1338/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1338 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1338/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Χαράλαμπο Παπαηλίού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 26 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος : ...., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Χρήστο Κωνσταντινίδη, ο οποίος δήλωσε ότι η αναιρεσίβλητη δεν εκπροσωπείται νόμιμα .

Της αναιρεσίβλητης : Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΣΙΑΡΑΠΗΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ Α.Ε" Εμπορία Αυτοκινήτων-Ανταλλακτικών, Ορυκτελαίων, που εδρεύει στη Χαλκίδα Ευβοίας και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Κοντογιάννη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-12-1995 αγωγή του αρχικώς ενάγοντος ..... και της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 1477/1997 προδικαστική, 6816/2003 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 5670/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 12 Οκτωβρίου 2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Παπαηλιού ανέγνωσε την από 15 Μαρτίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το προσκομιζόμενο και επικαλούμενο .... πληρεξούσιο του συμβολαιογράφου Χαλκίδας Ιωάννη Βουρδάκου, σε συνδυασμό και με την 4489/30-11-2006 απόφαση του Νομάρχη Ευβοίας περί καταχωρήσεως στο Μητρώο Ανωνύμων Εταιρειών της αρμόδιας Υπηρεσίας της Νομαρχίας του από 30-5-2004 πρακτικού της έκτακτης γενικής συνέλευσης και του από 30-5-2004 πρακτικού του Δ.Σ της αναιρεσίβλητης ανώνυμης εταιρείας, με το οποίο ορίστηκε η ...., Πρόεδρος της εταιρείας ως εκπρόσωπός της ενώπιον όλων των Αρχών και Δικαστηρίων, η οποία παρέσχε με το ως άνω συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο την ειδική πληρεξουσιότητα στον δικηγόρο Αθηνών Ιωάννη Κοντογιάννη να παραστεί ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, προκύπτει ότι νομίμως ο ως άνω δικηγόρος παρίσταται ως πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης και ο αντίθετος ισχυρισμός του αναιρεσείοντος είναι αβάσιμος.

Από τις διατάξεις των άρθρων 566 παρ.1, 118 περ.4 και 559 αριθμ. 20 Κ.Πολ.Δ προκύπτει ότι για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως κατά τον οποίο το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο αποδεικτικού εγγράφου, πρέπει να εκτίθεται στο αναιρετήριο, εκτός άλλων, το ακριβές περιεχόμενο του εγγράφου και εκείνο το οποίο διέλαβε ως περιεχόμενο το Εφετείο, ώστε να κριθεί αν το δικαστήριο της ουσίας εσφαλμένως ανέγνωσε το έγγραφο αυτό και συνεπεία της εσφαλμένης αναγνώσεώς του δέχθηκε ως περιεχόμενο του εγγράφου διαφορετικό από εκείνο που περιέχει.

Επομένως ο εκ του άρθρου 559 αριθμ. 20 ΚΠολΔ πρώτος περ. α, β και γ ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο ο αναιρεσείων παραπονείται ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφων, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος λόγω αοριστίας, διότι δεν εκτίθεται στο αναιρετήριο ποιο ήταν το ακριβές περιεχόμενο των εγγράφων προκειμένου να κριθεί αν το Εφετείο εσφαλμένως τα ανέγνωσε.

Για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας παραβίαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρ. 559 αριθμ.1 ΚΠολΔ),πρέπει να καθορίζονται πλην των άλλων, η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα περί την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, καθώς επίσης, εφόσον το δικαστήριο έκρινε επί της ουσίας της υποθέσεως, την ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, ήτοι τα πραγματικά γεγονότα, που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου. (Ολ. 32/1996, ΕλΔνη 38,33). Επομένως ο εκ του άρθρου 559 αριθμ. 1 ΚΠολΔ πρώτος περ. δ΄ και ε΄ λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο πλήττεται η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση διότι έσφαλε περί την ερμηνεία της συμβάσεως πωλήσεως, της παραγγελίας και των συναλλακτικών ηθών, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος λόγος αοριστίας, διότι δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο οι παραδοχές του Εφετείου και οι ουσιαστικού δικαίου διατάξεις που παραβιάστηκαν.

Για να είναι ορισμένος ο λόγος αναίρεσης ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση, λόγο ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών, πρέπει να καθορίζεται με σαφήνεια στο δικόγραφο, εκτός των άλλων, σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια ή αντίφασή τους, ποιο δηλαδή στοιχείο αναγκαίο για την επάρκειά τους δεν αναφέρεται. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο οι ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας. Επομένως ο εκ του άρθρου 559 αριθμ.19 ΚΠολΔ πρώτος περ. στ΄ λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο πλήττεται η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση για αντιφατικές αιτιολογίες, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος λόγω αοριστίας, διότι δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο οι παραδοχές του εφετείου και δεν αρκεί για το ορισμένο του λόγου οι αποσπασματικές αναφορές και η παραπομπή στην προσβαλλόμενη απόφαση.

Ο λόγος αναιρέσεως του άρθρου 559 αριθμ.12 ΚΠολΔ ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας, κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, αποδίδει σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα δύναμη, αποδείξεως μικρότερη ή μεγαλύτερη από εκείνη που, δεσμευτικά γι' αυτό, καθορίζει ο νόμος και δεν στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός όταν το δικαστήριο, εκτιμώντας ελεύθερα τις αποδείξεις, όπως έχει δικαίωμα από το νόμο (άρθρ. 340 ΚΠολΔ), αποδίδει σε ορισμένα αποδεικτικά μέσα, που κατά νόμο έχουν την ίδια αποδεικτική δύναμη με άλλα, μεγαλύτερη βαρύτητα ή αξιοπιστία από τα άλλα αυτά. Επομένως ο εκ του άρθρου 559 αριθμ.12 ΚΠολΔ δεύτερος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο πλήττεται η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση διότι έσφαλε στην εκτίμηση της αποδεικτικής αξίας των μαρτυρικών καταθέσεων θεωρώντας ότι οι καταθέσεις αυτές έχουν μεγαλύτερη δύναμη από τα έγγραφα, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος.

Ο λόγος αναίρεσης του αριθμ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, δίδεται όταν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Επομένως, δεν στοιχειοθετείται ο λόγος αυτός, αν το δικαστήριο που δίκασε έλαβε υπόψη τον προταθέντα ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο τυπικό ή ουσιαστικό (Ολ. ΑΠ 12/1991). Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως ο αναιρεσείων προβάλλει την αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και ειδικότερα δεν έλαβε υπόψη του τις ενστάσεις εξοφλήσεως και συμβιβασμού με το από 13-1-1995 ιδιωτικό συμφωνητικό που είχε προτείνει. Από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι οι ενστάσεις αυτές ερευνήθηκαν από το Εφετείο, το οποίο τις απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμες. Επομένως ο ως άνω λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12-10-2005, αίτηση του ...., για αναίρεση της 5670/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Μαΐου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 11 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ