1324/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1324 / 2016 (Α Ποιν. Διακ., ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1324/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α’ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΙΑΚΟΠΩΝ-(ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ)

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Μπαλιτσάρη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως), Γεώργιο Παπαηλιάδη, Αλεξάνδρα Κακκαβά, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου - Εισηγήτρια και Παρασκευή Καλαϊτζή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε ως συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 15 και 22 Ιουλίου 2016, με την παρουσία των Αντεισαγγελέων του Αρείου Πάγου Άννας Ζαΐρη και Γεωργίου Μπόμπολη, αντίστοιχα και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την έφεση του εκκαλούντος - εκζητουμένου B. (επ) A. (ον) του I. και Z., ..., γεν. στο ... Μολδαβίας, στις 8-6-1992, κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε στο ακροατήριο χωρίς πληρεξούσιο δικηγόρο, κατά της υπ’ αριθμ. 68/2016 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών.

Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών με την ως άνω απόφασή του γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του ανωτέρω στις Αρχές της Δημοκρατίας της Μολδαβίας.

Κατά της αποφάσεως αυτής ο εκζητούμενος και τώρα εκκαλών, άσκησε την με αριθμό και ημερομηνία 6/24-5-2016 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ’ αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Αθηνών Διαμαντή Δημητρόπουλου και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 751/2016. Προκειμένης συζητήσεως

Αφού άκουσε τον εκζητούμενο ο οποίος που με προφορική ανάπτυξη ζήτησε δια της διερμηνέως όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα η οποία πρότεινε να απορριφθεί η υπ’ αριθμ. 6 από 24-5-2016 έφεση του εκκαλούντος εκζητουμένου, κατά της υπ’ αριθμ. 68/24-5-2016 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την διάταξη του άρθρου 451 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δικ., "κατά της οριστικής απόφασης του Συμβουλίου Εφετών", με την οποία τούτο γνωμοδότησε, κατά το άρθρο 450 του ίδιου Κώδικα, επί αιτήσεως εκδόσεως αλλοδαπού, "επιτρέπεται σ’ αυτόν για τον οποίο ζητείται η έκδοση και στον εισαγγελέα να ασκήσουν έφεση στο β’ τμήμα (ήδη ποινικό) του Αρείου Πάγου μέσα σε είκοσι τέσσερις ώρες από τη δημοσίευση της απόφασης. Για την έφεση συντάσσεται έκθεση από τον γραμματέα εφετών". Επομένως, η υπό κρίση από 24-5-2016 με αριθμό εκθέσεως 6/2016 έφεση του εκζητουμένου - εκκαλούντος B. (έπων.) A. (ον.) του I. και Z. (ή κατά δήλωση του Z.), η οποία ασκήθηκε ενώπιον του αρμοδίου Γραμματέα του Εφετείου Αθηνών κατά της υπ’ αρ. 68/24-5-2016 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με την οποία αυτό γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του στις Αρχές της Δημοκρατίας της Μολδαβίας προκειμένου να δικαστεί για την συγκεκριμένη εγκληματική πράξη που αναφέρεται & αυτήν, ασκήθηκε νομοτύπως και εμπροθέσμως και πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί κατ’ ουσίαν.

Από τις διατάξεις των άρθρων 474 παρ. 2 και 502 παρ. 2 του Κ.Ποιν.Δικ. προκύπτει ότι το μεταβιβαστικό αποτέλεσμα της εφέσεως προσδιορίζεται από την έκταση και το περιεχόμενο των λόγων της στην έρευνα των οποίων περιορίζεται το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, το οποίο έχει εξουσία να κρίνει μόνο για τα κεφάλαια της πρωτόδικης αποφάσεως που πλήττονται με τους λόγους της εφέσεως Αυτό ισχύει και για την έφεση που ασκείται ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά αποφάσεως του συμβουλίου εφετών, που αφορά έκδοση αλλοδαπού.

Κατά την διάταξη του άρθρου 436 του Κ.Ποιν.Δικ., αν δεν υπάρχει σύμβαση, οι όροι και η διαδικασία της εκδόσεως αλλοδαπών εγκληματιών ρυθμίζονται από τις διατάξεις των επόμενων άρθρων (437-456), οι οποίες εφαρμόζονται ακόμη και αν υπάρχει σύμβαση, εφόσον δεν έρχονται σε αντίθεση με αυτήν, καθώς και στα σημεία που δεν προβλέπει η σύμβαση.

Εξάλλου, η από 13-12-1957 Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως (εφεξής Ε.Σ.Ε.), η οποία κυρώθηκε από την Ελλάδα στις 6-5-1961 με τον ν. 4165/1961 και από την Δημοκρατία της Μολδαβίας στις 31-12-2007, διέπει από την κύρωση της το δίκαιο της εκδόσεως μεταξύ Ελλάδος και Μολδαβίας Ειδικότερα στο άρθρο 2 παρ. 1 της Ε.Σ.Ε. ορίζεται ότι η έκδοση ενεργείται για πράξεις που τιμωρούνται από τους νόμους τόσο του κράτους που ζητεί την έκδοση, όσο και του κράτους από το οποίο ζητείται αυτή, με ποινή στερητική της ελευθερίας ή με μέτρο ασφαλείας ενός τουλάχιστον έτους ως προς το ανώτατο όριο, ή με αυστηρότερη ποινή, ενώ, όταν υπήρξε καταδίκη σε ποινή ή επιβλήθηκε μέτρο ασφαλείας στο έδαφος του αιτούντος κράτους η σχετική κύρωση πρέπει να είναι τεσσάρων μηνών κατ’ ελάχιστο όριο.

Επίσης στο άρθρο 12 αυτής με τον τίτλο "αιτήσεις και δικαιολογητικό στοιχεία", ορίζονται τα εξής: Η αίτηση με την οποία ζητείται η έκδοση, αν δεν έχει συμφωνηθεί με απευθείας συνεννόηση μεταξύ των Μερών άλλο μέσο, πρέπει να είναι έγγραφη και να υποβληθεί μέσω της διπλωματικής οδού και, για την υποστήριξη της πρέπει να προσκομιστούν:

α) το πρωτότυπο ή επίσημο αντίγραφο είτε εκτελεστής καταδικαστικής αποφάσεως είτε εντάλματος συλλήψεως ή άλλης πράξεως που έχει την ίδια ισχύ και που έχει εκδοθεί κατά τους τύπους που καθορίζονται από τη νομοθεσία του αιτούντος κρότους β) έκθεση με προσδιορισμό των αξιοποίνων πράξεων, για τις οποίες ζητείται η έκδοση, του τόπου και του χρόνου διαπράξεως τους του νομικού χαρακτηρισμού τους και της παραπομπής στις νομοθετικές διατάξεις που έχουν εφαρμογή, οι οποίες πρέπει να εμφανίζονται κατά το δυνατό ακριβέστερα και γ) αντίγραφο των διατάξεων, που προβλέπουν την πράξη ή, εάν αυτό δεν είναι εφικτό, δήλωση για το εφαρμοστέο δίκαιο, καθώς και ο κατά το δυνατό ακριβέστερος καθορισμός του εκζητουμένου προσώπου και κάθε άλλη πληροφορία, που μπορεί να καθορίσει την ταυτότητα και την εθνικότητα του.

Κατά το άρθρο 13 της Ε.Σ.Ε., αν οι πληροφορίες που κοινοποιήθηκαν από το κράτος που ζητεί την έκδοση, αποδεικνύονται ανεπαρκείς για την λήψη αποφάσεως σύμφωνα με την Ε.Σ.Ε., το μέρος από το οποίο ζητείται η έκδοση, μπορεί να ζητήσει τις αναγκαίες συμπληρωματικές πληροφορίες και να ορίσει την προθεσμία για την λήψη των πληροφοριών αυτών.

Επίσης το αρμόδιο δικαιοδοτικό όργανο, που αποφαίνεται για την έκδοση, δεν έχει εξουσία να ερευνήσει την βασιμότητα ή μη της κατηγορίας για την οποία ζητείται η έκδοση ή τη νομιμότητα της σχετικής προδικασίας που τηρήθηκε από τις αρμόδιες αρχές του κρότους που ζητεί την έκδοση, αφού ούτε από την διάταξη του άρθρου 12 παρ. 2 της Ε.Σ.Ε., που ορίζει εξαντλητικά τα συγκεκριμένα στοιχεία και δικαιολογητικά που πρέπει να συνοδεύουν την αίτηση, για τη στήριξη και την δικαστική αξιολόγηση της, ούτε από άλλη διάταξη της Ε.Σ.Ε.

προβλέπεται και η επισύναψη εγγράφων, που να βεβαιώνουν την ύπαρξη επαρκών ενδείξεων ενοχής για την αξιόποινη πράξη, για την οποία ζητείται ο εκζητούμενος, αλλά και επειδή δεν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις των άρθρων 437, 443 παρ. 1 και 450 παρ. 2 του Κ.Ποιν.Δικ., που προβλέπουν επισύναψη στην αίτηση εκδόσεως εγγράφων για βεβαίωση ενδείξεων ενοχής και έρευνα για την βασιμότητα της κατηγορίας (όταν ζητείται η έκδοση για την παραπομπή του εκζητουμένου σε δίκη, και όχι για την εκτέλεση ποινής), αφού έρχονται σε αντίθεση με την Ε.Σ.Ε.

Περαιτέρω, κατά την διάταξη του άρθρου 438 του Κ.Ποιν.Δικ., η έκδοση απαγορεύεται: α) ..., β) ..., γ) αν πρόκειται για έγκλημα που κατά τους ελληνικούς νόμους χαρακτηρίζεται πολιτικό, στρατιωτικό ... ή όταν από τις περιστάσεις προκύπτει ότι η έκδοση ζητείται για λόγους πολιτικούς, δ) αν σύμφωνα με τους νόμους του κράτους που ζητεί την έκδοση ή του ελληνικού κράτους ή του κράτους όπου τελέστηκε το έγκλημα, έχει προκύψει, ήδη πριν από την απόφαση για την έκδοση, νόμιμος λόγος που εμποδίζει την δίωξη ή την εκτέλεση της ποινής ή αποκλείει ή εξαλείφει το αξιόποινο και ε) αν πιθανολογείται ότι εκείνος, για τον οποίο ζητείται η έκδοση, θα καταδιωχθεί από το κράτος στο οποίο παραδίδεται για πράξη διαφορετική από εκείνη για την οποία ζητείται η έκδοση.

Επίσης, κατά την διάταξη του άρθρου 3 παρ. 1 και 2 της Ε.Σ.Ε., δεν χωρεί έκδοση, αν η αξιόποινη πράξη για την οποία ζητείται η έκδοση, θεωρείται από το άλλο μέρος ως πολιτική εγκληματική πράξη ή ως συναφής με τέτοια πράξη ή αν το μέρος, από το οποίο ζητείται η έκδοση, έχει σοβαρούς λόγους να πιστεύει ότι η αίτηση εκδόσεως, που αιτιολογείται για κάποια παράβαση του κοινού δικαίου, έχει υποβληθεί με σκοπό την δίωξη ή την τιμωρία ατόμου για τα φυλετικά, θρησκευτικά, πολιτικά ή εθνικά του φρονήματα ή ότι η θέση του διατρέχει κίνδυνο να επιδεινωθεί από τον έναν ή τον άλλο από τους λόγους αυτούς.

Ακόμη, κατά την διάταξη του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ (ν. 53/1974), κανένας δεν επιτρέπεται να υποβληθεί σε βασανιστήρια ούτε σε ποινές ή μεταχείριση απάνθρωπες ή εξευτελιστικές. Κατά την διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 αυτής, κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα η υπόθεση του να δικαστεί δίκαια, δημόσια και μέσα σε λογική προθεσμία από ανεξάρτητο και αμερόληπτο δικαστήριο, που έχει κατασταθεί από το νόμο, το οποίο θα αποφασίσει είτε για αμφισβητήσεις σχετικά με δικαιώματα και υποχρεώσεις του αστικής φύσεως, είτε για την βασιμότητα κάθε εναντίον του κατηγορίας ποινικής φύσεως, κατά δε την διάταξη του ίδιου άρθρου 6 παρ. 3 περ.

α’ αυτής, ο κατηγορούμενος έχει δικαίωμα να πληροφορηθεί, μέσα στην συντομότερη προθεσμία, σε γλώσσα που κατανοεί και με λεπτομέρεια, την φύση και τον λόγο της εναντίον του κατηγορίας. Από τα παραπάνω συνάγεται ότι απαιτείται τα εγκλήματα, για τα οποία ζητείται η έκδοση, να προσδιορίζονται κατά τρόπο σαφή και συγκεκριμένο στην σχετική αίτηση και στην αντίστοιχη διωκτική πράξη, με επαρκή περιγραφή του χρόνου, τόπου, τρόπου και λοιπών περιστάσεων τελέσεως τους και της μορφής συμμετοχής του εκζητουμένου σ’ αυτήν.

Αυτό επιβάλλεται και από την αρχή της ειδικότητας που καθιερώνεται με τις διατάξεις του άρθρου 14 της Ε.Σ.Ε., σύμφωνα με την οποία η έκδοση γίνεται για το έγκλημα που ορίζεται ειδικά (ως προς τα στοιχεία που το συγκροτούν) τόσο στην αίτηση εκδόσεως, όσο και στην πράξη του Υπουργού Δικαιοσύνης που διατάσσει την έκδοση και όχι για οποιαδήποτε άλλη πράξη.

Η αρχή της ειδικότητας, η οποία θεωρείται γενικά αναγνωρισμένος κανόνας του διεθνούς δικαίου και εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση εκδόσεως, περιορίζει την κυριαρχική εξουσία του κρότους που ζήτα την έκδοση, το οποίο δεν μπορεί να διώξει τον εκζητούμενο για πράξεις που τελέστηκαν πριν από την παράδοση του και είναι διαφορετικές από εκείνες για τις οποίες έγινε η έκδοση (εκτός από ορισμένες εξαιρέσεις), αποτρέποντας έτσι και το ενδεχόμενο να διωχτεί το εκδιδόμενο πρόσωπο για πολιτικά εγκλήματα ή για πολιτικούς λόγους και σκοπούς.

Ακόμη, η υποχρέωση για συγκεκριμενοποίηση της διωκόμενης πράξεως που αποδίδεται στον εκζητούμενο, βρίσκει έρεισμα και στις υπερνομοθετικής ισχύος (άρθρο 28 Σ.) διατάξεις του παραπάνω άρθρου 6 παρ. 3 της ΕΣΔΑ (δικαίωμα του κατηγορουμένου να πληροφορηθεί λεπτομερειακά την φύση και τον λόγο της σχετικής κατηγορίας) και του άρθρου 14 παρ. 3 περ.

α’ του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, που υιοθετήθηκε από την Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, στη Νέα Υόρκη, στις 16-12-1966 και κυρώθηκε από την Ελλάδα με το ν. 2462/1997.

Στην προκειμένη περίπτωση προσκομίζονται, σε επικυρωμένη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα, όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο άρθρο 12 της Ε.Σ.Ε. και στο άρθρο 443 του Κ.Ποιν.Δικ., τα οποία υποστηρίζουν την ένδικη αίτηση εκδόσεως Ειδικότερα προσκομίζονται: 1) η από 29.4.2013 με αριθμό δικογραφίας 1- 554/13 απόφαση του Δικαστηρίου Buiucani του Δήμου ...

Μολδαβίας σύμφωνα με την οποία στον εκζητούμενο επιβλήθηκε το προληπτικό μέτρο της προσωρινής κρατήσεως για 90 ημέρες και κηρύχθηκε καταζητούμενος 2) το από 5.12.2012 κατηγορητήριο με το οποίο αποδίδεται στον εκζητούμενο το αδίκημα του χουλιγκανισμού, που διαπράχθηκε από δύο ή περισσότερα άτομα, 3) το κείμενο των διατάξεων που προβλέπουν τις αξιόποινες πράξεις που αποδίδονται στον εκζητούμενο (άρθρο 287 παρ.2 εδ.

β’ Ποινικού Κώδικα της Μολδαβίας), 4) τα στοιχεία του εκζητουμένου που πιστοποιούν και καθορίζουν την ταυτότητα του, καθώς και φωτογραφία αυτού και 5) έκθεση των αξιοποίνων πράξεων, για τις οποίες ζητείται η έκδοση, του τόπου και χρόνου τελέσεως και της παραπομπής στις ως άνω νομοθετικές διατάξεις, οι οποίες έχουν εφαρμογή.

Από τα προαναφερόμενα έγγραφα, καθώς και από τα λοιπά έγγραφα που συνοδεύουν σε νόμιμη μετάφραση την αίτηση εκδόσεως και βρίσκονται στον φάκελο της δικογραφίας από την κατάθεση του μάρτυρα, που εξετάστηκε κατά την συζήτηση ενώπιον του πρωτοβαθμίου Συμβουλίου και περιέχεται στα οικεία πρακτικά, από τα έγγραφα που προσκομίστηκαν από τον εκζητούμενο, καθώς και από όσα εξέθεσαν προφορικά τόσον αυτός μέσω διερμηνέα, όσον και ο συνήγορος του κατά την συζήτηση ενώπιον του πρωτοβαθμίου Συμβουλίου, αλλά και μόνος αυτός (εκζητούμενος μέσω διερμηνέα) κατά την συζήτηση ενώπιον του παρόντος Συμβουλίου, προέκυψαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Εις βάρος του B. (έπων.) A. (ον.) του I. και Z., γεννηθέντος στις 8.6.1992, στην πόλη ... Μολδαβίας έχει εκδοθεί η από 29.4.2013 με αριθμό δικογραφίας 1-554/13 απόφαση του Δικαστηρίου Buiucani του Δήμου ... Μολδαβίας σύμφωνα με την οποία, ενόψει του ότι ο εκζητούμενος δεν εμφανίστηκε για να συμμετάσχει στην εξέταση της ως άνω ποινικής υποθέσεως του, του επιβλήθηκε το προληπτικό μέτρο της προσωρινής κρατήσεως για 90 ημέρες και κηρύχθηκε καταζητούμενος.

Ειδικότερα, ο εκ-ζητούμενος κατηγορείται ότι σης 10.9.2012, περί ώρα 00:30, έχοντας χουλιγκανικές προθέσεις ενώ βρισκόταν σε δημόσιο χώρο, και συγκεκριμένα στη συμβολή των οδών ..., στο δήμο ..., μαζί με τους V. V., M. F., B. N. και J. D., όντας σε κατάσταση μέθης και παραβιάζοντας κατάφωρα την δημόσια τάξη, με απειλές για χρήση βίας και άσκηση σωματικής βίας ήρθαν σε σύγκρουση με τους T.

B., P. E. και P. S., τους οποίους εξύβρισαν, χτύπησαν με τα χέρια και τα πόδια σε όλο το σώμα, προκαλώντας στον P. E., σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση αρ. ... από 2.10.2012, κάταγμα της στεφάνης του 2ου δοντιού δεξιά, μώλωπες με οίδημα των παρακείμενων μαλακών ιστών και εκδορές στο πρόσωπο, εκδορές στο πτερύγιο του δεξιού αυτιού, στη διμερή άρθρωση του γονάτου και στη δεξιά κνήμη που προκλήθηκαν με αιχμηρό σκληρό αντικείμενο κατά τη διάρκεια της συγκρούσεως και στις αναφερόμενες περιστάσεις προκαλώντας βλάβη στην υγεία του για μικρό χρονικό διάστημα και με βάση αυτό το κριτήριο θεωρούνται απλή σωματική βλάβη, στον P. S., σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση αρ. ...

από 2.10.2012, μώλωπα με οίδημα των παρακειμένων μαλακών ιστών και εκδορές στο πρόσωπο, μώλωπες στον αριστερό θώρακα, που προκλήθηκαν με αιχμηρό σκληρό αντικείμενο κατά την διάρκεια της συγκρούσεως, και στις αναφερόμενες περιστάσεις, και θεωρούνται ασήμαντη σωματική βλάβη, και στον T. V., σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση αρ. ...

από 26.11.2012, μώλωπες στο κεφάλι και στο πρόσωπο που προκλήθηκαν με αιχμηρό σκληρό αντικείμενο κατά την διάρκεια της συγκρούσεως και τις αναφερόμενες περιστάσεις και θεωρούνται ασήμαντη σωματική βλάβη, και στη συνέχεια εγκατέλειψε τον τόπο όπου τελέστηκε το αδίκημα. Τέλος, με το ως άνω κατηγορητήριο αναφέρεται ότι ο εκζητούμενος με τις εγκληματικές του πράξεις, διέπραξε το αδίκημα που προβλέπεται από το άρθρο 287 παρ.2 εδ.

β’ του Ποινικού Κώδικα της Μολδαβίας - χουλιγκανισμός, δηλαδή εκ προθέσεως πράξεις που κατάφωρα παραβιάζουν την δημόσια τάξη, οι οποίες συνοδεύονται από απειλές με άσκηση βίας και άσκηση βίας κατά ατόμου, και διαπράττεται (το αδίκημα) από περισσότερα άτομα. Η ανωτέρω πράξη προβλέπεται και τιμωρείται από το άρθρο 287 παρ. 2 εδ.

β’ του Ποινικού Κώδικα της Μολδαβίας με χρηματική ποινή από 400 έως 1.000 συμβατικές μονάδες ή με φυλάκιση μέχρι πέντε (5) ετών και είναι επίσης αξιόποινη κατά το ελληνικό ποινικό δίκαιο (άρθρο 308 Α παρ. 2 σε συνδυασμό με άρθρο 308 παρ. 1 εδ. α’ του Π. Κ. - απρόκλητη σωματική βλάβη), απειλούμενη με ποινή φυλακίσεως τουλάχιστον ενός έτους, εάν & αυτήν συμμετείχαν δύο ή περισσότεροι, για την οποία (αξιόποινη πράξη) επιτρέπεται η έκδοση (άρθρο 2 παρ. 1 της Ε.Σ.Ε.).

Ο εκζητούμενος, με την κρινόμενη έφεση του, ζήτησε την εξαφάνιση του εκκαλουμένου βουλεύματος και την απόρριψη της σχετικής αιτήσεως για τους παρακάτω λόγους όπως αυτοί εκτιμώνται από το παρόν Συμβούλιο: 1) Η αξιόποινη πράξη για την οποία ζητείται η έκδοση (χουλιγκανισμός) αντιστοιχεί στο αδίκημα της απρόκλητης σωματικής βλάβης του ελληνικού ποινικού δικαίου, ήτοι σε πράξη πλημμεληματικού χαρακτήρα, η οποία τιμωρείται με ποινή φυλακίσεως, το ανώτατο όριο της οποίας δεν είναι μεγαλύτερο από δώδεκα (12) μήνες, γεγονός το οποίο, αφενός μεν αποτελεί προϋπόθεση για το παραδεκτό της αιτήσεως εκδόσεως, αφετέρου δε συνάγεται εξ αυτού ότι η πράξη για την οποία ζητείται η έκδοση του δεν θεμελιώνει λόγους διαταράξεως δημόσιος τάξεως και ασφάλειας, τις οποίες πράγματι δεν διατάραξε, 2) σε περίπτωση εκδόσεως του θα παραβιαστούν κατάφωρα τα δικαιώματα του, και 3) υπέβαλε στις 23-5-2016 αίτηση για την παροχή διεθνούς προστασίας (ασύλου) και έχει χορηγηθεί σ7 αυτόν το αναφερόμενο δελτίο αιτήσαντος διεθνούς προστασίας, το οποίο ισχύει μέχρι τις 23.9.2016.

Ο πρώτος λόγος έφεσης κατά μεν το πρώτο σκέλος του, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, καθ7 όσον, όπως έχει ήδη εκτεθεί παραπάνω, το αδίκημα για το οποίο ζητείται η έκδοση του εκκαλούντος (χουλιγκανισμός, δηλαδή εκ προθέσεως πράξεις που παραβιάζουν κατάφωρα την δημόσια τάξη, οι οποίες συνοδεύονται από απειλές με άσκηση βίας και άσκηση βίας κατά ατόμου και διαπράττεται (το αδίκημα) από περισσότερα άτομα) αντιστοιχεί στο προβλεπόμενο από την ελληνική ποινική νομοθεσία αδίκημα της απρόκλητης σωματικής βλάβης (άρθρο 308 Α παρ. 2 σε συνδυασμό με άρθρο 308 παρ. 1 εδ.

α’ του Π.Κ.), για το οποίο απειλείται ποινή φυλακίσεως τουλάχιστον ενός έτους εάν σ’ αυτήν συμμετείχαν δύο ή περισσότεροι, όπως εν προκειμένω, κατά δε το δεύτερο σκέλος του είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος αφού, όπως έχει ήδη εκτεθεί στην οικεία νομική σκέψη, όταν ζητείται η έκδοση αλλοδαπού με βάση την Ε.Σ.Ε., οπότε δεν έχουν εφαρμογή τα άρθρα 443 παρ. 1 και 450 παρ. 2 του Κ.Ποιν.Δικ., το δικαστικό συμβούλιο, που αποφασίζει για την έκδοση, δεν έχει εξουσία να ερευνήσει αν υπάρχουν ή όχι στοιχεία ενοχής του εκζητουμένου για την κατηγορία που αποδίδεται σ’ αυτόν.

Περαιτέρω, από τα προαναφερόμενα αποδεικτικά μέσα δεν προέκυψε ως πιθανή αφ’ ενός μεν η παραβίαση των υπερασπιστικών δικαιωμάτων του εκζητουμένου κατά την σχετική δίκη που θα διεξαχθεί στα δικαστήρια της Μολδαβίας αφ’ ετέρου δε η άσκηση κατ’ αυτού σωματικής βίας απειλητικής για την ζωή ή την σωματική του ακεραιότητα ή απάνθρωπη μεταχείριση του από τις αστυνομικές ή σωφρονιστικές αρχές της Μολδαβίας.

Εξ άλλου, ο ισχυρισμός του εκκαλούντος ότι υπέβαλε στις 23-5-2016, ήτοι την προηγουμένη της ασκήσεως της εφέσεως αίτηση πολιτικού ασύλου στις αρμόδιες ελληνικές αρχές που ακόμη εκκρεμεί και η επίκληση από αυτόν φόβου διώξεως του στο εκζητούν κράτος κατά την έννοια του άρθρου ΙΑ της Σύμβασης της Γενεύης (κατάφωρη παραβίαση των δικαιωμάτων του), δεν ασκεί έννομη επιρροή στην προκειμένη δίκη, καθόσον η σχετική διάταξη του άρθρου 5 παρ. 2 του π.δ. 114/2010, όπως αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 35 παρ. 4 του π.δ. 113/2013, κατά την οποία "...Κανένας δεν εκδίδεται πριν εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση επί της αίτησης του (για διεθνή προστασία ή άσυλο), εφόσον επικαλείται φόβο δίωξης στο εκζητούν κράτος", αναφέρεται στην μη έκδοση του εκζητουμένου από τον αρμόδιο γι’ αυτό, κατά το άρθρο 452 παρ. 1 του Κ,Ποιν.Δικ., Υπουργό Δικαιοσύνης εφόσον προηγήθηκε αμετάκλητη γνωμοδότηση υπέρ της εκδόσεως από το συμβούλιο Εφετών ή του Αρείου Πάγου και δεν τάσσεται ως στοιχείο που εμποδίζει (μέχρι την τελεσίδικη παραδοχή ή απόρριψη της αιτήσεως ασύλου) την συζήτηση ή την λήψη σχετικής αποφάσεως για την έκδοση ή μη του εκζητουμένου από το αρμόδιο δικαιοδοτικό όργανο, το οποίο, για την διαμόρφωση της γνωμοδοτικής κρίσεως του, εξετάζει και συναξιολογεί (με τα λοιπά στοιχεία) και τη βασιμότητα του επικαλούμενου φόβου διώξεως ως ενδεχόμενου νομίμου λόγου που εμποδίζει την έκδοση, κατά τα άρθρα 3 της ΕΣ.

Ε. και 438 περ. γ* και € του Κ.Ποιν.Δικ. Συνακολούθως, οι δεύτερος και τρίτος λόγοι της εφέσεως είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι.

Τέλος, από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά στοιχεία προέκυψε ότι αυτός που εμφανίστηκε στο Συμβούλιο είναι το ίδιο πρόσωπο με τον εκζητούμενο από τις Μολδαβικές Αρχές, γεγονός άλλωστε που και ο ίδιος επιβεβαίωσε. Ακόμη, το παραπάνω έγκλημα δεν χαρακτηρίζεται κατά τους ελληνικούς ποινικούς νόμους πολιτικό, στρατιωτικό, φορολογικό ή του τύπου, ούτε προέκυψε, σύμφωνα με τους νόμους του Ελληνικού Κράτους και του Κράτους της Μολδαβίας που ζητεί την έκδοση, νόμιμος λόγος που να εμποδίζει την ποινική δίωξη ή να αποκλείει ή να εξαλείφει το αξιόποινο της πράξεως που αφορά η έκδοση (άρθρα 6, 8, 9 και 10 της Ε.Σ.Ε.

και 438 στοιχ. δ’ του Κ.Ποιν.Δικ,). Επομένως, συντρέχουν όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοση του εκκαλούντος αφού υπάρχει ταύτιση μεταξύ αυτού και του προσώπου του οποίου ζητείται η έκδοση, υπάρχουν στον φάκελο της δικογραφίας σε νόμιμη μετάφραση όλα τα προβλεπόμενα συνοδευτικά έγγραφα με το απαιτούμενο περιεχόμενο για την υποστήριξη της αιτήσεως εκδόσεως ο εκκαλών είναι πρόσωπο που μπορεί να εκδοθεί, η ένδικη πράξη ανήκει στα εγκλήματα για τα οποία επιτρέπεται η έκδοση και δεν υπάρχουν, σύμφωνα με την Ε.Σ.Ε.

και τους νόμους της Ελλάδος και της Μολδαβίας, λόγοι που να εμποδίζουν την δίωξη του εκκαλούντος για την συγκεκριμένη πράξη και την έκδοση του στις Μολδαβικές Αρχές. Κατόπιν αυτών, δεν έσφαλε το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, που με την εκκαλούμενη απόφαση του γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του εκκαλούντος, ο οποίος, σημειωτέον, ενώπιον του Συμβουλίου τούτου, συνήνεσε για την έκδοση του.

Επομένως, πρέπει να απορριφθούν όλοι οι αντίθετοι λόγοι εφέσεως και ισχυρισμοί αυτού, καθώς και η κρινόμενη έφεση ως αβάσιμη κατ’ ουσίαν. Τέλος, πρέπει να καταδικαστεί ο εκκαλών στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δικ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δέχεται τυπικά και απορρίπτει κατ’ ουσίαν την από 24-5-2016 με αριθμό εκθέσεως 6/2016 έφεση του εκζητουμένου - εκκαλούντος B. (έπων.) A. (ov.) του I. και Z. (ή κατά δήλωση του Z.), ... κατά της υπ’ αρ. 68/24-5-2016 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με την οποία αυτό γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως του στις Αρχές της Δημοκρατίας της Μολδαβίας. Και.

Καταδικάζει τον εκκαλούντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Ιουλίου 2016.

Εκδόθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Ιουλίου 2016.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ