Supreme Court allows appeal against single-member court dismissal of child support case due to missing prosecution request.

Απόφαση 1339 / 2020 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1339/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε'ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μαρία Γεωργίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Παπαηλιάδη, Βασιλική Ηλιοπούλου, Μαρία Βασδέκη και Νικόλαο Βεργιτσάκη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 9 Οκτωβρίου 2020, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Παπαγεωργίου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Μυτιλήνης, περί αναιρέσεως της 2407/2019 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης. Με κατηγορούμενο τον Χ. Γ. του Χ., κάτοικο ..., ο οποίος δεν εμφανίστηκε. Με πολιτικώς ενάγουσα - υποστηρίζουσα την κατηγορία την Α. Α. του Δ., μητέρα και νόμιμη αντιπρόσωπος της γεννηθείσας το έτος 2009 ανήλικης παθούσας Ρ. Γ. του Χ., της οποίας ασκεί προσωρινά την επιμέλεια, κάτοικος ... και η οποία δεν εμφανίστηκε.

Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Μυτιλήνης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας Πρωτοδικών Μυτιλήνης ζητά τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 1/13.12.2019 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης Μ. Σ. και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 148/20.

Αφού άκουσε

Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και να παραπεμφθεί η δίκη για νέα συζήτηση στο ίδιο δικαστήριο συγκροτούμενο από άλλον δικαστή, εκτός από εκείνον που είχε δικάσει την υπόθεση.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατά το άρθρο 504 παρ. 1 ΚΠΔ: "Όταν ο νόμος δεν ορίζει ειδικά κάτι άλλο, αίτηση αναιρέσεως επιτρέπεται μόνο κατά της αποφάσεως, που όπως απαγγέλθηκε δεν προσβάλλεται με έφεση", κατά δε το άρθρο 505 παρ. 1, "αναίρεση μπορούν να ζητήσουν... β') ο Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών για τις αποφάσεις Τριμελούς Πλημμελειοδικείου, των δικαστηρίων Ανηλίκων, των μονομελών Πλημμελειοδικείων της έδρας και περιφέρειας του...".

ΙΙ. Η κρινόμενη με αριθμό 1/13-12-2019 αίτηση αναιρέσεως του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Μυτιλήνης κατά της υπ' αριθμ. 2407/26-11-2019 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης, που ασκήθηκε με δήλωσή του, στη Γραμματέα του Πρωτοδικείου Μυτιλήνης προ της καταχωρίσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως στο ειδικό βιβλίο, έχει ασκηθεί από τον, ως άνω, Εισαγγελέα, τον οποίο κατά τη συζήτηση ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου εκπροσωπεί ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου (άρθρο 512 παρ. 2 ΚΠΔ), νομοτύπως και εμπροθέσμως κατά τις διατάξεις των άρθρων 474 παρ. 1, 4, 504 παρ. 1, 505 παρ. 1β, 507 του ΚΠΔ, με λόγους την εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως και την υπέρβαση εξουσίας (άρθρα 510 παρ. 1 στοιχ.

Ε' και Θ' ΚΠΔ, οι οποίοι είναι σαφείς και ορισμένοι. Είναι επομένως τυπικώς παραδεκτή και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω κατ' ουσίαν. Πρέπει να σημειωθεί ότι, τόσο ο κατηγορούμενος, όσο και η υποστηρίζουσα την κατηγορία, δεν εμφανίστηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από συνήγορο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το οικείο έκθεμα, καίτοι κλήθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα, δια παραδόσεως στους ίδιους προσωπικά, της υπ'αριθ....-6-2020 κλήσεως του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, όπως προκύπτει από τα με ημερομηνίες 10-9 και 5-6/2020 αποδεικτικά επιδόσεως του Αρχιφύλακα Θ.Π.

του Α.Τ. Αγ.Παρασκευής Λέσβου και Φ. Γ. Υπαρχιφύλακα του ως άνω τμήματος και η συζήτηση θα γίνει ωσάν να ήταν παρόντες (άρθρο 513 1β' και 515 παρ.2 ΚΠΔ).

ΙΙΙ. Κατά το άρθρο 405 Π.Κ., για την ποινική δίωξη, μεταξύ άλλων αξιοποίνων πράξεων, και του εγκλήματος που προβλέπεται από το άρθρο 358 του ιδίου Κώδικα, που ενδιαφέρει εν προκειμένω, ήτοι της παραβίασης υποχρέωσης διατροφής, απαιτείται έγκληση. Κατά δε το άρθρο 464 του ιδίου και πάλι Κώδικα, "εκκρεμείς ποινικές διαδικασίες, που έχουν ανοίξει χωρίς την υποβολή εγκλήσεως με αντικείμενο πράξεις για τη δίωξη των οποίων απαιτείται έγκληση στον παρόντα κώδικα, ενώ διώκονταν αυτεπαγγέλτως υπό το προισχύσαν δίκαιο, συνεχίζονται, εφόσον ο δικαιούμενος να υποβάλει έγκληση δηλώσει εντός τεσσάρων μηνών από την έναρξη της ισχύος του παρόντος ότι επιθυμεί την πρόοδο τους".

Εξάλλου, εσφαλμένη ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως ως λόγος αναιρέσεως κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' ΚΠΔ, υπάρχει όταν ο δικαστής αποδίδει σ' αυτή διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή υφίσταται όταν ο δικαστής δεν υπήγαγε ορθώς τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε στη διάταξη που εφαρμόστηκε.

Τέλος, υπέρβαση εξουσίας που δημιουργεί τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ Θ' Κ.Π.Δ λόγο αναιρέσεως υπάρχει, όταν το δικαστήριο ασκεί δικαιοδοσία που δεν του δίνει ο νόμος. Η υπέρβαση εξουσίας διακρίνεται σε αρνητική και θετική. Στην πρώτη περίπτωση το δικαστήριο αποφασίζει κάτι για το οποίο δεν έχει δικαιοδοσία, ενώ στην δεύτερη περίπτωση παραλείπει να αποφασίσει κάτι το οποίο υποχρεούται στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του (OΛ ΑΠ 2/2011, OΛ ΑΠ 3/2008).

ΙΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από τα επισκοπούμενα παραδεκτώς για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου, πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης, το Μονομελές Πλημμελειοδικείο Μυτιλήνης, που δίκασε ως Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, με την προσβαλλομένη απόφασή του, έπαυσε οριστικά την ποινική δίωξη που ασκήθηκε σε βάρος του κατηγορουμένου Χ.

Γ. του Χ., για την πράξη της παραβίασης υποχρέωσης διατροφής κατ' εξακολούθηση, κατ' άρθρα 358 και 98 ΠΚ, διότι, όπως έγινε δεκτό με αυτήν, δεν υποβλήθηκε εντός της προθεσμίας των τεσσάρων μηνών, που θέτει το άρθρο 464 του νέου Π.Κ., η δήλωση επιθυμίας της εγκαλούσας, συνέχισης της εκκρεμούς ποινικής διαδικασίας.

Ειδικότερα δέχτηκε στο σκεπτικό του τ'ακόλουθα κατά πιστή αντιγραφή: "Σύμφωνα με το άρθρο 358 ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 4619/2019, ορίζεται ότι "Όποιος κακόβουλα παραβιάζει την υποχρέωση διατροφής που την επιβάλει σε αυτόν ο νόμος και έχει αναγνωριστεί, έστω προσωρινά, με εκτελεστό τίτλο, με τρόπο τέτοιο ώστε ο δικαιούχος να υποστεί στερήσεις ή να αναγκαστεί να δεχτεί την βοήθεια άλλων, τιμωρείται με φυλάκιση έως ένα έτος ή χρηματική ποινή.

Για την ποινική δίωξη απαιτείται έγκληση". Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 464 ΠΚ, όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 4619/2019, ορίζεται ότι "εκκρεμείς ποινικές διαδικασίες, που έχουν ανοίξει χωρίς την υποβολή εγκλήσεως με αντικείμενο πράξεις για την δίωξη των οποίων απαιτείται έγκληση στον παρόντα Κώδικα ενώ διώκονταν αυτεπαγγέλτως υπό το προσχύσαν δίκαιο, συνεχίζονται, εφόσον ο δικαιούμενος να υποβάλει έγκληση δηλώσει εντός τεσσάρων μηνών από την έναρξη της ισχύος του παρόντος ότι επιθυμεί την πρόοδό τους", ως ημερομηνία έναρξης δε ισχύος του νέου Ποινικού Κώδικα ορίστηκε η 1η Ιουλίου 2019.

Υπό το πρίσμα του νέου Ποινικού Κώδικα στο άρθρο 464 ΠΚ ο νομοθέτης όρισε ως αναγκαίο όρο για τη συνέχιση της ποινικής διαδικασίας την υποβολή έγκλησης από το δικαιούμενο πρόσωπο με περιεχόμενο τη συνέχιση της προόδου της ποινικής διαδικασίας, καθότι με το νέο Ποινικό Κώδικα πολλά αδικήματα τα οποία διώκονταν αυτεπαγγέλτως διώκονται πλέον κατ' έγκληση, τέτοια δε περίπτωση είναι και αυτή του άρθρου 358 ΠΚ περί κακόβουλης παραβίασης της υποχρέωσης για διατροφή.

Με την ρύθμιση αυτή επιδιώχθηκε η ίση αντιμετώπιση μεταξύ των κατηγορουμένων που πράττουν ποινικά κολάσιμες πράξεις, οι οποίες είναι πλέον κατ' έγκληση διωκόμενες έναντι εκείνων των κατηγορουμένων, που έπραξαν τέτοιες πράξεις προ της ενάρξεως του νέου Ποινικού Κώδικα (1η Ιουλίου 2019), έτσι ώστε για τους μεν πρώτους να απαιτείται η υποβολή έγκλησης από τους δικαιούμενους προς τούτο, για τους δε δεύτερους να απαιτείται υποβολή έγκλησης, εντός της χρονικά περιορισμένης τετράμηνης προθεσμίας, από τους δικαιούμενους προς τούτο, οι οποίοι δηλώνουν με την έγκληση αυτή όχι ότι επιθυμούν την ποινική δίωξη των δραστών, αλλά την πρόοδο της ήδη ανοιγείσας ποινικής διαδικασίας.

Εν προκειμένω, η αποδιδόμενη στον κατηγορούμενο πράξη παραβίασης της υποχρέωσης για διατροφή του ανήλικου τέκνου, της Ρ. Γ., κατ' εξακολούθηση, για το χρονικό διάστημα από το Σεπτέμβριο του 2015 έως και το Νοέμβριο του έτους 2015 είναι πλέον κατ' έγκληση διωκόμενη, κατ' άρθρο 358 ΠK του νέου Ποινικού Κώδικα, η διάταξη του οποίου τυγχάνει εφαρμοστέα ως ευνοϊκότερη κατ' άρθρο 2 ΠΚ.

Έναντι του κατηγορουμένου ασκήθηκε αυτεπαγγέλτως ποινική δίωξη κατόπιν υποβολής της από 07-11-2015 έκθεσης προφορικής μήνυσης, που συντάχθηκε από τους αρμόδιους ανακριτικούς υπαλλήλους του Α.Τ. Αγίας Παρασκευής, εκ μέρους της μητέρας του προαναφερθέντος ανήλικου τέκνου, ήτοι της Α. Α. του Δ., η οποία δυνάμει της υπ' αριθμ. 396/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μυτιλήνης, εκδοθείσας με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, ασκούσε προσωρινά την επιμέλεια της ανήλικης και δυνάμει της οποίας είχε ρυθμιστεί η υποχρέωση του κατηγορουμένου για διατροφή του ανήλικου τέκνου στο ποσό των 200 ευρώ μηνιαίως, καταβλητέο το πρώτο πενθήμερο εκάστου μηνός.

Από την επισκόπηση του φακέλου της δικογραφίας, προκύπτει ότι δεν υποβλήθηκε εκ μέρους της δήλωση κατά το άρθρο 464 ΠΚ, αναφορικά με το ότι επιθυμεί την πρόοδο της ήδη ανοιγείσας ποινικής διαδικασίας σε βάρους του κατηγορουμένου και συνεπώς, πρέπει να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη για την πράξη που αποδίδεται στον κατηγορούμενο, λόγω εξαλείψεως του αξιοποίνου, συνεπεία σιωπηρής παραιτήσεως από του προς έγκληση δικαιώματος εκ μέρους της δικαιούμενης να υποβάλει την έγκληση κατ' άρθρο 464 ΠΚ (ΑΠ 746/2006), Α.

Α., καθώς πέρασε χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των τεσσάρων μηνών από την έναρξη της ισχύος του νέου Ποινικού Κώδικα χωρίς να υποβληθεί η σχετική έγκληση (άρθρα 114 παρ. 1 και 464 ΠΚ και άρθρο 368 παρ. β ΚΠΔ, όπως το τελευταίο ισχύει μετά την τροποποίησή του με το Ν. 4620/2019), με την επισήμανση ότι η ποινική δίωξη δεν έπρεπε να κηρυχθεί απαράδεκτη, καθόσον δεν υφίσταται ενεργό δικαίωμα της ανωτέρω προς υποβολή σχετικής έγκλησης.

Εξάλλου η υποβολή της από 07-11-2015 έκθεσης προφορικής μήνυσης εκ μέρους της Α. Α., δεν μπορεί να θεωρηθεί αναδρομικά ως εξ υπαρχής έγκληση και, συνακόλουθα, να μην απαιτείται η κατά το άρθρο 464 ΠΚ δήλωση περί επιθυμίας συνέχισης της ανοιγείσας δίκης έναντι του κατηγορουμένου, τούτο δε διότι για να θεωρηθεί αναδρομικά ως έγκληση, η κατά τα άλλα υποβληθείσα μήνυση, έπρεπε κατά το χρόνο διενέργειάς της, ήτοι στις 07-11- 2015 να είχε κατατεθεί εκ μέρους της (Α.

Α.) παράβολο ύψους 100 € υπέρ του Δημοσίου, όπως απαιτούνταν τότε κατ' άρθρο 46 ΚΠΔ (όπως τότε ίσχυε σύμφωνα με την παρ. 1 άρθρου 28 Ν.4055/2012), το οποίο και δεν κατατέθηκε άλλωστε, δεδομένου ότι εκείνη τη χρονική στιγμή το αδίκημα του άρθρου 358 ΠΚ ήταν αυτεπαγγέλτως διωκόμενο και συνεπώς δεν απαιτούνταν για την άσκηση και συνέχιση της ποινικής δίωξης εκ μέρους της ούτε έγκληση ούτε παράβολο αυτής, τα ανωτέρω δε διότι οι διαδικαστικές πράξεις και, συνεπώς, και η υποβολή έγκλησης κρίνονται κατά το χρόνο που διενεργούνται, υπό την έννοια δηλαδή ότι αν δεν ορίζεται διαφορετικά σ' αυτόν, ο νέος δικονομικός νόμος διέπει το διαδικαστικό μέρος της ποινικής δίκης, που συντελείται μετά τη θέσπισή του, και όχι και τις διαδικαστικές πράξεις που είχαν ήδη συντελεστεί μέχρι την έναρξη της ισχύος του (ΟλΑΠ 390/1992 βλ.

και ΑΠ 1299/2010 όπου το κύρος της υποβληθείσας έγκλησης κρίθηκε ομοίως με το χρόνο που ίσχυε κατά την υποβολή της).

Συνεπώς, η αναδρομική αντιμετώπιση της από 07-11-2015 έκθεσης προφορικής μήνυσης εκ μέρους της Α. Α. ως έγκλησης είναι ανεπίτρεπτη κατά τα ανωτέρω αναφερόμενα. Προσέτι, η ρύθμιση του άρθρου 7 παρ. 59 του Ν. 4637/2019 με την οποία προστέθηκε τρίτο εδάφιο στο τέλος της παραγράφου 1 του άρθρου 590 ΚΠΔ, όπου ορίζεται ότι "εγκλήσεις που υποβλήθηκαν πριν την 1.7.2019 για κατ' έγκληση διωκόμενα εγκλήματα, χωρίς την προσκόμιση παράβολου, δεν θεωρούνται απαράδεκτες για τον λόγο αυτό μετά την 1.7.2019.", πρέπει να παραμερισθεί, καθόσον οδηγεί σε αναδρομική εφαρμογή δυσμενέστερου ποινικού νόμου και συνεπώς προσκρούει τόσο στη διάταξη του άρθρου 2 παρ. 1 ΠΚ, όσο και σε διατάξεις υπερνομοθετικής ισχύος που καθιερώνουν την αρχή της αναδρομικής εφαρμογής του επιεικέστερου νόμου (retroactivity in mitius) και ειδικότερα α) στις συνδυασμένες διατάξεις των αρθρ. 4 και 7 Συντάγματος (αρχές της ισότητας και της νομιμότητας, βλ.

Ολ.ΑΠ 1/2015 ΠοινΧρ 2016, 50), β) στην διάταξη του άρθρ. 15 παρ. 1 εδ. γ' του κυρωθέντος με το Ν. 2462/1997 Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, και γ) στο άρθρ. 7 παρ. 1 της κυρωθείσας με το ν.δ. 53/1974 Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων Ανθρώπου, στο πλαίσιο ερμηνείας του οποίου γίνεται δεκτή η υποχρέωση της αναδρομικής εφαρμογής της ευμενέστερης ποινικής διάταξης (βλ.

S. ν. Ιταλίας (No. 2) [Τμ. Ευρείας Σύνθεσης], αρ. .../03, §§ 103-109, ΕΔΔΑ 2009, G. P. ν. Α., αρ. ...10, §§ 28-36, ΕΔΔΑ 2016, ..., αρ. .../13, § 59, ΕΔΔΑ 2017). Ειδικότερα, λαμβανομένου υπ' όψιν του ότι η έγκληση αφενός αποτελεί θεσμό του ουσιαστικού ποινικού δικαίου, διότι η παραμέληση της υποβολής της εντός της τρίμηνης προθεσμίας κατ' άρθρο 114 ΠΚ οδηγεί στην εξάλειψη του αξιοποίνου της πράξεως και αφετέρου συνιστά και δικονομικό θεσμό, διότι αποτελεί δικαστική προϋπόθεση για την έγκαιρη γένεση της ποινικής δίκης (ΟλΑΠ 1/2007), με την αναδρομική θεραπεία του απαραδέκτου των υποβληθεισών εγκλήσεων λόγω μη προσκόμισης του απαιτούμενου κατά το χρόνο διενέργειάς τους παραβόλου υπέρ του Δημοσίου, που επιχειρείται δυνάμει του άρθρου 7 παρ. 59 του Ν. 4637/2019, ανατρέπεται η τυχόν εμφιλοχωρήσασα εξάλειψη του αξιοποίνου συνεπεία της παραμέληση της υποβολής της εντός της ανωτέρω τρίμηνης προθεσμίας κατ' άρθρο 114 παρ. 1 ΠΚ και συνεπώς ο κατηγορούμενος συνεχίζει να διώκεται για πράξη, της οποίας χωρίς την ως άνω ρύθμιση, το αξιόποινο θα είχε εξαλειφθεί, αν δεν είχε εμπροθέσμως και νομοτύπως ασκηθεί η έγκληση με το απαιτούμενο παράβολο αυτής.

Συνεπώς, η αναδρομική αντιμετώπιση της από 07-11-2015 έκθεσης προφορικής μήνυσης ως έγκλησης είναι και εξ αυτού του λόγου ανεπίτρεπτη." IV. Ωστόσο όμως, η Α. Α. του Δ., μητέρα και νόμιμη αντιπρόσωπος της γεννηθείσας το έτος 2009 ανήλικης παθούσας Ρ. Γ. του Χ., της οποίας ασκούσε την επιμέλεια, δυνάμει της με αριθ. 396/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Μυτιλήνης, στην από 7-11-2015 έκθεση προφορικής μήνυσης, που συντάχθηκε από τους αρμόδιους ανακριτικούς υπαλλήλους του Α.Τ. ..., είχε ζητήσει ρητά την ποινική δίωξη της παραπάνω αξιόποινης πράξης και του φερόμενου ως δράστη αυτής, για λογαριασμό της ως άνω αμέσως παθούσας ανήλικης, αναφέροντας κατά λέξει : "Μηνύω και ζητώ τη νόμιμη τιμωρία του εν διαστάσει συζύγου μου...".

Να σημειωθεί δε ότι για το νομότυπο (παραδεκτό) της παραπάνω έγκλησης, δεν απαιτείτο η προσκομιδή παράβολου, καθόσον επρόκειτο για τότε αυτεπαγγέλτως διωκόμενο αδίκημα (μάλιστα ακόμη και στην περίπτωση των τότε κατ' έγκληση διωκόμενων αδικημάτων ήδη ορίστηκε με το τρίτο εδάφιο που προστέθηκε στο άρθρο 590§ 1 του Κ.Π.Δ.

με το Ν.4637/2019 ότι, "Εγκλήσεις που υποβλήθηκαν πριν την 1-7-2019 για κατ' έγκληση διωκόμενα αδικήματα, χωρίς την προσκόμιση παράβολου, δεν θεωρούνται απαράδεκτες για τον λόγο αυτό μετά την 1-7- 2019"). Λαμβανομένου συνεπώς υπόψη ότι είχε υποβληθεί νομότυπα έγκληση από την προς τούτο δικαιούμενη μητέρα - νόμιμη αντιπρόσωπο της αμέσως παθούσας ανήλικης, δεν ετύγχανε εφαρμογής το άρθρο 464 του Π.Κ.

δοθέντος ότι, όπως συνάγεται από τη γραμματική διατύπωση του άρθρου αυτού, αυτή (δήλωση συνέχισης της ποινικής διαδικασίας) απαιτείτο να υποβληθεί μόνο για τις εκκρεμείς ποινικές διαδικασίες αυτεπαγγέλτως διωκόμενων υπό το προϊσχύσαν καθεστώς αδικημάτων, τα οποία ήδη με το νέο Π.Κ. διώκονται κατ' έγκληση, πλην όμως αποκλειστικά στις περιπτώσεις που δεν είχε υποβληθεί τέτοια (έγκληση).

Κατ' ακολουθίαν τούτων, ενώ δεν συνέτρεχαν οι από το νόμο προϋποθέσεις, που παρείχαν στο ως άνω Δικαστήριο της ουσίας, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, την δικαιοδοσία και την εξουσία να κρίνει ότι δεν είχε υποβληθεί η κατά τα προαναφερόμενα έγκληση και να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη που ασκήθηκε σε βάρος του Γ. Χ., για την αξιόποινη πράξη της παραβίασης υποχρέωσης διατροφής κατ' εξακολούθηση, λόγω του ότι δεν υποβλήθηκε εντός της προθεσμίας των τεσσάρων μηνών η δήλωση επιθυμίας της εγκαλούσας για την πρόοδο (συνέχιση) της εκκρεμούς ποινικής διαδικασίας, εσφαλμένα εφάρμοσε την ουσιαστική ποινική διάταξη των άρθρων 405 και 464 του ΠΚ, (άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' ΚΠΔ), παράλληλα δε υπέπεσε στην πλημμέλεια της αρνητικής υπέρβασης εξουσίας του άρθρου 510 παρ.1 στοιχ. Θ' του ΚΠΔ., με το να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη, λόγω μη υποβολής εγκλήσεως. Επομένως, οι σχετικοί, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' και Θ' του Κ.Ποιν.Δ., λόγοι της κρινόμενης αιτήσεως είναι βάσιμοι και, κατά παραδοχή τους, πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως του Εισαγγελέως Πλημμελειοδικών Μυτιλήνης, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλον δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως (άρθρο 519 του Κ.Ποιν.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται την με αριθμό 1/13-12-2019 αίτηση αναιρέσεως του Εισαγγελέα Πρωτοδικών Μυτιλήνης κατά της υπ' αριθμ. 2407/26-11-2019 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης.

Αναιρεί την ως άνω υπ' αριθμ. 2407/26-11-2019 απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Μυτιλήνης.

Και

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από δικαστή άλλον, από εκείνον που τη δίκασε προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Νοεμβρίου 2020.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 3 Δεκεμβρίου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ