1332/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1332 / 2016 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)ΑΡΙΘΜΟΣ 1332/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δήμητρα Μπουρνάκα Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου (κωλυομένης της Αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου Βιολέττας Κυτέα), Αγγελική Αλειφεροπούλου, Δημήτριο Χονδρογιάννη, Δημήτριο Τζιούβα-Εισηγητή και Ιωάννη Μπαλιτσάρη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 6 Νοεμβρίου 2015, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Ευσταθίας Σπυροπούλου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση της αναιρεσείουσας - κατηγορουμένης Α. Κ. του Ε., κατοίκου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χαράλαμπο Παπουτσάκη, περί αναιρέσεως της υπ' αριθ.244/2014 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θράκης.

Το Τριμελές Εφετείο Θράκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και η αναιρεσείουσα - κατηγορουμένη ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 7 Ιουλίου 2014, επιδοθείσα στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 9 Ιουλίου 2014 αίτηση - δήλωση αναίρεσής της, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 718/2014.

Αφού άκουσε

Τον πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 242 παρ. 1 του Π.Κ., "υπάλληλος που στα καθήκοντά του ανάγεται η έκδοση ή η σύνταξη ορισμένων δημοσίων εγγράφων, αν σε τέτοια έγγραφα βεβαιώνει με πρόθεση ψευδώς περιστατικό που μπορεί να έχει έννομες συνέπειες, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους". Κατά δε τη διάταξη της παρ. 2 του ίδιου άρθρου, "με την ίδια ποινή τιμωρείται ο υπάλληλος ο οποίος με πρόθεση νοθεύει, καταστρέφει, βλάπτει ή υπεξάγει έγγραφο που του εμπιστεύτηκαν ή του είναι προσιτό λόγω της υπηρεσίας του".

Από τις διατάξεις αυτές, προκύπτει ότι για την αντικειμενική και υποκειμενική θεμελίωση του υπό της δεύτερης παραγράφου προβλεπόμενου εγκλήματος της υπεξαγωγής ή νοθεύσεως εγγράφου από υπάλληλο απαιτείται: α) ο δράστης να είναι υπάλληλος κατά την έννοια των άρθρων 13 περ. α' και 263Α του Π.Κ., β) να έγινε από αυτόν νόθευση, καταστροφή, βλάβη ή υπεξαγωγή εγγράφου, γ) το έγγραφο να ήταν εμπιστευμένο στον υπάλληλο ή προσιτό σε αυτόν λόγω της υπηρεσίας του και δ) δόλος του δράστη, ο οποίος συνίσταται στη θέληση της υπεξαγωγής κ.λπ.

και στη γνώση ότι πρόκειται για έγγραφο εμπιστευμένο στο δράστη ή προσιτό σ' αυτόν λόγω της υπηρεσίας του. Ως υπεξαγωγή νοείται κάθε διαγωγή του δράστη, η οποία αφαιρεί από τον δικαιούμενο, έστω και προσωρινώς, τη χρήση του εγγράφου, γενόμενη χωρίς πρόθεση ιδιοποιήσεως αυτού. Για την υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος αυτού δεν απαιτείται και σκοπός βλάβης άλλου, ο οποίος απαιτείται για τη στοιχειοθέτηση της απλής υπεξαγωγής εγγράφων υπό μη υπαλλήλου, η οποία προβλέπεται και τιμωρείται από το άρθρο 222 του Π.Κ., εκτός αν πρόκειται για την κακουργηματική υπεξαγωγή εγγράφου από υπάλληλο, η οποία προβλέπεται στην παρ. 3 του άρθρου 242 του Π.Κ..

Ως έγγραφο, που αποτελεί το υλικό αντικείμενο της υπεξαγωγής, νοείται κατά το άρθρο 13 εδ. γ' του Π.Κ. κάθε γραπτό που προορίζεται ή είναι πρόσφορο να αποδείξει γεγονός που έχει έννομη σημασία. Εξάλλου, η καταδικαστική απόφαση έχει την απαιτούμενη από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Ποιν.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγο αναιρέσεώς της από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.

Δ' του Κ.Ποιν.Δ., όταν αναφέρονται σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, στα οποία στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου για τη συνδρομή των αντικειμενικών και υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις που τα θεμελιώνουν και οι νομικές σκέψεις υπαγωγής των περιστατικών αυτών στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε.

Για την ύπαρξη τέτοιας αιτιολογίας είναι παραδεκτή η αλληλοσυμπλήρωση του αιτιολογικού με το διατακτικό της αποφάσεως, τα οποία αποτελούν ενιαίο σύνολο. Ως προς τα αποδεικτικά μέσα που λήφθηκαν υπόψη από το δικαστήριο για την καταδικαστική κρίση του, για την πληρότητα της αιτιολογίας αρκεί ο κατ' είδος προσδιορισμός τους, χωρίς να απαιτείται και αναλυτική παράθεσή τους και μνεία του τι προκύπτει από το καθένα χωριστά, πρέπει όμως να προκύπτει με βεβαιότητα ότι το δικαστήριο τα έλαβε υπόψη και τα συνεκτίμησε όλα και όχι μόνο μερικά από αυτά.

Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα, κ.λπ), χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνείας του τι προέκυψε χωριστά από καθένα από αυτά, ενώ το γεγονός ότι εξαίρονται ορισμένα αποδεικτικά μέσα δεν υποδηλώνει ότι δεν λήφθηκαν υπόψη τα άλλα. Δεν αποτελούν όμως λόγους αναιρέσεως η εσφαλμένη εκτίμηση εγγράφων, η εσφαλμένη αξιολόγηση των καταθέσεων των μαρτύρων, η παράλειψη αναφοράς και αξιολογήσεως κάθε αποδεικτικού στοιχείου χωριστά και η παράλειψη της αξιολογικής συσχετίσεως των αποδεικτικών στοιχείων μεταξύ τους, καθόσον στις περιπτώσεις αυτές, με την επίφαση της ελλείψεως αιτιολογίας, πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του Δικαστηρίου επί της ουσίας της υποθέσεως.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' του Κ.Ποιν.Δ., λόγο αναιρέσεως της αποφάσεως αποτελεί και η εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως. Εσφαλμένη ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει όταν το δικαστήριο αποδίδει σ' αυτήν διαφορετική έννοια από εκείνη που πραγματικά έχει, εσφαλμένη δε εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως συντρέχει όταν το δικαστήριο δεν υπήγαγε σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ότι προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία στη διάταξη που εφάρμοσε.

Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει και όταν η διάταξη αυτή παραβιάζεται εκ πλαγίου, πράγμα που συμβαίνει όταν στο πόρισμα της αποφάσεως που περιλαμβάνεται στο συνδυασμό του διατακτικού με το σκεπτικό αυτής και ανάγεται στα στοιχεία και στην ταυτότητα του οικείου εγκλήματος, έχουν εμφιλοχωρήσει ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά, με αποτέλεσμα να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση (Ολομ.

Α.Π. 3/2008). Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη 244/2014 απόφασή του, το Τριμελές Εφετείο Θράκης κήρυξε ένοχη την αναιρεσείουσα υπεξαγωγής εγγράφων από υπάλληλο και αναγνωρίζοντάς της την ελαφρυντική περίσταση του πρότερου εντίμου βίου, την καταδίκασε σε ποινή φυλακίσεως εννέα (9) μηνών, την εκτέλεση της οποίας ανέστειλε επί τριετία.

Στο σκεπτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το δικάσαν Τριμελές Εφετείο Θράκης, μετά από εκτίμηση και αξιολόγηση όλων των μνημονευομένων κατά το είδος τους αποδεικτικών μέσων, δέχθηκε, ανελέγκτως, κατά λέξη, τα εξής: "Η κατηγορούμενη είναι δικαστική υπάλληλος, η οποία υπηρέτησε στο Εφετείο Θράκης από 16.11.1998 έως 27.06.2012, και συγκεκριμένα από 16.11.1998 έως και την 31.10.2006 στο Ποινικό Τμήμα, από 1.11.2006 έως και 30.4.2011 στο Πολιτικό Τμήμα και από 01.05.2011 έως και την 27.6.2012 στο Ποινικό Τμήμα, οπότε, και αναχώρησε, την τελευταία αυτή ημερομηνία για την Εισαγγελία Εφετών Αθηνών, λόγω αποσπάσεως της με αίτηση της (βλ.

την αναγνωστέα υπηρεσιακή βεβαίωση της Διευθύνουσας το Εφετείο Θράκης). Την 04.08.2012 συνελήφθη ο υιός της κατηγορουμένης Β. Χ. του Σ., κάτοικος ... (οδός ...), για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών. Επ' ευκαιρία του παραπάνω γεγονότος, διενεργήθηκε νομότυπη αστυνομική έρευνα και στο χρησιμοποιούμενο και απ' αυτόν, υπ' αρ.

κυκλ. ... Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο της ιδιοκτησίας της κατηγορουμένης, εντός του οποίου ανευρέθηκε και κατασχέθηκε μία υπηρεσιακή σφραγίδα του Εφετείου Θράκης, με την ένδειξη "...". Λόγω του γεγονότος ότι, ο παραπάνω αναφερόμενος Β. Χ., δεν δικαιολόγησε επαρκώς την ύπαρξη της σφραγίδας στο οδηγούμενο από αυτόν όχημα, η δε κατηγορουμένη, είναι δικαστική υπάλληλος, που υπηρέτησε, κατά τα παραπάνω αναφερόμενα, στο Εφετείο Θράκης, επακολούθησε, αυθημερόν, νομότυπη έρευνα και στην οικία της στην …στην οποία διαμένει με τον ανωτέρω υιό της.

Κατά την έρευνα αυτή, ανευρέθηκαν σε αποθηκευτικό χώρο της παραπάνω οικίας, διαστάσεων 1 Χ 2 μ. περίπου και κατασχέθηκαν δύο (2) πλαστικές σακούλες, οι οποίες περιείχαν 1.731 φύλλα διαφόρων εγγράφων. Στα έγγραφα αυτά, που αναλυτικά περιλαμβάνονται στον αναγνωστέο πίνακα εγγράφων που συντάχθηκε με επιμέλεια του Τ.Α.

Κομοτηνής, και παρατίθεται κατωτέρω, συμπεριλαμβάνεται πλήθος (εγγράφων) με την σφραγίδα του Εφετείου Θράκης. Κατόπιν τούτων, κλήθηκε, από το Τμήμα Ασφαλείας Κομοτηνής, η Προϊσταμένη του Ποινικού Τμήματος του Εφετείου Θράκης Ε. Κ., στο οποίο υπηρετούσε η κατηγορουμένη κατά το προηγούμενο χρονικό διάστημα, για να αξιολογήσει, με την παραπάνω ιδιότητα της, την σπουδαιότητα τους.

Από το σύνολο των παραπάνω εγγράφων, πολλά εκ των οποίων ήταν τοποθετημένα σε υποφακέλους ανά δικαστική υπόθεση (βλ. την αναγνωσθείσα έκθεση ένορκης εξέτασης του μάρτυρα αστυφύλακα Ν. Π.), ικανός αριθμός αφορούσε προσωπικά έγγραφα της κατηγορουμένης, (εφεξής πρώτη κατηγορία εγγράφων) τα οποία, παρατίθενται ακολούθως, κατά αριθμό σελίδας, είδος εγγράφου, χρόνο εκδόσεως κατά τον οποίο έχει εκδοθεί, αρχή εκδόσεως και πρόσωπο προς το οποίο κάθε ένα από τα έγγραφα απευθύνεται και είναι τα εξής: (παρατίθενται όλα τα έγγραφα ένα προς ένα που βρέθηκαν στην οικία της κατηγορουμένης και αφορούν προσωπικά έγγραφά της).

Ακόμα, μεγάλος αριθμός από τα ανευρεθέντα έγγραφα ήταν έγγραφα της υπηρεσίας της, τα οποία, ωστόσο, ως εκ του περιεχομένου τους (κυρίως φωτοτυπίες πρακτικών κ.ά., σημειώσεις της κατηγορουμένης κλ.π) θεωρήθηκαν ως άνευ σημασίας (εφεξής, δεύτερη κατηγορία εγγράφων) και τα οποία, παρατιθέμενα κατά αριθμό σελίδας, είδος εγγράφου, χρόνο εκδόσεως τούτου, αρχή εκδόσεως και πρόσωπο προς το οποίο έκαστο απευθύνεται είναι τα εξής: (παρατίθενται όλα τα έγγραφα ένα προς ένα που βρέθηκαν στην οικία της κατηγορουμένης και αφορούν άνευ σημασίας έγγραφα της υπηρεσίας της).

Μεταξύ των παραπάνω αναφερόμενων 1731 φύλλων εγγράφων, ωστόσο, περιλαμβάνεται και μεγάλος αριθμός, πρωτότυπων εγγράφων, όπως αποφάσεις δικαστηρίων και εκθέσεις επιδόσεως αλλά και αντίγραφα ιδιαίτερα σημαντικών φύλλων δικαστικών υπηρεσιακών εγγράφων του Εφετείου Θράκης, (εφεξής, τρίτη κατηγορία εγγράφων), τα οποία ήταν προσιτά στην κατηγορουμένη λόγω της υπηρεσίας της.

Τα έγγραφα αυτά παρατίθενται κατά αριθμό σελίδας, είδος εγγράφου, χρόνο εκδόσεως τούτου, αρχή εκδόσεως και πρόσωπο προς το οποίο έκαστο απευθύνεται, αλλά και σπουδαιότητας που είχε το καθένα για την υπηρεσία του Εφετείου Θράκης και είναι τα ακόλουθα: (παρατίθενται όλα τα έγγραφα ένα προς ένα που βρέθηκαν στην οικία της κατηγορουμένης και αφορούν πρωτότυπα έγγραφα και αντίγραφα ιδιαίτερα σημαντικών εγγράφων της υπηρεσίας της, με σχόλια σε ορισμένα εξ' αυτών ως προς το αντικείμενό τους και τη διεκπεραίωσή τους).

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι μεταξύ των ανωτέρω δικαστικών υπηρεσιακών εγγράφων, άλλων σε πρωτότυπα όπως οι αποφάσεις των πρωτοβαθμίων δικαστηρίων και τα αποδεικτικά επιδόσεως, και άλλα σε αντίγραφα, συγκαταλέγονται και η με αριθ. σελ. …πρωτότυπη έκθεση επιδόσεως δικογράφου, συγκεκριμένα η υπ' αρ. ... έκθεση επιδόσεως δικογράφου του Δικαστικού Επιμελητή στο Πρωτοδικείο Ροδόπης Σ.

Δ. που αφορά πολιτική δικογραφία, καθώς και το έγγραφο με αρ. σελ. ..., που αφορά πρωτότυπες προτάσεις-ανταίτηση, από 01.11.2007, του πληρεξουσίου Δικηγόρου του Δ.Σ. Ροδόπης Ε. Φ., επί υποθέσεως καθορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημιώσεως αναγκαστικής απαλλοτριώσεως εκκρεμούσης ενώπιον του Εφετείου Θράκης.

Η κατηγορουμένη, απολογούμενη ενώπιον του ακροατηρίου, ομολόγησε ότι φύλασσε το σύνολο των 1731 εγγράφων, στα οποία συγκαταλέγονται και τα εξαιρετικής σημασίας δικαστικά υπηρεσιακά έγγραφα της τρίτης κατηγορίας ( εγγράφων ) που αναφέρθηκε ανωτέρω (δηλαδή αυτών που είναι αποδεικτικά γεγονότων που έχουν έννομη σημασία) των οποίων δικαιούχος είναι το Εφετείο Θράκης ( οι δύο άλλες κατηγορίες όπως αναφέρθηκε αφορούν προσωπικά της έγγραφα, ατομικά ή σε σχέση με την υπηρεσία

της ή τέλος έγγραφα τα οποία όπως κατέθεσε η μάρτυρας κατηγορίας δεν έχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα και δεν ενδιαφέρουν εν προκειμένω ) στα συρτάρια του γραφείου της, εντός της παραπάνω Υπηρεσίας, και μετέφερε αυτά στην οικία της, δηλαδή εκτός του Δικαστικού Μεγάρου, τοποθετώντας τα, σε δύο σακούλες, κατά την αποχώρηση της από το Εφετείο Θράκης στις 27.06.2012.

Ότι προέβη στην παραπάνω ενέργεια, λόγω της εσπευσμένης αναχώρησής της προκειμένου να έχει τον χρόνο και την απαραίτητη ησυχία, να προβεί αρχικά σε ταξινόμηση τους, και ακολούθως σε τακτοποίησή τους στις σχετικές δικογραφίες και ότι λόγω προσωπικών προβλημάτων στα οποία συγκαταλέγονται ο θάνατος της μητέρας της και η σύλληψη του υιού της για ναρκωτικά δεν κατάφερε μέχρι την ημέρα που διενεργήθηκε ο έλεγχος να πράξει τούτο.

Από το προσκομιζόμενο αποδεικτικό υλικό αποδείχθηκε ότι, τα έγγραφα αυτά τα οποία ήταν εμπιστευμένα στην κατηγορουμένη λόγω της υπηρεσίας της και προσιτά σ' αυτή εκ του λόγου τούτου, μετέφερε εκτός του Εφετείου Θράκης, ενόψει της επικείμενης αναχώρησής της, για το Εφετείο Αθηνών, σε χρόνο που δεν προσδιορίστηκε επακριβώς πάντως εντός του μηνός Ιουνίου του έτους 2012.

Όμως ο ως άνω ισχυρισμός της κατηγορουμένης, ότι δηλαδή σκοπός της μεταφοράς των παραπάνω εγγράφων ήταν η ταξινόμησή τους τακτοποίησή τους, δεν αποδεικνύεται βάσιμος. Και τούτο διότι στην οικία της κατηγορουμένης ανευρέθησαν έγγραφα πρωτότυπα ή αντίγραφα τα οποία αφορούν δικογραφίες των ετών 2004, 2007 και 2009.

Τα έγγραφα αυτά, έπρεπε να συσχετιστούν στις αντίστοιχες δικογραφίες, αμέσως μετά το πέρας των συνεδριάσεων, η δε ταξινόμηση και τακτοποίηση τους, στο χρόνο που εκείνη αναφέρει δεδομένου ότι έγγραφα ανάγονται σε βάθος χρόνου, ήταν δύσκολη έως αδύνατη λόγω του τρόπου λειτουργίας της συγκεκριμένης υπηρεσίας.

Όπως δε ανέφερε ενώπιον του ακροατηρίου κατά την διάρκεια της ένορκης κατάθεσης της η μάρτυρας Ε. Κ., άτυπα οι Γραμματείες έδρας και προκειμένου να ολοκληρώσουν την καθαρογραφή των πρακτικών σε σύντομο χρονικό διάστημα συνηθίζουν να μεταφέρουν μέρος της εργασίας τους στην οικία τους όπου και εργάζονται μετά το πέρας του ωραρίου λαμβάνοντας, προς τούτο σχετικά έγγραφα από τις οικείες δικογραφίες.

Όμως στην περίπτωση αυτή, γίνεται εν γνώσει Προϊστάμενου του Τμήματος στο οποίο υπηρετούν, τα δε έγγραφα επιστρέφονταν και τακτοποιούνταν στην οικεία δικογραφία αμέσως μετά το πέρας της συγκεκριμένης εργασίας. Ισχυρίστηκε περαιτέρω η κατηγορουμένη, ότι δεν είχε τον χρόνο να προβεί στην τακτοποίηση των παραπάνω εγγράφων κατά το χρονικό διάστημα που υπηρετούσε στο Εφετείο Θράκης λόγω φόρτου εργασίας.

Ο ισχυρισμός αυτός δεν αποδεικνύεται αληθής, δεδομένου ότι, όπως όμως κατέθεσε η ίδια ως άνω μάρτυρας, στην κατηγορουμένη είχε δοθεί ο απαραίτητος χρόνος για να προβεί στην τακτοποίηση των εκκρεμοτήτων της, ενόψει της αναχώρησής της, στην περίπτωση δε που δεν προλάβαινε να προβεί στην διεκπεραίωση των υποθέσεων που της είχαν ανατεθεί είχε τη δυνατότητα να παραδώσει στην Υπηρεσία, το σύνολο των εγγράφων, τα οποία της ήταν εμπιστευμένα προκειμένου να τακτοποιηθούν από άλλο υπάλληλο της υπηρεσίας, και δεν υπήρχε λόγος να τα μεταφέρει αυτά εκτός υπηρεσίας, όπου υπήρχε ο κίνδυνος τα έγγραφα να χαθούν και να καταστραφούν.

Πάντως η κατηγορουμένη, γνώριζε από καιρό ότι θα αποχωρούσε από την υπηρεσία της, αφού η απόσπαση της κοινοποιήθηκε στην παραπάνω υπηρεσία ήδη από τον Φεβρουάριο του έτους 2012, η ίδια δε είχε ζητήσει την άμεση κοινοποίησή της επικαλούμενη σοβαρούς λόγους. Έπρεπε λοιπόν ως υπάλληλος, με μακροχρόνια εμπειρία, να προετοιμαστεί για την αναχώρησή της και να προβεί εγκαίρως στην τακτοποίηση των φακέλων που της είχαν ανατεθεί, αν και όπως αναφέρθηκε παραπάνω λόγω του χρόνου στον οποίο ανάγονταν η τακτοποίηση μερικών εγγράφων ήταν δύσκολη.

Βέβαια η κατηγορουμένη ισχυρίστηκε ότι δεν πρόλαβε χρονικά την τακτοποίηση των εγγράφων λόγω φόρτου εργασίας, δεδομένου ότι μέχρι την αναχώρηση της εκτελούσε καθήκοντα γραμματέως έδρας. Η εκτέλεση όμως της παραπάνω εργασίας από την κατηγορουμένη ήταν στα πλαίσια του υπηρεσιακού της καθήκοντος, το οποίο έπρεπε και να εκτελεί μέχρι την στιγμή της αναχώρησης της από την παραπάνω υπηρεσία.

Περαιτέρω, η κατηγορουμένη αρνούμενη την κατηγορία ισχυρίστηκε ότι, όσον αφορά τις εκθέσεις φυλάκισης και αποφυλάκισης που αναφέρθηκαν ανωτέρω και εντάσσονται στην τρίτη κατηγορία εγγράφων δεν είχαν σχέση με το αντικείμενο της, δεν ήταν έγγραφα τα οποία είχε εμπιστευθεί σ' αυτήν η υπηρεσία της και προσιτά σ' αυτήν εκ του λόγου τούτου, αλλά ότι τα έγγραφα αυτά ανευρέθησαν μετά την μετακίνησή της, από το ποινικό τμήμα στο πολιτικό τμήμα της παραπάνω υπηρεσίας (χωρίς να αναφέρει το χρόνο, κατά τον οποίο συνέβη το ως άνω γεγονός) από συνάδελφό της, ο οποίος και της τα παρέδωσε.

Ότι η ίδια αμελώς φερόμενη, εναπόθεσε τα υπηρεσιακά αυτά έγγραφα, τα οποία δεν της ανήκαν σε συρτάρι του γραφείου της, από όπου και τα μετέφερε κατά την αναχώρηση της στην Εισαγγελία Εφετών Αθηνών στην οικία της. Ο ως άνω ισχυρισμός δεν αποδεικνύεται βάσιμος και αληθής, δεδομένου ότι, αν τα παραπάνω έγγραφα δεν ήταν εμπιστευμένα στην κατηγορουμένη από την υπηρεσία της, όπως ισχυρίστηκε, όφειλε αυτή, μετά την διαπίστωση του παραπάνω γεγονότος να επιστρέψει τα έγγραφα αυτά (στην υπηρεσία της) χωρίς καθυστέρηση, προκειμένου να τακτοποιηθούν από το αρμόδιο πρόσωπο και όχι να τα φυλάσσει επί σειρά ετών στο συρτάρι του γραφείου της και να τα μεταφέρει εν τέλει στην οικία της, όπου και ανευρέθησαν κατά την έρευνα που αναφέρθηκε.

Ούτε περαιτέρω ο ισχυρισμός της, ότι τα έγγραφα τα οποία έπρεπε να τακτοποιηθούν σε πολιτικές υποθέσεις, ήταν απλές φωτοτυπίες που την βοηθούσαν στην διεκπεραίωση της εργασίας της, αποδεικνύεται βάσιμος και αληθής. Και τούτο διότι όπως διεξοδικά αναφέρθηκε ανωτέρω, το σύνολο των ανευρεθέντων 1731 εγγράφων, διαχωρίστηκε στις τρεις κατηγορίες εγγράφων, εκ των οποίων στις δύο πρώτες κατηγορίες περιλήφθησαν έγγραφα προσωπικά της, τα οποία όντως χρησιμοποιήθηκαν από την ίδια για τον παραπάνω σκοπό και δεν ενδιαφέρουν εν προκειμένω.

Στην τρίτη όμως κατηγορία εγγράφων, περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων και τα με αρ. σελ. ... έγγραφα, που αφορούν πρωτότυπες προτάσεις- ανταίτηση, από 01.11.2007, του πληρεξουσίου Δικηγόρου του Δ.Σ. Ροδόπης Ε. Φ., επί υποθέσεως καθορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημιώσεως αναγκαστικής απαλλοτριώσεως, η οποία εκκρεμούσε ενώπιον του Εφετείου Θράκης.

Το έγγραφο αυτό δεν μπορεί να γίνει δεκτό από το Δικαστήριο ότι ήταν στην κατοχή της κατηγορουμένης, προκειμένου να την βοηθήσει στην διεκπεραίωση της εργασίας της, δεδομένου ότι οι κατατεθειμένες από διάδικο προτάσεις συνιστούν πλέον έγγραφο της δικογραφίας και οφείλουν να παραμένουν στο φάκελο αυτής ακόμα και αν η υπόθεση αναβληθεί.

Ούτε ο ισχυρισμός της κατηγορουμένης ότι από παραδρομή του παραπάνω δικηγόρου κατατέθηκαν πρωτότυπες προτάσεις εις διπλούν και ότι μετά από επικοινωνία που είχε με τον παραπάνω δικηγόρο, ο τελευταίος της ζήτησε να καταστρέψει ένα εκ των αντιγράφων ευσταθεί, δεδομένου ότι όπως ανέφερε η μάρτυρας Ε. Κ., η ίδια ζήτησε προτάσεις από τον παραπάνω Δικηγόρο προκειμένου να υπάρχουν στο αρχείο του Δικαστηρίου.

Ομοίως δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι η κατηγορουμένη κατείχε προκειμένου να διεκπεραιώσει την εργασία της το με αριθμό … έγγραφο που περιέχει την από 17.6. 2009 αγωγή αποζημιώσεως ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αλεξανδρουπόλεως του Γ. Φ. του Β. κατά της 1) ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "... " και 2) της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία ... ( επικυρωμένο αντίγραφο ), αλλά ούτε και η

υπ' αρ. ... έκθεση επιδόσεως δικογράφου του Δικαστικού Επιμελητή στο Πρωτοδικείο Ροδόπης Σ. Δ., που προσκομίστηκε σε πρωτότυπο, ούτε τέλος η με αριθμό ... έκθεση επιδόσεως του Δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Α. Κ. (προσκομίζεται σε πρωτότυπο), αλλά ούτε και το υπ' αριθμ .../27-3-2003 πληρεξούσιο του συμβολαιογράφου Χαλανδρίου Αττικής Αλέξανδρου Καζάζη (προσκομίζεται σε επικυρωμένο αντίγραφο), ούτε τέλος η υπ' αριθμ ... /2003 πρωτότυπη απόδειξη επί ποινικών υποθέσεων του Δικηγορικού Συλλόγου Ροδόπης.

Αντίθετα κατά την κρίση του Δικαστηρίου τα ιδιαίτερα σημαντικά έγγραφα αυτά, τα οποία ήταν εμπιστευμένα στην κατηγορουμένη, λόγω της υπηρεσία της, και προσιτά σ' αυτήν εκ του λόγου τούτου, ήταν έγγραφα πολιτικών δικογραφιών και έπρεπε να συσχετιστούν στις αντίστοιχες πολιτικές δικογραφίες. Τα ως άνω έγγραφα, δεν συσχετίστηκαν, αλλά αντίθετα μεταφέρθηκαν εκτός της παραπάνω υπηρεσίας με ενέργεια της κατηγορουμένης.

Απορριπτέος τυγχάνει επίσης και ο ισχυρισμός της κατηγορουμένης, ότι όσον αφορά τα αποδεικτικά επίδοσης που έπρεπε να συσχετισθούν σε ποινικές δικογραφίες, απεστάλησαν σ' αυτήν από την Εισαγγελία Εφετών μετά από την δικάσιμο την οποία αφορούσαν, ότι δηλαδή είναι έγγραφα τα οποία έλαβε στην κατοχή της στο τέλος του 2011 και αφορούσαν παλιότερα έτη.

Και τούτο διότι στο αποδεικτικό υλικό της δικογραφίας συμπεριλαμβάνεται και το υπ' αριθμ … φύλλο εγγράφου, που αφορά το από 8-11-2011 ( αριθμ πρωτ... ) έγγραφο της Εισαγγελίας Εφετών Θράκης με θέμα: Επίδοση δικογράφων σύμφωνα με το άρθρο 52 παρ. 5 της Συμφωνίας Σέγκεν για υπόθεση που έχει προσδιορισθεί να δικασθεί ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Θράκης στις 21-2-2012.

Το ως άνω αποδεικτικό όπως αποδείχθηκε απεστάλη εγκαίρως από την Εισαγγελία Εφετών στο Εφετείο Θράκης, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο αυτού. Παρά όμως την έγκαιρη αποστολή του δεν συσχετίστηκε στην οικεία ποινική δικογραφία η οποία ήταν εμπιστευμένη λόγω της υπηρεσίας της στην κατηγορουμένη. Ομοίως, στο αποδεικτικό υλικό της δικογραφίας μεταξύ άλλων εγγράφων περιλαμβάνονται και τα με αριθμούς … , …, …, …, …, …, …, …, …, … και … φύλλα εγγράφων, στα οποία περιέχεται σχηματισθείσα δικογραφία κατ' άρθρο 497 παρ. 7 και συγκεκριμένα εισαγωγικό σε πρωτότυπο της Εισαγγελίας Εφετών Θράκης, αίτηση του καταδικασθέντος B.

Z. του D. ή J. για αναστολή κατ' άρθρο 497 παρ. 7 του ΚΠΔ, στο Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Θράκης, προκειμένου το Δικαστήριο να αποφανθεί περί της αναστολής ή μη της ποινής που επιβλήθηκε σ' αυτόν, δυνάμει της υπ' αριθμ. 975/2010 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αλεξανδρούπολης, υπηρεσιακή βεβαίωση (όλα τα παραπάνω σε πρωτότυπό), η με αριθμό 319/2010 έκθεση έφεσης του ανωτέρω κατά της παραπάνω αναφερόμενης απόφασης (σε αντίγραφο) και τέλος αντίγραφο της παραπάνω αναφερόμενης υπ' αριθμ 975/2010 απόφασης.

Η δικογραφία αυτή όπως προκύπτει από το περιεχόμενο των ως άνω εγγράφων εισήχθη να δικασθεί στο παραπάνω δικαστήριο (Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων) κατά την συνεδρίαση της 21-6-2011 και αφού διεκόπη για την συνεδρίαση της 22-6-2012, ανεβλήθη για κρείσσονες αποδείξεις, όπως προκύπτει από την σχετική χειρόγραφη σημείωση του Προεδρεύοντος Δικαστή που συμμετείχε στην σύνθεση του παραπάνω Δικαστηρίου, περί αναβολής, για την δικάσιμο της 6-7-2011, δυνάμει της υπ' αριθμ 1166/ 22-6-2011.

Η δικογραφία αυτή αν και θα έπρεπε με επιμέλεια της κατηγορουμένης να αποσταλεί προκειμένου να τακτοποιηθεί στο οικείο πινάκιο της 6-7-2011 ανευρέθη μεταξύ άλλων εγγράφων στην οικία της. Από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε ότι στο αυτοκίνητο ιδιοκτησίας της κατηγορουμένης βρέθηκε και σφραγίδα του Εφετείου Θράκης, για την οποία σύμφωνα με την κατάθεση της εξετασθείσας ενώπιον του ακροατηρίου μάρτυρος Ε.

Κ., ουδείς λόγος υπήρχε για να εξέλθει της υπηρεσίας. Η σφραγίδα αυτή, καθ' ομολογία της κατηγορουμένης, είναι πρωτότυπη σφραγίδα του Εφετείου Θράκης, η οποία χρησιμοποιούνταν από την υπηρεσία σε παρελθόντα χρόνο, και παρέπεσε τυχαία σε κυτίο το οποίο διατηρούσε στο γραφείο της, μαζί με άλλα προσωπικά της αντικείμενα και ομοίως τυχαία μεταφέρθηκε στην οικία της κατά την αναχώρηση της από την παραπάνω υπηρεσία.

Ισχυρίζεται δε περαιτέρω, ότι όταν αντιλήφθηκε ότι κατέχει την σφραγίδα αυτή της υπηρεσίας της, την ξεχώρισε και την εναπόθεσε στο ντουλαπάκι του αυτοκινήτου ιδιοκτησίας της προκειμένου να την επιστρέψει στην Υπηρεσία της . Όμως αν και η κατηγορουμένη, προσπάθησε να δικαιολογήσει την κατοχή της παραπάνω σφραγίδας εκτός της Υπηρεσίας του Εφετείου Θράκης, δεν δικαιολόγησε επαρκώς τον λόγο για τον οποίο, ξεχώρισε την σφραγίδα η οποία μάλιστα κατά τους ισχυρισμούς της, δεν χρησιμοποιούνταν πλέον από την Υπηρεσία, από τα άλλα έγγραφα τα οποία μετέφερε στο σπίτι της, τοποθετώντας την μάλιστα στο ντουλαπάκι του αυτοκίνητου της και δεν φύλαξε αυτή σε ασφαλές σημείο της οικίας της προκειμένου να την επιστρέψει από κοινού μαζί με τα υπόλοιπα έγγραφα τα οποία όπως ισχυρίστηκε είχε παραλάβει για ταξινόμηση.

Τέλος η κατηγορούμενη κατά την απολογία της ισχυρίστηκε ότι προέβη στην παραπάνω ενέργεια τελώντας υπό καθεστώς φόβου και πανικού, που της είχαν δημιουργήσει με την αρνητική τους στάση υπηρεσιακοί παράγοντες του Εφετείου, αναλώνοντας μεγάλο τμήμα της απολογίας της, προκειμένου να εκθέσει σχετικά πραγματικά περιστατικά.

Από το προσκομιζόμενο αποδεικτικό υλικό, στο οποίο περιλαμβάνονται και έγγραφα της κατηγορουμένης σχετικά με την υπηρεσία, διαφαίνεται η ύπαρξη κάποιου προβλήματος στην υπηρεσιακή της σχέση με τους παράγοντες που η ίδια ανέφερε, χωρίς φυσικά να καταδεικνύεται η αιτία του προβλήματος, γεγονός το οποίο δεν ενδιαφέρει στην προκείμενη περίπτωση.

Από το περιεχόμενο των παραπάνω εγγράφων, και ιδίως αυτών που απέστειλε η κατηγορουμένη στην Υπηρεσία της, εξ αιτίας του προβλήματος που η ίδια επικαλέστηκε ότι υπήρχε με την Προϊσταμένη της Γραμματείας και την Προϊσταμένη του Εφετείου το τελευταίο χρονικό διάστημα πριν από την αναχώρηση, δεν διαφαίνεται η επικαλουμένη από αυτήν κατάσταση φόβου και πανικού κάτω από την οποία έδρασε.

Αντίθετα από το περιεχόμενο του έγγραφου υπομνήματος, το οποίο χρησιμοποίησε προς υποβοήθησή της, διαφαίνεται ίσως ο λόγος για τον οποίο η κατηγορουμένη συμπεριφέρθηκε κατά τον τρόπο αυτό, μεταφέροντας, το σύνολο των εγγράφων που αναφέρθησαν στην οικία της, ότι δηλαδή προέβη στην παραπάνω ενέργεια προκειμένου να αποκλείσει το ενδεχόμενο επίρριψης ευθυνών, για πράξεις ή παραλείψεις κατά την εκτέλεση του υπηρεσιακού της καθήκοντος, που θα προέκυπταν πιθανότατα από την ανάγνωση των παραπάνω εγγράφων.

Θα έπρεπε όμως να γνωρίζει

η κατηγορουμένη, η οποία διετέλεσε υπάλληλος στο Εφετείο Θράκης επί σειρά ετών, και είχε μακρόχρονη εμπειρία, ότι τα συγκεκριμένα υπηρεσιακά έγγραφα δεν μπορούσαν να εξέλθουν της Υπηρεσίας της και ότι με την ενέργειά της αυτή τα έγγραφα αυτά μπορούσαν να χαθούν ή να καταστραφούν, ώστε να μην μπορούν να καταστούν προσιτά σε οποιονδήποτε άλλον υπηρεσιακό παράγοντα (δικαστή , δικαστικό υπάλληλο κ.λπ ) της δικαιούχου υπηρεσίας ήτοι του Εφετείου Θράκης ή και τέλος να υποστεί βλάβη το κύρος τόσο της παραπάνω Υπηρεσίας όσο και της δικαιοσύνης, αλλά και των αναφερομένων σ' αυτά προσώπων αν τα έγγραφα κατέληγαν σε μη δικαιούχους τρίτους.

Όμως η κατηγορουμένη, με την παραπάνω ενέργεια της αποδέχθηκε την παραγωγή του ως άνω αξιοποίνου αποτελέσματος και υπεξήγαγε τούτα. Κατόπιν των ανωτέρω, και ανεξαρτήτως του επικαλούμενου από την ίδια την κατηγορουμένη σκοπού περί εκκαθαρίσεως των εγγράφων, το Δικαστήριο άγεται στην κρίση ότι η τελευταία με την ιδιότητά της ως υπάλληλος του Εφετείου Θράκης, κατείχε και απέκρυπτε, την μεν σφραγίδα στο αυτοκίνητο της, τα δε λοιπά δικαστικά υπηρεσιακά έγγραφα (της τρίτης κατηγορίας, που ενδιαφέρει εν προκειμένω) στην οικία της, επί της οδού ...

αρ. …, στην …, παρότι γνώριζε ότι από την κατοχή και την απόκρυψη αυτών, των οποίων την ιδιότητα ως εγγράφων αποδεικτικών γεγονότων και στοιχείων εχόντων έννομη σημασία γνώριζε και τα οποία της ήταν προσιτά λόγω της υπηρεσίας της, ενδέχεται να παραχθεί το αξιόποινο αποτέλεσμα της υπεξαγωγής εγγράφων, ήτοι, να μην καθίστανται πλέον αυτά προσιτά σε οποιονδήποτε άλλον υπηρεσιακό παράγοντα (δικαστή, δικαστικό υπάλληλο κ.λπ.) του δικαιούχου Εφετείου Θράκης, και, παρά ταύτα, δεν απείχε από την ενέργεια της, αποδεχόμενη την παραγωγή του ως άνω αξιοποίνου αποτελέσματος και υπεξήγαγε τούτα.

Επομένως, η κατηγορουμένη πρέπει να κηρυχθεί ένοχη της παράβασης του άρθρου 242 §2 ΠΚ σε συνδυασμό και προς το άρθρο 263Α του ίδιου Κώδικα, στην οποία προέβη τελούσα υπό ενδεχόμενο δόλο". Ακολούθως, με το διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το δικάσαν Τριμελές Εφετείο Θράκης, κήρυξε ένοχη την αναιρεσείουσα, επί λέξει, του ότι: "Στην…, την 4-8-2012, ως υπάλληλος, ενώ γνώριζε ότι από την πράξη της κατοχής και απόκρυψης δικαστικών υπηρεσιακών εγγράφων, είναι δυνατόν να παραχθεί το αξιόποινο αποτέλεσμα της υπεξαγωγής εγγράφων, των οποίων την ιδιότητα ως εγγράφων αποδεικτικών γεγονότων και στοιχείων, εχόντων έννομη σημασία, γνώριζε και αυτά της ήταν προσιτά λόγω της υπηρεσίας της, παρά ταύτα δεν απείχε από την ενέργειά της, αποδεχόμενη την παραγωγή του ως άνω αξιόποινου αποτελέσματος.

Ειδικότερα, στον ανωτέρω τόπο και χρόνο, ως υπάλληλος του Εφετείου Θράκης, κατείχε και απέκρυπτε στην οικία της, επί της οδού ... αρ…, στην …, τα κάτωθι φύλλα δικαστικών υπηρεσιακών εγγράφων του Εφετείου Θράκης, τα οποία παρατίθενται κατά αριθμό σελίδας, είδος εγγράφου, χρόνο εκδόσεως τούτου, Αρχή εκδόσεως και πρόσωπο προς το οποίο έκαστο απευθύνεται, ήτοι: (παρατίθενται όλα τα σημαντικά έγγραφα της τρίτης κατηγορίας ένα προς ένα που βρέθηκαν στην οικία της κατηγορουμένης και που ήταν προσιτά σ' αυτήν από την υπηρεσία της), καθώς και στο υπ' αρ. ...

Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο της ιδιοκτησίας της, μία υπηρεσιακή σφραγίδα του Εφετείου Θράκης, με την ένδειξη "...", που της ήταν προσιτά λόγω της υπηρεσίας της. Στην πράξη της δε αυτή προέβη παρότι γνώριζε ότι από την κατοχή και την απόκρυψη της σφραγίδας και των παραπάνω εγγράφων, των οποίων την ιδιότητα ως αποδεικτικών γεγονότων και στοιχείων εχόντων έννομη σημασία γνώριζε και τα οποία της ήταν προσιτά λόγω της υπηρεσίας της, ενδέχεται να παραχθεί το αξιόποινο αποτέλεσμα της υπεξαγωγής εγγράφων, ήτοι, να μην καθίστανται πλέον αυτά προσιτά σε οποιονδήποτε άλλον υπηρεσιακό παράγοντα (δικαστή, δικαστικό υπάλληλο κ.λπ.) του Εφετείου Θράκης, και, παρά ταύτα, δεν απείχε από την ενέργεια της, αποδεχόμενη την παραγωγή του ως άνω αξιοποίνου αποτελέσματος και υπεξήγαγε τούτα".

Με τις παραδοχές αυτές, το Τριμελές Εφετείο Θράκης διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την απαιτούμενη από τις προαναφερθείσες διατάξεις του Συντάγματος και του Κ.Ποιν.Δ. ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτή, με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις ή λογικά κενά, τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποδείχθηκαν από την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της υπεξαγωγής εγγράφων από υπάλληλο, για το οποίο καταδικάσθηκε η αναιρεσείουσα, τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά και τους συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκανε την υπαγωγή τους στην ουσιαστική ποινική διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 του Π.Κ.

σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 1 εδ. α' και 27 παρ. 1 εδ. β'του Π.Κ., τις οποίες ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε και δεν παραβίασε ευθέως ή εκ πλαγίου, δηλαδή με ελλιπή ή αντιφατική αιτιολογία. Ειδικότερα, αναφέρονται στην αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως τα αποδεικτικά μέσα κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα, απολογία κατηγορουμένης), από τα οποία το δικαστήριο συνήγαγε τα περιστατικά που εκτέθηκαν και οδηγήθηκε στην καταδικαστική του κρίση, ενώ δεν υπήρχε κατά το νόμο ανάγκη να τα παραθέσει αναλυτικά και να εκθέσει τι προκύπτει χωριστά από το καθένα από αυτά.

Συγκεκριμένα, κατά τρόπο σαφή και πλήρη, αναφέρονται όλα τα στοιχεία που συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του εγκλήματος της υπεξαγωγής εγγράφων από υπάλληλο για το οποίο καταδικάστηκε η αναιρεσείουσα, οι αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν αυτά και οι σκέψεις με τις οποίες έγινε η υπαγωγή των περιστατικών που αποδείχθηκαν στις ως άνω ουσιαστικές διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 1 εδ.

α', 27 παρ. 1 εδ. β' και 242 παρ. 2 του Π.Κ. που εφαρμόστηκαν, χωρίς να εμφιλοχωρήσουν ασάφειες, αντιφάσεις ή λογικά κενά. Έτσι, αναφέρεται η ιδιότητα της κατηγορουμένης ως δικαστικής υπαλλήλου, δηλαδή ως υπαλλήλου κατά την έννοια των άρθρων 13 περ. α' και 263Α του Π.Κ. και η υπεξαγωγή των αναφερομένων λεπτομερώς στο σκεπτικό και το διατακτικό εγγράφων καθώς και της υπηρεσιακής σφραγίδας του Εφετείου Θράκης, δηλαδή εγγράφων κατά την έννοια του άρθρου 13 εδάφιο γ' του Π.Κ.

που ανήκαν στο Εφετείο Θράκης. Η αιτίαση της αναιρεσείουσας ότι εσφαλμένα ερμηνεύθηκε και εφαρμόστηκε η διάταξη του άρθρου 242 παρ. 2 του Π.Κ. διότι για την υποκειμενική θεμελίωση του εγκλήματος της υπεξαγωγής εγγράφων από υπάλληλο απαιτείται σκοπός πρόκλησης βλάβης σε τρίτο, είναι αβάσιμη, αφού, όπως προαναφέρθηκε, αρκεί για την υποκειμενική θεμελίωση του ως άνω εγκλήματος απλός δόλος, ακόμη και ο ενδεχόμενος δόλος, ο οποίος ενδεχόμενος δόλος της αναιρεσείουσας κατηγορουμένης, εκτός του ότι συνάγεται από το σύνολο των ως άνω παραδοχών της προσβαλλόμενης αποφάσεως και την με βάση αυτές ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας περί της ενοχής της, αιτιολογείται ειδικά στην προσβαλλόμενη απόφαση με τις παραδοχές του σκεπτικού της, σύμφωνα με τις οποίες, η αναιρεσείουσα κατηγορουμένη μεταφέροντας και κατακρατώντας στο σπίτι της τα υπηρεσιακά έγγραφα για τα οποία την καταδίκασε για υπεξαγωγή εγγράφων από υπάλληλο, γνώριζε ότι με την ενέργεια της αυτή "τα έγγραφα μπορούσαν να καταστραφούν , ώστε να μη μπορούν να καταστούν προσιτά σε οποιονδήποτε άλλο υπηρεσιακό παράγοντα (δικαστή, δικαστικό υπάλληλο) της δικαιούχου υπηρεσίας, ήτοι του Εφετείου Θράκης ή τέλος να υποστεί βλάβη το κύρος τόσο της παραπάνω υπηρεσίας, όσο και της δικαιοσύνης, αλλά και των αναφερόμενων σ' αυτά προσώπων, αν τα έγγραφα αυτά κατέληγαν σε μη δικαιούχους τρίτους", περαιτέρω δε με την παραδοχή ότι με την ενέργεια της αυτή "αποδέχθηκε την παραγωγή του ως άνω αποτελέσματος και υπεξήγαγε τούτα", καθώς και την παρατιθέμενη στο τέλος του σκεπτικού της προσβαλλόμενης αποφάσεως, αλλά και του διατακτικού της, παραδοχή ότι η κατηγορουμένη "παρότι γνώριζε ότι από την κατοχή και απόκρυψη αυτών (της σφραγίδας και των εγγράφων) των οποίων την ιδιότητα ως εγγράφων αποδεικτικών γεγονότων και στοιχείων εχόντων έννομη σημασία γνώριζε και τα οποία της ήταν προσιτά λόγω της υπηρεσίας της, ενδέχεται να παραχθεί το αξιόποινο αποτέλεσμα της υπεξαγωγής εγγράφων, ήτοι να μη καθίστανται πλέον αυτά προσιτά σε οποιανδήποτε άλλο υπηρεσιακό παράγοντα, παρά ταύτα δεν απείχε από την ενέργειά της, αποδεχόμενη την αποδοχή του ως άνω αξιοποίνου αποτελέσματος και υπεξήγαγε τούτα".

Ενόψει όλων των ανωτέρω, οι λόγοι αναιρέσεως της κρινόμενης αιτήσεως από το άρθρο 510 παρ.1 στοιχ. Δ' και Ε' του Κ.Ποιν.Δ., με τους οποίους αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση οι πλημμέλειες της ελλείψεως ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, αλλά και της ελλείψεως νόμιμου βάσεως, είναι αβάσιμοι.

Τέλος, οι υπόλοιπες αιτιάσεις της αναιρεσείουσας, οι οποίες αναφέρονται στην ουσία της υποθέσεως, είναι απορριπτέες ως απαράδεκτες, αφού με αυτές, υπό την πρόφαση λόγου αναιρέσεως, πλήττεται η ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση επί της ουσίας της υποθέσεως.

Κατ' ακολουθίαν, μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αναίρεση και να επιβληθούν στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας (άρθρ. 583 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 7-7-2014 δήλωση - αίτηση της Κ. Α. του Ε., που επιδόθηκε στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στις 9-7-2014, για αναίρεση της 244/2014 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Θράκης. Και

Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα τα δικαστικά έξοδα της ποινικής διαδικασίας από διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Δεκεμβρίου 2015.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 3 Αυγούστου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ