για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 222/2015 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Φλώρινας.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Ιουλίου 2016.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, την 1η Σεπτεμβρίου 2016.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ