1335/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1335 / 2016 (Α Ποιν. Διακ., ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1335/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΚΟΠΩΝ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Μπαλιτσάρη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, Γεώργιο Παπαηλιάδη, Αλεξάνδρα Κακκαβά - Εισηγήτρια, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου και Παρασκευή Καλαϊτζή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 1η Ιουλίου 2016, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γεωργίου Μπόμπολη και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Γ. Γ. του Χ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Μαρινέττα Γούναρη και Θεόδωρο Τζωρτζάκη, για αναίρεση της υπ’ αριθ. 7681/2016 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 28 Απριλίου 2016 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 671/2016.

Αφού άκουσε

Τους πληρεξούσιους δικηγόρους του αναιρεσείοντος, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 515 παρ. 1 εδ. α’ του ΚΠοινΔ με αίτηση ενός από τους διαδίκους ή του εισαγγελέα μπορεί το δικαστήριο του Αρείου Πάγου σε ιδιαιτέρως εξαιρετικές περιπτώσεις να αναβάλει για μία μόνο φορά τη συζήτηση και σε ρητή δικάσιμο. Στην προκειμένη περίπτωση κατά την εκφώνηση της υποθέσεως εμφανίσθηκαν στο ακροατήριο του Δικαστηρίου οι δικηγόροι Αθηνών Μαρινέττα Γούναρη και Θεόδωρος.

Γ. Τζωρττζάκης, οι οποίοι αφού δήλωσαν ότι παρίστανται και εκπροσωπούν, δυνάμει της από 30-6-2016 εγγράφου εξουσιοδοτήσεως του, τον αναιρεσείοντα Γ. Γ. του Χ., υπέβαλαν αίτημα αναβολής της συζητήσεως της προκειμένης υποθέσεως, για το λόγο ότι εκκρεμεί ενώπιον του δικαστηρίου που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλομένη υπ’ αριθμ. 7681/2-3-2016 απόφαση, αίτηση του αναιρεσείοντος για διόρθωση των πρακτικών της προσβαλλομένης αυτής αποφάσεως, η συζήτηση της οποίας (αιτήσεως διορθώσεως) δεν έχει προσδιορισθεί ακόμη.

Ο λόγος, όμως, αυτός δεν συνιστά ιδιαιτέρως εξαιρετική περίπτωση, κατά την έννοια της προαναφερομένης διατάξεως, που να δικαιολογεί τη χορήγηση της αιτούμενης αναβολής διότι, ανεξάρτητα του ότι δεν γίνεται επίκληση των μερών των πρακτικών της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως των οποίων διώκεται η διόρθωση, ουδέ προσκομίζεται κάποιο έγγραφο από το οποίο να προκύπτει ότι όντως έχει ασκηθεί και εκκρεμεί εισέτι η επικαλούμενη αίτηση διορθώσεως, η αξιόποινη πράξη, που αφορά η υπόθεση αυτή, φέρεται τελεσθείσα στις 6-7-2008 επομένως και υφίσταται άμεσος κίνδυνος παραγραφής της, σε περίπτωση ευδοκιμήσεως της αναιρέσεως.

Πρέπει επομένως το σχετικό αίτημα αναβολής να απορριφθεί.

Η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτουμένη, κατά τα άρθρα 90 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠοινΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ’ του ίδιου Κώδικα λόγο αναιρέσεως, όταν αναφέρονται σε αυτή με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του Δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόσθηκε.

Η κατά τα ανωτέρω απαιτουμένη ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία στην απόφαση, δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στην περί ενοχής ή αθωώσεως του κατηγορουμένου κρίση του δικαστηρίου, αλλά πρέπει να επεκτείνεται και σε όλες της αποφάσεις του, ανεξάρτητα αν αυτές είναι οριστικές ή παρεμπίπτουσες ή αν η έκδοση τους αφήνεται στη διακριτική ή ελεύθερη ή ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου.

Έτσι, η παρεμπίπτουσα απόφαση, που απορρίπτει αίτημα του κατηγορουμένου περί αναβολής της δίκης για κρείσσονες αποδείξεις (352, 353 ΚΠοινΔ), πρέπει να είναι ειδικά και εμπεριστατωμένα αιτιολογημένη, υπό την προϋπόθεση όμως ότι το αίτημα αυτό υποβλήθηκε κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, διαφορετικά το Δικαστήριο δεν έχει υποχρέωση να απαντήσει.

Περαιτέρω, ακυρότητα της διαδικασίας στο ακροατήριο επέρχεται για έλλειψη ακροάσεως, που ιδρύει λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως, κατά τα άρθρα 170 παρ. 2 και 510 παρ. 1 στοιχ. Β’ του ΚΠοινΔ, όταν ο κατηγορούμενος ή ο συνήγορος του ζήτησαν να ασκήσουν δικαίωμα που ρητά τους παρέχεται από το νόμο και το Δικαστήριο τους το αρνήθηκε ή παρέλειψε να αποφανθεί για τη σχετική αίτηση.

Για να επέλθει, όμως, η, κατά το άρθρο 170 παρ. 2 ΚΠοινΔ, ακυρότητα της διαδικασίας, απαιτείται να υποβληθεί σαφές και ορισμένο αίτημα από τον κατηγορούμενο ή το συνήγορο του και επί πλέον, σε περίπτωση μη αποδοχής αυτού από τον διευθύνοντα τη συζήτηση, άμεση προσφυγή του σε ολόκληρο το Δικαστήριο και απόρριψη παρά το νόμο από αυτό της προσφυγής ή παράλειψη του να αποφανθεί (ΑΠ 216/2014).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή για τις ανάγκες του αναιρετικού λόγου επισκόπηση των πρακτικών της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, κατά την ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας που την εξέδωσε διαδικασίας, ο κατηγορούμενος και ήδη αναιρεσείων υπέβαλε δια του συνηγόρου υπερασπίσεως του, από τον οποίον εκπροσωπείτο, αίτημα αναβολής της δίκης υπό το εξής κατά λέξη, περιεχόμενο: "Ενώπιον του αυτοφώρου Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών αίτημα Γ.

Γ. του Χ., κατοίκου ..., οδός ... β. Περί Αναβολής εκδικάσεως της εναντίον μου κατηγορίας, κατ’ άρθρο 352 ΚΠΔ, άλλως περί διακοπής της δίκης προκειμένου να κληθεί και να προσέλθει η (φερομένη ως αυτόπτης) μάρτυς του κατηγορητηρίου Ι. Χ.. Ο μηνυτής μου, Π. Σ., υπέβαλε εναντίον μου την από 6.7.2008 αναληθή και παντελώς ψευδή μήνυση του, ισχυριζόμενος ψευδώς εις αυτήν ότι του χάραξα, δήθεν, με κλειδί, στις το πορτ - μπαγκάζ του αυτοκινήτου του.

Εις την ανωτέρω μήνυση του πρότεινε ως μάρτυρα την Ι. Χ., η οποία κατέθεσε και προανακριτικός στις 18.10.2009. Η ως άνω μάρτυς κατέθεσε επίσης ενώπιον του Ειρηνοδικείου Χαλανδρίου στις 26.11.2009, κατά την εκδίκαση της από 16.1.2009 αγωγής του Π. Σ. κατά εμού, η οποία εδράζεται στα ίδια ψευδή περιστατικά. Κατέθεσε, τέλος, ως μάρτυρας, στις 31.1.2011 στα πλαίσια της διεξαγόμενης προανακρίσεως κατόπιν της από 15.3.2010 μηνύσεως του Π.

Σ. κατά των μαρτύρων μου Α. Ξ. και Γ. Κ.. Εις τις ανωτέρω καταθέσεις της κατέθεσε τρείς διαφορετικές, ψευδείς, εκδοχές του φερομένου ως τελεσθέντος υπό εμού εις βάρος του Π. Σ. συμβάντος και συγκεκριμένα: Η μάρτυρας αυτή κατέθεσε εν πρώτοις στις 18/10/2009 στα πλαίσια της γενομένης προανακρίσεως προς υποστήριξη της από 6/7/2008 εις βάρος μου μήνυσης του Π.

Σ.. Εις την κατάθεση της αυτή κατέθεσε επί λέξει τα εξής: "είδα από το παράθυρο τον Γ. που μένει στο ισόγειο και είναι σύζυγος της Γ. Ε., να χαράζει με κάποιο αιχμηρό αντικείμενο το πορτ - μπαγκάζ του αυτοκινήτου του Σ.". Η ίδια μάρτυρας κατέθεσε εν συνεχεία στις 26/11/2009, ενώπιον του Ειρηνοδικείου Χαλανδρίου, στα πλαίσια της πρωτοβάθμιας δίκης.

Εις την κατάθεση της αυτή κατέθεσε επί λέξει τα εξής: "Στις 6/7/2008 πήγα σπίτι μου, σταθμεύσαμε στο ίδιο σημείο. Ο Σ. περίμενε στο κοινόχρηστο παράθυρο. Άκουσα να φωνάζει. Είδαμε το Γ., ιδιοκτήτη, να πλησιάζει και να χαράζει στο πίσω αριστερό φτερό και πόρτα με μεταλλικό αντικείμενο". Ως προκύπτει εκ των δύο ανωτέρω καταθέσεων, η δήθεν αυτόπτης μάρτυρας του μηνυτού μου, έδωσε δύο ψευδείς διαφορετικές εκδοχές του ιδίου συμβάντος και μάλιστα μέσα σε ένα μόλις μήνα! Ενώ εις την προανακριτική της κατάθεση αναφέρεται αποκλειστικά στο πορτ - μπαγκάζ του αυτοκινήτου του, εν συνεχεία, ένα μόλις μήνα μετά, ενώπιον του Ειρηνοδικείου Χαλανδρίου, στα πλαίσια της πρωτοβάθμιας δίκης, δεν αναφέρει απολύτως τίποτα για τυχόν ζημιές στο πορτ - μπαγκάζ του αυτοκινήτου του, αλλά κάνει λόγο για ζημιές στο πίσω αριστερό "φτερό" και πόρτα του αυτοκίνητου του, ζημιές τις οποίες ο ίδιος ο μηνυτής δεν αναφέρει καν στην από 6/7/2008 μήνυση του κατά εμού! Και στις δύο αυτές καταθέσεις της αναφέρεται με τρόπο παντελώς αόριστο σε δήθεν φθορές οι οποίες έγιναν στο αυτοκίνητο του μηνυτού μου σε προγενέστερο χρόνο και μάλιστα εις την από 18/10/2009 προανακριτική της κατάθεση αναφέρει ότι οι φθορές αυτές έγιναν ένα μήνα περίπου πριν την 6/7/2008, ήτοι αρχές Ιουνίου 2008, ενώ αντιθέτως ο μηνυτής μου αναγράφει στην αγωγή του ότι έγιναν τέλη Ιουνίου 2008! Τα ψεύδη δε του μηνυτού μου και της μάρτυρος του, αποδεικνύονται επίσης πλήρως και πάλι από την με ημερομηνία 18/10/2009 προανακριτική της κατάθεση εις την οποία ενώ αρχικώς κατέθεσε επί λέξει: "Την 6/7/2008 και περί ώρα 14:00 βρισκόμουν στο διαμέρισμα μου που βρίσκεται στον Α’ όροφο πολυκατοικίας μαζί με τον φίλο μου Σ.

Π.. Ο Σ. με είχε μεταφέρει στην οικία μου, προκειμένου να παραλάβω τις βαλίτσες μου γιατί θα έφευγα για Κρήτη. Για το σκοπό αυτό είχε σταθμεύσει το όχημα του προσωρινά σε κοινόχρηστο χώρο της πολυκατοικίας, που βρίσκεται ακριβώς κάτω από το παράθυρο του διαμερίσματος μου. Επειδή ένα μήνα περίπου πριν είχε ξανασταθμεύσει το όχημα του για λίγο στο ίδιο σημείο και το είχε βρει γρατζουνισμένο, όπως και άλλοι ένοικοι της πολυκατοικίας, είχε κάτσει στο παράθυρο και κοιτούσε το αυτοκίνητο του μην το πειράξει κανείς.

Ξαφνικά τον άκουσα να φωνάζει τρέχα-τρέχα και πηγαίνοντας κοντά του είδα από το παράθυρο τον Γ. που μένει στο ισόγειο και είναι σύζυγος της Γ. Ε. να χαράζει με κάποιο αιχμηρό αντικείμενο το πορτ - μπαγκάζ του αυτοκινήτου του Σ.". Περιγράφει δηλαδή με σαφήνεια στην ως άνω κατάθεση της ότι ο μηνυτής μου και η μάρτυρας του με είδαν δήθεν να προκαλώ φθορές εις το αυτοκίνητο του από το παράθυρο του διαμερίσματος της Ι.

Χ., καθώς όπως με απόλυτη σαφήνεια η μάρτυς αυτή κατέθεσε, ο αντίδικος είχε σταθμεύσει το όχημα του σε κοινόχρηστο χώρο της πολυκατοικίας που βρίσκεται ακριβώς κάτω από το παράθυρο του διαμερίσματος της! Αφού ολοκλήρωσε όμως την κατάθεση της και την υπέγραψε, συνειδητοποίησε, προφανώς, τι είχε πει, καθώς, όπως και ο αντίδικος παραδέχεται στις προτάσεις του, δεν υπάρχει απολύτους καμία ορατότητα από το διαμέρισμα της Ι.

Χ. προς τον χώρο που ο αντίδικος είχε σταθμεύσει το αυτοκίνητο του! Εν συνεχεία δε την συμπλήρωσε, κάτω από τις τεθείσες υπογραφές, αλλάζοντας την και καταθέτοντας ότι ο αντίδικος δεν ήταν μέσα στο διαμέρισμα της όταν με είδε δήθεν να χαράζω το αυτοκίνητο του, αλλά στο παράθυρο του κλιμακοστασίου που βρίσκεται στον Α’ όροφο και εκεί έτρεξε δήθεν και η ως άνω μάρτυς και με είδε όταν τη φώναξε ο αντίδικος, καταθέτοντας επί λέξει: "Θέλω να διευκρινίσω ότι ο Σ.

δεν ήταν μέσα στο διαμέρισμα μου όταν είδε τον Γ. να χαράζει το αυτοκίνητο του, αλλά στο παράθυρο του κλιμακοστασίου που βρίσκεται στον ΑΓ όροφο και εκεί από κάτω είχε σταθμεύσει το όχημα του κι εκεί έτρεξα κι εγώ και το είδα όταν με φώναξε ο Σ.". Πρωτοφανείς δηλαδή και αυταπόδεικτες παλινωδίες, αντιφάσεις και ψεύδη στην αγωνιώδη προσπάθεια του μηνυτού μου και της μάρτυρος του να στηρίξουν την εις βάρος μου αγωγή και μήνυση.

Τα ψεύδη όμως του μηνυτού μου και της μάρτυρος του δεν έχουν τέλος! Ενώ ο μηνυτής μου κατέθεσε επ’ ακροατηρίω ενώπιον του Β’ Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών στις 26.5.2015, ότι στις. ΔΕΝ αρνήθηκα ότι είχα τελέσει το φερόμενο εις βάρος του συμβάν, η μάρτυς του Ι. Χ. στις 18/10/2009, στα πλαίσια της γενομένης προανακρίσεως προς υποστήριξη της από 6/7/2008 εις βάρος μου μήνυσης του Π.

Σ., αναφερόμενη στην αντίδραση μου όταν με κατηγόρησε ο Π. Σ., κατέθεσε επί λέξει το ακριβώς αντίθετο: "....Εκείνος αρνήθηκε ότι το έκανε αυτός." Περαιτέρω, η ίδια μάρτυς, στις 31.1.2011 στα πλαίσια της διεξαγόμενης προανακρίσεως κατόπιν της από 15.3.2010 μηνύσεως του Π. Σ. κατά των μαρτύρων μου Α. Ξ. και Γ. Κ., κατέθεσε ότι στις 6.7.2008, χάραξα, δήθεν, με μεταλλικό αντικείμενο το πορτ - μπαγκάζ, το πίσω αριστερό φτερό και την πίσω αριστερή πόρτα του αυτοκινήτου του μηνυτού μου! Κατέθεσε, δηλαδή, μία τρίτη ψευδή εκδοχή του φερομένου υπό εμού τελεσθέντος συμβάντος εις βάρος του Π.

Σ., την οποία ο μηνυτής μου ουδόλως αναφέρει εις την επίδικο από 6.7.2008 μήνυση του εις βάρος μου! Η ανωτέρω μάρτυς ουδέποτε μέχρι σήμερα ενεφανίσθη, ως όφειλε, ενώπιον του ακροατηρίου του β Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, ούτε επίσης ενεφανίσθη, ως όφειλε, την 1.2.2016, ενώπιον του ακροατηρίου του ε’ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, προκειμένου να εξετασθεί, να υποβληθεί την βάσανο της ακροαματικής διαδικασίας και να καταστεί δυνατόν να της υποβληθούν ερωτήσεις από το Δικαστήριο, από τον Εισαγγελέα της έδρας και από τον συνήγορο υπερασπίσεως μου προς διακρίβωση της αξιοπιστίας της, την αναζήτηση της αλήθειας και τον σχηματισμό από το Δικαστήριο ασφαλούς δικανικής πεποίθησης περί της ενοχής ή της αθωότητας μου.

Δια ταύτα - αιτούμαι Όπως αναβληθεί, κατ’ άρθρο 352 ΚΠΔ, η εκδίκαση της εις βάρος μου κατηγορίας, προκειμένου να κληθεί και να προσέλθει η (φερομένη ως αυτόπτης) μάρτυς του κατηγορητηρίου, Ι. Χ., άλλως όπως διακοπεί η παρούσα δίκη, προκειμένου να προσέλθει και να καταθέσει, ενώπιον του Δικαστηρίου Σας, η ως άνω μάρτυς.

Αθήνα 2.3.2016 Ο Πληρεξούσιος Δικηγόρος (Θ. Γ. Τ. δικηγόρος". Ακολούθως ο ανωτέρω συνήγορος υπερασπίσεως του και εκπροσωπών τον απόντα κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα υπέβαλε προφορικώς το αίτημα να αναβληθεί η δίκη προκειμένου να προσέλθει η μάρτυς υπερασπίσεως του Α. Ξ., η οποία, κατά τους ισχυρισμούς του, ήταν αυτόπτης μάρτυς, η οποία ευρίσκετο στο εξωτερικό και επρόκειτο να επιστρέψει στις 22-3-2016.

Το αίτημα αυτό του κατηγορουμένου και ήδη αναιρεσείοντος για αναβολή ή διακοπή της δίκης προκειμένου να κληθούν και να προσέλθουν οι ως άνω μάρτυρες το δικαστήριο το απέρριψε με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση του, με την εξής αιτιολογία: "Η πράξη που αποδίδεται στον κατηγορούμενο φέρεται τελεσθείσα την 6-7-2008, δηλαδή κινείται ήδη προς τα όρια της παραγραφής. Επιπλέον είναι παρόντες στο ακροατήριο, τόσο ο πρώτος μάρτυρας κατηγορίας - εγκαλών, όσο και οι μάρτυρες υπεράσπισης που κλητεύθηκαν από τον κατηγορούμενο. Επομένως, πρέπει να απορριφθεί στο στάδιο αυτό της διαδικασίας το αίτημα αναβολής της εκδίκασης της υπόθεσης, κατ’ άρθρο 352 ΚΠΔ, δεδομένου ότι, εφόσον το Δικαστήριο κρίνει σε μεταγενέστερο χρόνο, ήτοι μετά την ολοκλήρωση της αποδεικτικής διαδικασίας, ότι είναι απαραίτητη η εξέταση της μάρτυρος κατηγορίας Ι. Χ. ή και μίας ακόμη μάρτυρος υπεράσπισης, μπορεί να επανεξετάσει το αίτημα της αναβολής και να αναβάλει την εκδίκαση προκειμένου να κληθούν οι τελευταίες να προσέλθουν ως μάρτυρες.".

Το Δικαστήριο, όμως, δεν ήταν υποχρεωμένο να αιτιολογήσει την απόρριψη του υποβληθέντος ως άνω αιτήματος, ούτε να απαντήσει, διότι προβλήθηκε αορίστως, χωρίς να προσδιορίζονται τα στοιχεία ταυτότητας και η διεύθυνση κατοικίας των εν λόγω μαρτύρων και επί ποίου θέματος αυτές θα κατέθεταν, ειδικώς δε καθ’ όσον αφορά την πρώτη των ανωτέρω μαρτύρων, τι θα κατέθετε πέραν εκείνων που προέκυψαν από τις κατά την προδικασία ληφθείσες ένορκες καταθέσεις της (ΑΠ 1111/2006), το περιεχόμενο των οποίων άλλωστε επικαλείτο και εξέθετε ο αναιρεσείων στο ανωτέρω αίτημα του, ώστε να κριθεί η δυνατότητα, αλλά και η αναγκαιότητα κλητεύσεως και εξετάσεως τους.

Σημειωτέον ότι η, κατ’ ενάσκηση υπερασπιστικού δικαιώματος του κατηγορουμένου κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας ενώπιον του κατ’ έφεση δικάζοντος δικαστηρίου, υποβολή αιτήματος κλητεύσεως για να εξετασθεί ενώπιον αυτού ως μάρτυρας αυτός του οποίου η κατάθεση θεωρείται ουσιώδης, υπό την έννοια αιτήματος δυναμένου να ικανοποιηθεί με αναβολή της δίκης για νέες αποδείξεις, επειδή, κατ’ άρθρο 352 παρ. 3 σε συνδυασμό με την διάταξη της παρ. 2 του ιδίου άρθρου, προϋποθέτει ότι είναι γνωστή η ακριβής διεύθυνση της κατοικίας ή διαμονής της μάρτυρος, καθ’ όσον στην κατ’ έφεση δίκη δεν εφαρμόζεται, όπως προκύπτει από τα οριζόμενα στο άρθρο 502 παρ. 1 εδ.

δ’ ΚΠοινΔ, η διάταξη του άρθρου 353 ιδίου Κώδικα κατά το οποίο αν το δικαστήριο κρίνει ότι κατά τη διάρκεια της συνεδριάσεως είναι δυνατό να προσέλθει μάρτυρας που δεν κλητεύθηκε και του οποίου η μαρτυρία είναι αναγκαία, μπορεί να διατάξει την άμεση εμφάνιση και εξέταση του. Επομένως, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δεν υπέπεσε στην από το άρθρο 171 παρ. 1 εδ.

δ’ ΚΠοινΔ πλημμέλεια με το να απορρίψει το ανωτέρω αίτημα του αναιρεσείοντος κατ’ ενάσκηση δικαιωμάτων του από το άρθρο 6 παρ. 3 της ΕΣΔΑ και από το άρθρο 14 παρ. 3 εδ. ε’ του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά δικαιώματα και συνεπώς ο σχετικός από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Α’ του ΚΠοινΔ λόγος αναιρέσεως, κατά το σκέλος του με το οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια αυτή είναι αβάσιμος.

Συνακολούθως και οι αυτοί από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ’ , Β’ και Η’ του ΚΠοινΔ λόγοι αναιρέσεως για έλλειψη της απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας ως προς την απόρριψη του ως άνω αιτήματος αναβολής, ελλείψεως ακροάσεως και υπερβάσεως εξουσίας, είναι αβάσιμοι.

Μετά ταύτα, ελλείψει άλλου λόγου αναιρέσεως για έρευνα, η κρινόμενη υπ’ αριθμ. πρωτ: …/4-5-2016 από 28-4-2016 δήλωση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί καινά καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα.(άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την, επιδοθείσα την 4-5-2016 στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, υπ’ αριθμ. πρωτ: …/4-5-2016 από 28-4-2016 δήλωση του Γ. Γ. του Χ., κατοίκου ... για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 7681/2-3-2016 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Ιουλίου 2016.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Αυγούστου 2016.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ