1344/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1344 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1344/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Στυλιανή Γιαννούκου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Φεβρουαρίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Γερμανικής εταιρείας GAKO Konietzko GmbH, που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανάσιο Τσιμικάλη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσιβλήτου: Α. Κ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Κόφτη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-10-2007 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 25741/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 1816/2009 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 18-3-2010 αίτησή της και τους από 5-1-2012 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου ανέγνωσε την από 3-2-2012 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του λόγου του κύριου αναιρετηρίου, την απόρριψη ως απαραδέκτων των προσθέτων λόγων της αίτησης αναίρεσης και εάν ήθελε ως προς το τελευταίο κριθεί διαφορετικά την παραδοχή του 2ου και 4ου λόγου αυτών και την απόρριψη των λοιπών.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 10 παρ. 1 του ν. 1733/1987 "περί μεταφοράς τεχνολογίας, εφευρέσεων, τεχνολογικής καινοτομίας και σύστασης επιτροπής ατομικής ενέργειας" το Δίπλωμα Ευρεσιτεχνίας (στο εξής ΔΕ) παρέχει στον κάτοχο του το αποκλειστικό δικαίωμα να εκμεταλλεύεται εντός ορισμένου χρονικού διαστήματος παραγωγικά την εφεύρεση του και ιδίως:

α) να παράγει, προσφέρει ή διαθέτει στην αγορά, να χρησιμοποιεί και να κατέχει τα προϊόντα που προστατεύονται από το δίπλωμα αυτό, β) να εφαρμόζει, προσφέρει ή διαθέτει στην αγορά την προστατευόμενη από το δίπλωμα μέθοδο, γ) να παράγει, προσφέρει ή διαθέτει στην αγορά, να χρησιμοποιεί και να κατέχει για τον ίδιο σκοπό το προϊόν, που η παραγωγή του είναι αποτέλεσμα της προστατευόμενης από το δίπλωμα μεθόδου, δ) να απαγορεύει σε κάθε τρίτο να εκμεταλλεύεται παραγωγικά κατά την έννοια, των προηγουμένων εδαφίων την εφεύρεση ή να εισάγει, χωρίς τη συναίνεση του, τα προϊόντα που προστατεύονται από το δίπλωμα.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 11 παρ. 1 του ιδίου ως άνω νόμου το χρονικό διάστημα της παρεχόμενης από το ΔΕ προστασίας είναι είκοσι (20) έτη και αρχίζει από την επομένη της ημέρας κανονικής κατάθεσης της αίτησης για την χορήγηση του. Το δικαίωμα στην ευρεσιτεχνία δημιουργείται με την απονομή του ΔΕ, ενώ θετικές ουσιαστικές προϋποθέσεις για τη χορήγηση έγκυρου ΔΕ είναι το νέο της εφεύρεσης, η εφευρετική δραστηριότητα ως περιεχόμενο αυτής και η επιδεκτικότητα της εφεύρεσης προς βιομηχανική εφαρμογή (άρθρο 5 παρ. 1, 3, 4 και 5 του ν. 1733/1987).

Νέα κρίνεται μια εφεύρεση εάν δεν ανήκει στη στάθμη της τεχνικής και ως τέτοια νοείται καθετί που είναι γνωστό οπουδήποτε στον κόσμο (αρχή της οικουμενικότητας) από γραπτή ή προφορική περιγραφή ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, πριν από την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης για τη χορήγηση ΔΕ. Το στοιχείο του νέου θεωρείται ότι υπάρχει όταν πρόκειται μεν για παραγωγή προϊόντος, εάν το προϊόν αυτό διαφέρει από τα ομοειδή του προϊόντα με ουσιώδη νέα χαρακτηριστικά, όταν πρόκειται δε για παραγωγή αποτελέσματος, εάν εμφανίζει αξιόλογη πρωτοτυπία ή αξιόλογη βελτίωση αποτελέσματος, το οποίο είναι, ήδη, γνωστό και δεν εμφανίζεται σαν απλή προσαρμογή στοιχείων ή μεθόδων, που είναι, ήδη, γνωστά, χωρίς αξιόλογο αποτέλεσμα ή βελτίωση σαν απλή νέα χρήση ενός μέσου, που είναι γνωστό σε αντικείμενα άλλα από εκείνα στα οποία είχε χρησιμοποιηθεί προηγουμένως, κατά τον ίδιο όμως, τρόπο κατά τον οποίο γινόταν πάντοτε η χρησιμοποίηση του για να επιτευχθεί το ίδιο αποτέλεσμα.

Μια εφεύρεση θεωρείται ότι εμπεριέχει εφευρετική δραστηριότητα εάν, κατά την κρίση ειδικού, δεν προκύπτει με προφανή τρόπο από την υπάρχουσα στάθμη της τεχνικής και τέλος θεωρείται επιδεκτική βιομηχανικής εφαρμογής εάν το αντικείμενο της μπορεί να παραχθεί ή να χρησιμοποιηθεί σε οποιονδήποτε τομέα παραγωγικής δραστηριότητας (ΑΠ 545/1996). Η εφεύρεση διακρίνεται σε εφεύρεση προϊόντος και σε εφεύρεση μεθόδου ή βιομηχανικής εφαρμογής ή μικτή (άρθρο 5 παρ. 1 του ν. 1733/1987). Στην εφεύρεση προϊόντος, η επίλυση του τεχνικού προβλήματος πραγματώνεται με τη δημιουργία ενός νέου προϊόντος ή με τη βελτίωση, κατά τρόπο άγνωστο, ενός, ήδη, γνωστού προϊόντος ενώ στην εφεύρεση μεθόδου η επίλυση του προβλήματος πραγματώνεται με την επινόηση μιας νέας μεθόδου ή με τη βελτίωση ήδη γνωστής μεθόδου. Εναπόκειται στον καταθέτη της αίτησης για τη χορήγηση ΔΕ να αποφασίσει σε ποια κατηγορία θα ζητήσει να προστατευθεί η εφεύρεση του, μέσω της περιγραφής της και των σχετικών "αξιώσεων" που θα έχει, δηλαδή, την έκταση και το περιεχόμενο της αιτούμενης προστασίας. Οι αξιώσεις της εφεύρεσης στηρίζονται στην περιγραφή. (άρθρο 7 παρ. Ι του ν. 1733/1987).

Το δικαίωμα στην ευρεσιτεχνία δημιουργείται με την απονομή του ΔΕ, η σχετική δε πράξη αποτελεί διοικητική πράξη που εκδίδεται από τον Οργανισμό Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας (OBI). Εάν το δίπλωμα που παραχωρήθηκε αναφέρεται σε μέθοδο κατασκευής προϊόντων, κάθε προϊόν της ίδιας φύσης τεκμαίρεται, κατά τη διάταξη του άρθρου 17 παρ. 6 του ν. 1733/1987, ότι κατασκευάσθηκε με βάση την προστατευόμενη μέθοδο, απόκειται δε στον εναγόμενο προς άρση της προσβολής να ισχυριστεί και να αποδείξει ότι το προϊόν που παράγει ο ίδιος και διαθέτει στην κατανάλωση έχει κατασκευαστεί με ορισμένη διαφορετική μέθοδο, προσδιορίζοντας συγχρόνως και την υφισταμένη διαφορετική μέθοδο και την υφισταμένη διαφορά. Όπως συνάγεται από τις παραπάνω διατάξεις, ο κάτοχος του διπλώματος με την απονομή του αποκτά, στο επίπεδο της απόδειξης, ένα δικονομικό πλεονέκτημα, διότι με αυτές δημιουργείται υπέρ αυτού και των δικαιοδόχων του το νόμιμο μαχητό τεκμήριο περί του ότι, προκειμένου περί εφεύρεσης, που αφορά μέθοδο παραγωγής για την κατασκευή προϊόντος, ένα προϊόν της αυτής φύσης θεωρείται ότι έχει κατασκευαστεί κατά τη μέθοδο που αφορά το ΔΕ, απόκειται δε στον εναγόμενο, προς άρση της προσβολής, να ισχυριστεί και να αποδείξει ότι το προϊόν που παράγει ο ίδιος έχει κατασκευαστεί με ορισμένη διαφορετική μέθοδο, προσδιορίζοντας συγχρόνως την υφιστάμενη διαφορά.

Περαιτέρω, τόσο το δικαίωμα στην εφεύρεση, όσο και το δικαίωμα ευρεσιτεχνίας μπορούν να προσβληθούν από τρίτους. Προκειμένου να προσδιορισθεί ποιά ενέργεια τρίτου συνιστά προσβολή του δικαιώματος του ευρεσιτέχνη, είναι ανάγκη να προσδιορίζεται το πεδίο προστασίας του διπλώματος. Τούτο διότι, η ευρεία προστασία του ευρεσιτέχνη είναι αντίθετη προς το συμφέρον της ολότητας, αφού παρακωλύει την ομαλή εξέλιξη της τεχνικής, ενώ η έκταση του αποκλειστικού δικαιώματος του εφευρέτη είναι ανάλογη με το επίτευγμα που πραγματοποιήθηκε. Η προστασία επεκτείνεται σε όλες τις εφαρμογές μέσα στο πλαίσιο της υποδεικνυόμενης από την περιγραφή της εφεύρεσης και τις "αξιώσεις" λειτουργίας, ενώ με το άρθρο 17Α του ίδιου Νόμου, (άρθρα 6 και 8 της Οδηγίας 2004/48), ρυθμίζεται η απόδειξη και το δικαίωμα ενημέρωσης προς τεκμηρίωση των ισχυρισμών περί προσβολής δικαιωμάτων του Νόμου αυτού.

Σε περίπτωση προσβολής του δικαιώματος ευρεσιτεχνίας ο κάτοχος του δικαιούται να απαιτήσει την άρση της προσβολής και την παράλειψη της στο μέλλον ενώ σε περίπτωση υπαίτιας προσβολής του διπλώματος ευρεσιτεχνίας, ο ζημιωθείς κάτοχος του δικαιούται να απαιτήσει την αποκατάσταση της ζημίας ή την απόδοση της ωφέλειας από την αθέμιτη εκμετάλλευση της ευρεσιτεχνίας ή την πληρωμή ποσού ανάλογου προς το τίμημα της άδειας εκμεταλλεύσεως (άρθρο 13 παρ. 1 και 2 του Ν 1733/1987). Συμπληρωματική εφαρμογή ως προς τις αστικές κυρώσεις έχει και η διάταξη του άρθρου 22 του Ν 146/1914 "περί αθέμιτου ανταγωνισμού", που προβλέπει τη δυνατότητα δημοσιεύσεως στον τύπο του διατακτικού της αποφάσεως, που δικαιώνει τον κάτοχο του διπλώματος, με δαπάνες του αντιδίκου του.

Περαιτέρω, με τη Σύμβαση του Μονάχου του 1973, η οποία κυρώθηκε από την Ελλάδα με το Ν.1607/1986 και αποτελεί εσωτερικό δίκαιο, που υπερισχύει κάθε άλλης αντίθετης εθνικής διάταξης (άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος), ιδρύθηκε ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας με νομική προσωπικότητα (άρθρα 4 και 5) και έδρα το Μόναχο (άρθρο 6). Το ευρωπαϊκό ΔΕ (ΕΔΕ) έχει εικοσαετή διάρκεια, που υπολογίζεται από την ημέρα κατάθεσης της αίτησης (άρθρο 63 παρ, 1) και παρέχει στο δικαιούχο τα ίδια δικαιώματα που θα του παρείχε ένα εθνικό ΔΕ, σαν να είχε χορηγηθεί σε κάθε κράτος εθνικό ΔΕ (άρθρα 64 παρ. 1 και 2 παρ. 2). Δεν πρόκειται δηλαδή, για ενιαίο ευρωπαϊκό ΔΕ αλλά για δέσμη εθνικών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας που δημιουργούνται με μια (μοναδική) δήλωση ευρεσιτεχνίας. Η χορήγηση εθνικών ΔΕ δεν θίγεται (αρχή της συνύπαρξης).

Τέλος, από τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338 έως 340 και 346 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικαστήριο, προκειμένου να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση περί της αληθείας ή μη των πραγματικών ισχυρισμών των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, οφείλει να λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, για άμεση ή έμμεση απόδειξη, χωρίς να είναι αναγκαίο να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, αρκεί από το όλο περιεχόμενο της απόφασης να καθίσταται βέβαιο ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και νόμιμα προσκόμισαν οι διάδικοι. Η παράβαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει τον, από το άρθρο 559 αρ. 11γ'Κ.Πολ.Δ., λόγο αναίρεσης, κατά τον οποίο, αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, υπό την αποκλειστική προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός που επικαλείται ο διάδικος ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, αφού μόνο ένα τέτοιο ουσιώδες γεγονός καθίσταται αντικείμενο απόδειξης (ΑΠ 1012/2010, 1072/2005).

Στην παρούσα υπόθεση, το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα: "Η ενάγουσα (σημ. εδώ αναιρεσείουσα) αλλοδαπή εταιρεία, που εδρεύει στη Γερμανία απέκτησε με μεταβίβαση όλα τα δικαιώματα του που απορρέουν από το υπ' αριθ. ... Ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, μεταβίβαση η οποία καταχωρήθηκε νόμιμα στην Ελλάδα, στον οικείο Οργανισμό Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας ...

και ως εκ τούτου το άνω δίπλωμα απέκτησε ισχύ και προστατεύεται και στην Ελλάδα δυνάμει του ... πιστοποιητικού έως την 14/5/2013, με αφετηρία την 13-5-1999 ... Η εφεύρεση, σύμφωνα με τις "αξιώσεις" του διπλώματος, αφορά "διάταξη για την παρασκευή φαρμακευτικών και /ή καλλυντικών αλοιφών, παστών, κρεμών, πηκτομάτων, γαλακτωμάτων και παρομοίων προϊόντων", με ή χωρίς προσθήκη στερεών συστατικών, σε ένα δοχείο ανάμειξης που κλείνεται στεγανά με ένα καπάκι, με ένα μηχανισμό ανάδευσης, κινούμενο από ένα ηλεκτροκινητήρα μέσω ενός, διερχόμενου δια μέσου ενός κεντρικού ανοίγματος στο καπάκι, κεντρικού άξονα, με ελαστικά πτερύγια ανάδευσης, οι εξωτερικές περιοχές των οποίων φέρουν ακραίες επιφάνειες, οι οποίες κατά την περιστροφή ακουμπούν στο εσωτερικό τοίχωμα του δοχείου ανάμειξης.

Η διάταξη χαρακτηρίζεται από το ότι, το δοχείο ανάμειξης είναι ένα βιδωτό βάζο, για την προετοιμασία συνταγών και ο μηχανισμός ανάδευσης είναι πλακέ αναδευτήρας πτερυγίων με διαμόρφωση στο επίπεδο περιστροφής του σχήματος μισοφέγγαρου πλακέ πτερύγια ανάδευσης, των οποίων οι εξωτερικές περιοχές είναι διαμορφωμένες ως επιφάνεια τριβής και οι άνω και κάτω περιοχές ως άνω και κάτω επιφάνεια τριβής, όπου το ύψος του πλακέ μηχανισμού ανάδευσης και το ύψος του βιδωτού βάζου είναι σχεδιασμένα με τέτοιες διαστάσεις και προσαρμοσμένα το ένα στο άλλο έτσι, ώστε, σε περίπτωση μίας σχετικής κίνησης μεταξύ του δοχείου ανάμειξης και του αναδευτήρα πτερυγίων κατά την αξονική διεύθυνση, οι περιστρεφόμενες εξωτερικές επιφάνειες τριβής, να ακουμπούν με πίεση τριβής στην εσωτερική επιφάνεια του βιδωτού βάζου και η άνω επιφάνεια τριβής να μπορεί να ακουμπά με πίεση τριβής στην εσωτερική επιφάνεια του καπακιού και η κάτω επιφάνεια τριβής στην εσωτερική επιφάνεια του πάτου.

Με βάση την εφεύρεση αυτή η ενάγουσα προέβη στη βιομηχανική παραγωγή μιας συσκευής ανάμειξης φαρμακευτικών υλών, με τη χρήση ενός αναδευτήρα (μίξερ) και ενός δοχείου στο οποίο τοποθετούνται τα προς ανάμειξη υλικά, την οποία εμπορεύεται με το καταχωρημένο σήμα "UNGUATOR". Η με την άνω περιγραφή τεχνική δημιουργία (αναδευτήρας που λειτουργεί με τη βοήθεια ηλεκτροκινητήρα σε κάθετη διάταξη στον οποίο προσαρμόζεται ένα δοχείο ανάμειξης των υλικών), κατά την υλική της μορφή, δεν διέφερε από τα ομοειδή της προϊόντα, που ήταν γνωστά δεκαετίες πριν την χορήγηση του παραπάνω διπλώματος για την ένδικη εφεύρεση, ως προς το παραγόμενο όμως μ' αυτήν αποτέλεσμα, εμφάνιζε αξιόλογη βελτίωση γνωστού ήδη αποτελέσματος (ανάμειξη υλικών με μίξερ).

Συγκεκριμένα, αποδείχθηκε ότι με τα άλλα μέσα, γνωστά κατά το χρόνο χορήγησης του διπλώματος ευρεσιτεχνίας, που χρησιμοποιούσαν οι φαρμακοποιοί για την ανάμειξη φαρμακευτικών υλικών, όπως γουδιά, αναδευτήρες κ.λ.π., δεν μπορούσαν να πετύχουν πλήρη ανάμειξη και ομογενοποίηση των υλικών, ενώ επίσης κατά το στάδιο της παρασκευής τους υπήρχε πάντα ο κίνδυνος ανάπτυξης βακτηριδίων, λόγω της επαφής των υλικών με τον αέρα.

Όμως, με το άνω σύστημα, που εξωτερικά ομοιάζει με κοινό μίξερ, λύθηκαν τα προαναφερόμενα δύο προβλήματα με το σχεδιασμό και την κατασκευή μιας φτερωτής (αναδευτήρα πτερυγίων), σε τέτοιες διαστάσεις και σχήμα, ώστε σε συνδυασμό με το, συγκεκριμένων διαστάσεων δοχείο, το οποίο επίσης προστατεύεται από το εν λόγω δίπλωμα, να εφαρμόζει σε κλίμακα κλάσματος του χιλιοστού με τα εσωτερικά τοιχώματα του δοχείου και να επιτρέπει την πλήρη κατακερμάτιση των κόκκων, ακόμη και αυτών που έχουν επικολληθεί στα τοιχώματα του δοχείου ανάμειξης, τον πάτο και το πάνω μέρος, αυτού.

Το δοχείο αυτό κλείνει αεροστεγώς και αμέσως μετά την ανάμειξη χρησιμοποιείται και ως δοχείο συσκευασίας του υλικού που παρασκευάστηκε, χωρίς να απαιτείται η μεταφορά της αλοιφής σε άλλο δοχείο. Από τα παραπάνω συνάγεται με σαφήνεια ότι πρόκειται για ένα προϊόν, το οποίο ακριβώς εξαιτίας του ειδικού σχεδιασμού των πτερυγίων του αναδευτήρα, όπως παραπάνω περιγράφεται αυτός, σε συνδυασμό όμως πάντα με τον ειδικό σχεδιασμό του δοχείου ανάμειξης, εμφανίζει αξιόλογη βελτίωση του άνω ήδη γνωστού αποτελέσματος, ενώ επίσης, δεν προκύπτει με προφανή τρόπο από την υπάρχουσα στάθμη της τεχνικής, όπως δέχθηκε το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλούμενη απόφαση, η κρίση της οποίας, ως προς αυτό, δεν πλήττεται με λόγο έφεσης.

Αποδείχθηκε περαιτέρω ότι, ο εναγόμενος (σημ. εδώ αναιρεσίβλητος) Α. Κ. διατηρεί στα ... ατομική επιχείρηση παραγωγής ηλεκτροκίνητων αναδευτήρων (μίξερ), τους οποίους κατασκευάζει είτε σε μορφή κάθετης διάταξης (επιτραπέζια), είτε φορητά (χειρός), και χρησιμοποιούνται για την παρασκευή καφέ, ποτών και άλλων εδεσμάτων.

Τον Απρίλιο του 2007 ο Χ.Μ. πατέρας της αρχικώς εναχθείσας Α. Μ., ως προς την οποία πρωτοδίκως, λόγω συμβιβασμού της με την ενάγουσα, χώρησε παραίτηση από το δικόγραφο της αγωγής, μετέβη στη βιοτεχνία του εναγομένου και ζήτησε να αγοράσει για λογαριασμό της κόρης του μίξερ με την εμπορική ονομασία "ΑΡΟLLOΝ", τα οποία εξωτερικά ομοιάζουν με τη συσκευή στην οποία προσαρμόζεται η προπεριγραφόμενη εφεύρεση της ενάγουσας, αφού πρόκειται για επιτραπέζιους ηλεκτροκίνητους αναδευτήρες σε κάθετη διάταξη.

Όμως δεν του άρεσε ο αναδευτήρας (φτερωτή) που χρησιμοποιούσε ο εναγόμενος στις παραπάνω συσκευές και ζήτησε από την τελευταία να προσαρμόσει σ' αυτές άλλο διαφορετικό αναδευτήρα. Προς τούτο, ο Χ.Μ. απευθύνθηκε στην επιχείρηση κατασκευής καλουπιών του Χ.Α. ο οποίος χρησιμοποιώντας ως υπόδειγμα τη φτερωτή του προϊόντος της εφεύρεσης, που ο ανωτέρω του είχε παραδώσει, κατασκεύασε τη μήτρα (καλούπι) αυτής, την οποία ακολούθως ο Χ.Μ.

παρέδωσε στον εναγόμενο ο οποίος βάσει αυτής, κατασκεύασε τις συγκεκριμένες φτερωτές σε σχήμα και διαστάσεις ίδιες μ' εκείνες της εφεύρεσης, τις οποίες προσάρμοσε, στα άνω τύπου μίξερ, που ο Χ.Μ είχε παραγγείλει ... Στη συνεχεία, στα μίξερ που κατά τα παρακάνω αγόρασε από τον εναγόμενο ο Χ.Μ. ο τελευταίος έθεσε την εμπορική ονομασία "SUPER CHAMPION", και χρησιμοποιώντας αυτούσιο το δοχείο ανάμειξης, που μεμονωμένα πωλείται από τον εμπορικό αντιπρόσωπο της ενάγουσας στην Ελλάδα, ...

από όπου τα προμηθεύτηκε, τα διέθεσε προς πώληση στα φαρμακεία. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, μόνον η εκ μέρους του εναγομένου παραγωγή αναδευτήρα πανομοιότυπου μ' αυτόν της ενάγουσας, δεν συνιστά προσβολή του δικαιώματος της ευρεσιτεχνίας της. Και τούτο διότι, η άνω πράξη του εναγομένου, δεν εμπίπτει στο πεδίο προστασίας του δικαιώματος της ενάγουσας, όπως αυτό οριοθετείται από το πρόβλημα που ο εφευρέτης επεδίωκε να λύσει και στη λύση που δόθηκε.

Η λύση όμως εδώ δόθηκε, όπως προεκτέθηκε, με το συνδυασμό δύο προϊόντων, της φτερωτής (αναδευτήρα) και του δοχείου, προσαρμοσμένων σε κάθετη διάταξη υπό την εσωτερική μορφή των ηλεκτροκίνητων επιτραπέζιων μίξερ, τα οποία βεβαία δεν εμπίπτουν στο πεδίο προστασίας του παραπάνω διπλώματος ευρεσιτεχνίας, τα οποία δεν είναι "νέα", κατά την παραπάνω έννοια του νόμου, αλλά κοινότυπα, αφού αυτά κατασκεύαζε ο εναγόμενος τουλάχιστον από δεκαετίας, και όχι με την κατασκευή και εμπορία από τον τελευταίο, μεμονωμένα, της φτερωτής, η οποία αν και αποτελεί αντιγραφή αυτής της ενάγουσας, από μόνη της, δεν επιλύει κανένα τεχνικό πρόβλημα.

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο που με παρόμοιες σκέψεις στην αυτή κρίση κατάληξε και απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την αγωγή... ορθώς τις ανωτέρω διατάξεις ερμήνευσε και εφάρμοσε...οι δε περί του εναντίου λόγοι της έφεσης πρέπει ν' απορριφθούν ...". Με βάση τις εκτεθείσες παραδοχές, δεν καθίσταται απολύτως βέβαιο αν το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα έλαβε υπόψη και συναξιολόγησε με τις λοιπές αποδείξεις α) την "Αξίωση 2 Ευρεσιτεχνίας" του υπ' αριθμ. ...

Ευρωπαϊκού Διπλώματος Ευρεσιτεχνίας, β) τις συναφείς προς αυτήν "Αξίωση 3", "Αξίωση 4" και "Αξίωση 5", που αφορούν τον αναδευτήρα πτερυγίων, επί του οποίου η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα θεμελιώνει αυτοτελή αγωγικό ισχυρισμό περί υπαγωγής του αναδευτήρα αυτού σε ανεξάρτητη - πέραν της διάταξης- "αξίωση" προστασίας του ν. 1733/1987 (και 1607/1986), τον οποίο επανέφερε με σχετικό λόγο έφεσης και προς απόδειξη του οποίου ενσωμάτωσε σε φωτοτυπικό αντίγραφο το εν λόγω Ευρωπαϊκό Δίπλωμα Ευρεσιτεχνίας στην αγωγή της, με το περιεχόμενο των εν λόγω "αξιώσεων", με βάση τις οποίες, κατά τα εκτεθέντα, καθορίζεται το πεδίο προστασίας της εφεύρεσης και κατ' ακολουθίαν πρόκειται περί ισχυρισμού που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Αντιθέτως, ευθύς εξ αρχής έγινε δεκτό με την προσβαλλόμενη απόφαση ότι " Η εφεύρεση σύμφωνα με τις "αξιώσεις" του διπλώματος αφορά "διάταξη" για την παρασκευή φαρμακευτικών και/ ή καλλυντικών αλοιφών ..." την οποία (διάταξη) και μόνο έκρινε ότι προστατεύεται καθώς και ότι η "η παραγωγή αναδευτήρα πανομοιότυπου μ' αυτόν της ενάγουσας δεν συνιστά προσβολή του δικαιώματος ευρεσιτεχνίας ...

και δεν εμπίπτει στο πεδίο προστασίας του δικαιώματος της ενάγουσας".

Κατ' ακολουθίαν, υπέπεσε στην αποδιδόμενη σ' αυτό με το δεύτερο πρόσθετο λόγο της αίτησης αναίρεσης, πλημμέλεια της παραβίασης του άρθρου 559 αρ. 11 γ' Κ.Πολ.Δ. και πρέπει ο λόγος αυτός αναίρεσης, να γίνει δεκτός, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ), ενώ παρέλκει, κατόπιν αυτών, η έρευνα των λοιπών λόγων της κύριας αίτησης αναίρεσης και των από 5-1-2012 πρόσθετων λόγων αναίρεσης κατά της ίδιας απόφασης που άσκησε παραδεκτά και νόμιμα η αναιρεσείουσα.

Τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσειούσας, που κατέθεσε προτάσεις, πρέπει να επιβληθούν σε βάρος του αναιρεσίβλητου, λόγω της ήττας του (άρθρ. 176, 183 του ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί, την υπ''αριθ. 1816/2009 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουλίου 2012.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 30 Ιουλίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ