1334/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1334 / 2017 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1334/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Σοφία Ντάντου, Γεώργιο Χοϊμέ και Αλεξάνδρα Κακκαβά, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Φεβρουαρίου 2017, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Ευάγγελο Μαρίνη, Πάρεδρο ΝΣΚ, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, ως καθολικής διαδόχου της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κυκλάδων, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου, που κατοικοεδρεύει στην Ερμούπολη Σύρου, 2) Μ. Φ. - Κ. του Ι., κατοίκου ..., 3) Ι. Σ. του Α., 4) Λ. Σ. του Α., 5) Α. Φ. του Ι., κατοίκων ..., 6) Μ. συζ. Φ. Λ., το γένος Φ. Π., κατοίκου ..., 7) Α. Π. του Φ., κατοίκου ..., 8) Α. Π. του Φ., κατοίκου ..., 9) Ι. Π. του Φ., κατοίκου ..., 10) Μ. συζ. Μ. Φ., το γένος Ι. Φ., κατοίκου ..., 11) Α. Φ. του Μ., κατοίκου ..., 12) Α. συζ. Ι. Ζ., που δεν παραστάθηκε, 13) Σ. Ζ. του Ι., 14) Λ. Ζ. του Ι., κατοίκων ..., 15) Ε. χας Π. Λ., το γένος Ι. Δ., κατοίκου ... και 16) Α. Λ. του Π., συζ. Σ. Δ., κατοίκου ..., εκ των οποίων η 1η εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ελευθέριο Μπάλλα.

Οι 2η, 3ος, 4ος, 5ος, 6η, 7ος, 8ος, 9ος, 10η, 11η, 13η και 14η των αναιρεσιβλήτων εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ελευθέριο Τσολάκο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, ο οποίος, στις από 25-1-2017 προτάσεις του δήλωσε ότι η Α. συζ. Ι. Ζ. (12η) απεβίωσε στις 21-2-2015 και τη βιαίως διακοπείσα δίκη συνεχίζουν οι νόμιμες κληρονόμοι της Σ. Ζ. του Ι. και Λ. Ζ. του Ι. (13η και 14η των αναιρεσιβλήτων, αντίστοιχα), που εκπροσωπούνται από τον ίδιο ως άνω. Οι 15η και 16η των αναιρεσιβλήτων εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο - Πέτρο Λεβαντή με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-6-2012 αίτηση καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης απαλλοτρίωσης των ήδη αναιρεσιβλήτων (μετά την έκδοση της 21ΕΙΔ/2012 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Σύρου που καθόρισε προσωρινή τιμή μονάδος αποζημίωσης), που κατατέθηκε στο Εφετείο Αιγαίου και συνεκδικάστηκε με την από 22-4-2013 αίτηση του ήδη αναιρεσείοντος.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 158/2012 και 22/2013 μη οριστικές και 132/2013 οριστική του Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 15-12-2014 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Αλεξάνδρα Κακκαβά διάβασε την από άνευ ημερομηνία έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 15-12-2014 αιτήσεως του αναιρεσείοντος για αναίρεση της υπ' αριθμ. 132/2013 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου. Ο πληρεξούσιος της 1ης των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 556 ΚΠολΔ, δικαίωμα αναίρεσης έχουν, εφόσον νικήθηκαν ολικά ή εν μέρει στη δίκη που εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, ο ενάγων, ο εναγόμενος, ο εκκαλών, ο εφεσίβλητος, εκείνος που ζητεί την αναψηλάφηση, εκείνος κατά του οποίου στρέφεται η αναψηλάφηση, εκείνοι που είχαν ασκήσει κύρια ή πρόσθετη παρέμβαση, οι καθολικοί διάδοχοι και οι ειδικοί διάδοχοι, εφόσον απέκτησαν την ιδιότητα αυτή μετά την άσκηση της αγωγής, καθώς και οι εισαγγελείς, μόνο αν ήταν διάδικοι.

Αναίρεση δικαιούται να ασκήσει και ο διάδικος που νίκησε, εφόσον έχει έννομο συμφέρον. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι κύρια θετική προϋπόθεση για την άσκηση του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως, είναι να υπάρχει στον αναιρεσείοντα έννομο συμφέρον. Το έννομο συμφέρον, που απαιτείται για να ασκηθεί η αναίρεση, προκύπτει κυρίως από τη βλάβη που υπέστη ο διάδικος, ο οποίος επιδιώκει τον έλεγχο της αποφάσεως.

Βλάβη του διαδίκου υπάρχει όταν βλάπτεται (ηττάται), δηλαδή όταν απορρίπτονται ολικά ή μερικά οι προτάσεις του ή γίνονται ολικά ή μερικά δεκτές έναντι αυτού αιτήσεις του αντιδίκου του. Η βλάβη δηλαδή του αναιρεσείοντος πρέπει να υπάρχει σε σχέση με τον αντίδικό του και η προσβαλλόμενη απόφαση πρέπει να περιέχει κάποια διάταξη υπέρ του αντιδίκου του αναιρεσείοντος.

Το έννομο συμφέρον πρέπει να κρίνεται από την προσβαλλόμενη απόφαση (ΚΠολΔ 68) (ΑΠ 1368/2010), όπως και τα νομιμοποιούμενα προς άσκηση της αναιρέσεως πρόσωπα. Πρόσωπο μη διάδικο στη δίκη επί της οποίας εκδόθηκε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, δεν νομιμοποιείται σε άσκηση αναιρέσεως με εξαίρεση την αναίρεση που ασκεί ο Υπουργός Οικονομικών σε δίκη που αφορά περιουσία υπέρ κοινωφελούς σκοπού.

Τέλος, εφόσον δεν θεμελιώνεται το έννομο συμφέρον και η νομιμοποίηση του αναιρεσείοντος, προϋποθέσεις τις οποίες ο Άρειος Πάγος ερευνά αυτεπαγγέλτως, απορρίπτεται η αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη (άρθρ, 577 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ).

Στην προκείμενη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως του Ελληνικού Δημοσίου, επιδιώκεται να αναιρεθεί η υπ' αριθμ. 132/2013 απόφαση του Εφετείου Αιγαίου, με την οποία καθορίσθηκε οριστική τιμή μονάδος αποζημιώσεως των ακινήτων των με αριθμούς 2 έως και 16 αναιρεσιβλήτων και των με ... ακινήτων του αναιρεσείοντος και αναγνωρίσθηκαν οι ως άνω αναιρεσίβλητοι δικαιούχοι της οφειλόμενης από την πρώτη αναιρεσίβλητη, Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου (ως καθολική διάδοχο της πρώην Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κυκλάδων), αποζημιώσεως.

Ειδικότερα επιδιώκεται η αναίρεση της παραπάνω απόφασης ως προς τα κεφάλαια αυτής που αφορά τα με ΑΚΠ ... ακίνητα καθώς και τμήματα των ακινήτων με ΑΚΠ ..., καθόσον τα εν λόγω ακίνητα ανήκαν στο Ελληνικό Δημόσιο (αναιρεσείον), ως δημόσιες χορτολιβαδικές εκτάσεις και όχι στους αναιρεσιβλήτους, όπως έκρινε η προσβαλλόμενη, τους οποίους αναγνώρισε ως δικαιούχους της αποζημίωσης λόγω της απαλλοτρίωσης.

Επισημαίνεται ότι όπως προκύπτει από τα πρακτικά της συζητήσεως ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, οι: 2η, 3ος, 4ος, 5ος, 6η, 7ος, 8ος, 9ος, 10η, 11η, 13η και 14η των αναιρεσιβλήτων εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ελευθέριο Τσολάκο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, ο οποίος στις από 25-1-2017 προτάσεις του δήλωσε ότι η Α.

συζ. Ι. Ζ. (12η αναιρεσίβλητη)) απεβίωσε στις 21-2-2015 και τη βιαίως διακοπείσα δίκη συνεχίζουν οι νόμιμες κληρονόμοι της Σ. Ζ. του Ι. και Λ. Ζ. του Ι. (13η και 14η των αναιρεσιβλήτων, αντίστοιχα), που εκπροσωπούνται από τον ίδιο ως άνω. Όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση και την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) ενώπιον του Εφετείου Αιγαίου εισήχθησαν προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο της 8-11-2013, οι με αρ.

εκθ. καταθ. ...6-2012 και ...-5-2013 αιτήσεις των ανωτέρω αναιρεσιβλήτων (2 έως και 16) και του αναιρεσείοντος, αντίστοιχα, περί καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως των αναφερομένων σ' αυτές ακινήτων και των επικειμένων της πρώτης αιτήσεως και περί αναγνωρίσεως των αναιρεσιβλήτων (2 έως και 16) ως δικαιούχων της αποζημιώσεως.

Και οι δύο αιτήσεις εστρέφοντο κατά της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου. Επί των ως άνω αιτήσεως που συνεκδικάσθηκαν, εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία έγιναν εν μέρει δεκτές οι αιτήσεις ως προς το αίτημα του καθορισμού της οριστικής τιμής μονάδος αποζημιώσεως, καθορίσθηκαν οι αναφερόμενες σ' αυτή (απόφαση) τιμές μονάδος αποζημιώσεως, αναγνωρίσθηκαν οι ανωτέρω αναιρεσίβλητοι δικαιούχοι της αποζημιώσεως, όπως προαναφέρθηκε και καταδικάσθηκε η εφεσίβλητη Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, στα δικαστικά έξοδα των αιτούντων δικαιούχων.

Όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη ως άνω απόφαση, το αναιρεσείον δεν κατέστη, καθ' οιονδήποτε τρόπο, διάδικος στη δίκη επί της αιτήσεως των αναιρεσιβλήτων που αφορούσε τα με ΑΚΠ ... ακίνητα, στα οποία περιλαμβάνονται και εκείνα ως προς τα οποία ζητείται η αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης (ΑΚΠ ..., ...) αφού δεν προέβαλε ισχυρισμό περί ιδίας του κυριότητος επί των ως άνω ακινήτων.

Κατ' ακολουθίαν αυτών, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, κατόπιν αυτεπάγγελτης έρευνας, ελλείψει νομιμοποιήσεως και εννόμου συμφέροντος του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου και να καταδικαστεί αυτό στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων (άρθρο 183 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15-12-2014 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της υπ' αριθμ. 132/2013 αποφάσεως του Εφετείου Αιγαίου.

Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ για κάθε ομάδα, που παραστάθηκε με χωριστό δικηγόρο.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Ιουνίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Ιουλίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ