Supreme Court dismisses appeals as inadmissible due to untimely filing despite defense counsel's alleged negligence.

Απόφαση 1350 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1350/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε΄ Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κιτρίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της σύνθεσης (κωλυομένων του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Ανδρέα Μοσχανδρέου και του αρχαιοτέρου του Αρεοπαγίτη Γεώργιου Ναυπλιώτη), Φώτιο Καϋμενάκη, Πλαστήρα Αναστασάκη - Εισηγητή, Ελένη Παναγιωτάκη και Αιμιλία Λίτινα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 19 Μαϊου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη, για να δικάσει την αίτηση των αναιρεσειόντων – κατηγορουμένων: 1) ... και 2) ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Φραγκίσκο Ραγκούση, περί αναιρέσεως της 75, 76, 77/2004 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Ναυπλίου. Με πολιτικώς ενάγοντα τον ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ανδρέα Οικονόμου.

Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Ναυπλίου με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και οι αναιρεσείοντες – κατηγορούμενοι ζητούν την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις από 8.4.2005 δύο αυτοτελείς αιτήσεις αναιρέσεως, που καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 859/2005.

Αφού άκουσεΤον πληρεξούσιο δικηγόρο των αναιρεσειόντων και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του πολιτικώς ενάγοντος, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά, καθώς και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθούν ως απαράδεκτες οι προκείμενες αιτήσεις αναίρεσης, άλλως, εάν κριθούν παραδεκτές, να απορριφθούν ως αβάσιμες.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 507 και 473 παρ. 1 και 3 ΚΠΔ, προκύπτει ότι οπουδήποτε διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά η προθεσμία για την άσκηση αναίρεσης είναι δέκα ημέρες και αν η δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης έγινε με παρόντα τον κατηγορούμενο, αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωρισθεί καθαρογραφημένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται για το σκοπό αυτό από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου, αν δε η δημοσίευση αυτής έγινε με απόντα τον κατηγορούμενο (αρχίζει) από τότε που θα επιδοθεί η καταχωρημένη στο ειδικό βιβλίο τελεσίδικη απόφαση.

Αν η αναίρεση ασκείται με δήλωση που επιδίδεται στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου (άρρο 473 παρ. 3 ΚΠΔ), η προθεσμία είναι είκοσι ημέρες. Έτσι, για να τρέξουν οι παραπάνω προθεσμίες απαιτείται επίδοση της απόφασης μόνον αν ο κατηγορούμενος δεν ήταν παρών κατά την απαγγελία της απόφασης και ούτε εκπροσωπήθηκε στη δίκη από πληρεξούσιο δικηγόρο σύμφωνα με το άρθρο 501 παρ. 1 ΚΠΔ.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 465 περ. 2 ΚΠΔ, το ένδικο μέσο κατά της καταδικαστικής απόφασης που παρέχεται σ' εκείνον που καταδικάστηκε μπορεί να ασκείται για λογαριασμό του και από το συνήγορο που είχε παραστεί κατά τη συζήτηση. Εξάλλου, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ, όταν, μεταξύ άλλων, σ' αυτό αναφερομένων περιπτώσεων, το ένδικο μέσο ασκήθηκε εκπροθέσμως, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανισθούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που είχε προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που το άσκησε.

Περαιτέρω, κατά τη γενική αρχή του δικαίου κατά την οποία κανείς δεν μπορεί να υποχρεωθεί στα αδύνατα, είναι επιτρεπτή η εκπρόθεσμη άσκηση του ενδίκου μέσου όταν συντρέχει λόγος ανωτέρας βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, αλλά στην εξαιρετική αυτή περίπτωση, εκείνος που το ασκεί οφείλει να αναφέρει στη δήλωση ασκήσεώς του το λόγο που δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή του (άρθρο 474 παρ. 2 ΚΠΔ).

Ως ανωτέρα βία δε, νοείται κάθε απρόβλεπτο και εξαιρετικό γεγονός, είτε αντικειμενικό είτε σχετικό με το πρόσωπο του δικαιούχου, το οποίο στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν μπορεί να αποτραπεί με μέτρα εξαιρετικώς επιμέλειας και συνέσεως, ανυπέρβλητο δε κώλυμα θεωρείται εκείνο το οποίο οπωσδήποτε δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα του διαδίκου που ασκεί το ένδικο μέσο και δεν μπορούσε να υπερνικηθεί από αυτόν με κανένα τρόπο (Ολ.

ΑΠ 15/1987 και 763/1987).

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, εισάγονται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου προς συζήτηση οι από 8.4.2005 και 8.4.2005 αιτήσεις αναιρέσεως των κατηγορουμένων ... και ... αντίστοιχα, κατά της υπ' αριθ. 75, 76, 77/2004 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Ναυπλίου, με την οποία καταδικάσθηκαν ο πρώτος από αυτούς σε ποινή ισόβιας κάθειρξης, για την πράξη της ανθρωποκτονίας από πρόθεση και σε ποινή φυλάκισης ενός έτους για την πράξη της οπλοχρησίας και ο δεύτερος σε ποινή κάθειρξης δέκα ετών για την πράξη της απλής συνέργειας σε ανθρωποκτονία από πρόθεση και σε ποινή φυλάκισης ενός έτους και χρηματική ποινή 1500 ευρώ για την πράξη της παράνομης κατοχής πυρομαχικών.

Η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε και δημοσιεύθηκε παρόντων των κατηγορουμένων, καταχωρίστηκε δε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο των 21.12.2004 (βλ. σχετική επισημείωση του Γραμματέα στο τέλος του ακριβούς φωτοαντιγράφου της απόφασης που υπάρχει στη δικογραφία). Οι υπό κρίση αιτήσεις αναιρέσεως ασκήθηκαν με τις από 8.4.2005 δηλώσεις των αναιρεσειόντων – κατηγορουμένων αντιστοίχως, που επιδόθηκαν στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την 8.4.2005, δηλαδή ασκήθηκαν προθέσμως.

Ως λόγο του εκπροθέσμου της ασκήσεώς των, οι αναιρεσείοντες επικαλούνται «πλημμέλεια του συνηγόρου των Σταύρου Μπέζα, δικηγόρου Ναυπλίου, ως προς την παρακολούθηση της καθαρογραφής των αποφάσεων για την αναίρεση», η οποία οφείλεται στο γεγονός ότι ο ανωτέρω συνήγορος «κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ καθαρογραφής των αποφάσεων 75, 76 και 77/2004 ΜΟΕ Ναυπλίου) και του πέρατος της δεκαημέρου προθεσμίας για την άσκηση της αναιρέσεως είχε αναλάβει αποκλειστικά την επιμέλεια της βαρύτατα ασθενούσας θείας του ..., η οποία τελικά κατέληξε στις 12.1.2005 στην Ευρωκλινική Αθηνών (επισυνάπτεται ληξιαρχική πράξη θανάτου), έλαβε δε αντίγραφο των αποφάσεως μόλις την 19.1.2005, δηλαδή ημερομηνία κατά την οποία είχε ήδη παρέλθει η προθεσμία προς αναίρεση».

Τα περιστατικά όμως αυτά, ανεξάρτητα από το ότι δεν αποδεικνύονται, ούτε και γίνεται επίκληση των αποδεικτικών μέσων από τα οποία να αποδεικνύονται, δεν συνιστούν πράγματι ανωτέρα βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα με την ανωτέρω έννοια, ώστε να δικαιολογείται η εκπρόθεσμη άσκηση των αναιρέσεως αυτών, ενόψει μάλιστα και του ότι οι αναιρεσείοντες παρέστησαν στο δικαστήριο με τρεις ακόμη συνηγόρους, όπως και του ότι από την καταχώρηση της αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο (21.12.2004) μέχρι την άσκηση των αναιρέσεων (8.4.2005) παρήλθε άπρακτο μακρό σχετικά χρονικό διάστημα.

Επομένως, οι αναιρέσεις αυτές πρέπει κατά το άρθρο 476 παρ. 1 ΚΠΔ να απορριφθούν ως απαράδεκτες και να καταδικασθεί καθένας από τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ), καθώς και στη δικαστική δαπάνη του παραστάντος πολιτικώς ενάγοντος (άρθρα 176 παρ. 1, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει τις από 8.4.2005 και 8.4.2005 αιτήσεις των κατηγορουμένων ... και ... αντίστοιχα, για αναίρεση της υπ' αριθ. 75, 76, 77/2004 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Ναυπλίου. Και

Καταδικάζει καθέναν από τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια δέκα (210) ευρώ, καθώς και στη δικαστική δαπάνη του πολιτικώς ενάγοντος, που ορίζεται σε πεντακόσια (500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Ιουνίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 6 Ιουνίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ