1344/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1344 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1344/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 16 Απριλίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος : ..... και προσωρινώς διαμένοντος στη ....., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παρασκευά Αρβανιτάκη, ο οποίος ανακάλεσε την από 4-4-2007 δήλωσή του εκ του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσιβλήτου : ..... και προσωρινώς διαμένοντος στη ......, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Κωνσταντινίδη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-4-1995 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 254/1997 προδικαστική, 32471/1999 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 104/2002 μη οριστική, 2644/2005 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 12 Δεκεμβρίου 2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης-Σπυρίδων Τέντες ανέγνωσε την από 4 Απριλίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 454 ΚΠολΔ, κατά την οποία αν το έγγραφο που προσάγεται έχει συνταχθεί σε ξένη γλώσσα, καταβάλλεται μαζί και επίσημη μετάφρασή του επικυρωμένη από το υπουργείο εξωτερικών ή άλλο αρμόδιο κατά νόμο πρόσωπο ή από την πρεσβεία ή το προξενείο της Ελλάδας στη χώρα, στην περιοχή της οποίας έχει συνταχθεί το έγγραφο ή από την πρεσβεία στην Ελλάδα ή το προξενείο της ίδιας χώρας, προκύπτει σε προϋπόθεση για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο ξενόγλωσσου εγγράφου είναι η προσαγωγή τόσο του ξενόγλωσσου εγγράφου όσο και της επίσημης μεταφράσεώς του, επικυρωμένες από τις αναφερόμενες στη διάταξη υπηρεσίες και πρόσωπα.

Εξάλλου, όπως συνάγεται από τα άρθρα 270 παρ. 1 και 2 και 226 παρ. 2 ΚΠολΔ, όπως ίσχυαν μετά το ν. 2207/1994 και πριν από την τροποποίησή τους με το ν. 2915/2001, η δυνατότητα της λήψεως υπόψη αποδεικτικών μέσων που δεν πληρούν τους όρους του νόμου, όπως είναι τα συντεταγμένα σε ξένη γλώσσα έγγραφα που δεν προσκομίζονται με μετάφραση κατά τα ανωτέρω, αφορούν τις υποθέσεις που εκδικάζονται ενώπιον του ειρηνοδικείου και του μονομελούς πρωτοδικείου, καθώς και ενώπιον του πολυμελούς πρωτοδικείου, με εξαίρεση, στην περίπτωση αυτή, εκείνες τις υποθέσεις για τις οποίες ο πρόεδρος του πρωτοδικείου όρισε με πράξη του, καταχωριζόμενη στο πρωτότυπο και στα αντίγραφα της αγωγής, ότι η απόδειξη θα διεξαχθεί σύμφωνα με το άρθρο 341 ΚΠολΔ.

Επομένως, στις τελευταίες αυτές υποθέσεις το δικαστήριο δεν μπορεί να λάβει υπόψη ξενόγλωσσα έγγραφα που δεν υποβάλλονται μαζί με τη μετάφρασή τους, όπως ειδικότερα ορίζεται στο άρθρο 454 ΚΠολΔ, άλλως υποπίπτει στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ.

Στην προκείμενη περίπτωση ο αναιρεσίβλητος με την από 18/4/1995 αγωγή του ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ζήτησε την καταβολή τιμήματος πωλήσεως, όπως δε προκύπτει από την από 28/4/1995 πράξη του προέδρου του δικαστηρίου επί της αγωγής αυτής, ορίσθηκε ότι η απόδειξη θα διεξαχθεί σύμφωνα με το άρθρο 341 ΚΠολΔ.

Με την 32471/1999 οριστική απόφασή του το πρωτοβάθμιο δικαστήριο έκανε δεκτή την αγωγή ως νόμιμη και βάσιμη κατ' ουσίαν. Ακολούθως, ο εναγόμενος και ήδη αναιρεσείων άσκησε έφεση επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη οριστική απόφαση, που απέρριψε αυτή κατ' ουσίαν. Επί της υποθέσεως αυτής ισχύουν όσα αναφέρονται στην σκέψη που προηγήθηκε, αφού, ως εκ του χρόνου της πρώτης συζητήσεως της αγωγής, εφαρμοστέες είναι οι διατάξεις του ΚΠολΔ, όπως ίσχυαν πριν από το ν. 2915/2001 (άρθρο 22 ν. 2915/2001).

Για τη θεμελίωση της κρίσεώς του το Εφετείο έλαβε υπόψη, όπως ρητώς αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, και ένα "δελτίο αποστολής", που έχει συνταχθεί στη γερμανική γλώσσα, χωρίς συγχρόνως να έχει μεταφρασθεί επίσημα στην ελληνική γλώσσα". Κρίνοντας όμως έτσι το δικαστήριο της ουσίας, έλαβε υπόψη του αποδεικτικό μέσο που δεν επιτρέπει ο νόμος και έτσι υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 11 ΚΠολΔ.

Επομένως, ο μόνος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο προσάπτεται στην αναιρεσιβαλλόμενη η πλημμέλεια αυτή, είναι βάσιμος. Μετά ταύτα πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, ακολούθως δε να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο δικαστήριο που την εξέδωσε, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 2644/2005 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουνίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 11 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ