Supreme Court allows appeal against appealable judgment due to contradictory findings and failure to explain land area calculations.

Απόφαση 1339 / 2015 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1339/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Νικόλαο Μπιχάκη Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, (κωλυομένου του Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου), Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Διονυσία Μπιτζούνη και Πέτρο Σαλίχο, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριο του, στις 21 Οκτωβρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1.Α. Χ. Α., κατοίκου ... και 2.Ι. Α. Α., κατοίκου ... οι οποίοι παραστάθηκαν ο 1ος μετά, ο 2ος δια του πληρεξούσιου δικηγόρου Παναγιώτη Δικαίου.

Των αναιρεσίβλητων:1.Ε. χας Ι. Φ. θυγ. Θ. Α., κατοίκου ... η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου Βασιλείου Φαλαγκαράκη, 2.Κ. θυγ. Σ. Φ. συζ. Ν. Δ., κατοίκου ..., 3.Δ. χας Κ. Φ. το γένος Ι. Μ. και 4.Σ. Κ. Φ., κατοίκων .... Οι 2η, 3η και 4ος δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 18.4.1989 και 15.5.1989 αγωγές των αρχικών διαδίκων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3439/1989 προδικαστική και 2599/1996 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου. Το Εφετείο Αθηνών κατόπιν ασκήσεως εφέσεως με την 6215/2008 απόφαση διέταξε επανάληψη της συζήτησης και με την 6218/2010 διέταξε πραγματογνωμοσύνη. Η υπόθεση φέρεται προς συζήτηση στις 21.11.2013 και εκδίδεται η υπ’ αριθμ. 1449/2014 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 14.11.2014 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Διονυσία Μπιτζούνη ανέγνωσε την από 12.10.2015 έκθεσή της με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης κατ’ αποδοχή του αναφερόμενου στο σκεπτικό λόγου. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της πρώτης των αναιρεσίβλητων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

Σκέφθηκε κατά το νόμο

Από τις διατάξεις του άρθρου 576 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αναιρέσεως δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος εξετάζει ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο διάδικος που απουσιάζει, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι.

Αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικος του, ερευνάται αν ο διάδικος ο οποίος δεν εμφανίστηκε ή αν και εμφανίστηκε δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση. Στην περίπτωση που δεν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήτευση.

Στην αντίθετη περίπτωση ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκείμενη περίπτωση, από τα έγγραφα του φακέλου της υπόθεσης προκύπτει ότι συζήτηση για την κρινόμενη αίτηση, για αναίρεση της υπ’ αρ. 1449/2014 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, με την επιμέλεια των αναιρεσειόντων, ορίσθηκε η σημειουμένη στην αρχή της παρούσης.

Κατά την δικάσιμο αυτή, εμφανίστηκε μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου της Βασιλείου Φαλαγκαράκη και έλαβε μέρος στη συζήτηση η πρώτη αναιρεσίβλητη. Δεν εμφανίστηκαν όμως, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο οι λοιποί αναιρεσίβλητοι. Από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες .../17.7.2015, ... /7.8.2015 και .../7.8.2015 εκθέσεις επιδόσεων των δικαστικών επιμελητών στο Πρωτοδικείο Πειραιώς Α.

Α. Ζ. και στο Πρωτοδικείο Λασιθίου Γ. Ι. Α., αντιστοίχως, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση να εμφανισθούν κατ’ αυτήν, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως με εντολή του δικηγόρου των αναιρεσειόντων στους απολειπόμενους αναιρεσίβλητους.

Επομένως, παρά την απουσία αυτών πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση σαν ήταν παρόντες οι τελευταίοι. Με την κρινόμενη από 14.11.2014 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 1449/2014 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία αποτελεί κατάληξη της ακόλουθης δικαστικής διαδρομής, όπως αυτή προκύπτει από την επιτρεπτή, κατ’ άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων.

Οι αναιρεσίβλητοι στην παρούσα δίκη, Ε. χα Ι. Φ. και Κ. θυγ. Σ. Φ., καθώς και ο Κ. Φ. (καθολικοί διάδοχοι του οποίου είναι η τρίτη και ο τέταρτος των αναιρεσιβλήτων) άσκησαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών την από 18.4.1989 αγωγή τους με την οποία ισχυρίσθηκαν ότι κατέστησαν κύριοι του περιγραφομένου στην αγωγή οικοπέδου υπ’ αριθ. 1 του ...

οικοδομικού τετραγώνου εμβαδού 562,50 τ.μ., που βρίσκεται στη θέση ... τόσο με πρωτότυπο τρόπο κτήσης της κυριότητας (τακτική και έκτακτη χρησικτησία) όσο και με παράγωγο (αγορά από αληθή κύριο και μεταγραφή). Ότι ο εναγόμενος κατά την εκτέλεση της υπ’ αριθ. 85/1983 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Περιστερίου, με την οποίαν είχε αναγνωριστεί προσωρινά νομέας γειτονικού προς το δικό τους οικοπέδου, κατέλαβε τμήμα αυτού εμβαδού 142 τ.μ..

Ζήτησαν δε να αναγνωρισθούν συγκύριοι του επιδίκου ακινήτου ήτοι εδαφικού τμήματος εμβαδού 142 τ.μ., το οποίο αποτελεί τμήμα μεγαλυτέρου οικοπέδου ιδιοκτησίας τους και συγκεκριμένα του υπ’ αριθ. 1 οικοπέδου του πρώην ... οικοδομικού τετραγώνου του ρυμοτομικού σχεδιαγράμματος του συνοικισμού ... ήδη ..., οικοδομικού τετραγώνου του ρυμοτομικού σχεδίου του Δήμου ...

και το οποίο συνορεύει βόρεια επί πλευράς μήκους 22,90 μ, με το υπόλοιπο πιο πάνω οικόπεδο ιδιοκτησίας τους, νότια επί πλευράς 25,40 μ. με οικόπεδο του οποίου προσωρινά νομέας έχει αναγνωρισθεί ο εναγόμενος, δυτικά επί προσώπου 5,56 μ. με την οδό ... και ανατολικά επί τεθλασμένης πλευράς 6,93 μ. με το υπ’ αριθ. 2 οικόπεδο ιδιοκτησίας Ε.

και Γ. Α., Μ. Κ. και Τ. Ρ., και να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να τους το αποδώσει. Εξάλλου ο Ά. Α. (εξ αδιαθέτου συγκληρονόμοι του οποίου είναι οι αναιρεσείοντες) άσκησε στο ίδιο ως άνω δικαστήριο (Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών) την από 15.5.1989 αγωγή με την οποία ισχυρίσθηκε ότι κατέστη κύριος του περιγραφομένου στην αγωγή οικοπέδου υπ’ αριθ. ...

οικοδομικού τετραγώνου με πρωτότυπο τρόπο κτήσης της κυριότητας (έκτακτη χρησικτησία) και ότι οι εναγόμενοι αμφισβητούν το δικαίωμα της κυριότητάς του επί τμήματος του οικοπέδου του εμβαδού 142 τ.μ.. Μετά το ιστορικό αυτό ζητούσε να αναγνωρισθεί κύριος του επιδίκου αυτού τμήματος. Επί των αγωγών αυτών εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 3439/1989 Πράξη του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία διέταξε τη διεξαγωγή πραγματογνωμοσύνης, προκειμένου να αποφανθεί ο διορισθείς πραγματογνώμονας εάν το επίδικο περιλαμβάνεται εν όλω ή εν μέρει στους τίτλους των εναγόντων.

Στη συνέχεια μετά τη διεξαγωγή των αποδείξεων και τη διενέργεια της πραγματογνωμοσύνης εκδόθηκε από το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο η 2599/1996 απόφαση, η οποία, αφού συνεκδίκασε τις κρινόμενες αγωγές, απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την πρώτη από 18.4.1989 αγωγή των εναγόντων-εκκαλούντων-αναιρεσιβλήτων και δέχθηκε ως ουσιαστικά βάσιμη την από 15.5.1989 αγωγή του αρχικού ενάγοντος- εφεσιβλήτου - και νυν αναιρεσειόντων.

Κατά της ως άνω αποφάσεως, οι αναιρεσίβλητοι άσκησαν την από 30.09.1996 έφεσή τους, με την οποία ζητούσαν την εξαφάνισή της και την αποδοχή της αγωγής τους, καθώς και την απόρριψη της αγωγής του αρχικού ενάγοντος Ά. Α., στη θέση του οποίου υπεισήλθαν οι αναιρεσειόντες. Επί των ως άνω εφέσεως, εκδόθηκε η 6218/2010 απόφαση η οποία διέταξε τη διενέργεια νέας πραγματογνωμοσύνης, προκειμένου ο διορισθείς πραγματογνώμονας να αποφανθεί, εάν η επίδικη έκταση περιλαμβάνεται εν όλω ή εν μέρει στους τίτλους των εναγόντων ή στα υπ’ αριθ. .../1966 και .../1930 συμβόλαια των συμβολαιογράφων Αθηνών Π.

Δ. και Κ. Μ., αντίστοιχα, και εν συνεχεία η προσβαλλόμενη 1449/2014 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία δέχθηκε την έφεση των αναιρεσιβλήτων, απέρριψε την από 15.5.1989 αγωγή των αναιρεσειόντων και δέχθηκε κατά ένα μέρος την από 18.4.1989 αγωγή των αναιρεσιβλήτων, την κρίση της δε αυτή στήριξε στις ακόλουθες αναιρετικώς ανέλεγκτες ουσιαστικές παραδοχές, που ενδιαφέρουν τους ερευνώμενους στη συνέχεια λόγους αναιρέσεως.

Ειδικότερα διέλαβε στις αιτιολογίες της, κατ’ ακριβή κατά τούτο αντιγραφή της: "Οι αρχικοί ενάγοντες Ε. χα Ι. Φ., Κ. Φ. - Δ. και Κ. Σ. Φ. αγόρασαν από τον Ι. Κ. με το υπ’ αριθ. .../20.10.1961 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Εμμανουήλ Μπρουλιδάκη που μεταγράφηκε νόμιμα, κατά ποσοστό 50% εξ αδιαιρέτου η πρώτη ενάγουσα και κατά ποσοστό 25% εξ αδιαιρέτου καθένας από τους δεύτερη και τρίτο ενάγοντες, ένα οικόπεδο εμβαδού 562,50 τ.μ.

που βρίσκεται στη θέση "..." των ... Αττικής εντός του εγκεκριμένου σχεδίου, το οποίο εμφαίνεται με τον αριθμό … στο υπ’ αριθ. … οικοδομικό τετράγωνο του σχεδιαγράμματος του συνοικισμού ... που είναι προσαρτημένο στο υπ’ αριθ. .../1931 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Εμμ. Βλάσση και συνορεύει κατά τον ως άνω τίτλο κτήσεως, ανατολικά με το υπ’ αριθ.

…οικόπεδο του ιδίου τετραγώνου και σχεδιαγράμματος, δυτικά με οδό, βόρεια με οδό και νότια με το υπ’ αριθ. … οικόπεδο του αυτού τετραγώνου και σχεδιαγράμματος. Το οικόπεδο αυτό είχε περιέλθει στον ανωτέρω πωλητή Ι. Κ. από αγορά από τις Α. χα Ν. Κ. και Ι. Ε. Β. με το υπ’ αριθ. .../6.9.1937 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Πέτρου Καββαδία που μεταγράφηκε νόμιμα.

Στο συμβόλαιο αυτό το εν λόγω οικόπεδο, όπως περιγράφεται, έχει την ίδια ως ανωτέρω έκταση 562,50 τ.μ. βρίσκεται στη θέση "..." ..., εμφαίνεται με τον αριθμό … στο … οικοδομικό τετράγωνο του σχεδιαγράμματος του συνοικισμού ... που εγκρίθηκε με το από 28 Φεβρουαρίου 1929 Προεδρικό διάταγμα που δημοσιεύθηκε στο υπ’ αριθ. ...

της Απριλίου 1929 τεύχος πρώτο της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, προσαρτάται δε το σχεδιάγραμμα στο υπ’ αριθ. .../1931 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Εμμ. Βλάσση και συνορεύει ανατολικά με το υπ’ αριθ. … οικόπεδο του ιδίου οικοδομικού τετραγώνου και σχεδιαγράμματος, δυτικά με οδό, βόρεια με οδό και νότια με το υπ’ αριθ.

… οικόπεδο του ιδίου οικοδομικού τετραγώνου και σχεδιαγράμματος. Στις ανωτέρω πωλήτριες το οικόπεδο αυτό είχε περιέλθει από αγορά από τη "Νέα Ανώνυμο Ελληνική Εταιρεία ...", δυνάμει του υπ’ αριθ. .../17.10.1933 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Αθηνών, Κων/νου Μιχαλακάκου που μεταγράφηκε νόμιμα. Στο συμβόλαιο αυτό το εν λόγω οικόπεδο, όπως περιγράφεται έχει την ίδια ως ανωτέρω έκταση 562,50 τ.μ., βρίσκεται στη θέση "..." ..., εμφαίνεται με τον αριθμό ...

οικοδομικό τετράγωνο του προαναφερομένου σχεδιαγράμματος και συνορεύει βόρεια με οδό, δυτικά με οδό, ανατολικά με το υπ’ αριθ. … οικόπεδο του ιδίου οικοδομικού τετραγώνου και σχεδιαγράμματος και νότια με το υπ’ αριθ. … οικόπεδο του ιδίου οικοδομικού τετραγώνου και σχεδιαγράμματος. Ο ενάγων- εναγόμενος (Ά.

Α.) αγόρασε από την Χ. Π. δυνάμει του υπ’ αριθ. .../5.4.1966 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Αθηνών Παναγιώτη Διγενόπουλου ένα οικόπεδο εμβαδού 499,50 τ.μ. ευρισκόμενο στο συνοικισμό ... των ... εντός του εγκεκριμένου σχεδίου του Δήμου ... επί των οδών ... απορρέον από το γνωστό κτήμα "..." που εμφαίνεται με τον αριθμό ...

οικοδομικού τετραγώνου στο τοπογραφικό διάγραμμα του συνοικισμού ... ... που εγκρίθηκε με το από 28.2.1929 ΠΔ και συνορεύει κατά τον τίτλο κτήσεως αρκτικώς εν μέρει με το υπ’ αριθ. … οικόπεδο και εν μέρει με το υπ’ αριθ. … οικόπεδο του ιδίου οικοδομικού τετραγώνου και σχεδιαγράμματος ιδιοκτησίας του Γ. Α. και Κ., μεσημβρινώς με την οδό ..., ανατολικώς με το υπ’ αριθ.

… οικόπεδο του ιδίου οικοδομικού τετραγώνου και διαγράμματος ιδιοκτησίας Γ. Κ. και δυτικώς με την οδό ... Η ανωτέρω πωλήτρια Χ. Π. με το υπ’ αριθ. .../30.10.1930 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Κων/νου Μιχαλακάκου είχε αγοράσει από τη "Νέα ανώνυμο Ελληνική Εταιρεία ..." το εν λόγω οικόπεδο ήτοι, κατά την περιγραφή στον τίτλο κτήσεως, το υπ’ αριθ. 4 οικόπεδο του ...

οικοδομικού τετραγώνου εμβαδού 499,50 τ.μ., όπως αυτό εμφαίνεται στο σχεδιάγραμμα του συνοικισμού ... ... που εγκρίθηκε με το από 28 Φεβρουαρίου 1929 ΠΔ και δημοσιεύθηκε στο υπ’ αριθ. ... της 6ης Απριλίου 1929 τεύχος πρώτο της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως, το οποίο, συνορεύει αρκτικώς με το υπ’ αριθ. … οικόπεδο και μέρος του υπ’ αριθ… οικοπέδου, ανατολικώς με το υπ’ αριθ.

… οικόπεδο και μεσημβρινώς και δυτικώς με οδούς. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι η δικαιοπάροχος του δευτέρου ενάγοντος Χ. Π. το έτος 1965 πριν τη μεταβίβαση του προαναφερομένου οικοπέδου της στον ενάγοντα Ά. Α. είχε ασκήσει ενώπιον του Ειρηνοδικείου Περιστερίου αίτηση για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων για την προστασία της νομής της επί του ως άνω οικοπέδου της, καθόσον ο Γ.

Α. είχε φυτεύσει δενδρύλλια σ’ αυτό. Το Ειρηνοδικείο Περιστερίου με την υπ’ αριθ. 126/1965 απόφασή του δέχθηκε την αίτησή της. Αυτή δε μετά την έκδοση της ανωτέρω αποφάσεως προέβη σε μέτρηση του οικοπέδου της με τον Μηχανικό Δ., το εμβαδόν του οποίου ανήλθε σε 500 τ.μ. και τοποθέτησε σιδερένιους πασσάλους στο όριο με το υπ’ αριθ.

… οικόπεδο του Γ. Α.. Επίσης, ο ίδιος ενάγων το έτος 1983 άσκησε αίτηση ενώπιον του Ειρηνοδικείου Περιστερίου, με την οποία ζητούσε να αναγνωρισθεί προσωρινά νομέας του ανωτέρω υπ’ αριθ. … οικοπέδου του και να διαταχθεί η αποβολή από αυτό του Γ. Α., ο οποίος απομάκρυνε τα ορόσημα και το συνένωσε με το υπ’ αριθ…., περιφράζοντάς το ως ενιαίο οικόπεδο.

Το Ειρηνοδικείο Περιστερίου με την υπ’ αριθ. 85/1983 απόφαση του, η οποία επικυρώθηκε με την υπ’ αριθ. 2631/1984 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών δέχθηκε την εν λόγω αίτηση. Η απόφαση αυτή εκτελέσθηκε με την υπ’ αριθ. .../20.1.1984 έκθεση βιαίας αποβολής και εγκαταστάσεως του δικαστικού επιμελητή Αθηνών Λ.

Π. Κατά την εκτέλεση της ανωτέρω αποφάσεως οι ενάγοντες της από 18.4.1989 αγωγής (νυν αναιρεσίβλητοι) ισχυρίζονται ότι αποβλήθηκαν από εδαφική λωρίδα του οικοπέδου τους εμβαδού 142 τ.μ. που συνορεύει βόρεια επί πλευράς μήκους 22,90 μ. με το υπόλοιπο οικόπεδο ιδιοκτησίας τους, νότια επί πλευράς μήκους 25,40 μ. με οικόπεδο ενάγοντος, δυτικά επί πλευράς 5,56 μ.

με την οδό ... και ανατολικά, επί τεθλασμένης πλευράς μήκους 6,93 μ. με το υπ’ αριθ. … οικόπεδο ιδιοκτησίας Ε και Γ. Α., Μ. Κ. και Τ. Ρ. Στο σχεδιάγραμμα του συνοικισμού ... που προαναφέρθηκε και το οποίο εγκρίθηκε με το από 28.2.1929 Προεδρικό διάταγμα, απεικονίζοντο μόνο τα οικοδομικά τετράγωνα και όχι τα επί μέρους τμήματα των οικοπέδων των οποίων την τοπογραφική διαγράμμιση έκανε ο Πολιτικός Μηχανικός Ε.

Κ. και το από 1.5.1929 τοπογραφικό του διάγραμμα προσαρτήθηκε στο υπ’ αριθ. .../1931 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Εμμ. Βλάσση. Ο διορισθείς από το παρόν Δικαστήριο πραγματογνώμονας Κ. Γ. στην από 4.4.2012 πλήρως αιτιολογημένη έκθεση πραγματογνωμοσύνης του αναφέρει ότι οι αρχικές μεταβιβάσεις των οικοπέδων του ...

Ο.Τ. (Πρώην ....) φέρεται ότι έγιναν με βάση το από 1.5.1929 διάγραμμα ρυμοτομίας του οικισμού, του Μηχανικού Ε. Κ., το οποίο φέρει κατάτμηση του οικοδομικού τετραγώνου σε πέντε οικόπεδα χωρίς εσωτερικές διαστάσεις των οικοπέδων, το οποίο όμως ποτέ δεν εφαρμόσθηκε στην πράξη. Οι μεταβιβάσεις αυτές πρέπει να έγιναν με βάση το από 16.2.1939 διάγραμμα ρυμοτομίας του οικισμού του Μηχανικού Ε.

Κ., το οποίο φέρει κατάτμηση του οικοδομικού τετραγώνου σε τέσσερα οικόπεδα χωρίς τις εσωτερικές διαστάσεις των οικοπέδων. Κατά τα έτη 1953 και 1963 έγιναν από τον Πολιτικό Υπομηχανικό Γ. Μ. δύο κατατμήσεις των οικοπέδων … και…, αντίστοιχα, με βάση τα από 10.2.1953, 14.2.1963 και 8.4.1963 διαγράμματά του με παράλληλη μεταβολή του εμβαδού τους που αυξήθηκε συνολικά κατά 147,13 τ.μ., ήτοι το οικόπεδο 2 ενώ ήταν ένα οικόπεδο εμβαδού 562,50 τ.μ.

έγινε τέσσερα οικόπεδα με συνολικό εμβαδόν 672,46 τ.μ., το δε οικόπεδο … ενώ ήταν ένα οικόπεδο εμβαδού 843,75 τ.μ. έγινε δύο οικόπεδα με συνολικό εμβαδόν 879,90 τ.μ.. Οι δικαιοπάροχοι όμως των διαδίκων δεν αντιλήφθηκαν την μεταβολή που υπέστη ο χώρος όταν υλοποιήθηκαν τα όρια των ομόρων οικοπέδων και οικοδομήθηκαν και έτσι εξακολούθησαν να μεταβιβάζουν τα οικόπεδά τους με βάση τα εμβαδά των αρχικών τους τίτλων.

Από τις ανωτέρω κατατμήσεις το ... ΟΤ (Πρώην ...) δεν άλλαξε τις εξωτερικές του διαστάσεις ούτε τη συνολική του επιφάνεια. Στην από Ιουνίου 1990 έκθεση φωτοερμηνείας του Τοπογράφου Μηχανικού Γ. Κ. αναφέρεται ότι τα όρια του ... Ο.Τ. επί της οδού ... και επί της οδού ... είναι υλοποιημένα με μαντρότοιχο και δεν έχουν μετακινηθεί από το 1965 και 1970 που λήφθηκαν οι αεροφωτογραφίες.

Επίσης οι πλευρές του εν λόγω οικοδομικού τετραγώνου επί των οδών ... είναι σταθερές από το έτος 1965, όπως επισημαίνει ο πραγματογνώμονας Κ. Γ.. Τα ανωτέρω οικόπεδα 2 και 3 που άλλαξαν επιφάνεια επεκτάθηκαν σε βάρος των οικοπέδων των διαδίκων, 1 και 4. Ενώ όμως το εμβαδόν των οικοπέδων των διαδίκων είχε μειωθεί αυτοί υλοποιούσαν επί του εδάφους το αναγραφόμενο στους τίτλους τους εμβαδόν, με αποτέλεσμα να παρατηρούνται σημαντικές αποκλίσεις στο εμβαδόν αυτών.

Ο Α. Τ. Αγρονόμος - Τοπογράφος Μηχανικός στην από Δεκεμβρίου 2012 τεχνική έκθεσή του αναφέρει ότι η θέση του συνόρου των ιδιοκτησιών … και … παραμένει μέχρι σήμερα ως είχε κατά τη διανομή του έτους 1939, γεγονός που λήφθηκε υπόψη κατά την εκτέλεση της υπ’ αριθ. 85/83 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Περιστερίου με επανακατασκευή διαχωριστικού τοίχου μεταξύ των ιδιοκτησιών στη θέση του παλαιού που απεικονίζεται στην αεροφωτογραφία του έτους 1959 και επομένως δεν προκύπτουν στοιχεία αλλοίωσης της συνοριακής κατάστασης μεταξύ των δύο ιδιοκτησιών και το υλοποιημένο εμβαδόν της ιδιοκτησίας … του ενάγοντος ταυτίζεται αριθμητικά με το αναφερόμενο στους τίτλους ιδιοκτησίας του εμβαδόν ήτοι 499,50 τ.μ.

και υλοποιημένο εμβαδόν 498,32 τ.μ.. Το συμπέρασμα όμως αυτό του Α. Τ. δεν είναι βάσιμο, καθόσον στηρίζεται μόνο στη διανομή του έτους 1939 χωρίς να λαμβάνει υπόψη του τις προαναφερόμενες κατατμήσεις των οικοπέδων … και … κατά τα έτη 1953 και 1963, όπως αυτές διεξοδικά περιγράφονται από τον διορισθέντα από το Δικαστήριο αυτό Πραγματογνώμονα Κ.

Γ., των οποίων το εμβαδόν αυξήθηκε εις βάρος του εμβαδού των οικοπέδων 1 και 4 των διαδίκων και έτσι ο ενάγων- εναγόμενος κατά την εκτέλεση της ανωτέρω αποφάσεως 85/83 του Ειρηνοδικείου Περιστερίου, υπολαμβάνοντας ότι το εμβαδόν του οικοπέδου του έχει παραμείνει αμετάβλητο ήτοι 499,50 τ.μ. και μη λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτό έχει μειωθεί, προέβη σε κατάληψη τμήματος εμβαδού 57,85 τ.μ.

του οικοπέδου των εναγόντων, όπως αποφαίνεται ο ανωτέρω πραγματογνώμονας, που εμφαίνεται με τα στοιχεία ... στο διάγραμμα της εκθέσεως Πραγματογνωμοσύνης του πραγματογνώμονα Κ. Γ.υ και συνορεύει βορειοδυτικά, επί πλευράς ... μήκους 22,92 μ. με ιδιοκτησία των εναγόντων, νοτιοανατολικά επί πλευράς ... μήκους 22,94 μ.

με ιδιοκτησία ενάγοντος - εναγομένου, βορειοανατολικά επί πλευράς ... μήκους 2,58 μ. με ιδιοκτησία Σ. Α. και νοτιοανατολικά επί πλευράς ... μήκους 2,45 μ. με οδό .... Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι τόσον οι ενάγοντες από το έτος 1961 μέχρι το 1984 που αποβλήθηκαν από το τμήμα του οικοπέδου τους, εμβαδού 57,85 τ.μ., όσον και οι δικαιοπάροχοι τους από το έτος 1931, το ενέμοντο με διάνοια κυρίων και καλή πίστη ασκώντας επ’ αυτού όλες τις προσιδιάζουσες στη φύση του πράξεις νομής, ήτοι το καλλιεργούσαν με δημητριακά και έβοσκαν σ’ αυτό τα αιγοπρόβατά τους.

Οι μάρτυρες των εναγόντων Ε. Α. και Μ. Κ. με πειστικότητα και σαφήνεια κατέθεσαν ότι από το έτος 1961 μέχρι το 1984 το επίδικο τμήμα το ενέμοντο οι ενάγοντες χωρίς ποτέ να ενοχληθούν από κανένα, και έτσι κατέστησαν συγκύριοι αυτού τόσο με παράγωγο τρόπο όσο και με τακτική και έκτακτη χρησικτησία." Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως εναντιώνονται οι ηττηθέντες εφεσίβλητοι με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως και με την έννοια αυτή ερευνώνται στη συνέχεια κατά αξιολογική σειρά οι διατυπούμενοι δι’ αυτής λόγοι αναιρέσεως.

Ειδικότερα, ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 εδάφ. α’ του Κ.Πολ.Δ. προβλεπόμενος λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν παραβιάστηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα (Ολ 7/2006).

Εξάλλου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και υπάρχει συνεπώς παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, όταν από τις παραδοχές της, που περιλαμβάνονται στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού και αποτελούν το αιτιολογικό της, δεν προκύπτουν καθόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά, στα οποία το δικαστήριο της ουσίας στήριξε την κρίση του για ζήτημα με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης με αποτέλεσμα έτσι να μην μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή δεν συνέτρεχαν οι όροι εκείνου που δεν εφαρμόσθηκε (ΟλΑΠ 1/1999 - ΑΠ 134/2012).

Αντιφατικότητα των αιτιολογιών υπάρχει, όταν εξαιτίας της δεν προκύπτει ποία πραγματικά περιστατικά δέχθηκε το δικαστήριο για να στηρίξει το διατακτικό, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί αν σωστά εφάρμοσε το νόμο.

Με τον πρώτο κατά σειρά λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείοντες προβάλλουν την αιτίαση, από το άρθρο 559 αριθ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δ., με την έννοια ότι η προσβαλλόμενη απόφαση παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των 1041 άλλως 1045 του ΑΚ και περιέλαβε ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Υπό τις προαναφερθείσες παραδοχές του το Εφετείο διέλαβε στην απόφασή του ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες, στο ουσιώδες ζήτημα της ασκήσεως νομής και κατοχής επί της επιδίκου εκτάσεως ή άλλως ως προς το ποίος εκ των διαδίκων απέκτησε κυριότητα επί του επιδίκου εδαφικής λωρίδας με τα προσόντα της τακτικής ή έκτακτης χρησικτησίας, οι οποίες (αιτιολογίες) καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο της ορθής εφαρμογής των οικείων ως άνω διατάξεων των άρθρων 1041 άλλως 1045 ΑΚ, τις οποίες εφήρμοσε τούτο (Εφετείο).

Ειδικότερα, 1) ενώ δέχεται ότι οι δικαιοπάροχοι των αναιρεσειόντων - Χ. Π. (απώτερη) και Ά. Α. (αρχικός ενάγων) - ασκούσαν ανελλιπώς πράξεις νομής και κατοχής από το 1930 μέχρι και το 1984, επί του εν λόγω ακινήτου εκτάσεως 499,50 τ.μ. και επομένως είχαν κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή ολόκληρη την έκταση του οικοπέδου 499,50 τ.μ.

δια τακτικής άλλως εκτάκτου χρησικτησίας, αφού δέχεται ως αποδειχθέντα ότι "...η Χ. Π. με το υπ’ αριθ. .../30.10.1930 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Αθηνών Κων/νου Μιχαλακάκου είχε αγοράσει από τη "Νέα ανώνυμο Ελληνική Εταιρεία ..." το ... οικόπεδο ήτοι, κατά την περιγραφή στον τίτλο κτήσεως, το υπ’ αριθ. … οικόπεδο του ...

οικοδομικού τετραγώνου εμβαδού 499,50 τ.μ.,.... Ότι η (εν λόγω) δικαιοπάροχος του ... ενάγοντος (Ά. Α.) Χ. Π. το έτος 1965 πριν τη μεταβίβαση του προαναφερομένου οικοπέδου της στον ενάγοντα Ά. Α. είχε ασκήσει ενώπιον του Ειρηνοδικείου Περιστερίου αίτηση για τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων για την προστασία της νομής της επί του ως άνω οικοπέδου της, καθόσον ο Γ.

Α. (αδελφός της πρώτης των αναιρεσιβλήτων και θείος των λοιπών) είχε φυτεύσει δενδρύλλια σ’ αυτό. Το Ειρηνοδικείο Περιστερίου με την υπ’ αριθ. 126/1965 απόφασή του δέχθηκε την αίτησή της. Αυτή δε μετά την έκδοση της ανωτέρω αποφάσεως προέβη σε μέτρηση του οικοπέδου της με τον Μηχανικό Δ., το εμβαδόν του οποίου ανήλθε σε 500 τ.μ.

και τοποθέτησε σιδερένιους πασσάλους στο όριο με το υπ’ αριθ. 1 οικόπεδο του Γ. Α.. Επίσης, ο ίδιος ενάγων (Ά. Α.) το έτος 1983 άσκησε αίτηση ενώπιον του Ειρηνοδικείου Περιστερίου, με την οποία ζητούσε να αναγνωρισθεί προσωρινά νομέας του ανωτέρω υπ’ αριθ. 4 οικοπέδου του και να διαταχθεί η αποβολή από αυτό του Γ.

Α., ο οποίος απομάκρυνε τα ορόσημα και το συνένωσε με το υπ’ αριθ. 1, περιφράζοντάς το ως ενιαίο οικόπεδο. Το Ειρηνοδικείο Περιστερίου με την υπ’ αριθ. 85/1983 απόφαση του, η οποία επικυρώθηκε με την υπ’ αριθ. 2631/1984 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών δέχθηκε την εν λόγω αίτηση...", 2) εν τέλει δέχεται (το Εφετείο) ότι οι αναιρεσίβλητοι τυγχάνουν εκ χρησικτησίας κύριοι της επίδικης λωρίδας, αφού δέχεται ότι ως αποδειχθέντα ότι "...

οι ενάγοντες (της από 18.4.1989 αγωγής νυν αναιρεσίβλητοι) από το έτος 1961 μέχρι και το 1984 που αποβλήθηκαν από το τμήμα του οικοπέδου τους, εμβαδού 57,85 τ.μ., όσο και οι δικαιοπάροχοί τους από το έτος 1931, το ενέμοντο με διάνοια κυρίου και καλή πίστη ασκώντας επ’ αυτού όλες τις προσιδιάζουσες στη φύση του πράξεις νομής ήτοι το καλλιεργούσαν με δημητριακά και έβοσκαν σ’ αυτό τα αιγοπρόβατά τους...".

Οι τελευταίες αυτές παραδοχές του Εφετείου είναι αντιφατικές με τις αμέσως προηγούμενες (υπό 1), καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση δέχεται ότι τόσον οι αναιρεσείοντες και οι δικαιοπάροχοί τους όσο και οι αναιρεσίβλητοι ασκούσαν πράξεις νομής επί της επίδικης εδαφικής λωρίδας κατά το ίδιο χρονικό διάστημα.

Περαιτέρω, το Εφετείο υπό τις προαναφερθείσες πάντα παραδοχές του με το να δεχθεί ότι το ακίνητο υπ’ αριθμ. … των αναιρεσειόντων εμβαδομετρήθηκε από την απώτερη δικαιοπάροχό τους Χ. Π. μετά την έκδοση της 126/1965 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Περιστερίου και πριν την πώληση αυτού στον άμεσο δικαιοπάροχο των αναιρεσειόντων Ά.

Α., αλλά και κατά την εκτέλεση της 85/1983 αποφάσεως του ιδίου Δικαστηρίου (Ειρηνοδικείου Περιστερίου) επικυρωθείσα από την 2631/1884 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, και το εμβαδόν του παραμένει μέχρι σήμερα σταθερό σε όλες του τις διαστάσεις ταυτιζόμενο αριθμητικά με το αναφερόμενο στους τίτλους ιδιοκτησίας του εμβαδόν ήτοι 499,50 τ.μ., ουδόλως ή ανεπαρκώς αιτιολογεί το λόγο για τον οποίο το εν λόγω οικόπεδο (αριθμ….), μετά την αποβολή του δικαιοπαρόχου των αναιρεσιβλήτων Γ.

Α. και την εγκατάσταση των αναιρεσειόντων δια της εκτελέσως της 85/1983 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Περιστερίου δεν ανευρέθη μεγαλύτερο κατά 57,85 τ.μ. Επομένως το Εφετείο υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 1 και 19 του Κ.Πολ.Δ., όπως βάσιμα οι αναιρεσείοντες υποστηρίζουν με τον πρώτο από τη διάταξη αυτή, λόγο της αιτήσεώς τους.

Πρέπει επομένως, κατά παραδοχήν αυτού του λόγου, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο δικαστήριο που την εξέδωσε και του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ.3 του Κ.Πολ.Δ.), να διαταχθεί η επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στους καταθέσαντες αναιρεσείοντες (άρθρ. 495 παρ.4 Κ.Πολ.Δ.), και να καταδικαστούν οι αναιρεσίβλητοι στην αναφερόμενη στο διατακτικό δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, κατά το νόμιμο αίτημά των τελευταίων (άρθρα 176, 183, 191 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ’ αρ. 1449/2014 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο Εφετείο προς περαιτέρω εκδίκαση από άλλους δικαστές.

Διατάσσει την επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στoυς καταθέσαντες αναιρεσείοντες.

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στην καταβολή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσειόντων και ορίζει αυτά σε τρεις χιλιάδες (3.000,00) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Νοεμβρίου 2015. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 25 Νοεμβρίου 2015.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ