1353/20121353/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1353 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1353/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Γεράσιμο Φουρλάνο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 26 Μαρτίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Κ. Α. του Ε., 2) Α. Γ. του Γ., 3) Κ. Κ. του Α., 4) Μ. Λ. του Α., 5) Α. Μ. του Β., 6) 1, κατοίκων ..., 7) Ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία "Φ. Σ. - Α. Δ. Ο.Ε." που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 8) Α. Π. του Α., 9) Α. Π. του Ι., 10) Γ. Π. του Ν., 11) Λ. Σ. του Α., 12) Η. Σ. του Γ., 13) Γ. Σ. του Γ. και 14) Σ. Τ. του Χ., κατοίκων ..., από τους οποίους οι τέταρτη και έκτος δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο και οι λοιποί εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ξενοφώντα Νικολάου.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης τεχνικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΡΓΟΔΥΝΑΜΙΚΗ ΠΑΤΡΩΝ Α.Τ.Ε.", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θεόδωρο Τζαμαλούκα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-4-2002 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων και την από 1-7-2001 (το ορθό 1-7-2002) παρεμπίπτουσα αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 184/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 268/2006 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 16-3-2009 αίτησή τους, η οποία επαναφέρεται για συζήτηση με την από 9-11-2010 κλήση τους.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευφημία Λαμπροπούλου ανέγνωσε την από 16-9-2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλόμενης αποφάσεως κατά παραδοχή του πρώτου λόγου αναιρέσεως και την απόρριψη του δεύτερου λόγου αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των παρισταμένων αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις 8189/20-7-2011, 8190/20-7-2011, 8198/21-7-2011 και 8199/21-7-2011 εκθέσεις του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Πατρών ..., τις οποίες επικαλούνται και προσκομίζουν οι επισπεύδοντες τη συζήτηση της υποθέσεως παριστάμενοι αναιρεσείοντες (δηλαδή όλοι πλην των τετάρτης και έκτου), προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση από 16-3-2009 αιτήσεως για αναίρεση της 268/2006 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών και της από 9-11-2010 αιτήσεως-κλήσεως των αναιρεσειόντων με την πράξη καταθέσεως και ορισμού δικασίμου που υπάρχει κάτω από αυτήν και με κλήση για συζήτηση κατά την αρχικά ορισθείσα προς τούτο δικάσιμο (26-9-2011), κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση αυτής για την αναφερόμενη ανωτέρω δικάσιμο (26-3-2012), επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στους απολιπόμενους τέταρτη και έκτο αναιρεσείοντες. Εξάλλου από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά του δικαστηρίου τούτου προκύπτει ότι κατά την πιο πάνω δικάσιμο (26-3-2012), κατά την οποία συζητήθηκε η υπόθεση με εκφώνησή της από τη σειρά του οικείου πινακίου, δεν εμφανίστηκαν οι ανωτέρω (τέταρτη και έκτος) αναιρεσείοντες ούτε κατέθεσαν δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ. Δεδομένου δε ότι η μετά την αναβολή αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων (άρθρο 226 παρ.4 εδ.β και γ Κ.Πολ.Δ), πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση παρά την απουσία των πιο πάνω (τέταρτης και έκτου) αναιρεσειόντων (άρθρο 576 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.). Κατά το άρθρο 559 αριθ. 11 περ.γ Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Ιδιαίτερο δε αποδεικτικό μέσο, διαφορετικό από τους μάρτυρες και τα έγγραφα, αποτελούν και οι ένορκες βεβαιώσεις τρίτων προσώπων ενώπιον ειρηνοδίκου ή συμβολαιογράφου αν έχουν δοθεί ύστερα από κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον ημέρες πριν από τη βεβαίωση και, αν πρόκειται να δοθούν στην αλλοδαπή, οκτώ τουλάχιστον ημέρες πριν από αυτή (άρθρο 270 παρ.2 Κ.Πολ.Δ., όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 12 ν.2915/ 2001, του οποίου η ισχύς άρχισε από 1-1-2002 δυνάμει του άρθρου 15 ν.2943/2001).

Συνεπώς - εφόσον κατά τις διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 340 και 346 Κ.Πολ.Δ. το δικαστήριο, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για τη βασιμότητα πραγματικών ισχυρισμών που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα που νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι - πρέπει να γίνεται μνεία στην απόφαση ότι λήφθηκε υπόψη και το ιδιαίτερο αυτό αποδεικτικό μέσο της ένορκης βεβαιώσεως, διαφορετικά θεμελιώνεται ο παραπάνω λόγος αναιρέσεως (Α.Π. 24/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της υπό κρίση αιτήσεως οι αναιρεσείοντες, επικαλούμενοι το άρθρο 559 αριθ.11 Κ.Πολ.Δ., αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικό μέσο που αυτοί επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν και συγκεκριμένα ότι δεν έλαβε υπόψη την .../10-11-2003 ένορκη βεβαίωση των Α. Σ. και Π. Π. ενώπιον της συμβολαιογράφου Πατρών Βασιλικής Ρούσσου, η οποία είχε ληφθεί μετά νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση των εναγομένων, μεταξύ των οποίων και η αναιρεσίβλητη και την οποία αυτοί (οι αναιρεσείοντες) επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν νόμιμα ενώπιον του εφετείου για την απόδειξη των αγωγικών ισχυρισμών τους περί αδικοπρακτικής ευθύνης της αναιρεσιβλήτου και περί του ύψους της θετικής και αποθετικής ζημίας τους συνεπεία της αδικοπραξίας των νομίμων εκπροσώπων και των προστηθέντων υπαλλήλων της. Ο λόγος αυτός είναι παραδεκτός και βάσιμος, αφού από την επισκόπηση των από 12-1-2006 εγγράφων προτάσεων των αναιρεσειόντων ενώπιον του εφετείου προκύπτει ότι αυτοί επικαλέσθηκαν νόμιμα την πιο πάνω ένορκη βεβαίωση και τις εκθέσεις επιδόσεως της κλήσεως των αντιδίκων τους και παρά ταύτα το εφετείο στην προσβαλλόμενη απόφασή του δεν αναφέρει ότι ελήφθη υπόψη και η ένορκη αυτή βεβαίωση ούτε ότι συνέτρεχε κάποιος λόγος να μη ληφθεί υπόψη. Επομένως πρέπει να γίνει δεκτός ο αναιρετικός αυτός λόγος (παρελκούσης της έρευνας του άλλου λόγου), να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το μέρος που αφορά τους διαδίκους στην παρούσα δίκη, να παραπεμφθεί δε η υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου από άλλους δικαστές είναι δυνατή (άρθρο 580 παρ.3 Κ.Πολ.Δ.) και να καταδικασθεί η αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη των παρισταμένων αναιρεσειόντων σύμφωνα με το σχετικό αίτημα των τελευταίων (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί τη 268/2006 απόφαση του Εφετείου Πατρών κατά το μέρος που αφορά τους διαδίκους στην παρούσα δίκη.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη των παρισταμένων αναιρεσειόντων, την οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Ιουνίου 2012.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Ιουλίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ