Supreme Court dismisses appeal and request for restoration of proceedings due to untimely filing and lack of evidence.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal and the concurrent request to restore proceedings to a previous state. The appellants argued that their appeal was timely filed due to a sudden loss of consciousness, but the court found the request lacked required evidence proving this fact. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible as untimely and ordered the appellants to pay the respondent's legal costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 564(1), 495(1), 577(1)-(2), 152(1), 153, 154, 176, 183 of the Code of Civil Procedure; The request for restoration of proceedings is inadmissible if it fails to provide evidence proving the loss of the time limit was due to force majeure or the opponent's fraud.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1342 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1342/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Ρήγα, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε και Δημήτριο Πατινίδη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 3 Μαρτίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :
Των αναιρεσειόντων : Χ1, ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Νικόλαο Μοσχοβάκο, Χ2 και Χ3, τους οποίους εκπροσώπησε ο παραπάνω πληρεξούσιος.
Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΑΝΩΝΥΜΗ ΝΑΥΤΙΛΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΖΑΚΥΝΘΟΥ" (ΑΝΕΖ), που εδεύει στη Ζάκυνθο και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Στυλιανός Ποταμίτης.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11.06.1991 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ζακύνθου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 19/1992 μη οριστική,52/2001 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 661/2005 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 01.12.2005 αίτησή και τη σωρευμένη στο ίδιο δικόγραφο αίτηση για επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Πατινίδης ανέγνωσε την από 16.02.2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση, σε κάθε δε περίπτωση των λόγων αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως και επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Κατά το άρθρο 564 παρ.1 ΚΠολΔ, η προθεσμίατης αναιρέσεως είναι τριάντα ημέρες και αρχίζει από την επίδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, αν ο αναιρεσείων διαμένει στην Ελλάδα. Κατά δε το άρθρο 495 παρ.1 ΚΠολΔ, τα αναφερόμενα ένδικα μέσα, μεταξύ των οποίων και εκείνο της αναιρέσεως, ασκούνται με δικόγραφο που κατατίθεται στο πρωτότυπο, στη γραμματεία του δικαστηρίου που έχει εκδώσει την προσβαλλόμενη απόφαση.
Και τέλος κατά το άρθρο 577 παρ. 1 και 2 ιδίου Κώδικα, το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης. Αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι το εμπρόθεσμο της ασκήσεως αναιρέσεως είναι υπόθεση του παραδεκτού αυτής, τη συνδρομή δε της προϋποθέσεως αυτής εξετάζει ο Άρειος Πάγος και αυτεπαγγέλτως βάσει των αποδεικτικών εγγράφων της δικογραφίας, απορρίπτοντας την αναίρεση εν ελλείψει η προϋπόθεση αυτή.
Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 152 παρ.1, 153, 154 ΚΠολΔ συνάγεται ότι αν ο διάδικος παραμελήσει τρέχουσα προθεσμία και εκπέσει του δικαιώματος επιχειρήσεως διαδικαστικής πράξεως, μπορεί να ασκήσει την πράξη εκπροθέσμως και να ζητήσει την κήρυξη της ως παραδεκτής, εφόσον η απώλεια της προθεσμίας οφείλεται σε ανώτερη βία ή δόλο του αντιδίκου του.
Η αίτηση περί κηρύξεως της εκπρόθεσμης πράξεως ως παραδεκτής πρέπει να είναι μεταγενέστερη ή σύγχρονη αυτής, να απευθύνεται στο αρμόδιο δικαστικό όργανο και να διαλαμβάνει μεταξύ άλλων, τα αποδεικτικά μέσα προς εξακρίβωση της βασιμότητας της και την παραληφθείσα πράξη ή μνεία ότι αυτή έχει ήδη ενεργηθεί.
Η αναφορά των εν λόγω στοιχείων στην αίτηση αποτελούν προϋποθέσεις του παραδεκτού αυτής, με συνέπεια να είναι απορριπτέα η αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση, ως απαράδεκτη, αν δεν αναφέρει τα αποδεικτικά μέσα προς εξακρίβωση της αλήθειας των λόγων της. Στην προκειμένη περίπτωση, με τη σωρευόμενη στην κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση ζητείται να κριθεί ως εμπρόθεσμη η αίτηση αναιρέσεως, που ασκήθηκε στις 2-12-2005 εκπροθέσμως, ήτοι δύο ημέρες μετά την πάροδο, στις 30-11-2005, της προθεσμίας αναιρέσεως, (μη απαιτουμένης για την έναρξή της της επιδόσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως σε αμφότερους τους πληρεξουσίους και αντικλήτους δικηγόρους των αναιρεσειόντων, αρκούσης της επιδόσεως στον ένα απ'αυτούς), για το λόγο ότι ο πρώτος των αναιρεσειόντων είχε από 28-11-2005 απώλεια συνειδήσεως από υπερτασικό επεισόδιο και επικοινώνησε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο των αιτούντων το απόγευμα της 1-12-2005 για την άσκηση αναιρέσεως.
Όμως η αίτηση αυτή, όπως από το παραπάνω περιεχόμενό της προκύπτει, δεν διαλαμβάνει τα προς εξακρίβωση της βασιμότητάς της αποδεικτικά μέσα, λόγος για τον οποίο λόγω της ελλείψεως αυτής, η αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη. Συνακόλουθα πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, λόγω του εκπροθέσμου της αιτήσεώς της και η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και κατά παραδοχή και του σχετικού ισχυρισμού της αναιρεσίβλητης και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 1-12-2005 αίτηση των Χ1, Χ2 και Χ3, για αναίρεση της 661/2005 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών και τη σωρευομένη στο δικόγραφό της αίτηση των αναιρεσειόντων για επαναφορά των πραγμάτων στην προηγούμενη κατάσταση. Και
Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 2 Ιουνίου 2008.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 13 Ιουνίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ