1332/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1332 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1332/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Ελένη Παναγιωτάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 22 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος : ......., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Παρασκευόπουλο.

Της αναιρεσίβλητης : Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΣΑΝΥΟ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ Α.Ε.", που εδρεύει στη Μεταμόρφωση Αττικής - υποκατάστημα Θεσσαλονίκης- και εκπροσωπείται νόμιμα, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ανδρέα Χριστοφιλόπουλο, ο οποίος δήλωσε ότι η επωνυμία της εταιρείας τροποποιήθηκε σε "ΣΑΝΥΟ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ-ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ".

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-12-2000 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καρδίτσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 23/2002 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 585/2004 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15 Σεπτεμβρίου 2004 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Παναγιωτάκη ανέγνωσε την από 25 Σεπτεμβρίου 2006 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των πρώτων (κατά το πρώτο μέρους του) και του τρίτου λόγων της αιτήσεως αναιρέσεως και την απόρριψη των λοιπών. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Το ένδικο μέσο της αναίρεσης ασκείται με δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του δικαστηρίου που έχει εκδώσει την προσβαλλομένη απόφαση, για την κατάθεση δε συντάσσεται έκθεση στο βιβλίο που τηρείται σύμφωνα με το άρθρο 496, την οποία υπογράφει αυτός που καταθέτει, ενώ στο δικόγραφο που κατατίθεται σημειώνεται ο αριθμός της έκθεσης και η χρονολογία της που βεβαιώνεται με την υπογραφή εκείνου που συντάσσει την έκθεση (άρθρο 495 παρ.1 και 2 ΚΠολΔ).

Αν η αναίρεση δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως (άρθρο 577 παρ. 2 ΚΠολΔ). Περαιτέρω, στις διαδικαστικές προϋποθέσεις της δίκης που πρέπει να συντρέχουν, για την έγκυρη γένεση και διεξαγωγή αυτής, περιλαμβάνεται και η ικανότητα προς το δικολογείν, περί της οποίας προβλέπει το άρθρο 94 ΚΠολΔ.

Η αληθινή έννοια της διάταξης αυτής, κατά την οποία οι διάδικοι, με εξαίρεση τις αναφερόμενες περιπτώσεις, στα πολιτικά δικαστήρια έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, είναι ότι για το παραδεκτό των διαδικαστικών πράξεων δεν αρκεί το πρόσωπο που θα τις επιχειρήσει να φέρει απλώς την ιδιότητα του δικηγόρου, αλλ' απαιτείται να έχει και την ικανότητα προς επιχείρησή τους, όπως προβλέπεται από τον Κώδικα περί Δικηγόρων (ν.δ. 3026/1954).

Αν επομένως ασκηθεί από διάδικο ένδικο μέσο κατ' αποφάσεως, με δικηγόρο που δεν επιτρέπεται από τον Κώδικα περί Δικηγόρων να το ασκήσει, το ένδικο αυτό μέσο είναι απαράδεκτο, ανεξαρτήτως βλάβης του αντιδίκου, και δεν αίρεται το απαράδεκτο, με την εκ των υστέρων συμμετοχή του ασκήσαντος το ένδικο μέσο στη σχετική δίκη, προς υποστήριξή του.

Εξ άλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 54 παρ. 4 του ν.δ. 3026/1954, ο παρ' Αρείω Πάγω δικηγόρος δικαιούται και παρίσταται και να ενεργεί τις σχετικές διαδικαστικές πράξεις ενώπιον του Αρείου Πάγου, του Εφετείου Αθηνών (και μετά την ίδρυση του Εφετείου Πειραιώς με τον ν.662/1977 και ενώπιον του Εφετείου αυτού), των πρωτοδικείων Αθηνών και Πειραιώς και των Ειρηνοδικείων, που βρίσκονται στις περιφέρειές τους, ενώ στα υπόλοιπα δικαστήρια του Κράτους δικαιούται να παρίσταται, αφού συμπράξει με δικηγόρο που είναι διορισμένος στα δικαστήρια αυτά.

Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου 44 του ίδιου ν.δ. 3028/1954 απαγορεύεται στο δικηγόρο να δικηγορεί σε άλλο δικαστήριο, πέρα από την περιφέρεια του δικηγορικού συλλόγου στον οποίο ανήκει. Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι ο δικηγόρος που έχει την ιδιότητα του παρ' Αρείω Πάγω δικηγόρου και ανήκει στο Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών, έχει τη δυνατότητα να υπογράψει αίτηση αναιρέσεως, αφού αυτή απευθύνεται προς το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου, ενώπιον του οποίου δικαιούται να παρίσταται και να ενεργεί τις σχετικές διαδικαστικές πράξεις.

Δεν επιτρέπεται όμως σ' αυτόν η κατάθεση του δικογράφου της αιτήσεως αναιρέσεως στη γραμματεία Εφετείου άλλου από εκείνα των Αθηνών και Πειραιώς, η οποία συνιστά διαδικαστική πράξη που ενεργείται σε δικαστήριο περιφέρειας άλλου δικηγορικού συλλόγου, εκτός αν συμπαρίσταται και ενεργεί την κατάθεση, μαζί με δικηγόρο του οικείου συλλόγου (ΑΠ 786/2003, 610/2002, 1409/2000, 1442/1999, 547/1996, 415/1983).

Η ρύθμιση αυτή δεν είναι αντίθετη ούτε προς το άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος, που γενικώς εξασφαλίζει, υπό τους όρους του νόμου, το δικαίωμα παροχής έννομης προστασίας από τα δικαστήρια, ούτε προς το άρθρο 6 παρ. 1 της ΕΣΔΑ, που κατοχυρώνει το δικαίωμα του ατόμου για δίκαιη δίκη. Διότι τα συμβαλλόμενα στη Σύμβαση αυτή κράτη - μέλη δεν κωλύονται να εξαρτήσουν την άσκηση των προβλεπόμενων ενδίκων μέσων από ορισμένες προϋποθέσεις (αξία αντικειμένου δίκης, υποχρεωτική παράσταση δικηγόρου, ορισμένος τύπος, τήρηση προθεσμίας).

Στην προκειμένη περίπτωση η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, κατά της 585/2004 απόφασης του Εφετείου Λάρισας, υπογράφεται από την δικηγόρο Αθηνών Μάγδα Καρανικόλα [μη παραστάσα σημειωτέον και στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση], η οποία κατέθεσε αυτήν στη γραμματεία του Εφετείου Λάρισας, στις 27.9.2004, και υπέγραψε την 67/27.9.2004 σχετική έκθεση, όπως προκύπτει από το δικόγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως και το επικαλούμενο και νομίμως προσκομιζόμενο από την αναιρεσίβλητη αντίγραφο του βιβλίου εκθέσεων για την κατάθεση αναιρέσεων, χωρίς την απαιτούμενη σύμπραξη, κατά το άρθρο 54 παρ.4 ν.δ.3026/1954, δικηγόρου του Δικηγορικού Συλλόγου Λάρισας.

Είναι συνεπώς άκυρη η κατάθεση αυτή ως διαδικαστική πράξη - έστω και αν η ανωτέρω δικηγόρος Αθηνών είχε την ιδιότητα της παρ' Αρείω Πάγω δικηγόρου, όπως υποστηρίζει ο αναιρεσείων - με συνέπεια να μην έχει ασκηθεί νομίμως το ένδικο μέσο της αναιρέσεως. Την ακυρότητα αυτή προτείνει και επικαλείται η αναιρεσίβλητη με τις προτάσεις της που κατατέθηκαν στη Γραμματεία του Αρείου Πάγου στις 16.1.2007 (παραδεκτά κατά το άρθρο 570 παρ.1 ΚΠολΔ).

Άλλωστε το απαράδεκτο που προκύπτει από αυτή ερευνάται και αυτεπαγγέλτως. Πρέπει συνεπώς, απορριπτομένων ως αβασίμων των ισχυρισμών του αναιρεσείοντος ότι το απαράδεκτο της αίτησης αναίρεσης για τον προαναφερόμενο λόγο έρχεται σε αντίθεση με τις διατάξεις του άρθρου 20 Σ και 6 παρ. 1 ΕΣΔΑ, άλλως οι διατάξεις των άρθρων 54 παρ. 4 και 44 του Κώδικα περί Δικηγόρων δεν έχουν τεθεί επί ποινή ακυρότητας, αλλά απαιτείται πρόκληση βλάβης.

να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη, και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης [176, 183 ΚΠολΔ].

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15.9.2004 αίτηση του ....... για αναίρεση της 585/2004 απόφασης του Εφετείου Λάρισας.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης που ορίζει στο ποσόν των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1170) Ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Μαρτίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 11 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ