133/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 133 / 2011 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 133 /2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Παναγιώτη Κομνηνάκη, Ανδρέα Δουλγεράκη και Νικόλαο Πάσσο, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Ιανουαρίου 2011, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ΝΠΔΔ με την επωνυμία "Γενικό Νοσοκομείο Βόλου ΑΧΙΛΛΟΠΟΥΛΕΙΟ", που εδρεύει στο Βόλο και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Σοφία Αποστολάκη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Τ. Α., 2) Σ. Δ. και 3) Π. Λ., όλων κατοίκων .... Δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 19-12-2006 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 742/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 129/2009 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βόλου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 28-7-2009 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο το αναιρεσείον όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σπυρίδων Ζιάκας διάβασε την από 16-12-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από τις υπ' αριθ. 7645Γ', 7647Γ' και 7648Γ'/3-9-2010, εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Βόλου Γρηγορίου Παππά, ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης από 16-7-2009 αιτήσεως αναιρέσεως με την κάτω από αυτό κλήση προς εμφάνιση κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα με επιμέλεια του αναιρεσείοντος σε καθένα από τους αναιρεσίβλητους. Επομένως, αφού αυτοί δεν εμφανίστηκαν κατά τη δικάσιμο που προαναφέρθηκε στο παρόν Δικαστήριο, όταν εκφωνήθηκε η υπόθεση στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, πρέπει η συζήτηση να προχωρήσει παρά την απουσία τους (άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.). Το άρθρο 4 του Συντάγματος καθιερώνει την ισότητα των Ελλήνων πολιτών ενώπιον του νόμου, όπως και την ισότητα του νόμου έναντι αυτών, με την έννοια ότι απαγορεύει όχι μόνο την άνιση εφαρμογή του νόμου, αλλά και την άνιση ρύθμιση των ουσιωδώς όμοιων έννομων σχέσεων από το νομοθέτη. Ειδική εκδήλωση της δεσμεύουσας το νομοθέτη συνταγματικής αρχής της ισότητας αποτελεί το άρθρο 22 παρ. 1 εδαφ. β' του Συντάγματος, το οποίο αφορά τις σχέσεις εργασίας ιδιωτικού δικαίου και κατά το οποίο για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας οφείλεται ίση αμοιβή. Ο κανόνας όμως αυτός δεν εφαρμόζεται επί συγκεκριμένης, βάσει διατάξεως νόμου, παροχής προς ορισμένη κατηγορία μισθωτών σε σχέση με μισθωτούς οι οποίοι ανήκουν σε διαφορετική κατηγορία, όπως είναι και οι έχοντες διαφορετικό εργοδότη και διαφορετικούς όρους απασχολήσεως και απολαυών. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 35 του ν. 3329/2005 "Στο προσωπικό που υπηρετεί στην Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, καθώς και στους αποσπασμένους σε αυτή και στο μετακλητό προσωπικό, χορηγείται μηνιαίο επίδομα ειδικής απασχόλησης που ανέρχεται στο ποσό των διακοσίων (200) ευρώ για το χρονικό διάστημα από 1η Ιανουαρίου 2005 και εφεξής. Το επίδομα αυτό δεν συμψηφίζεται με την προσωπική διαφορά που προβλέπεται στις παραγράφους 1 και 2 του ν. 3205/2003. Με κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών και Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, το επίδομα αυτό μπορεί να αναπροσαρμόζεται". Σύμφωνα δε με την Εισηγητική έκθεση του νόμου αυτού, η χορήγηση του ως άνω επιδόματος δικαιολογείται λόγω του αυξημένου φόρτου εργασίας και των αυξημένων ευθυνών που αναλογούν στους υπαλλήλους της Κεντρικής Υπηρεσίας του πιο πάνω Υπουργείου, μετά τις αλλαγές που επέρχονται στο Εθνικό Σύστημα Υγείας με την κατάργηση των Πε.Σ.Υ.Π., τη δημιουργία των Διοικήσεων Υγειονομικών Περιφερειών (Δ.Υ.ΠΕ.) και την αναμόρφωση των Νοσοκομείων σε νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου. Συγκεκριμένα, αναφέρεται στην εισηγητική έκθεση, μετά τις ανωτέρω δομικές αλλαγές στο χώρο της υγείας, οι εργαζόμενοι στην Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης έχουν αναλάβει ένα συντονιστικό και επιτελικό ρόλο, ο οποίος συνίσταται στην παρακολούθηση και στο συντονισμό των δραστηριοτήτων όλων των ανωτέρω εποπτευόμενων φορέων προκειμένου να επιτευχθεί η καλύτερη δυνατή οργάνωσή τους, σε όφελος του χρήστη των υπηρεσιών υγείας. Επίσης, η αλλαγή του συστήματος προμηθειών των νοσοκομείων, με τη δημιουργία μιας ενιαίας επιτροπής στο ως άνω Υπουργείο, τη σύσταση ενός εθνικού μητρώου προμηθευτών και την κατάρτιση ενιαίου κωδικολογίου για όλα τα προμηθευόμενα είδη, συνεπάγεται επιπρόσθετο φόρτο εργασίας και ευθύνες για τους εργαζόμενους στην Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, ενώ ήδη είχαν επιφορτισθεί με πρόσθετες υποχρεώσεις στα πλαίσια των υπηρεσιακών τους καθηκόντων, μετά τις αλλαγές που επήλθαν στο χώρο της υγείας με τους νόμους 2889/2001, 3106/2003, 3204/2003 και 3209/2003 (ίδρυση Ε.ΣΥ.Κ.Φ., εποπτεία του προγράμματος "Βοήθεια στο Σπίτι" κ.λ.π). Για όλους τους ανωτέρω λόγους προτείνεται η χορήγηση του επιδόματος ειδικής απασχολήσεως στο προσωπικό που υπηρετεί στην Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και στους αποσπασμένους σ' αυτή". Aπό την προαναφερόμενη διάταξη, σε συνδυασμό με την Εισηγητική Έκθεση, προκύπτει σαφώς ότι η παροχή των 200 ευρώ το μήνα, χορηγήθηκε στους υπαλλήλους που υπηρετούν στην Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου Υγείας - Κοινωνικής Αλληλεγγύης, λόγω των αυξημένων καθηκόντων που τους ανατέθηκαν εξαιτίας των αναφερόμενων στην Εισηγητική Έκθεση διαρθρωτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων, που έλαβαν χώρα στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, και τα οποία (καθήκοντα) επηρέασαν τις υφιστάμενες συνθήκες εργασίας του προσωπικού της Κεντρικής Υπηρεσίας του εν λόγω Υπουργείου. Στην προκειμένη περίπτωση, το Πολυμελές Πρωτοδικείο Βόλου, που δίκασε ως Εφετείο έφεση του ήδη αναιρεσείοντος κατά της 742/2007 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Βόλου, με την οποία είχε γίνει δεκτή η αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, δέχτηκε, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, τα εξής: Οι αναιρεσίβλητοι υπηρέτησαν με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στο αναιρεσείον νοσοκομείο, που είναι ν.π.δ.δ., σε χρόνους μετά την 1-1-2005, που χορηγήθηκε το μηνιαίο επίδομα ειδικής απασχολήσεως του άρθρου 35 ν. 3329/2005 στο προσωπικό που υπηρετεί στην Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, καθώς και στους αποσπασμένους σε αυτή και στο μετακλητό προσωπικό. Το εν λόγω επίδομα χορηγήθηκε αδιακρίτως σε όλους τους ανωτέρω υπαλλήλους (ανεξαρτήτως κατηγορίας και ειδικότητας κ.λ.π.) η δε μισθολογική κατάσταση των αναιρεσιβλήτων μέχρι τις 31-12-2006, τελούσε σε απόλυτη αναλογία με το ανωτέρω προσωπικό. Ότι κατά το χρονικό διάστημα από 1-1-2005 μέχρι τις 31-12-2006, κατά το οποίο κάθε αναιρεσίβλητος υπηρέτησε ως υπάλληλος στο αναιρεσείον νοσοκομείο, το οποίο εποπτεύεται από το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και είναι πρωτίστως επιφορτισμένο με την υλοποίηση του σκοπού αυτού, δηλαδή του υπηρετούμενου από το ν. 3329/2005, συνέτρεχε η ίδια ανάγκη της άμεσης ενεργοποιήσεως αυτών για την αντιμετώπιση των αυξημένων υπηρεσιακών αναγκών, που απορρέουν από την υλοποίηση των προγραμματισμένων μεταρρυθμίσεων στο χώρο της υγείας και επομένως, με την εξαίρεσή τους από το αιτούμενο επίδικο μηνιαίο επίδομα ειδικής απασχολήσεως, χωρίς να συντρέχει λόγος γενικότερου κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος, παραβιάζεται η μισθολογική ισότητα, για την οποία δεσμεύεται ο νομοθέτης του προαναφερόμενου νόμου, διότι η επιλεκτική αυτή χορήγηση των σχετικών χρηματικών μισθολογικών παροχών έρχεται σε ευθεία αντίθεση προς τις διατάξεις των άρθρων 4 και 22 του ισχύοντος Συντάγματος. Καταλήγοντας το δικαστήριο της ουσίας, έκρινε ότι για την αποκατάσταση της συνταγματικής αρχής της ισότητας, πρέπει να εφαρμοσθεί και για τους αναιρεσίβλητους, εις βάρος των οποίων έγινε η δυσμενής διάκριση, η διάταξη που ισχύει για την κατηγορία υπέρ της οποίας θεσπίστηκε η ειδική ρύθμιση. Με την κρίση του αυτή το Πολυμελές Πρωτοδικείο, το οποίο ακολούθως απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος και επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, παραβίασε τις ως άνω Συνταγματικές διατάξεις, καθόσον με βάση τις παραδοχές της προσβαλλόμενης, η κατηγορία των υπαλλήλων των ν.π.δ.δ. των νοσοκομείων, είναι διαφορετική από εκείνη των εργαζομένων στην Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης η δε διαφορετικότητα αυτή συνίσταται στις συνθήκες εργασίας, οι οποίες, ενώ για τους τελευταίους έχουν επιβαρυνθεί με την ανάθεση σ' αυτούς πρόσθετων καθηκόντων αναγομένων στην υλοποίηση των εκτιθέμενων στην εισηγητική έκθεση του ν. 3329/2005 διαρθρωτικών αλλαγών και μεταρρυθμίσεων στο χώρο της υγείας, για τους αναιρεσίβλητους παρέμειναν αμετάβλητες, αφού από τις εκτιθέμενες παραδοχές, δεν προκύπτει ότι ανατέθηκαν και στους εργαζόμενους στα νοσοκομεία πρόσθετα καθήκοντα σχετικά με την υλοποίηση των ως άνω αλλαγών. Έτσι, η χορήγηση στους ανωτέρω υπαλλήλους του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης του επίδικου επιδόματος με το άρθρο 35 του ν. 3329 και η παράλειψη χορηγήσεως αυτού και στους εργαζόμενους στα νοσοκομεία, είναι δικαιολογημένη και κατά συνέπεια, η εν λόγω διάταξη δεν αντίκειται στη συνταγματική αρχή της ισότητας. Επομένως, ο σχετικός από τον αριθ. 1 του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δ. μοναδικός λόγος αναιρέσεως, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές ( άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 129/2009 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βόλου.

Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες τριακόσια (2300) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 18 Ιανουαρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 1η Φεβρουαρίου 2011 .

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ