Supreme Court dismisses appeal for lack of specific legal error and unreviewable substantive issues.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the Athens Court of Appeal's decision on alimony. The appellant failed to specify the exact legal errors regarding the interpretation of Civil Code articles, merely offering general arguments. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible due to its vagueness and because the substantive issues were unreviewable.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(1), 560(1) of the Code of Civil Procedure; An appeal alleging violation of substantive law must precisely identify the specific legal error regarding the interpretation or application of the law and the facts, otherwise it is inadmissible, and substantive issues unreviewable by the Supreme Court cannot be the basis of an appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1343 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1343/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ΄ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ανδρέα Μαρκάκη, Ελένη Μαραμαθά και Δημήτριο Δαλιάνη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Μαϊου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: ...., η οποία παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο της Ελευθερία Παλυβού – Βαρουτσή.
Των αναιρεσιβλήτων: 1. ...., 2. .., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν και 3. ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία «ΦΟΙΝΙΞ – ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Τακτικό, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6 Δεκεμβρίου 2002 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2662/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 599/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 7 Απριλίου 2005 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όλοι πλην των 1ου και 2ης εκ των αναιρεσιβλήτων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Μαραμαθά, ανέγνωσε την από 16 Μαρτίου 2006 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την εν μέρει παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Από τις προσκομιζόμενες και επικαλούμενες με αριθμό 10515β και 10516β/04.11.2005 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητού στο Πρωτοδικείο Πειραιώς Αναστασίου Παπασπύρου προκύπτει, ότι επικυρωμένο αντίγραφο της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως με τις κάτω από αυτήν πράξεις του Προέδρου του Αρείου Πάγου και του Προέδρου του τμήματος για τον ορισμό του τμήματος και της δικασίμου, κατόπιν παραγγελίας της πληρεξουσίου δικηγόρου της αναιρεσείουσας επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στους μη εμφανισθέντες κατά την προσήκουσα από το πινάκιο εκφώνηση της υποθέσεως ..... Επομένως πρέπει να γίνει η συζήτηση της υποθέσεως σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., σαν να είναι παρόντες και οι εν λόγω διάδικοι.
ΙΙ. Νόμιμα με τις προτάσεις της η αναιρεσείουσα διορθώνει την επωνυμία της τρίτης των αναιρεσιβλήτων στο ορθό «Φοίνιξ Μετρολάϊφ Εμπορική Ανώνυμη Ασφαλιστική Εταιρία» μετά την συγχώνευση με απορρόφηση της εταιρίας με την επωνυμία «Μετρολάϊφ Εμπορική Εταιρία Α.Ε.».
ΙΙΙ. Για να είναι ορισμένος, σύμφωνα με τα άρθρα 118 αριθμός 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ., ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθμός 1 Κ.Πολ.Δ.) πρέπει να καθορίζεται το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία ή εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, εάν δε το δικαστήριο έκρινε επί της ουσίας της υποθέσεως, πρέπει να αναφέρεται η ελάσσων πρόταση του νομικού συλλογισμού, ήτοι τα πραγματικά περιστατικά που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέσθηκε η προβαλλομένη παραβίαση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, ώστε να προκύπτει η προβαλλομένη πλημμέλεια από το αναιρετήριο, αφού δεν είναι επιτρεπτή η παραπομπή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα. Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθμός 1 Κ.Πολ.Δ. προβάλλεται η αιτίαση της παραβάσεωας από το Εφετείο των διατάξεων των άρθρων 1485, 1486 παρ. 1, 1487, 914, 928 και 929 του Α.Κ. χωρίς όμως να εκτίθεται το νομικό σφάλμα, δηλαδή που βρίσκεται η παραβίαση κατά την ερμηνεία ή εφαρμογή εκάστου κανόνα και χωρίς να παρατίθενται οι πλήρεις παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως, παρά μόνο επιχειρήματα, η άποψη της αναιρεσείουσας ως προς την έννοια των παραπάνω διατάξεων και εκτιμήσεις των αποδείξεων.
Συνεπώς ο λόγος αυτός είναι αόριστος και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος.
IV. Με τον δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως προσάπτονται στην απόφαση αιτιάσεις από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. για το λόγο ότι το Εφετείο παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 174, 180, 298 εδ. β΄, 649, 914 και 928 εδ. β Α.Κ. Οι λόγοι αυτοί είναι αόριστοι και επομένως απαράδεκτοι γιατί δεν αναφέρονται οι νομικές πλημμέλειες της προσβαλλομένης αποφάσεως και δεν παρατίθενται οι πλήρεις παρά μόνο αποσπασματικές παραδοχές αυτής ούτε αναφέρονται οι ισχυρισμοί (αγωγικοί, ενστάσεις) και τα περιστατικά που προτάθηκαν προς θεμελίωσή τους και ως προς τους οποίους παρουσιάζεται έλλειψη ή ανεπάρκεια ή αντίφαση της αιτιολογίας και η σύνδεσή τους με το διατακτικό, πέραν του ότι οι ελλείψεις ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων ή την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, δεν συνιστούν ανεπαρκή αιτιολογία, όταν αυτό (πόρισμα) διατυπώνεται σαφώς, όπως στην προκειμένη περίπτωση. Κατά τα λοιπά οι ίδιοι λόγοι είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, αφού υπό την επίκληση των ως άνω πλημμελειών πλήττεται η ουσία της υποθέσεως που είναι ανέλεγκτη από τον ΄Αρειο Πάγο, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 560 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ..
V. Με τον τρίτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως και υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθμός 1 Κ.Πολ.Δ. προβάλλεται η αιτίαση της παραβιάσεως από το Εφετείο των διατάξεων των άρθρων 928, 1485 και 1486 Α.Κ. για το λόγο, ότι η προσβαλλομένη απέρριψε ως ουσία αβάσιμη την αγωγή της για καταβολή αποζημιώσεως λόγω διατροφής. Και ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος γιατί υπό την επίκληση της ως άνω πλημμέλειας πλήττεται η ουσία της υποθέσεως που είναι ανέλεγκτη από τον ΄Αρειο Πάγο, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 560 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ..
Κατ΄ ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της παραστάσεως αναιρεσιβλήτου.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 07 Απριλίου 2005 αίτηση της ...για αναίρεση της 599/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.
Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της παραστάσης αναιρεσιβλήτου την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 31 Μαϊου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 20 Ιουνίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ