Legislator Case Law & Legislation
1324/2017 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for vagueness, requiring specific citation of substantive law violated.

Case Number 1324/2017
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the municipality's appeal against a lower court's decision regarding workers' compensation. The appellant argued the lower court erred in rejecting their claim for passive legitimation and misapplied labor law regarding apprenticeship status. The court rejected these arguments as inadmissible because the appeal failed to specify the exact substantive law violated and the precise legal error committed.

Legislator headnote

AI generated

Articles 118(4), 566(1), 577(3) of the Code of Civil Procedure; An appeal for cassation must clearly and concisely state the legal error attributed to the court of first instance, specifically identifying the substantive law provision violated and the nature of the interpretative or application error.

Keywords

AI generated
cassation appeal inadmissible appeal vague legal error substantive law citation Code of Civil Procedure legal error specification passive legitimation

Cited Legislation

AI generated
Article 118(4) of the Code of Civil Procedure
Article 566(1) of the Code of Civil Procedure
Article 577(3) of the Code of Civil Procedure
Article 559(1)(a) of the Code of Civil Procedure
Article 176 of the Code of Civil Procedure
Article 183 of the Code of Civil Procedure
Article 191(2) of the Code of Civil Procedure
Article 281(2) of the Municipalities and Communities Code

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1324 / 2017 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1324/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές: Ευφημία Λαμπροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χριστόφορο Κοσμίδη, Στυλιανή Γιαννούκου, Χαράλαμπο Μαχαίρα και Μαρία Νικολακέα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 20 Σεπτεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου βαθμού με την επωνυμία "Δήμος Αγίων Αναργύρων-Καματερού Αττικής", που εδρεύει στους Αγίους Αναργύρους και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Μαυροειδή και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Γ. Γ. του Δ., 2) Γ. Μ. του Α., 3) Κ. Β. του Γ., κατοίκων ..., 4) Π. Σ. του Ι., κατοίκου ..., 5) Ό. Κ. του Γ., 6) Ι. Κ. του Ε., 7) Κ. Κ. του Ε., 8) Π. Τ. του Κ., κατοίκων ..., 9) Β. Μ. του Π., κατοίκου ..., 10) Αρ Κ. του Ε., 11) Σ. Π. του Π., κατοίκων ..., 12) Α. Δ. του Γ., κατοίκου ..., 13) Α. Χ. του Γ., 14) Λ. Θ. του Α., κατοίκων ..., 15) Ε. Κ. του Ν., κατοίκου ..., 16) Α. Γ. του Γ., 17) Α. Μ. του Φ., 18) Κ. Κ. του Δ., 19) Σ. Τ. του Ε., 20) Χ. Δ. του Χ., 21) Ε. Γ. του Π., 22) Π. Α. του Η. και 23) Π. Μ. του Π., κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αντώνιο Ρουπακιώτη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 1-12-2008 δύο αγωγές των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1419/2010 μη οριστική, 1151/2013 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 3462/2015 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 17-11-2015 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Μαρία Νικολακέα ανέγνωσε την από 8-9-2016 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη των αναιρεσιβλήτων στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι στο δικόγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 Κ.Πολ.Δ.

θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση. Ειδικά για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως για παραβίαση από το δικαστήριο της ουσίας κανόνων ουσιαστικού δικαίου (άρθρο 559 αριθ. 1 εδ. α Κ.Πολ.Δ.) πρέπει να καθορίζεται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου.

Αν δε το δικαστήριο ερεύνησε την υπόθεση στην ουσία της, πρέπει να εκτίθενται και οι κρίσιμες σχετικές παραδοχές, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου. Εξ άλλου για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι δεν έχει νόμιμη βάση εξαιτίας ανεπαρκών ή αντιφατικών αιτιολογιών (άρθρο 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ.), πρέπει στο αναιρετήριο, πλην των παραπάνω, να αναφέρεται σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια ή η αντίφαση των αιτιολογιών, δηλαδή ποιες επιπλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιλαμβάνει η απόφαση ή πού εντοπίζονται οι αντιφάσεις.

Η αοριστία του αναιρετικού λόγου δεν μπορεί να θεραπευθεί με παραπομπή σε άλλο διαδικαστικό έγγραφο (Ολ. Α.Π. 20/2005). Στην προκειμένη περίπτωση: Α) Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση, κατ' εκτίμηση (αν και δεν το αναφέρει ρητώς), την αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 εδ.

α Κ.Πολ.Δ., για τη θεμελίωση δε του λόγου αυτού εκθέτει κατά λέξη: "Διότι η εκκαλουμένη εσφαλμένως ερμήνευσε και εφήρμοσε το νόμο στη συγκεκριμένη περίπτωση, κάνοντας δεκτούς τους ισχυρισμούς των αντιδίκων, τους οποίους και θα έπρεπε να απορρίψει, όπως και την ένδικη αγωγή τους" και στη συνέχεια παραθέτει εκτενή ερμηνεία των διατάξεων των άρθρων 648, 669 Α.Κ., 8 παρ. 1 και 3 ν. 2112/1920, 14 και 21 ν. 2190/1994, 103 και 118 του Συντάγματος, 189 παρ. 3 και ήδη 249 παρ. 1 και 3 της ενοποιημένης Συνθήκης της Ε.Ο.Κ., της κοινοτικής οδηγίας 1999/70/ΕΚ και των π.δ. 81/2003 και 164/2004.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος λόγω αοριστίας αφού για τη θεμελίωσή του παρατίθενται μεν οι ουσιαστικού δικαίου διατάξεις που φέρονται ότι παραβιάστηκαν, όχι όμως και το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή των διατάξεων αυτών ούτε οι ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως.

Β) Με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση, επίσης κατ' εκτίμηση, τις αναιρετικές πλημμέλειες του άρθρου 559 αριθ. 1 εδ. α και 19 Κ.Πολ.Δ., για τη θεμελίωση δε του λόγου αυτού εκθέτει κατά λέξη τα εξής: "Διότι ουχί ορθώς, μη νομίμως και άνευ επαρκούς αιτιολογίας, απερρίφθη η ένστασίς μας περί παθητικής νομιμοποιήσεώς μας.

Πράγματι, ως νομίμως προβάλλαμε από της ενάρξεως της παρούσης δίκης, ο Δήμος δεν ήταν υπόχρεως στην καταβολή των επιδίκων αποζημιώσεων των αντιδίκων αφού την υποχρέωση αυτή την είχε η εταιρεία με την επωνυμία ΕΕΤΑΑ, βάσει των ισχυουσών τότε συμβάσεων, που εφαρμόσθηκαν. Πάντα ταύτα παρανόμως η προσβαλλομένη αγνόησε ενώ θα έπρεπε να λάβει υπ' όψιν της και να κάνει δεκτή την σχετική μας ένσταση".

Ο λόγος αυτός είναι ωσαύτως απορριπτέος ως απαράδεκτος λόγω αοριστίας: α) κατά το πρώτο σκέλος του διότι δεν αναφέρεται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή της, β) κατά το δεύτερο σκέλος του διότι δεν αναφέρεται σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια ή η αντίφαση των αιτιολογιών της προσβαλλομένης, δηλαδή ποιες επιπλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιλαμβάνει αυτή και γ) κατ' αμφότερα τα σκέλη του διότι δεν παρατίθενται οι αιτιολογίες της προσβαλλομένης.

Γ) Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως ο αναιρεσείων αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση, επίσης κατ' εκτίμηση, την αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 εδ. α Κ.Πολ.Δ., για τη θεμελίωση δε του λόγου αυτού εκθέτει κατά λέξη τα εξής: "Διότι κατά εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικού κανόνος δικαίου, η προσβαλλομένη απέρριψε το νόμιμο ισχυρισμό μας, ότι, οι αντίδικοι δεν εδικαιούντο των αιτουμένων χρημάτων, αφού τούτοι ουδέποτε προσελήφθησαν είτε με σύμβαση εξηρτημένης εργασίας αορίστου ή ορισμένου χρόνου, είτε με σύμβαση έργου, αλλά απησχολήθησαν στα πλαίσια εφαρμογής και υλοποίησης Προγράμματος Απόκτησης Εργασιακής Εμπειρίας Ανέργων, αποφοίτων Λυκείων ή Εξαταξίων Γυμνασίων στην φύλαξη σχολικών κτηρίων.

Ήσαν λοιπόν υπό καθεστώς μαθητείας και δεν εδικαιούντο των επιδίκων χρημάτων". Και ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος λόγω αοριστίας διότι δεν αναφέρεται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή της ούτε παρατίθενται οι ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλομένης.

Κατόπιν αυτών πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση στο σύνολό της και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, λόγω της ήττας του, στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων σύμφωνα με το σχετικό αίτημα των τελευταίων (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), μειωμένη κατά το άρθρο 281 παρ. 2 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν. 3463/2006.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17-11-2015 αίτηση για αναίρεση της 3462/2015 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε εξακόσια (600) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Μαρτίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 19 Ιουλίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ