1337/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1337 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1337/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Εμμανουήλ Κλαδογένη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Aπριλίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΤΕΧΝΙΚΗ-ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ", που εδρεύει στο Αλιμο Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Δαούτη που ανεκάλεσε την από 20-4-2012 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε αυτοπροσώπως.

Tων αναιρεσιβλήτων: 1. Θ. Π. του Α., κατοίκου ..., έως και 38. Ε. Μ., το γένος ..., κατοίκων ... . Η πρώτη παραστάθηκε αυτοπροσώπως με την ιδιότητά της ως δικηγόρος και εκπροσώπησε τους 2ο, 3η, 4ο, 5η, 6ο, 7η, 8ο, 9η, 10ο, 11η, 12η, 13ο, 16η, 17η, 18η, 19η, 31ο, 32η, 33η, 34ο, 35ο, 36η, 37ο και 38η. Οι λοιποί δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 4-12-2000, 18-5-2000, 8-5-200 και 2.5.2000 ανακοπές, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χαλκιδικής. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 232/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 2621/2003 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 14-7-2006 αίτησή της. Εκδόθηκε η 1398/2009 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση. Την υπόθεση επαναφέρει προς συζήτηση η καλούσα με την 10-11-2010 κλήση της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Κλαδογένης ανέγνωσε την από 8-10-2007 έκθεσή του ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Χαράλαμπου Ζώη, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης κατά παραδοχή του πρώτου λόγου και την απόρριψη του δεύτερου.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η αναιρεσίβλητη ως πληρεξούσια των παραστάντων αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 576 παρ.2 Κ.Πολ.Δ., αν ο αντίδικος εκείνου ο οποίος επέσπευσε την συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως, αν κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί στην συζήτηση παρά την απουσία του κληθέντος.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις υπ' αριθ. 9652/1-11-2006, 9653/1-11-2006, 9563/4-102006, 9582/1-10-2206, 9543/2-10-2006, 9546/2-10-2006, 9545/2-10-2006, 9544/2-10-2006, 9552/3-10-226, 9551/3-10-2006, 9571/4-10-2006, 9570/4-10-2006 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητού του Πρωτοδικείου Θεσ/νίκης ..., τις οποίες επικαλείται και προσκομίζει η επισπεύδουσα την συζήτηση αναιρεσείουσα, αντίγραφο της κρινόμενης από 14-7-2006 αιτήσεως για αναίρεση της υπ' αριθ.2621/2003 αποφάσεως του Εφετείου Θεσ/νίκης, περιέχον πράξη καταθέσεως δικογράφου, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως σε κάθε ένα από τους γνωστής διαμονής 14ον, 15ην, 20ην, 22αν, 23ον, 24ην, 25ον, 26ην, 27ον, 28ην, 29ον και 30ην αναιρεσιβλήτους.

Επίσης, όπως προκύπτει από τις υπ' αριθ. 12731/8-9-2011, 12730/8-9-2011, 12805/29-9-2011, 12797/28-9-2011, 12750/13-9-2011, 12721/6-9-2011, 12726/8-9-2011, 12725/8-9-2011, 12617/6-7-2011, 12616/6-7-2011, 12621/6-7-2011, 12620/6-7-2011 εκθέσεις επιδόσεως του ίδιου δικαστικού επιμελητού, αντίγραφο της από 10-11-2010 αιτήσεως- κλήσεως της αναιρεσειούσης, περιέχον πράξη περί ορισμού δικασίμου για την 12-12-2011, ότε η συζήτηση ανεβλήθη για την παρούσα δικάσιμο και κλήση για να παραστούν κατά την συζήτηση της υποθέσεως, επεδόθη νομίμως και εμπροθέσμως σε κάθε ένα από τους ως άνω αναιρεσίβλητους.

Εξ άλλου, όπως προκύπτει από τις υπ' αριθ. 8693Γ'/3-9-2010 και 11188Γ'/16-1-2012 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητού του Πρωτοδικείου Αθηνών ..., αντίγραφο της ίδιας αιτήσεως αναιρέσεως ως και α') αντίγραφο της ίδιας ως άνω αιτήσεως- κλήσεως περιέχον πράξη περί ορισμού δικασίμου για την 12-12-2011, ότε η συζήτηση ανεβλήθη για την παρούσα δικάσιμο και κλήση για να παραστεί κατά την συζήτηση της υποθέσεως και β') βεβαίωση του Γραμματέως του Αρείου Πάγου περί αναβολής της συζητήσεως της υποθέσεως για την παρούσα δικάσιμο επεδόθησαν για τον αγνώστου διαμονής 21ον εκ των αναιρεσιβλήτων, Β.

Ε., νομίμως και εμπροθέσμως στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, συγχρόνως δε, όπως προκύπτει από τα φύλλα των εφημερίδων "ΕΣΤΙΑ" και "ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ" της 7-9-2010 και της 20-1-2012, έγιναν και οι κατά νόμον σχετικές δημοσιεύσεις περιλήψεων των επιδοθέντων δικογράφων. Από τα πρακτικά όμως του παρόντος δικαστηρίου προκύπτει, ότι κατά την παρούσα δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από την σειρά του πινακίου, όλοι οι ανωτέρω αναφερόμενοι αναιρεσίβλητοι δεν εμφανίσθηκαν, ούτε παρέστησαν κατά τον προβλεπόμενο από το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ τρόπο.

Επομένως, πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση, σαν να ήσαν παρόντες όλοι οι διάδικοι, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Επειδή, κατά το άρθρο 46 παρ.1 του ν.1892/1990, όπως η παράγραφος 1 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 14 του ν.2000/1991, "επιχείρηση, που έχει αναστείλει ή διακόψει τη λειτουργία της για οικονομικούς λόγους ή είναι σε κατάσταση παύσης πληρωμών ή έχει πτωχεύσει ή τεθεί υπό τη διοίκηση και διαχείριση των πιστωτών ή υπό προσωρινή διαχείριση ή υπό εκκαθάριση οποιασδήποτε μορφής ή παρουσιάζει έκδηλη οικονομική αδυναμία πληρωμής των ληξιπροθέσμων οφειλών της, υποβάλλεται στην προβλεπόμενη από τα άρθρα 9 και 10 του νόμου αυτού εκκαθάριση, ύστερα από απόφαση του εφετείου της έδρας της επιχείρησης, εκδιδόμενη με βάση τις διατάξεις του προαναφερόμενου άρθρου 9 του ν.1386/1983 και έπειτα από αίτηση πιστωτή ή πιστωτών εκπροσωπούντων το 20% των ληξιπροθέσμων υποχρεώσεων της".

Με το άρθρο 46α του ν. 1892/1990, που προστέθηκε με το άρθρο 14 του ανωτέρω ν. 2000/1991, ορίσθηκε: "1. μετά από αίτηση των πιστωτών που εκπροσωπούν το 51% τουλάχιστον των κατά της επιχείρησης της παραγράφου 1 του προηγούμενου άρθρου απαιτήσεων... το εφετείο με την απόφαση του της παραγράφου 1 του προηγούμενου άρθρου ή με μεταγενέστερη απόφαση του διατάσσει ειδική εκκαθάριση ... 2.

Μετά τη δημοσίευση της απόφασης του Εφετείου ο εκκαθαριστής υποχρεούται να προβεί στη λεπτομερή καταγραφή και την εν συνεχεία πώληση, με δημόσιο πλειοδοτικό διαγωνισμό όλου του ενεργητικού της επιχείρησης ως συνόλου, είτε η επιχείρηση ευρίσκεται εν λειτουργία είτε όχι ... . Ως ενεργητικό νοείται το σύνολο των αναγραφόμενων στον τελευταίο εγκεκριμένο από τη Γ.Σ.

ισολογισμό της εταιρείας στοιχείων του ενεργητικού και των τυχόν άλλων μη αναγραφόμενων στον ισολογισμό στοιχείων και δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των πάσης φύσεως απαιτήσεων, σημάτων, δικαιωμάτων ευρεσιτεχνίας και εμπορικής επωνυμίας ... 7. Ο εκκαθαριστής ... εφόσον εγκρίνουν την έκθεση αξιολόγησης και την προτεινόμενη κατακύρωση πιστωτές που εκπροσωπούν 51% τουλάχιστον των κατά της επιχείρησης απαιτήσεων της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου, ...

συνάπτει με τον πλειοδότη ενώπιον του επί του πλειοδοτικού διαγωνισμού συμβολαιογράφου τη σύμβαση μεταβίβασης του ενεργητικού της επιχείρησης ... Η σύμβαση αυτή επέχει θέση τελεσίδικης κατακύρωσης του άρθρου 1003 επ. Κ.Πολ.Δικονομίας ... 8. Μετά την καταβολή του συμφωνηθέντος πλειστηριάσματος ή του συμφωνηθέντος ως αμέσως καταβλητέου ποσού...

ο εκκαθαριστής συντάσσει αμελητί ... είτε πράξη εξοφλήσεως είτε πράξη πιστοποιήσεως εκπληρώσεως των παραπάνω υποχρεώσεων του πλειοδότη. Η πράξη αυτή, στην οποία προσαρτάται η σύμβαση μεταβίβασης, επέχει θέση περιλήψεως εκθέσεως κατακυρώσεως του άρθρου 1005 Κ.Πολ.Δικ. και εφαρμόζονται επ' αυτής αναλόγως όσα ισχύουν επί της τελευταίας (8 εδάφ.

β' και γ'). 9. Επί της μεταβιβάσεως του συνόλου του ενεργητικού της επιχειρήσεως του παρόντος άρθρου δεν έχει εφαρμογή η διάταξη του άρθρου 479 ΑΚ (9. εδ. β')". Εξάλλου, με το άρθρο 9 παρ. 3 ν. 2244/1994 ερμηνεύθηκε αυθεντικώς η ανωτέρω παράγραφος 8 και ορίσθηκε: "Η κατ' άρθρο 46α' παρ. 8 του ν. 1892/1990 πράξη πιστοποίησης εκπλήρωσης υποχρεώσεων του αγοραστή επέχει κατά την αληθή έννοια της διάταξης αυτής θέση περίληψης κατακυρωτικής έκθεσης του άρθρου 1005 του ΚΠολΔ και έχει ως άμεση έννομη συνέπεια, μετά την μεταγραφή της και το σχετικό αίτημα προς τον υποθηκοφύλακα, την εξάλειψη και διαγραφή των υφιστάμενων υπέρ τρίτων βαρών που έχουν εγγραφεί πριν από τη θέση των επιχειρήσεων σε ειδική εκκαθάριση"...

Με τις διατάξεις αυτές δίδεται ρητώς στον πλειοδότη, με εξομοίωση κατά παραπομπή στην αναγκαστική εκτέλεση που ακολουθεί την κατακυρωτική έκθεση, σύμφωνα με το άρθρο 1005 ΚΠολΔ, αφενός δικαίωμα αναγκαστικής εκτελέσεως άνευ άλλης προϋποθέσεως κατά του νομέα ή κατόχου περιουσιακών στοιχείων που συνιστούν ενεργητικό της εκκαθαρισθείσας επιχειρήσεως, ειδικότερα για ανάληψη της κατοχής ακινήτου (943 ΚΠολΔ), αφετέρου δικαίωμα εξαλείψεως της τυχόν υποθήκης ή προσημειώσεως που θεωρούνται από το νόμο ως αποσβεσθείσες.

Περαιτέρω, με το άρθρο 31 παρ.3 του ν. 2538/1997 ορίσθηκε: "Σε περίπτωση που η οφειλέτρια επιχείρηση τεθεί υπό την ειδική εκκαθάριση του άρθρου 46α του ν.1892/1990, που προστέθηκε με το άρθρο 14 του ν. 2000/1991, χωρεί η κατ' άρθρο 943 ΚΠολΔ, αναγκαστική εκτέλεση υπέρ της υπό εκκαθάριση επιχείρησης ή του πλειοδότη του ενεργητικού της επιχείρησης και εναντίον των μισθωτών αυτής, καθώς και κατά οποιουδήποτε αντλεί δικαιώματα από αυτούς ή κατέχει, νέμεται ή χρησιμοποιεί με οποιαδήποτε έννομη σχέση τα ακίνητα, μηχανήματα και λοιπές εγκαταστάσεις της επιχείρησης, που είναι τίτλοι εκτελεστοί ...

Η παρούσα διάταξη ισχύει και για τις επιχειρήσεις που τελούν ήδη σε ειδική εκκαθάριση". Με τη διάταξη αυτή ρυθμίζεται ακόμη ειδικότερα, αλλά κατ' απόκλιση πλέον από τις αντίστοιχες διατάξεις των άρθρων 1009 ΚΠολΔ και 614 ΑΚ, το ζήτημα της υπάρξεως μισθωτικής σχέσεως επί ακινήτου περιουσιακού στοιχείου της εκκαθαρισθείσας επιχειρήσεως, αποκλειόμενης της κατά τα ανωτέρω άρθρα 1009 και 614 υπεισελεύσεως στη μισθωτική σχέση στην προκειμένη περίπτωση.

Συνεπώς, οι διατάξεις περί καθεστώτος ειδικής εκκαθαρίσεως των επιχειρήσεων με οικονομική αδυναμία πληρωμής των ληξιπροθέσμων οφειλών τους (προβληματικές επιχειρήσεις) τίθενται με το σαφή νομοθετικό σκοπό τη διάσωση και επιβίωση τους, ώστε να συνεχίζεται η λειτουργία τους με το υφιστάμενο ενεργητικό (όπως προσδιορίζεται ανωτέρω από τον ίδιο το νόμο), ταυτοχρόνως δε απαλλαγμένες από τα χρέη που τις βαρύνουν.

Υπηρετούν δηλαδή οι ανωτέρω διατάξεις ευρύτερο ειδικό δημόσιο σκοπό, χωρίς να προβλέπεται οποιαδήποτε εξαίρεση ή ρήτρα διαφυγής από την εφαρμογή τους σε συγκεκριμένη περίπτωση. Πλέον ειδικότερα, με το άρθρο 31 παρ.3 του ν. 2538/1997 προβλέπεται η εφαρμογή των διατάξεων της ειδικής εκκαθαρίσεως ρητώς και γενικώς και επί των εκκρεμών μισθωτικών σχέσεων που βαρύνουν τα ακίνητα, μηχανήματα και λοιπές εγκαταστάσεις της εκκαθαρισθείσας επιχείρησης, θεωρούμενης της μισθωτικής σχέσεως ως στοιχείου του παθητικού απ' ευθείας από το νόμο, ανεξαρτήτως του αν η μισθωτική σχέση είναι νόμιμη ή όχι είτε κατά το νόμο 4112/1929 (άρθρο 4 παρ. 2, 3), είτε κατ' εφαρμογή άλλου νόμου.

Επομένως, οι ανωτέρω και νεότερες του ν. 1652/1986 περί χρονομεριστικών μισθώσεων, διατάξεις της ειδικής εκκαθαρίσεως δεν διακρίνουν και άρα, ως ειδικότερη ρύθμιση, εφαρμόζονται και επί της ενοχικής υποσχετικής σχέσεως της χρονομεριστικής μισθώσεως και μάλιστα επί του άρθρου 2 παρ.1 του νόμου αυτού (1652/1986) με τη διάταξη του οποίου ορίζεται ότι "οι καθολικοί ειδικοί διάδοχοι του μισθωτή και εκμισθωτή υπεισέρχονται στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του δικαιοπαρόχου τους που απορρέουν από τη σύμβαση" (ΟλΑΠ 16/2006).

Στην προκείμενη περίπτωση, από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, ότι το Εφετείο έκρινε επί των από 4.12.2000, 17.5.2000, 3.5.2000 και 27.4.2000 ανακοπών των ήδη αναιρεσιβλήτων κατά της επισπευδόμενης εναντίον τους αναγκαστικής εκτέλεσης με τίτλο το υπ' αριθμ. .../1999 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ιωάννας Μπηλίση - Χρουσαλά, προς απόδοση στην επισπεύδουσα και ήδη αναιρεσείουσα της κατοχής των αναφερομένων στις σχετικές επιταγές προς εκτέλεση ακινήτων, δεχόμενο , ότι αποδείχτηκαν τα εξής:

Η. ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "Τουριστική-Γεωργική-Εξαγωγική ΑΕ", με τον διακριτικό τίτλο "ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ" (Τ.Γ.Ε ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ), η οποία είχε την έδρα της στη Θεσ/νίκη, ήταν κυρία του ξενοδοχειακού συγκροτήματος που βρίσκεται στην περιφέρεια του Ν. Μαρμαρά της Σιθωνίας Χαλκιδικής και το οποίο αποτελείται κυρίως από τρία αυτοτελή ξενοδοχεία, το "Ακτή Σιθωνία ", το "Ακτή Μελίτων" και το "VILAGE ΙΝΝ".

Επί του συγκροτήματος τούτου από το έτος 1969 και εντεύθεν είχε εγγραφεί σειρά υποθηκών και προσημειώσεων προς εξασφάλιση των δανείων που είχε συνάψει η "Τ.Γ.Ε. Πόρτο Καρράς" από το άνω έτος και μετά, με τις τραπεζικές εταιρείες "Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ΑΕ" (ΕΤΕ), και "Εθνική Τράπεζα Βιομηχανικής Αναπτύξεως ΑΕ" (ΕΤΒΑ).

Για την καλύτερη εκμετάλλευση του συγκροτήματος της και για να ανταποκριθεί στις δανειακές υποχρεώσεις της η "Τ.Γ.Ε. Πόρτο Καρράς" από το έτος 1991 μέχρι και το έτος 1996 τουλάχιστον, συνήψε πολυάριθμες συμβάσεις χρόνο μεριστικών μισθώσεων για σειρά διαμερισμάτων του ξενοδοχείου "VILAGE ΙΝΝ" χρονικής διάρκειας μέχρι και 50 ετών.

Οι συμβάσεις αυτές μεταξύ των οποίων και αυτές των ανακοπτόντων-εκκαλούντων και ήδη αναιρεσιβλήτων, καταρτίσθηκαν νομότυπα, δηλαδή με συμβολαιογραφικό έγγραφο το οποίο νόμιμα μεταγράφηκε. Το έτος 1997 η "Τ.Γ.Ε. Πόρτο Καρράς" τέθηκε υπό καθεστώς ειδικής εκκαθάρισης του άρθρου 46α του ν. 1892/1990, δυνάμει της 915/1997 απόφασης του Εφετείου Θεσ/κης και διορίσθηκε ειδική εκκαθαρίστρια η εταιρεία με την επωνυμία "Εθνική Κεφαλαίου ΑΕ".

Η εκκαθαρίστρια προέβη σε διακήρυξη διενέργειας πλειοδοτικού διαγωνισμού για την πώληση του συνόλου του ενεργητικού της "Τ.Γ.Ε Πόρτο Καρράς" και αναδείχθηκε πλειοδότρια η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία, δικαιωματικώς υπέδειξε ως τρίτο πρόσωπο για την απόκτηση τελικώς του πωληθέντος ενεργητικού την αναιρεσείουσα θυγατρική της εταιρεία με τον αρχικό διακριτικό τίτλο "Η ΠΟΤΙΔΑΙΑ" και ήδη "ΠΟΡΤΟ ΚΑΡΡΑΣ", η οποία απέκτησε το ενεργητικό της εκκαθαρισθείσας επιχειρήσεως με το νομίμως μεταγεγραμμένο .../1999 συμβόλαιο της συμβ/φου Θεσ/νίκης Ιωάννας Χρουσαλά.

Περαιτέρω δέχεται το Εφετείο, ότι η αναιρεσείουσα εταιρεία, που απέκτησε το ενεργητικό, επέδωσε στους αναιρεσίβλητους χρονομισθωτές, απόγραφο εκτελεστό του ανωτέρω μεταβιβαστικού συμβολαίου με τις επιταγές εκτελέσεως προς απόδοση της κατοχής των διαμερισμάτων που είχαν χρονομισθώσει στηριζόμενη στη διάταξη του άρθρου 31 παρ.3 του ν. 2538/1997 και ότι ακολούθως με τις 938, 939,940 και 968/2000 εκθέσεις βίαιης αποβολής και εγκατάστασης, του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Χαλκιδικής ..., αποβλήθηκαν από αυτά οι ανακόπτοντες χρονομισθωτές και εγκαταστάθηκε σ' αυτά η ήδη αναιρεσείουσα..

Με βάση τις παραδοχές αυτές έκρινε το Εφετείο, ότι η ενοχική σχέση των επίμαχων χρονομεριστικών μισθώσεων δεν αποτελεί παθητικό και δεν εμπίπτει στις διατάξεις του ν. 4112/1929, ούτε εκείνες του άρθρου 31 παρ.3 του ν. 2538/1997 σε συνδυασμό με το νόμο 1892/1990, ώστε εξακολουθεί να δεσμεύει και την καθ'ής οι ανακοπές ειδική διάδοχο, σύμφωνα με τις ειδικές διατάξεις του άρθρου 2 παρ. 1 και 3 του ν. 1652/1986.

Συνακολούθως το Εφετείο έκρινε βάσιμο τον αντίστοιχο πρώτο λόγο των ανακοπών, τις οποίες δέχθηκε και ακύρωσε τις ανακοπτόμενες επιταγές προς απόδοση της κατοχής των διαμερισμάτων και τις παραπάνω αναφερόμενες εκθέσεις βίαιης αποβολής και εγκατάστασης του δικαστικού επιμελητή .... Έτσι όμως το Εφετείο, με την εξενεχθείσα ως άνω κρίση του, παραβίασε τις ουσιαστικού διακαίου διατάξεις των άρθρων 2 παρ. 2, 3 Ν. 1652/1986, 1009 Κ.Πολ.Δ., 614 Α.Κ., 31 παρ.3 ν. 2538/1997 και 46, 46α Ν. 1892/1990.

Επομένως, είναι βάσιμος ο σχετικός πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ και πρέπει να γίνει δεκτός, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου από άλλους δικαστές είναι δυνατή (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθ. 2621/2003 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές πλην εκείνων οι οποίοι εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση.

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσειούσης από τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουλίου 2012. Και,

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Ιουλίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ