Supreme Court dismisses appeal hearing as inadmissible due to improper intervention by a special heir without valid standing. The court ruled that the special heir lacks standing to expedite the appeal hearing. The court held that the special heir cannot expedite the appeal hearing without valid standing. The court held that the special heir lacks standing to expedite the appeal hearing. The court held that the special heir lacks standing to expedite the appeal hearing.

Απόφαση 1345 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1345/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Ιωάννη Σίδερη και Νικόλαο Μπιχάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Μαρτίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Τoυ αναιρεσείοντος-καθού η κλήση: Χ1, ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Της καλούσης : Ψ1 ως ειδικής διαδόχου του αρχικού αναιρεσίβλητου Ψ2 που απεβίωσε στις 25-2-1997, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Αρβανίτη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-10-1984 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 161/1988 του ίδιου Δικαστηρίου και 16/1990 του Εφετείου Δωδεκανήσου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε ο αναιρεσείων με την από 14-4-1992 αίτησή του, επί της οποίας εκδόθηκε η 1920/2006 απόφαση του Αρείου Πάγου η οποία κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επαναφέρει προς συζήτηση η καλούσα με την από 3-9-2008 παρέμβαση-κλήση της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η καλούσα όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Μπιχάκης ανέγνωσε την από 18-2-2004 έκθεση του αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Σπυρίδωνα Μπαρμπαστάθη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της καλούσης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τις διατάξεις του άρθρου 225 παρ. 1 και 2 του ΚΠολΔ συνάγεται ότι παρέχεται η δυνατότητα στους διαδίκους και μετά την εκκρεμοδικία να μεταβιβάσουν το επίδικο πράγμα ή δικαίωμα, υπό τους όρους και προϋποθέσεις του ουσιαστικού δικαίου. Η μεταβίβαση όμως του επίδικου πράγματος ή δικαιώματος, που έγινε μετά την επέλευση της εκκρεμοδικίας, δεν επιφέρει μεταβολή στην έννομη σχέση της δίκης, διότι αυτή δεν αποβαίνει αναγκαίο παρακολούθημα της ουσιαστικής έννομης σχέσης, αλλά η δίκη συνεχίζεται μεταξύ των διαδίκων, εωσότου, νομίμως περατωθεί.

Μέχρι τότε μόνος νομιμοποιούμενος να διεξαγάγει τη δίκη είναι ο διάδικος που μεταβίβασε μετά την επέλευση της εκκρεμοδικίας το επίδικο πράγμα ή δικαίωμα (ΑΠ 1591/2003), η σε περίπτωση θανάτου αυτού, ο νομιμοποιούμενος, σύμφωνα με το άρθρο 290 του ΚΠολΔ, ν α συνεχίσει στο όνομά του τη δίκη, κληρονόμος αυτού (ΑΠ 644/2000, ΑΠ 103/1997).

Ο ειδικός διάδοχός του δεν αποκτά αυτοδικαίως την ιδιότητα του διαδίκου και δεν εισέρχεται στη θέση του δικαιοπαρόχου του, διαδίκου, ούτε μετά τον θάνατο του τελευταίου, αλλά έχει δικαίωμα, έως την έκδοση αμετάκλητης απόφασης, ν' ασκήσει παρέμβαση, ακόμη και για πρώτη φορά ενώπιον του Αρείου Πάγου. Αφού, επομένως σε περίπτωση μεταβίβαση και επί δίκου πράγματος ο δικαιοπάροχος εξακολουθεί να νομιμοποιείται ως διάδικος, σε περίπτωση θανάτου του κατά τη διάρκεια της εκκρεμοδικίας η δίκη διακόπτεται (άρθρο 286 ΚΠολΔ) και επαναλαμβάνεται από τους κληρονόμους του και όχι από τον ειδικό διάδοχο, ο οποίος οφείλει να αναμείνει την επανάληψη της δίκης για να ασκήσει παρέμβαση (ΑΠ 813/1994) δεδομένου ότι κάθε διαδικαστική πράξη εκτός από την έκδοση της απόφασης, αν γίνει μετά τη διακοπή της δίκης και πριν από την επανάληψη της είναι άκυρη, εκτός αν την ενεργήσει ο διάδικος υπέρ του οποίου επήλθε η διακοπή (άρθρο 289 ΚΠολΔ).

Συνεπώς, εάν εκείνος που έγινε ειδικός διάδοχος του διαδίκου δεν άσκησε παραδεκτά παρέμβαση, δεν έχει δικαίωμα να επισπεύσει με κλήση τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, η οποία έχει ασκηθεί από κάποιο διάδικο, αφού, όπως προκύπτει από τις διατάξεις του άρθρου 568 παρ. 1 και 4 του ΚΠολΔ, δικαιούνται να επισπεύσουν τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης μόνο οι διάδικοι, έστω και αν αυτοί δεν είναι αναιρεσείοντες ή αναιρεσίβλητοι.

Η κλήση προς συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, που γίνεται εκ μέρους του ειδικού διαδόχου διαδίκου, ο οποίος δεν άσκησε παραδεκτά παρέμβαση, απορρίπτεται ως απαράδεκτη, και συναφώς κηρύσσεται απαράδεκτη και η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, εφόσον η υπόθεση φέρεται να συζητηθεί με την κλήση αυτή, έστω και αν ο διάδικος κατά του οποίου απευθύνεται η τελευταία κλητεύθηκε να παραστεί σε αυτήν.

Στην προκειμένη περίπτωση φέρεται προς συζήτηση η από 14-4-1992 αίτηση του αναιρεσείοντος Χ1 για αναίρεση της 16/1990 απόφασης του Εφετείου Δωδεκανήσου. Η υπόθεση φέρεται προς συζήτηση με την από 3-9-2008 παρέμβαση - κλήση της Ψ1 η οποία ισχυρίζεται ότι, μετά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης μεταβιβάστηκε σε αυτήν, από τον αναιρεσίβλητο Ψ2 το επίδικο ακίνητο, με το ...

συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Ρόδου Ζωής Μηνάτση - Ζέρβα, που μεταγράφηκε νόμιμα και ότι εν τω μεταξύ ο αναιρεσίβλητος δικαιοπάροχος της, πέθανε στις 25-2-1997. Όμως η παρέμβαση αυτή η οποία φέρει το χαρακτήρα της πρόσθετης παρέμβασης, είναι απαράδεκτη γιατί δεν καθορίζει το διάδικο δηλ. τους κληρονόμους του αναιρεσιβλήτου για υποστήριξη των οποίων γίνεται η παρέμβαση (άρθρ. 81 παρ. 2 περ.

γ' ΚΠολΔ) και επί πλέον είναι απαράδεκτη γιατί ασκήθηκε, ενώ διαρκεί η διακοπή της δίκης από το θάνατό του αναιρεσιβλήτου, δικαιοπαρόχου της παρεμβαίνουσας και πριν από την επανάληψη της βίαια διακοπείσας δίκης κατά τα άρθρα 290 και 291 ΚΠολΔ. Επομένως παρά την απουσία του αναιρεσείοντος, προς τον οποίο επιδόθηκε αντίγραφο του δικογράφου της παρέμβασης - κλήσης με την πράξη προσδιορισμού δικασίμου για την αναφερομένη στην αρχή αυτής της απόφασης συνεδρίαση, όπως προκύπτει από την επικαλουμένη και προσκομιζόμενη ....

έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Ρόδου ..., πρέπει να απορριφθεί η από 3-9-2008 παρέμβαση - κλήση της Ψ1 και να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της από 14-4-1992 αίτηση του Χ1 για αναίρεση της 16/1990 απόφασης του Εφετείου Δωδεκανήσου.

ΓIA ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3-9-2008 παρέμβαση - κλήση της Ψ1 Και

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 14-4-1992 αίτησης του Χ1 για αναίρεση της 16/1990 απόφασης του Εφετείου Δωδεκανήσου.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Απριλίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Ιουνίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ