1325/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1325 / 2016 (Α Ποιν. Διακ., ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1325/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΚΟΠΩΝ-(ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ)

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Μπαλιτσάρη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως) Γεώργιο Παπαηλιάδη, Αλεξάνδρα Κακκαβά, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου και Παρασκευή Καλαϊτζή - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 15 και 22 Ιουλίου 2016, με την παρουσία των Αντεισαγγελέων του Αρείου Πάγου Άννας Ζαΐρη και Γεωργίου Μπόμπολη, αντίστοιχα και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος - εκζητουμένου S. (επ) B. (ον) B. και V., που γεννήθηκε ... στις 25-4-1974, υπηκόου Βουλγαρίας, κρατούμενου στο Γενικό Κατάστημα Κράτησης Θεσσαλονίκης, ο οποίος παραστάθηκε χωρίς πληρεξούσιο δικηγόρο, κατά της υπ’ αριθμ. 368/2016 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης.

Το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του αποφάσισε την εκτέλεση του από 23-11-2015 Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης που εκδόθηκε από το Εξειδικευμένο Ποινικό Δικαστήριο στη Σόφια Βουλγαρίας σε βάρος του ανωτέρω εκζητουμένου.

Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την με ημερομηνία 3/9-6-2016 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ’ αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνο Τσαγκαρλή και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 763/2016. Προκειμένης συζητήσεως

Αφού άκουσε

τον εκζητούμενο ο οποίος ζήτησε δια της διερμηνέως όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα η οποία πρότεινε να απορριφθεί η έφεση του ως άνω εκζητούμενου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 22 παρ. 1 του ν.3251/2004 "Ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης", "σε περίπτωση μη συγκατάθεσης του εκζητουμένου επιτρέπεται η άσκηση έφεσης στον Άρειο Πάγο από τον εκζητούμενο ή τον Εισαγγελέα κατά της οριστικής απόφασης του συμβουλίου εφετών, εντός είκοσι τεσσάρων ωρών από τη δημοσίευση της απόφασης, σύμφωνα με τα οριζόμενα του άρθρου 451 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας. Για την έφεση συντάσσεται έκθεση ενώπιον του γραμματέα εφετών". Στη έφεση αυτή πρέπει να διατυπώνονται οι λόγοι για τους οποίους ασκείται.

Συνεπώς, η κρινομένη υπ’ αριθμ. εκθέσεως καταθέσεως 3/2016 έφεση κατά της υπ’ αριθμ. 368/9-6-2016 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, η οποία δημοσιεύθηκε την 9-6-2016 και με την οποία αυτό απεφάσισε την εκτέλεση του από 23-11-2015 Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης του Εξειδικευμένου Ποινικού Δικαστηρίου της Σόφιας της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας, που εκδόθηκε επί της υπ’ αριθμ. 710/2014 ποινικής υποθέσεως, βάσει του από 13-10-2015 Πρωτοκόλλου Προφυλακίσεως του αυτού ως άνω Δικαστηρίου, κατά του εκκαλούντος υπηκόου Βουλγαρίας S. B. του B. και της V., παραπονούμενου για τους λόγους που εκτίθενται σ’ αυτήν (έφεση), νομίμως και εμπροθέσμως ασκήθηκε ενώπιον του αρμόδιου γραμματέα του Εφετείου Θεσσαλονίκης, ήτοι, εντός 24 ωρών από την ως άνω ημέρα που δημοσιεύθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και εξετασθεί περαιτέρω κατ’ ουσίαν.

ΙΙ. Από τα άρθρα 474 παρ. 2 και 502 παρ. 2 ΚΠΔ προκύπτει, ότι το μεταβιβαστικό αποτέλεσμα της εφέσεως προσδιορίζεται από την έκταση και το περιεχόμενο των λόγων της, στην έρευνα των οποίων περιορίζεται το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, το οποίο έχει εξουσία να κρίνει μόνο για τα κεφάλαια της πρωτόδικης αποφάσεως, που πλήττονται με τους λόγους της εφέσεως.

Αυτό ισχύει και για την έφεση που ασκείται ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά αποφάσεως του συμβουλίου εφετών, που αφορά την έκδοση αλλοδαπού. Περαιτέρω, από τις διατάξεις του άρθρου 1 παρ. 1 και 2 του Ν.3251/2004 προκύπτει ότι, το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης είναι απόφαση ή διάταξη δικαστικής αρχής κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής ένωσης που εκδίδεται με σκοπό τη σύλληψη και την προσαγωγή προσώπου, το οποίο ευρίσκεται στο έδαφος άλλου κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και καταζητείται από τις αρμόδιες αρχές του κράτους εκδόσεως του εντάλματος στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας, είτε για να ασκηθεί εις βάρος του ποινική δίωξη για πράξη που του αποδίδεται, είτε για να εκτελεστεί στερητική της ελευθερίας ποινή ή μέτρο ασφαλείας και με την επιφύλαξη της μη προσβολής με την έκδοση του των θεμελιωδών δικαιωμάτων και αρχών, που απορρέουν από το ισχύον Σύνταγμα και το άρθρο 6 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Από τις διατάξεις δε του άρθρου 2 παρ. 1 του ίδιου νόμου προκύπτει, ότι το ευρωπαϊκό ένταλμα συλλήψεως, για το τυπικό κύρος του, πρέπει να περιέχει: α) την ταυτότητα και ιθαγένεια του εκζητουμένου, β) το όνομα, διεύθυνση, αριθμό τηλεφωνικής και τηλεομοιοτυπικής σύνδεσης και ηλεκτρονική διεύθυνση της δικαστικής αρχής έκδοσης του εντάλματος, γ) μνεία της εκτελεστής δικαστικής απόφασης του εντάλματος σύλληψης ή της συναφούς διάταξης δικαστικής αρχής, δ) τη φύση και το νομικό χαρακτηρισμό του εγκλήματος, ε) περιγραφή των περιστάσεων τέλεσης του στις οποίες περιλαμβάνονται ο χρόνος και τόπος τέλεσης, καθώς και η μορφή συμμετοχής του εκζητουμένου, στ) την επιβληθείσα ποινή αν πρόκειται για αμετάκλητη απόφαση ή το πλαίσιο της ποινής που προβλέπεται για την αξιόποινη πράξη από τη νομοθεσία του κράτους μέλους έκδοσης του εντάλματος και ζ) στο μέτρο του δυνατού, κάθε άλλη πληροφορία σχετικά με την αξιόποινη πράξη και τις συνέπειες της.

Προϋπόθεση για την έκδοση ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως, κατά το άρθρο 5 του άνω νόμου είναι οι πράξεις, για τις οποίες πρόκειται να ασκηθεί η ποινική δίωξη, να τιμωρούνται κατά τους ελληνικούς ποινικούς νόμους με στερητική της ελευθερίας ποινή ή με στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον δώδεκα μηνών και, αν πρόκειται για εκτέλεση στερητικής της ελευθερίας ποινής ή μέτρου ασφαλείας, που έχουν ήδη επιβληθεί, να είναι διαρκείας τουλάχιστον τεσσάρων μηνών.

Προϋπόθεση δε της εκτελέσεως του εντάλματος, κατά το άρθρο 10 παρ. 1 του ίδιου νόμου, είναι, προκειμένου περί εκδόσεως για την άσκηση διώξεως, η αξιόποινη πράξη για την οποία αυτό εκδόθηκε, να συνιστά έγκλημα και κατά τους ελληνικούς ποινικούς νόμους και να τιμωρείται κατά το δίκαιο του κράτους έκδοσης του με στερητική της ελευθερίας ποινή ή με στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον δώδεκα μηνών, ενώ κατά την παράγραφο 2 του άρθρου αυτού η εκτέλεση του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης επιτρέπεται, χωρίς έλεγχο του διττού αξιόποινου, για τις αξιόποινες πράξεις που αναφέρονται στην παράγραφο αυτή, όπως αυτές ορίζονται από το δίκαιο του κράτους εκδόσεως του εντάλματος, εφ’ όσον τιμωρούνται στο κράτος αυτό με στερητική της ελευθερίας ποινή ή στερητικό της ελευθερίας μέτρο ασφαλείας, το ανώτατο όριο των οποίων είναι τουλάχιστον τριών ετών, μεταξύ δε των τελευταίων αυτών περιλαμβάνονται και εκείνες της εγκληματικής οργανώσεως (στοιχ.

α) και των οργανωμένων ή ενόπλων ληστειών και κλοπών (στοιχ. ιη). Το ευρωπαϊκό ένταλμα, περαιτέρω, εκτελείται υπό την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 11 έως και 13 του ανωτέρω νόμου. Εξ άλλου ο Έλληνας δικαστής, ως δικαστική αρχή εκτελέσεως ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως, αφού αρχικά ελέγξει τη νομιμότητα του εντάλματος, δηλαδή την εξωτερική (π.χ.

νομότυπη έκδοση του εντάλματος από δικαστική αρχή) και την εσωτερική (π.χ. έκδοση για αξιόποινες πράξεις και ποινές που επιτρέπουν την παράδοση του εκζητουμένου) νομιμότητα αυτού, οφείλει, στη συνέχεια, να ερευνήσει, αν συντρέχει κάποιος από τους προβλεπόμενους στο άρθρο 11 του ν. 3251/2004 λόγους υποχρεωτικής αρνήσεως εκτελέσεως του εντάλματος και, σε καταφατική περίπτωση, να εκδώσει απορριπτική απόφαση και να αρνηθεί την παράδοση του εκζητουμένου ή αν συντρέχει κάποιος από τους λόγους δυνητικής αρνήσεως εκτελέσεως του εντάλματος του άρθρου 12 του ίδιου νόμου, η συνδρομή του οποίου παρέχει στο δικαστή τη διακριτική εξουσία, ασκούμενη σύμφωνα με τις ισχύουσες στο ελληνικό ποινικό σύστημα αρχές, να αρνηθεί την εκτέλεση του εντάλματος (ΑΠ 862/2015, 1288/2014, 1449/2013).

ΙΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση το Συμβούλιο Εφετών Θεσσαλονίκης με την 368/9-6-2016 απόφασή του απεφάσισε την εκτέλεση του από 23-11-2015 ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως, το οποίον εκδόθηκε από το Εξειδικευμένο Ποινικό Δικαστήριο στη Σόφια, επί ποινικής υποθέσεως κοινού χαρακτήρος υπ’ αριθμ. 710/2014, βάσει του από 13-10 2015 Πρωτοκόλλου Κρατήσεως του ιδίου ως άνω Δικαστηρίου, εις βάρος του υπηκόου Βουλγαρίας S. B. του B. και της V., γεννηθέντος στην Σόφια στις 25-4-1974 και κατοίκου ομοίως, ήδη δε κρατουμένου στο Γ.Κ.Κ. Θεσσαλονίκης, προκειμένου να δικασθεί για συμμετοχή σε οργανωμένη εγκληματική ομάδα και κλοπή, αδικήματα τα οποία προβλέπονται και τιμωρούνται από τις διατάξεις των άρθρων 1) 196 Α, σε σχέση με το άρθρο 195 παρ. 1, σημείο 3, 4, 5 και σε σχέση με το άρθρο 26 παρ. 1 και 2) 321 παρ. 2 του ΠΚ της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας, πράξεις επίσης αξιόποινες και κατά την Ελληνική Νομοθεσία (εγκληματική οργάνωση του άρθρου 187 παρ. 1 ΠΚ και διακεκριμένες περιπτώσεις κλοπής των άρθρων 374 στ. δ’ σε συνδ. με 372 παρ. 1 ΠΚ). Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος άσκησε εμπροθέσμως (αυθημερόν) ήτοι παραδεκτώς και νομίμως την κρινόμενη 3/9-6-2016 έφεση ενώπιον του Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Στην έφεση αυτήν ο εκκαλών διαλαμβάνει επακριβώς τα ακόλουθα: "...

Επειδή στην εν λόγω υπόθεση που αναφέρεται το Βουλγαρικό ένταλμα, δεν έχει καμιά συμμετοχή ως δράστης αφού ο ίδιος δεν διέπραξε καμία κλοπή από αυτές που κατηγορείται, αλλά είναι απλός μάρτυρας στην υπόθεση αυτή, αρνείται την κατηγορία εναντίον του και δεν επιθυμεί να εκδοθεί στις Βουλγαρικές αρχές". Εν τούτοις, ο προμνησθείς λόγος, να εμποδίσει νομίμως την εκτέλεση του επιμάχου ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως, αφού οι πράξεις, για τις οποίες εκζητείται, εντάσσονται στα εγκλήματα του άρθρου 10 παρ. 2 περ. α’ και του ν. 3251/2004, ενώ δεν συντρέχει καμία από τις προβλεπόμενες στα άρθρα 11 και 12 του ν. 3251/2004 περιπτώσεις απαγορεύσεως ή δυνατότητος απαγορεύσεως της εκτελέσεως του ως άνω ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως. Εξετέρου, δεν προκύπτει, ότι ο εκζητούμενος διατρέχει σοβαρό κίνδυνο να υποβληθεί σε βασανιστήρια ή άλλη απάνθρωπη ή εξευτελιστική ποινή ή μεταχείριση, κατ’ άρθρ. 1 παρ. 2 του προρρηθέντος νόμου. Ακόμη, δεν συντρέχει περίπτωση εφαρμογής του άρθρ. 13 παρ. 2 του άνω ν. 3251/04, ήτοι η εξάρτηση της εκτελέσεως του εντάλματος υπό τις εκεί μνημονευόμενες προϋποθέσεις, αφού οι διατάξεις του ΚΠΔ της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας παρέχουν εχέγγυα ως εξασφαλιστικές δίκαιης δίκης για τον εκζητούμενο. IV. Κατά συνέπεια, πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίσιν έφεση ως αβάσιμη από ουσιαστικής απόψεως και να καταδικασθεί ο εκκαλών στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται τυπικά και

Απορρίπτει κατ’ ουσίαν την 3/9-6-2016 έφεση, του υπηκόου Βουλγαρίας S. B. του B. και της V., γεννηθέντος στην…, στις 25-4-1974 κατοίκου ομοίως και ήδη κρατουμένου στο0 Γ.Κ.Κ. Θεσσαλονίκης, κατά της 368/9-6-2016 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Θεσσαλονίκης, με την οποία τούτο απεφάσισε την εκτέλεση του από 23-11-2015 Ευρωπαϊκού Εντάλματος Συλλήψεως, το οποίον εκδόθηκε από το Εξειδικευμένο Ποινικό Δικαστήριο στη Σόφια Βουλγαρίας για τις ποινικές πράξεις της συμμετοχής σε οργανωμένη εγκληματική ομάδα και κλοπή, και διέταξε την αναβολή της προσαγωγής του εκζητούμενου μέχρις ολοκληρώσεως της κατ’ αυτού ποινικής διαδικασίας που υφίσταται δυνάμει του 60/2016 Βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Θεσσαλονίκης. Και.

Καταδικάζει τον εκκαλούντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια πενήντα ευρώ (250 €).

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Ιουλίου 2016.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Ιουλίου 2016.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ