Supreme Court overturns appeal court ruling for failing to consider sworn witness affidavits as valid evidence.

Απόφαση 1342 / 2010 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1342/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Μιχαήλ Θεοχαρίδη και Νικόλαο Μπιχάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Φεβρουαρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ συζ. Κ, το γένος ..., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Εμμανουήλ Παπαπαναγιώτου με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του ΚΠολΔ..

Της αναιρεσίβλητης: Ψ, κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Σκαλίμη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-9-1998 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 205/2000 του ίδιου Δικαστηρίου και 420/2002, 548/2005 μη οριστικές, 699/2008 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 10-1-2009 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Μπιχάκης ανέγνωσε την από 25-1-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των δύο πρώτων λόγων της αίτησης και την απόρριψη των υπολοίπων λόγων της αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τα άρθρα 339 και 395 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι δικαστικά τεκμήρια μπορούν να συναχθούν και από ένορκη βεβαίωση μάρτυρα ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου, η οποία δεν έχει ληφθεί κατά τους ορισμούς του άρθρου 270 §2 Κ.Πολ.Δ., δηλαδή μετά προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από τη βεβαίωση, εφόσον αυτή δεν έγινε στα πλαίσια της δίκης της διαφοράς, αλλά άλλης δίκης μεταξύ των αυτών διαδίκων για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων.

Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 335 και 338 επ. Κ.Πολ.Δ. συνάγεται ότι το δικαστήριο για να σχηματίσει τη δικανική πεποίθησή του ως προς τη βασιμότητα ή μη των προβαλλομένων από τους διαδίκους πραγματικών περιστατικών που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη του όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για άμεση και έμμεση απόδειξη, χωρίς όμως να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθενός από αυτά, κατ' αντιδιαστολή προς τα λοιπά έγγραφα και εν γένει προς τα άλλα αποδεικτικά μέσα τα οποία φέρονται ότι λήφθηκαν υπόψη του προς σχηματισμό της κρίσης του (Ολ.

ΑΠ 111/1981 και 848/1981). Βέβαια δεν αποκλείεται το δικαστήριο της ουσίας να μνημονεύει και να εξαίρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της κατά την ελεύθερη κρίση του μεγαλύτερης αξίας τους, αρκεί να γίνεται αδιστάκτως βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της απόφασης ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν νόμιμα, οι διάδικοι.

Η παράβαση της υποχρεώσεως αυτής ιδρύει το λόγο αναίρεσης του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ' του Κ.Πολ.Δ.υπό την αποκλειστική προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός, που επικαλείται ο διάδικος, ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, αφού μόνο ένα τέτοιο (ουσιώδες) γεγονός καθίσταται αντικείμενο απόδειξης (Ολ.

ΑΠ 42/2002). Ιδρύεται ο λόγος, αν το δικαστήριο, χωρίς να ερευνήσει τις προτεινόμενες προϋποθέσεις του παραδεκτού δεν επέτρεψε το αποδεικτικό μέσο (Ολ. ΑΠ 487/1982). Με τον πρώτο και το δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθ. 11 εδ. γ' Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια ότι το Εφετείο που την εξέδωσε δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που η αναιρεσείουσα επικαλέστηκε και προσκόμισε με τις από 3-3-2008 προτάσεις της που κατέθεσε ενώπιον του Εφετείου κατά τη συζήτηση, μετά την οποία, εκδόθηκε η προβαλλόμενη απόφαση και ειδικότερα τις 31129/9-1-1998 και 31200/27-1-1998 ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων που συντάχθηκαν ενώπιον του συμβολαιογράφου Βόλου Ιωάννη Πολυχρονάκη.

Όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, τις ένορκες αυτές βεβαιώσεις το Εφετείο δεν τις έλαβε υπόψη, με την αιτιολογία ότι λήφθηκαν χωρίς προηγούμενη κλήτευση της αναιρεσίβλητης. Οι ένορκες αυτές βεβαιώσεις λήφθησαν πολύ πριν από την παρούσα δίκη που άνοιξε με την με αριθμό κατάθεσης 467/30-10-1998 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν σε άλλη δίκη μεταξύ των αυτών διαδίκων για λήψη ασφαλιστικών μέτρων και εφόσον το Εφετείο δεν ερεύνησε αν αυτές δόθηκαν ειδικά για να χρησιμοποιηθούν στην παρούσα δίκη, ήταν επιτρεπόμενο αποδεικτικό μέσο και επομένως το Εφετείο που δεν έλαβε αυτές υπόψη υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 11 γ' Κ.Πολ.Δ.

και κατ' ακολουθίαν οι σχετικοί πρώτος και δεύτερος λόγοι της αίτησης αναίρεσης είναι βάσιμοι. Κατ' ακολουθία των ανωτέρων πρέπει η προσβαλλόμενη απόφαση να αναιρεθεί και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 §3 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 699/2008 απόφαση του Εφετείου Λάρισας.

Παραπέμπει την υπόθεση, για περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση.

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 20 Απριλίου 2010 .

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 8 Ιουλίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ