Legislator Case Law & Legislation
1322/2023 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on evidence evaluation and medical report distortion grounds.

Case Number 1322/2023
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the appeal filed by the appellant insurance company and its insureds against the First Instance Court's judgment. The appellants argued that the Court of Appeal distorted the medical report regarding the cause of death and failed to properly evaluate evidence. The court held that evidence assessment is a matter for the trial court and cannot be re-evaluated on appeal unless the lower court ignored relevant documents or failed to base its findings on the complete record.

Legislator headnote

AI generated

Articles 681 A', 666, 667, 670-676 of the Code of Civil Procedure; Evidence assessment by the court of first instance is final and binding on appeal, and distortion of a medical report requires specific proof of the document's content and the court's failure to consider it.

Keywords

AI generated
appeal admissibility evidence evaluation medical report distortion court of first instance civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Articles 681 A', 666, 667, 670-676 of the Code of Civil Procedure
Article 495 of the Code of Civil Procedure
Articles 176, 183, 191 of the Code of Civil Procedure
Article 242 paragraph 2 of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated
Supreme Court 2/2008
Supreme Court 861/2014
Supreme Court 10/2011
Supreme Court 899/2007
Supreme Court 714/93
Supreme Court 751/96
Supreme Court 44/2003
Supreme Court 1623/2010
Supreme Court 860/2013
Supreme Court 1687/2017

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1322 / 2023 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1322/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Μυρσίνη Παπαχίου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αικατερίνη Βλάχου, Γεωργία Κατσιμαγκλή, Ασπασία Μεσσηνιάτη - Γρυπάρη και Μαρί Δεργαζαριάν, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 2 Δεκεμβρίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειουσών: 1) Μ. Γ. του Κ., κατοίκου ... και 2) ανώνυμης ελληνικής ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "N. I. - Ν. Π. «Α. και ήδη «N. Α. - Ν. Π. Α.", που εδρεύει στο …… και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Οικονόμου, που δήλωσε στο ακροατήριο: α) ότι ανακαλεί την από 30-11-2022 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παρίσταται και β) την ως άνω μεταβολή της 2ης αναιρεσείουσας.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ν. χας Σ. Δ., το γένος Π. Γ., 2) Α. - Σ. Δ. του Σ., 3) Σ. - Ι. Δ. του Σ., κατοίκων ..., 4) Σ. Κ. του Δ. και 5) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "Υ. Α.", που εδρεύει στην ….. και εκπροσωπείται νόμιμα, εκ των οποίων οι 1η, 2η και 3η εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Γεωργαντά με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και οι 4η και 5η εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Τσούτσο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15-1-2013 αγωγή των 1ης, 2ης και 3ης των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ναυπλίου και συνεκδικάστηκε με την από 12-2-2013 αγωγή της 1ης των ήδη αναιρεσειουσών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 503/2014 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 180/2016 του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 27-3-2018 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Μαρί Δεργαζαριάν, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειουσών ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με τη κρινόμενη από 27-3-2018 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα, κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο καθώς και από τη σύμβαση ασφάλισης αυτού (άρθρα 681 Α', 666, 667, 670-676 ΚΠολΔ), όπως ίσχυαν πριν από την αντικατάστασή τους με το άρθρο τέταρτο του άρθρου 1 του Ν. 4335/2015), με αριθμό 180/2016 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου, με την οποία έγιναν τυπικά δεκτές και απορρίφθηκαν κατ' ουσία οι εφέσεις:

α) από 25-7-2014 (αρ. κατ. 98/2014) των εναγουσών-εκκαλουσών και ήδη τριών πρώτων αναιρεσιβλήτων Ν. χήρας Σ. Δ., Α.-Σ. Δ. και Σ.-Ι. Δ., β) από 1-9-2014 (αρ. κατ. 103/2014) των εναγουσών-εκκαλουσών και ήδη αναιρεσειουσών Μ. Γ. και ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "Ν. I. - Ν. Π." και γ) από 26-11-2014 (αρ. κατ. 6/2015) των εναγομένων - εκκαλουσών και ήδη τέταρτης και πέμπτης των αναιρεσιβλήτων Σ.

Κ. και ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "Υ. Α..Α..Ε.." κατά της εκδοθείσας κατά την ίδια διαδικασία υπ' αριθμ. 503/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ναυπλίου. Με την τελευταία απόφαση αφού συνεκδικάστηκαν έγιναν εν μέρει δεκτές ως και κατ' ουσίας βάσιμες α) η από 15-1-2013 (αριθμ. κατ. ΕΓα/125/2013) αγωγή των εναγουσών και ήδη τριών πρώτων αναιρεσιβλήτων (με την οποία αφού εξέθεταν ότι από συνυπαιτιότητα των εναγομένων, αντιστοίχως, Σ.

Κ., ήδη τέταρτης αναιρεσίβλητης, οδηγού του ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, το οποίο ήταν ασφαλισμένο κατά τον κρίσιμο χρόνο, για την προς τρίτους αστική ευθύνη στην εναγόμενη και ήδη πέμπτη αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "Υ. Α..Α..Ε.." και Μ. Γ., ήδη πρώτης αναιρεσείουσας οδηγού του ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, το οποίο ήταν ασφαλισμένο κατά τον κρίσιμο χρόνο, για την προς τρίτους αστική ευθύνη στην εναγόμενη και ήδη δεύτερη αναιρεσείουσα ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "Ν.

I. - Ν. Π.", προκλήθηκε τροχαίο αυτοκινητικό ατύχημα, κατά το οποίο τραυματίστηκε θανάσιμα ο σύζυγος και πατέρας αυτών Σ. Δ., αιτήθηκαν την επιδίκαση αποζημίωσης (δαπάνης εξόδων κηδείας) και χρηματικής ικανοποίησης λόγω ψυχικής οδύνης) και επιδικάστηκαν τα αναφερόμενα χρηματικά ποσά και β) η από 12-2-2013 (αριθμ.

κατ. ΕΓα/191/2013) αγωγή της ενάγουσας Μ. Γ., ήδη πρώτης αναιρεσείουσας (με την οποία αφού εξέθετε ότι από αποκλειστική υπαιτιότητα της εναγομένης Σ. Κ., προκλήθηκε τροχαίο αυτοκινητικό ατύχημα, κατά το οποίο υπέστη υλικές ζημίες το οδηγούμενο από αυτήν ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, αιτήθηκε την επιδίκαση αποζημίωσης για την αποκατάσταση της περιουσιακής ζημίας της και χρηματικής ικανοποίησης, λόγω ηθικής βλάβης) και επιδικάστηκαν τα αναφερόμενα χρηματικά ποσά.

Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα με την κατάθεση του δικογράφου αυτής στη Γραμματεία του ως άνω Δικαστηρίου (άρθρα 495 παρ. 1 ΚΠολΔ) και εμπρόθεσμα ήτοι εντός της διετούς προθεσμίας από τη δημοσίευσή της, σύμφωνα με το άρθρο 564 παρ. 3 ΚΠολΔ (όπως ισχύει για τα ένδικα μέσα που ασκούνται από 1-1-2016, σύμφωνα με το άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 2 του ν. 4335/2015), εφόσον από τα προσκομιζόμενα έγγραφα δεν προκύπτει, ούτε οι αναιρεσείουσες επικαλούνται επίδοση αυτής (άρθρα 552, 553 παρ. 1β, 556, 558, 564 παρ. 3 και 566 παρ. 1 ΚΠολΔ).

Είναι, επομένως, παραδεκτή (άρθρο 577 παρ. 1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρο 577 παρ. 3 ΚΠολΔ).

Από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 300, 330 εδ. β` και 914 του ΑΚ, προκύπτει ότι η αδικοπρακτική ευθύνη προς αποζημίωση προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, επέλευση ζημίας και αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ της συμπεριφοράς του δράστη και της ζημίας. Παράνομη είναι η συμπεριφορά που αντίκειται σε επιτακτικό ή απαγορευτικό κανόνα δικαίου, ο οποίος απονέμει δικαίωμα ή προστατεύει συγκεκριμένο συμφέρον του ζημιωθέντος, μπορεί δε η συμπεριφορά αυτή να συνίσταται σε θετική ενέργεια ή σε παράλειψη ορισμένης ενέργειας.

Μορφή υπαιτιότητας είναι και η αμέλεια, η οποία υπάρχει όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια που απαιτείται στις συναλλαγές, δηλαδή αυτή που αν καταβαλλόταν, με μέτρο τη συμπεριφορά του μέσου συνετού και επιμελούς ανθρώπου του κύκλου δραστηριότητας του ζημιώσαντος, θα καθιστούσε δυνατή την αποτροπή του παράνομου και ζημιογόνου αποτελέσματος.

Αιτιώδης σύνδεσμος υπάρχει όταν η παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του δράστη ήταν, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ικανή, κατά την συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων, να επιφέρει τη ζημία και την επέφερε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Η ύπαρξη του αιτιώδους συνδέσμου σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση είναι ζήτημα καθαρά πραγματικό και κρίνεται από το δικαστήριο της ουσίας.

Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε κυριαρχικώς ως αποδειχθέντα, επιτρέπουν το συμπέρασμα να θεωρηθεί, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, ορισμένο γεγονός ως πρόσφορη αιτία της ζημίας, υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, γιατί είναι κρίση νομική, αναγόμενη στην ορθή ή μη υπαγωγή από το δικαστήριο της ουσίας των διδαγμάτων της κοινής πείρας στην αόριστη νομική έννοια της αιτιώδους συνάφειας.

Η ύπαρξη της υπαιτιότητας δεν αποκλείεται κατ` αρχήν από το γεγονός ότι στο αποτέλεσμα του ατυχήματος συνετέλεσε και συντρέχον πταίσμα του ζημιωθέντος, εφόσον δεν διακόπτεται ο αιτιώδης σύνδεσμος, αλλά η ύπαρξη αυτού, προβαλλόμενη από τον υπαίτιο κατ` ένσταση, συνεπάγεται τη μη επιδίκαση από το δικαστήριο αποζημιώσεως ή τη μείωση του ποσού της (άρθρο 300 ΑΚ).

Ακόμη, από τις προαναφερόμενες διατάξεις συνάγεται ότι οι έννοιες της αμέλειας και της συνυπαιτιότητας είναι νομικές και επομένως η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας ως προς τη συνδρομή ή μη συντρέχοντος πταίσματος του ζημιωθέντος κατά την επέλευση της ζημίας, υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου ως προς το εάν τα περιστατικά που το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε ανελέγκτως ως αποδειχθέντα, συγκροτούν την έννοια του προαναφερόμενου πταίσματος.

Αντιθέτως, ο καθορισμός της βαρύτητας του πταίσματος και του ποσοστού κατά το οποίο εξ αυτού του λόγου πρέπει να μειωθεί η αποζημίωση, αφορά εκτίμηση πραγμάτων που δεν ελέγχεται ακυρωτικώς (ΑΠ 1090/2022, 163/2022). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 του ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως και αν παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου, εσωτερικού ή διεθνούς.

Ο κανόνας παραβιάζεται, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, είτε με ψευδή ερμηνεία, η οποία υπάρχει όταν αποδίδεται στον κανόνα δικαίου διαφορετική έννοια από την αληθινή, είτε, με μη ορθή εφαρμογή, η οποία συντελείται, όταν εφαρμόζεται κανόνας, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή όταν δεν εφαρμόζεται, ενώ έπρεπε να εφαρμοστεί ή όταν εφαρμόσθηκε εσφαλμένως.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 19 του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση γιατί δεν έχει καθόλου ή έχει ανεπαρκείς ή αντιφατικές αιτιολογίες σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, ο από αυτήν λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν, από το αιτιολογικό της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, δεν προκύπτουν σαφώς και επαρκώς, τα πραγματικά εκείνα περιστατικά που είναι, κατά το νόμο, αναγκαία για την εφαρμογή, στη συγκεκριμένη περίπτωση, του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκε, όπως και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες σχετικά με τα πραγματικά περιστατικά που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, με συνέπεια να μην είναι δυνατός ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή όχι εφαρμογής του κανόνα αυτού του ουσιαστικού δικαίου.

Αντίθετα, δεν ιδρύεται λόγος αναιρέσεως κατά τη διάταξη αυτή, όταν οι ελλείψεις της αποφάσεως ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση και στάθμισή τους και στην αιτιολόγηση του εξαγομένου από αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανελέγκτως, κατά τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ, εκτός αν δεν είναι σαφές το πόρισμα και για το λόγο αυτό γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος (ΑΠ 521/2021, ΑΠ 464/2020, ΑΠ 1430/2019, ΑΠ 941/2018).

Ως ζητήματα, των οποίων η μη αιτιολόγηση ή η αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό στερεί από την απόφαση τη νόμιμη βάση, νοούνται μόνο οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, που τείνουν, δηλαδή, στη θεμελίωση ή την κατάλυση του δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο, όχι όμως και η επιχειρηματολογία των διαδίκων ή του δικαστηρίου, ούτε η εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση αυτή διατυπώνεται σαφώς (ΟλΑΠ 1/1999, ΟλΑΠ 24/ 1992, ΑΠ 122/2020, 1373/2019, ΑΠ 918/2019, ΑΠ 564/2018).

Το πόρισμα, δηλαδή το συμπέρασμα που προκύπτει από τις αποδείξεις είναι σαφές, όταν αναφέρεται στην απόφαση χωρίς ενδοιασμούς (με βεβαιότητα) ότι αποδείχθηκε συγκεκριμένο γεγονός και δεν χρησιμοποιούνται από το δικαστήριο εκφράσεις που κλονίζουν το πόρισμα, ως προϊόν πλήρους δικανικής πεποιθήσεως (ΑΠ 805/2021, ΑΠ 1397/2019, ΑΠ 1653/2018, ΑΠ 1206/2018).

Δεν υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογιών, όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές μεν, αλλά πλήρεις αιτιολογίες, αφού αναγκαίο να εκτίθεται σαφώς στην απόφαση είναι μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε και όχι ο λόγος για τον οποίο αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε (ΑΠ 1388/2021, ΑΠ 145/2021, ΑΠ 605/2020, ΑΠ 30/2020). Τέλος, από τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας των πραγματικών περιστατικών, εφόσον δεν παραβιάστηκαν με αυτά κανόνες ουσιαστικού δικαίου, στους οποίους περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί, ή εφόσον η εκτίμησή τους δεν ιδρύει λόγους αναιρέσεως από τους αριθμούς 19 και 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, είναι από τον Άρειο Πάγο ανέλεγκτη, ο δε αντίστοιχος λόγος αναιρέσεως, από το περιεχόμενο του οποίου προκύπτει ότι δεν συντρέχει καμία από τις προαναφερθείσες εξαιρετικές περιπτώσεις απορρίπτεται ως απαράδεκτος, εφόσον πλέον πλήττεται η ουσία της υποθέσεως που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο (ΑΠ 317/2021, ΑΠ 586/2020, ΑΠ 228/2020, ΑΠ 22/2020).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε, κατά την ανέλεγκτη (άρθρο 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ) περί των πραγμάτων κρίση του, ως αποδειχθέντα, μετά από συνεκτίμηση των αποδεικτικών μέσων που αναφέρει, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά, ως προς το κρίσιμο ζήτημα της υπαιτιότητας και της αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της συμπεριφοράς των εμπλεκομένων στο ένδικο αυτοκινητικό ατύχημα και της επέλευσης αυτού: "Στις 11 Αυγούστου 2009 και περί ώρα 09:44 π.μ.

ο Σ. Δ., σύζυγος της πρώτης ενάγουσας και πατέρας της δεύτερης και τρίτης των εναγουσών της υπό στοιχ. Α' αγωγής πρώτης, δεύτερης, και τρίτης των ήδη αναιρεσιβλήτων), οδηγούσε την υπ' αριθ. κυκλ. ... δίκυκλη μοτοσικλέτα μεγάλου κυβισμού, της αποκλειστικής κυριότητάς του, και έβαινε με αυτή εντός της πόλης του Ναυπλίου και συγκεκριμένα επί της οδού Ασκληπιού, έχοντας κατεύθυνση από τον κόμβο της Ενδεκάτης (11ης) προς το Κέντρο Εκπαιδεύσεως Μηχανικού Ναυπλίου (ΚΕΜΧ), κινούμενος στο δεξιό άκρο του οδοστρώματος με κανονική για τις συνθήκες της οδού ταχύτητα.

Η οδός Ασκληπιού διαθέτει δύο ρεύματα κυκλοφορίας, προς Ναύπλιο και προς Τολό, τα οποία διαχωρίζονται μεταξύ τους με δενδροφυτεμένη νησίδα, η οποία διακόπτεται στο σημείο όπου η ανωτέρω οδός διασταυρώνεται με την οδό 28ης Οκτωβρίου. Ειδικότερα, το ρεύμα κυκλοφορίας προς Κ.Ε.Μ.Χ.- Τολό, όπου εκινείτο με τη δίκυκλη μοτοσικλέτα του ο Σ.

Δ., είναι ευθεία άσφαλτος με πλάτος οδοστρώματος 9,40 μέτρα, διαθέτει μία μόνο λωρίδα κυκλοφορίας και στα δεξιά αυτού υπάρχει πεζοδρόμιο, πλάτους 1,5 μέτρων (βλ. την έκθεση αυτοψίας τροχαίου ατυχήματος που συνέταξαν αυθημερόν τα αρμόδια αστυνομικά όργανα που επιλήφθηκαν του συμβάντος). Άλλωστε, ουδόλως αποδείχθηκε ότι η οδός Ασκληπιού διαθέτει δύο λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση σύμφωνα με τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, παρά τα αντίθετα υποστηριζόμενα από την πρώτη, τέταρτη και πέμπτη των εναγομένων της υπό στοιχείο Α' αγωγής, (ήδη τέταρτη των αναιρεσίβλητων και πρώτης και δεύτερης των αναιρεσειόντων αντιστοίχως) καθώς και παρά τα αντίθετα, τα οποία κατέθεσαν, ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, τόσο ο μάρτυρας των εναγουσών της υπό στοιχείο Α' αγωγής, Γ.

Γ., ο οποίος κατέθεσε ότι "σε αυτό το δρόμο (την οδό Ασκληπιού) έχει 9 μέτρα πλάτος και παρκαρισμένα αυτοκίνητα, μπορεί να κινηθεί παράλληλα αυτοκίνητο και μηχανή" αλλά και ο μάρτυρας της ενάγουσας της υπό στοιχείο Β' αγωγής, Κ. Γ., ο οποίος κατέθεσε ότι "ο δρόμος (εννοώντας την οδό Ασκληπιού) στο σημείο αυτό είναι αρκετά φαρδύς ώστε να μπορούν να κινηθούν αυτοκίνητο και μηχανή παράλληλα", διότι όπως και οι ως άνω μάρτυρες κατέθεσαν, στα δεξιά της οδού υπάρχουν μονίμως σχεδόν σταθμευμένα οχήματα, τα οποία περιορίζουν το συνολικό πλάτος του οδοστρώματος κάθε ρεύματος κυκλοφορίας, ενώ δεν υφίσταται επιπλέον σχετική διαγράμμιση κατά μήκος του οδοστρώματος που να καθορίζει τα όρια των περισσοτέρων λωρίδων για την καθοδήγηση της κυκλοφορίας (άρθρο 5 παρ. 3 στοιχ.

β' Ν. 2696/1999). Κατά την ανωτέρω ημεροχρονολογία η κατάσταση της ασφάλτου ήταν ξηρή, επικρατούσε καλοκαιρία, η κυκλοφορία των οχημάτων ήταν μεγάλη και των πεζών αραιή, ενώ η ορατότητα δεν περιοριζόταν από οποιοδήποτε εμπόδιο. Στο ίδιο ρεύμα κυκλοφορίας της οδού Ασκληπιού προς Κ.Ε.Μ.Χ. - Τολό και στο αριστερό άκρο του οδοστρώματος, πλησίον της δενδροφυτεμένης διαχωριστικής νησίδας, εκινείτο παράλληλα με την υπ' αριθ.

κυκλ. ... δίκυκλη μοτοσικλέτα του Σ. Δ. και μερικά μέτρα όπισθεν αυτής, έχοντας αναπτύξει αυξημένη για τις συνθήκες της οδού ταχύτητα, η οποία υπερέβαινε το νόμιμο όριο ταχύτητας των 50 χλμ/ώρα, το υπ' αρ. κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, οδηγούμενο από την τέταρτη των εναγομένων της υπό στοιχ. Α' αγωγής και ενάγουσα της υπό στοιχ.

Β' αγωγής, Μ. Γ. (πρώτη αναιρεσείουσα), το οποίο ανήκει στην αποκλειστική της κυριότητα και ήταν ασφαλισμένο για τις προς τρίτους ζημίες στην πέμπτη εναγομένη ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "Ν. I. - Ν.. Π. ΑΕΑΕ" (δεύτερη αναιρεσείουσα). Την ίδια ημέρα και ώρα η πρώτη εναγομένη, Σ. Κ. (τέταρτη των αναιρεσιβλήτων), οδηγώντας το υπ' αριθ.

κυκλ. ... Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας του συζύγου της, Ε. Κ., στο οποίο επέβαινε και ο ίδιος και ήταν ασφαλισμένο για τις προς τρίτους ζημίες στην εναγομένη ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "Υ. Α." (πέμπτη των αναιρεσιβλήτων), έβαινε επί της διπλής κατευθύνσεως οδού 28ης Οκτωβρίου, η οποία διασταυρώνεται κάθετα με την οδό Ασκληπιού, έχοντας πρόθεση η ανωτέρω οδηγός, αφού εισέλθει στην οδό Ασκληπιού και διασχίσει κάθετα το ρεύμα κυκλοφορίας που οδηγεί προς Κ.Ε.Μ.Χ.- Τολό, να συνεχίσει προς τα αριστερά την πορεία της και να κινηθεί στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας με κατεύθυνση προς Ενδεκάτη - Ναύπλιο.

Όταν η πρώτη εναγομένη (ήδη τέταρτη των αναιρεσιβλήτων) έφθασε στη διασταύρωση της οδού 28ης Οκτωβρίου με την οδό Ασκληπιού, όπου στη συμβολή των ανωτέρω οδών και έμπροσθεν της πορείας των κινούμενων επί της οδού 28ης Οκτωβρίου οχημάτων υπάρχει απαγορευτική πινακίδα ΣΤΟΠ, ενεργώντας εντελώς απερίσκεπτα και από έλλειψη της προσοχής την οποία όφειλε και μπορούσε να καταβάλει, παρέλειψε να ακινητοποιήσει το όχημα που οδηγούσε μπροστά από την πινακίδα ΣΤΟΠ και να παραχωρήσει προτεραιότητα διελεύσεως στα κινούμενα επί της οδού Ασκληπιού οχήματα, αλλά αντιθέτως εισήλθε εντελώς ανέλεγκτα και αιφνιδιαστικά επί του οδοστρώματος της οδού Ασκληπιού, κατά την στιγμή που πλησίαζε στο ύψος της εν λόγω διασταύρωσης η υπ' αριθ.

κυκλ. ... δίκυκλη μοτοσικλέτα που οδηγούσε ο Σ. Δ., αλλά και το υπ' αριθ. κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, που οδηγούσε η Μ. Γ. (ήδη πρώτη αναιρεσείουσα) και εκινείτο όπισθεν και αριστερά σε σχέση με την πορεία της ως άνω δίκυκλης μοτοσικλέτας. Όταν ο οδηγός της δίκυκλης μοτοσικλέτας αντιλήφθηκε την ανωτέρω αντικανονική κίνηση του υπ' αριθ.

κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκινήτου που οδηγούσε η πρώτη εναγόμενη, το οποίο παραβίαζε την προτεραιότητα διελεύσεώς του επί της οδού Ασκληπιού και προκειμένου να αποφύγει τη σύγκρουση με αυτό, επιχείρησε να ακινητοποιήσει άμεσα την υπ' αριθ. κυκλ. ….. δίκυκλη μοτοσικλέτα με βίαιη και απότομη επέμβαση στο σύστημα πεδήσεως αυτής, με αποτέλεσμα να χάσει τον έλεγχο του οχήματος του, να καταπέσει στο οδόστρωμα και συρόμενος για λίγα μέτρα μαζί με τη δίκυκλη μοτοσικλέτα του προς τα αριστερά του οδοστρώματος του ρεύματος πορείας προς ΚΕΜΧ-Τολό, να προσκρούσει επί του αριθ.

κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, το οποίο είχε ήδη εισέλθει κάθετα στη διασταύρωση και συνέχιζε ευθέως την πορεία του προς το σημείο όπου διακόπτεται η υφιστάμενη επί της οδού Ασκληπιού δενδροφυτεμένη διαχωριστική νησίδα. Στη συνέχεια και ενώ ο Σ. Δ. βρισκόταν πεσμένος αριστερά του οδοστρώματος της οδού Ασκληπιού και σε απόσταση 1-2 περίπου μέτρων από το διάκενο της διαχωριστικής νησίδας, το υπ' αριθ.

κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, που οδηγούσε η Μ. Γ. και εκινείτο στα αριστερά του οδοστρώματος του ρεύματος κυκλοφορίας προς ΚΕΜΧ-Τολό, συνεχίζοντας την πορεία του με αμείωτη ταχύτητα, η οποία ανήρχετο κατά προσέγγιση σε 70-80 χλμ/ώρα, και διανύοντας απόσταση 10 περίπου μέτρων προ του παρεμβαλλόμενου στην πορεία του εμποδίου, διήλθε πάνω από το σώμα του άτυχου οδηγού της δίκυκλης μοτοσικλέτας και προσέκρουσε με την εμπρόσθια δεξιά γωνία του επί της εμπρόσθιας αριστερής πλευράς του υπ' αριθ.

κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, το οποίο δεν είχε ακόμα ακινητοποιηθεί μετά την πρόσκρουση της υπ' αριθ. κυκλ. ... δίκυκλης μοτοσικλέτας επ' αυτού. Συνεπεία της προαναφερθείσας σύγκρουσης των δύο οχημάτων, το υπ' αριθ. κυκλ. ... Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο λόγω της ώθησης που δέχθηκε μετακινήθηκε για ορισμένα μέτρα έμπροσθεν και δεξιά σε σχέση με την πορεία του και ακινητοποιήθηκε διαγώνια επί του οδοστρώματος της οδού Ασκληπιού και στο ρεύμα κυκλοφορίας αυτής που οδηγεί προς τον κόμβο της ενδεκάτης, πλησίον της νησίδας και έχοντας μέτωπο προς το Κ.Ε.Μ.Χ.

Ναυπλίου, ενώ το υπ' αριθ., κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, διαγράφοντας πορεία διαγώνια και αριστερά σε σχέση με την αρχική του κατεύθυνση, μήκους 22,8 μέτρων, εισήλθε από το διάκενο της διαχωριστικής νησίδας στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας της οδού Ασκληπιού, ήτοι αυτό που οδηγεί προς τον κόμβο της Ενδεκάτης, και κατέληξε με το εμπρόσθιο τμήμα του πάνω σε ένα δέντρο που ευρίσκετο επί του πεζοδρομίου αυτής, έχοντας μέτωπο προς το Κ.Ε.Μ.Χ.

Ναυπλίου. Εξαιτίας της αμελούς οδηγικής συμπεριφοράς, όπως ειδικότερα θα αναλυθεί κατωτέρω, τόσο της οδηγού του υπ' αριθ. κυκλ. ... Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου, Σ. Κ., όσο και της οδηγού του υπ' αριθ. κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, Μ. Γ., επήλθε ακαριαία ο θάνατος του Σ. Δ., ο οποίος ξεψύχησε στο οδόστρωμα συνεπεία των πολλαπλών και σοβαρότατων σωματικών κακώσεων που υπέστη.

Ειδικότερα, όπως προκύπτει από την έκθεση νεκροψίας-νεκροτομής που συνέταξε ο ιατροδικαστής της ιατροδικαστικής υπηρεσίας Ναυπλίου και Καλαμάτας, Ν. Κ., ο θανών έφερε πολλαπλές εκδορές και εκχυμώσεις στα άνω και κάτω άκρα καθώς και στη θωρακική και κοιλιακή ώρα, εκτεταμένο θλαστικό ρηκτικό τραύμα, το οποίο άρχεται από την αριστερή βουβωνική χώρα και καταλήγει στο κάτω τριτημόριο της δεξιάς πλάγιας κοιλιακής χώρας, από το οποίο προβάλουν ενδοκοιλιακά σπλάχνα (μεγάλο τμήμα λεπτού και παχέος εντέρου και ο νεφρός), καθώς και έξι ομόκεντρες εκχυμώσεις, εκ των οποίων η κεντρική είναι μεγίστης διαμέτρου 5 εκ περίπου και οι επόμενες με πάχος έως 2 εκ.

περίπου, σε απόσταση από το κέντρο της αρχικής 9 εκ. 11 εκ, 19 εκ, 21εκ και 22 εκ περίπου (συμβατές με εντύπωμα ρόδας), το κέντρο της οποίας ανευρίσκετο στο κάτω τριτημόριο της μέσης χώρας της ράχεως 13 εκ. περίπου από τον κόκκυγα. Οι ανωτέρω συνθήκες του ατυχήματος προκύπτουν ιδίως από την αυθημερόν δοθείσα κατάθεση του αυτόπτη μάρτυρα Π.

Β., ο οποίος με ενάργεια καταθέτει ότι είδε το υπ' αριθ. Κυκλ ….ΙΧΕ αυτοκίνητο που οδηγούσε η Σ. Κ. να παραβιάζει την πινακίδα ΣΤΟΠ και να εισέρχεται στο οδόστρωμα της οδού Ασκληπιού, την έκθεση αυτοψίας και το συνοδεύον αυτή πρόχειρο σχεδιάγραμμα της τροχαίας, στο οποίο απεικονίζεται η πορεία, αλλά και η αρχική και τελική θέση των εμπλεκομένων στη σύγκρουση τριών οχημάτων, τις βλάβες που αυτά έχουν υποστεί στα σημεία που ήρθαν μεταξύ τους σε επαφή κατά τη σύγκρουση, το είδος και την έκταση των σωματικών κακώσεων που υπέστη ο οδηγός της δίκυκλης μηχανής, καθώς και τα ίχνη και ευρήματα στον τόπο του δυστυχήματος και ιδίως από τα σημεία διασποράς αίματος και σπλάχνων του θανόντος, τα οποία εντοπίστηκαν στο οδόστρωμα αλλά και στην εμπρόσθια δεξιά πλευρά, την εμπρόσθια δεξιά ρόδα του υπ' αριθ.

κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκινήτου και στον κορμό του δένδρου όπου αυτό ακινητοποιήθηκε. Οι ένορκες ενώπιον του ακροατηρίου του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων δεν διαφωτίζουν ιδιαιτέρως και καθοριστικά το Δικαστήριο, ούτε είναι καθοριστικές για τη διαμόρφωση της κρίσεώς του σχετικά με τις συνθήκες του επίδικου τροχαίου ατυχήματος, διότι ουδείς εκ των ως άνω μαρτύρων ήταν αυτόπτης μάρτυρας του ατυχήματος, εκτός από τον ως άνω αυτόπτη μάρτυρα, Π.

Β., ο οποίος όπως προαναφέρθηκε κατέθεσε αυθημερόν σχετικά με τις συνθήκες του τροχαίου ατυχήματος, όλοι δε οι ως άνω μάρτυρες που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, κατέφθασαν, στον τόπο του ατυχήματος, όπως αυτοί υποστηρίζουν κάποιο χρονικό διάστημα, αφού έλαβε χώρα το τροχαίο ατύχημα.

Βέβαια, οι εκκαλούσες της υπό στοιχείο Γ' έφεσης, Σ. Κ. και ανώνυμη ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "…….. Α.Ε.", πρώτη και τρίτη εναγόμενες της υπό στοιχείο Α' αγωγής, υποστηρίζουν με τα ιστορούμενα στην έφεσή τους, ότι ουδόλως ήρθε σε επαφή με τη δίκυκλη μοτοσικλέτα που οδηγούσε ο θανών, ισχυρισμός όμως που βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με την κατάθεση του αυτόπτη μάρτυρα, (Π.

Β.), ο οποίος ρητά καταθέτει, ότι "είδε τη δίκυκλη μοτοσικλέτα η οποία ερχόταν από τον κόμβο της 11ης να πέφτει κάτω και να σέρνεται πριν γίνει η σύγκρουση με το μπλε παλαιό αυτοκίνητο μπροστά και άκουσε" όπως καταθέτει "έναν μεγάλο θόρυβο", εννοώντας ότι συγκρούσθηκε με το με αριθμό ... Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, που οδηγούσε η πρώτη εναγομένη της υπό στοιχείο Α' αγωγής.

Άλλωστε, όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες με επίκληση φωτογραφίες από τον τόπο του ατυχήματος, που ελήφθησαν από τους ανακριτικούς υπαλλήλους του Τμήματος Τροχαίας Ναυπλίου που επιλήφθηκε του ατυχήματος, των οποίων φωτογραφιών η γνησιότητα δεν αμφισβητήθηκε, αφενός μεν προκύπτει ότι υπάρχουν ίχνη χρώματος από το με αριθμό κυκλοφορίας ...

Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, που οδηγούσε η πρώτη εναγομένη, επί της δεξιάς πλευράς του τροχού, επί του οπισθίου τροχού, στο πίσω δεξιό μασπιέ καθώς και στη δεξιά πλευρά της δίκυκλης μοτοσικλέτας, από τα οποία προκύπτει ότι σαφώς συγκρούσθηκε το ως άνω οδηγούμενο από την πρώτη εναγομένη αυτοκίνητο με τη δίκυκλη μοτοσικλέτα.

Επίσης, από τις ως άνω φωτογραφίες του οχήματος αυτού προκύπτει ότι αυτό υπέστη εκτεταμένες ζημίες στο πλαϊνό εμπρόσθιο αριστερό τμήμα του (φτερό, πόρτα οδηγού), οι οποίες είναι ευθέως διακριτές από τις ζημίες του ιδίου οχήματος στην αριστερή γωνία του εμπρόσθιου προφυλακτήρα, που προκλήθηκαν από την ακολουθείσα σύγκρουση του με το με αριθμό κυκλοφορίας ...

Ι.Χ.Ε. όχημα που οδηγούσε η τέταρτη εναγόμενη της υπό στοιχείο Α' αγωγής, ήδη πρώτη εκκαλούσα της υπό στοιχείο Β' έφεσης Μ. Γ.. Ενόψει των ανωτέρω, ο προβληθείς με την υπό στοιχείο Γ' έφεση των εκκαλουσών Σ. Κ. και ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "Υ. Α..Α..Ε.." ισχυρισμός των πρώτης και τρίτης των εναγομένων της υπό στοιχείο Α' αγωγής ότι την πρώτη εναγομένη της υπό στοιχείο Α' αγωγής, Σ.

Κ., ουδεμία υπαιτιότητα βαρύνει για το επίδικο τροχαίο ατύχημα και τον εξ αυτού θανάσιμο τραυματισμό του οικείου των εναγουσών, και ότι αποκλειστική υπαιτιότητα για το ατύχημα βαρύνει την τέταρτη εναγόμενη της Α' αγωγής, Μ. Γ. πρέπει ν' απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμος. Επίσης η τέταρτη και πέμπτη των εναγομένων της υπό στοιχείο Α' αγωγής, Μ.

Γ., οδηγός του με αριθμό κυκλοφορίας ... Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου και η ανώνυμη ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "Ν. Ι.-Ν.. Π. Α.Ε.Α.Ε." ισχυρίζονται ότι αποκλειστική υπαίτια για το επίδικο τροχαίο ατύχημα είναι η πρώτη εναγομένη της υπό στοιχείο Α' αγωγής, διότι λόγω της αμελούς κυκλοφοριακής συμπεριφοράς της, το οδηγούμενο από αυτήν όχημα συγκρούσθηκε με την οδηγούμενη από το θανόντα δίκυκλη μοτοσικλέτα με συνέπεια να επέλθει ο θανάσιμος τραυματισμός του, ο οποίος όπως ισχυρίζονται οι ως άνω (τέταρτη και πέμπτη των εναγομένων) προκλήθηκε πιθανότατα από τον ανεμοθώρακα ή το τιμόνι της δίκυκλης μοτοσικλέτας που οδηγούσε και ισχυρίζονται ότι η τέταρτη εναγομένη ουδόλως παρέσυρε τον οδηγό της δίκυκλης μοτοσικλέτας με το οδηγούμενο από αυτήν όχημα, ουδόλως δε, όπως ισχυρίζονται οι ως άνω τέταρτη και πέμπτη των εναγομένων, συνδέεται αιτιωδώς ο θανάσιμος τραυματισμός του οδηγού της δίκυκλης μοτοσικλέτας με την επιδειχθείσα από αυτήν (τέταρτη εναγομένη) κυκλοφοριακή συμπεριφορά, διότι αυτή ουδεμία υπαιτιότητα φέρει για το επίδικο τροχαίο ατύχημα, ουδόλως παρέσυρε τον οδηγό της δίκυκλης μοτοσικλέτας με το οδηγούμενο από αυτήν όχημα, μετά την επελθούσα, εξαιτίας της πρώτης σύγκρουσης με το όχημα που οδηγούσε η πρώτη εναγομένη ανατροπή του (του οδηγού της μοτοσικλέτας) στο οδόστρωμα, ο θάνατος δε του ως άνω οδηγού, όπως ισχυρίζονται η τέταρτη και πέμπτη των εναγομένων επήλθε με βεβαιότητα, λόγω των σοβαρότατων κακώσεων που υπέστη αυτός λόγω της πρόσκρουσης της δίκυκλης μοτοσικλέτας που οδηγούσε με το όχημα που οδηγούσε η πρώτη εναγομένη, η οποία είναι και η αποκλειστική υπαίτια του ατυχήματος κατά τους ισχυρισμούς τους, αλλά και λόγω της σύρσεως του κάτωθι του σκελετού της μοτοσικλέτας, τόσο πριν την πτώση της επί του οχήματος που οδηγούσε η πρώτη εναγομένη όσο και μετά από τη σύγκρουση, κατά τη φάση του εξοστρακισμού της μοτοσικλέτας προς το αριστερό τμήμα της οδού Ασκληπιού, όπως ισχυρίζονται η τέταρτη και πέμπτη των εναγομένων.

Ο ως άνω ισχυρισμός των τέταρτης και πέμπτης των εναγομένων της υπό στοιχείο Α' αγωγής καταρρίπτεται πλήρως από την έκθεση αυτοψίας και το συνοδεύον αυτή πρόχειρο σχεδιάγραμμα της τροχαίας, στο οποίο απεικονίζεται η πορεία, αλλά και η αρχική και τελική θέση των εμπλεκομένων στη σύγκρουση τριών οχημάτων, το είδος και την έκταση των σωματικών κακώσεων που υπέστη ο οδηγός της δίκυκλης μηχανής, καθώς και κυρίως από τα ίχνη και ευρήματα στον τόπο του δυστυχήματος και ιδίως από τα σημεία διασποράς αίματος και σπλάχνων του θανόντος, τα οποία εντοπίστηκαν στο οδόστρωμα αλλά και στην εμπρόσθια δεξιά πλευρά, την εμπρόσθια δεξιά ρόδα του υπ' αριθμ.

κυκλοφορίας ... Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου και στον κορμό του δένδρου όπου αυτό ακινητοποιήθηκε. Άλλωστε, όπως προκύπτει από τις προσκομιζόμενες φωτογραφίες, οι οποίες ελήφθησαν από το Τμήμα Τροχαίας Ναυπλίου ούτε ο ανεμοθώρακας ούτε το τιμόνι της δίκυκλης μηχανής δεν έχουν υποστεί καμία βλάβη και επίσης ουδέν ίχνος αίματος ή άλλο τυχόν εύρημα εμφαίνεται σ' αυτές.

Άλλωστε, όπως προαναφέρθηκε, όπως προκύπτει από την έκθεση νεκροψίας-νεκροτομής, που συνέταξε ο ιατροδικαστής της ιατροδικαστικής υπηρεσίας Ναυπλίου και Καλαμάτας Ν. Κ., ο θανών μεταξύ άλλων σωματικών κακώσεων έφερε έξι ομόκεντρες εκχυμώσεις, οι οποίες είναι συμβατές με εντύπωμα ρόδας, συνεπώς πλήρως αποδεικνύεται ότι η τέταρτη εναγομένη (ήδη πρώτη αναιρεσείουσα) με το οδηγούμενο από αυτήν με αριθμό κυκλοφορίας ...

Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, το οποίο ήταν ασφαλισμένο για τις προς τρίτους ζημίες στην πέμπτη εναγομένη (ήδη δεύτερη αναιρεσείουσα) ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία " Ν. Ι. - Ν.. Π. Α.Ε.Α.Ε." διήλθε πάνω από το σώμα του άτυχου οδηγού της δίκυκλης μοτοσικλέτας και στη συνέχεια προσέκρουσε με την εμπρόσθια δεξιά γωνία του επί της εμπρόσθιας αριστερής πλευράς του υπ' αριθμ.

κυκλ. ... Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου, το οποίο δεν είχε ακόμα ακινητοποιηθεί μετά την πρόσκρουση της υπ' αριθμ. κυκλ. ... δίκυκλης μοτοσικλέτας επ' αυτού.

Συνεπώς, ο ισχυρισμός της τέταρτης και πέμπτης των εναγομένων της υπό στοιχείο Α' αγωγής, ότι αποκλειστική υπαιτιότητα για την πρόκληση του επίδικου τροχαίου ατυχήματος και του εξ αυτού θανάσιμου τραυματισμού του Σ. Δ., οικείου των εναγουσών της υπό στοιχείο Α' αγωγής, βαρύνει την πρώτη εναγομένη και ότι η τέταρτη εναγομένη ουδεμία υπαιτιότητα έχει για το επίδικο τροχαίο ατύχημα και τον εξ αυτού θανάσιμο τραυματισμό του θανόντος, ο οποίος προβάλλεται με την υπό στοιχείο Β' έφεση των εκκαλουσών Μ.

Γ. και ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία " Ν. Ι. - Ν. Π. Α.Ε.Α.Ε." πρέπει ν' απορριφθεί ως αβάσιμος κατ' ουσίαν. Με βάση τα ανωτέρω αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά προκύπτει ότι το ένδικο τροχαίο ατύχημα και ο εξ αυτού θανάσιμος τραυματισμός του Σ. Δ. αλλά και οι προκληθείσες υλικές ζημίες στο υπ' αριθ.

κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο της Μ. Γ. οφείλονται σε συγκλίνουσα αμέλεια τόσο της πρώτης εναγομένης (ήδη τέταρτης αναιρεσίβλητης) όσο και της τέταρτης εναγομένης (ήδη πρώτης αναιρεσείουσας) της υπό στοιχ. Α' αγωγής. Ειδικότερα η αμέλεια της πρώτης εξ αυτών συνίσταται στο γεγονός ότι, οδηγώντας το υπ' αριθ. κυκλ. ...

ΙΧΕ αυτοκίνητο, ιδιοκτησίας του συζύγου της, Κ. Ε., επί της οδού 28ης Οκτωβρίου με κατεύθυνση προς Ναύπλιο, αφού προσέγγισε το πέρας της ανωτέρω οδού και έφτασε στη διασταύρωση με την οδό Ασκληπιού, προκειμένου να διασχίσει τη διασταύρωση για να συνεχίσει την πορεία της αριστερά στο ρεύμα κυκλοφορίας της οδού Ασκληπιού προς Ναύπλιο, δεν επέδειξε την απαιτούμενη σύνεση και προσοχή, ώστε να ακινητοποιήσει το όχημά της προ της ως άνω διασταυρώσεως και να ελέγξει για τυχόν κινούμενα οχήματα επί της οδού Ασκληπιού στο ρεύμα προς το ΚΕΜΧ Ναυπλίου, παραβίασε δε ρυθμιστική της κυκλοφορίας των οχημάτων πινακίδα SΤΟΡ, που υπήρχε στην πορεία της και εισήλθε απροειδοποίητα στην ως άνω διασταύρωση, με αποτέλεσμα να παρεμβληθεί αιφνιδιαστικά στην πορεία τόσο της υπ' αριθ.

κυκλ. ... δίκυκλης μοτοσικλέτας, που οδηγούσε ο Σ. Δ. στο δεξιό άκρο του οδοστρώματος της οδού Ασκληπιού με κατεύθυνση προς το ΚΕΜΧ Ναυπλίου, όσο και στην πορεία του υπ' αριθ. κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, που οδηγούσε η Μ. Γ. και εκινείτο στο ίδιο ρεύμα κυκλοφορίας της οδού Ασκληπιού, παράλληλα με την πορεία της ως άνω δίκυκλης μοτοσικλέτας.

Συνεπεία της παράνομης και υπαίτιας συμπεριφοράς της πρώτης εναγόμενης ήταν αφενός μεν ο αναβάτης της υπ' αριθ. κυκλ. ... δίκυκλης μοτοσικλέτας, Σ. Δ., να χάσει τον έλεγχο του οχήματος του κατά την προσπάθειά του να το ακινητοποιήσει κάνοντας έντονη χρήση του συστήματος πεδήσεως, να καταπέσει στο οδόστρωμα συρόμενος για μερικά μέτρα μαζί με την ανατραπείσα δίκυκλη μοτοσικλέτα του, να προσκρούσει επί του υπ' αριθ.

κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκινήτου της πρώτης εναγόμενης και τελικά να παρασυρθεί από το διερχόμενο υπ' αριθ. κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο της τέταρτης εναγομένης, (ήδη πρώτης αναιρεσείουσας) με αποτέλεσμα να επέλθει ακαριαία ο θάνατος συνεπεία των πολλαπλών σοβαρών σωματικών κακώσεων που υπέστη, αφετέρου δε το υπ' αριθ.

κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο της τέταρτης εναγομένης να προσκρούσει με την εμπρόσθια δεξιά γωνία του επί της εμπρόσθιας αριστερής πλευράς του υπ' αριθ. κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκινήτου της πρώτης εναγομένης και να υποστεί σημαντικές υλικές ζημίες (κατά παράβαση των άρθρων 4 παρ. 3 πιν. Ρ-2 και 12 παρ. 1 του Κ.Ο.Κ.). Περαιτέρω, η αμέλεια της τέταρτης (ήδη πρώτης αναιρεσείουσας) εναγομένης συνίσταται στο γεγονός ότι δεν οδηγούσε με σύνεση και διαρκώς τεταμένη την προσοχή της το υπ' αριθ.

κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο της αποκλειστικής της κυριότητας και δεν είχε τον πλήρη έλεγχο αυτού, ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς, αλλά αντιθέτως είχε καταλάβει ανεπίτρεπτα το αριστερό άκρο του οδοστρώματος της οδού Ασκληπιού με κατεύθυνση προς ΚΕΜΧ Ναυπλίου, μολονότι η ανωτέρω οδός διαθέτει μία (1) μόνο λωρίδα κυκλοφορίας σε κάθε ρεύμα, και είχε αναπτύξει υπερβολική για τις συνθήκες της οδού ταχύτητα, η οποία προσέγγιζε τα 70-80 χλμ/ώρα, με αποτέλεσμα να μην αντιληφθεί εγκαίρως ότι έμπροσθεν της πορείας της και σε απόσταση 10 περίπου μέτρων βρισκόταν πεσμένος επί του οδοστρώματος ο Σ.

Δ., αναβάτης της υπ' αριθ. κυκλ. ... δίκυκλης μοτοσικλέτας, η οποία είχε ανατραπεί κατά την προσπάθεια του οδηγού της να αποφύγει την πρόσκρουση επί του υπ' αριθ. κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκινήτου της πρώτης εναγομένης, (ήδη τέταρτης αναιρεσίβλητης) που είχε παρεμβληθεί αντικανονικά στην πορεία του, και να μην αντιδράσει επεμβαίνοντας άμεσα στο σύστημα πέδησης και ακινητοποιώντας το ανωτέρω όχημά της προ του παρεμβαλλόμενου εμποδίου ή ενεργώντας κατάλληλο αποφευκτικό προς τα δεξιά ελιγμό.

Αντιθέτως, συνεχίζοντας η τέταρτη εναγομένη (ήδη πρώτη αναιρεσείουσα) με αμείωτη ταχύτητα την ευθεία πορεία της επί της οδού Ασκληπιού, διήλθε πάνω από το σώμα του άτυχου οδηγού της δίκυκλης μοτοσικλέτας, ο οποίος υπέστη πολλαπλές σωματικές κακώσεις εξαιτίας των οποίων απεβίωσε, προσέκρουσε δε στη συνέχεια επί της εμπρόσθιας αριστερής πλευράς του υπ' αριθ.

κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκινήτου της πρώτης εναγομένης, το οποίο είχε εισέλθει κάθετα στη διασταύρωση και βρισκόταν πλησίον του σημείου όπου διακόπτεται η επί της οδού Ασκληπιού διαχωριστική νησίδα, και τελικά διαγράφοντας διαγώνια τροχιά, μήκους 22,8 μέτρων, κατέληξε πάνω σε ένα δέντρο επί του αντιθέτου ρεύματος κυκλοφορίας της οδού Ασκληπιού, όπου και ακινητοποιήθηκε (κατά παράβαση των άρθρων 12 παρ. 1, 16 παρ. 1, 19 παρ. 1, 20 παρ.

του Κ.Ο.Κ.). Με βάση τα ανωτέρω, οι πρωτόδικα προβαλλόμενοι και απορριπτόμενοι με την εκκαλουμένη απόφαση ως αβάσιμοι ισχυρισμοί των εναγομένων της υπό στοιχείο Α' αγωγής, δηλαδή τόσο ο ισχυρισμός που προέβαλε η πρώτη και η τρίτη των εναγομένων της υπό στοιχ. Α' αγωγής περί αποκλειστικής υπαιτιότητας της οδηγού του υπ' αριθ.

κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, Μ. Γ., στην πρόκληση του ένδικου ατυχήματος και των εξ αυτού συνεπειών όσο και ο ισχυρισμός που προέβαλε η τέταρτη και πέμπτη των εναγομένων της υπό στοιχ. Α' αγωγής περί αποκλειστικής υπαιτιότητας του οδηγού του υπ' αριθ. κυκλ. ... Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου, Σ. Κ., στην πρόκληση του τροχαίου ατυχήματος, τους οποίους προβάλλουν παραδεκτά, ως εκκαλούσες, οι ως άνω εναγόμενες, και δη τον πρώτο ισχυρισμό, οι εκκαλούσες της υπό στοιχείο Γ' έφεσης και το δεύτερο ισχυρισμό, οι εκκαλούσες της υπό στοιχείο Β' έφεσης, θα πρέπει ν' απορριφθούν ως κατ' ουσίαν αβάσιμοι, όπως και οι σχετικοί λόγοι έφεσης.

Όμως, θα πρέπει να γίνει δεκτή ως και κατ' ουσίαν βάσιμη η ένσταση των εναγομένων της υπό στοιχ. Β' αγωγής περί συντρέχοντος πταίσματος της ενάγουσας, (πρώτης αναιρεσείουσας) Μ. Γ., στην πρόκληση της ένδικης σύγκρουσης και των υλικών ζημιών του υπ' αριθ. κυκλ. ... ΙΧΕ οχήματός της, το οποίο προσδιορίζεται κατά την κρίση του Δικαστηρίου σε ποσοστό 30%.

Επιπλέον, από κανένα αποδεικτικό στοιχείο δεν προέκυψε ότι ο θανών βαρύνεται με οποιοδήποτε ποσοστό συνυπαιτιότητας ως προς την πρόκληση του ένδικου τροχαίου ατυχήματος αλλά και την έκταση του τραυματισμού του, καθώς αποδείχθηκε ότι έβαινε συννόμως στο δεξιό άκρο του οδοστρώματος της οδού Ασκληπιού με ταχύτητα που δεν υπερέβαινε το νόμιμο όριο των 50 χλμ/ώρα, ενώ η μη χρήση προστατευτικού κράνους απ' αυτόν δεν συνδέεται αιτιωδώς με τον θανάσιμο τραυματισμό του, εφόσον οι κακώσεις που επέφεραν το θάνατό του δεν εντοπίζονται στην περιοχή της κεφαλής.

Κατά συνέπεια, η ένσταση συνυπαιτιότητας που προβλήθηκε από την πρώτη και τρίτη των εναγομένων της υπό στοιχείο Α' αγωγής πρωτόδικα και απορρίφθηκε με την εκκαλουμένη, ως κατ' ουσίαν αβάσιμος, ήδη δε παραδεκτά προβάλλουν οι εκκαλούσες της υπό στοιχείο Γ' έφεσης, πρώτη και τρίτη των εναγομένων της υπό στοιχείο Γ' έφεσης (ήδη τέταρτη και Πέμπτη των αναιρεσιβλήτων) πρέπει ν' απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμος, όπως και ο σχετικός λόγος έφεσης.

Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι κατά το χρόνο του θανάτου ο Σ. Δ., ο οποίος ήταν ηλικίας 51 ετών, διατηρούσε δεσμούς εξαιρετικής στοργής και αγάπης με τις ενάγουσες της υπό στοιχ. Α' αγωγής, εκ των οποίων η πρώτη ήταν σύζυγός του, ηλικίας 46 ετών, με την οποία είχε τελέσει γάμο στις 13-11-1983 και συνοικούσαν επί 26 ολόκληρα έτη κάτω από την ίδια συζυγική στέγη μαζί με τα δύο τέκνα τους, δεύτερη και τρίτη των εναγουσών, ηλικίας 25 και 21 ετών αντίστοιχα (βλ.

τις με επίκληση προσκομιζόμενες υπ' αριθ. ….και …..2009 ληξιαρχικές πράξεις γεννήσεως και θανάτου των Ληξιαρχείων Λευκάδας και Ναυπλίου αντιστοίχως, την υπ' αριθ. …..ληξιαρχική πράξη γάμου του Ληξιαρχείου Ναυπλίου και το υπ' αριθ. …… πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του Δήμου Ναυπλίου). Έτσι συνεπεία του απροσδόκητου θανάτου αυτού, οι παραπάνω ενάγουσες υπέστησαν ψυχική οδύνη, για την οποία το Δικαστήριο τούτο, λαμβάνοντας υπόψη της συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα το ατύχημα, το βαθμό της παράλληλης υπαιτιότητας των οδηγών των υπ' αριθ.

κυκλ. ... και ... ΙΧΕ οχημάτων, την έλλειψη συνυπαιτιότητας του θανόντος καθώς και την ηλικία αυτού, το μέγεθος της θλίψης και τον ψυχικό πόνο, τον οποίο αισθάνθηκαν οι ανωτέρω ενάγουσες από τον αιφνίδιο θάνατο ενός τόσο προσφιλούς τους προσώπου, το αναποτίμητο των ηθικών αξιών, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η ζωή, καθώς και την περιουσιακή, κοινωνική και οικονομική κατάσταση των διαδίκων μερών, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η περιουσιακή κατάσταση των εναγομένων ασφαλιστικών εταιρειών, των οποίων η ευθύνη είναι εγγυητική (....), κρίνει με βάση τους κανόνες της κοινής πείρας και λογικής ότι η εύλογη χρηματική ικανοποίηση για την παραπάνω αιτία ανέρχεται στο ποσό των 70.000 ευρώ για την πρώτη, (ήδη πρώτη αναιρεσίβλητη) σύζυγο του θανόντος και στο ποσό των 65.000 ευρώ για καθένα από τα δύο τέκνα του, (ήδη δεύτερη και τρίτη των αναιρεσιβλήτων)....

Υπό τις παραδοχές αυτές το δίκασαν Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφαση του (180/2016), έκρινε, ως βάσιμη κατ' ουσία την προβληθείσα από τους εναγομένους της από 25-7-2014 (αρ. κατ. 98/2014) αγωγής περί συντρέχοντος πταίσματος της εμπλακείσας οδηγού Μ. Γ., δέχθηκε τυπικά α) την από 25-7-2014 (αρ. κατ. 98/2014) έφεση των εναγουσών- εκκαλουσών και ήδη τριών πρώτων αναιρεσιβλήτων Ν.

χήρας Σ. Δ., Α.-Σ. Δ. και Σ.-Ι. Δ., κατά της πρωτόδικης υπ' αριθμ. 503/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ναυπλίου (με την οποία αφού κρίθηκαν συνυπαίτιες του ενδίκου ατυχήματος η οδηγός του ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, Σ. Κ. (ήδη τέταρτη αναιρεσίβλητη), ασφαλισμένου στην ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "Υ. Α..Α..Ε.." (ήδη πέμπτη αναιρεσίβλητη) και η οδηγός του ...

ΙΧΕ αυτοκινήτου, Μ. Γ., (ήδη πρώτη αναιρεσείουσα) ασφαλισμένου στην ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "Ν. I. -Ν. Π." (ήδη δεύτερη αναιρεσείουσα), κατά ποσοστό 70% και 30% αντιστοίχως, έγινε εν μέρει δεκτή η από 15-1-2013 αγωγή των εναγουσών και ήδη τριών πρώτων αναιρεσιβλήτων (Ν. χήρας Σ. Δ., Α.-Σ. Δ. και Σ.-Ι. Δ.) και υποχρεώθηκαν οι εναγόμενοι Σ.

Κ., ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "Υ. Α..Α..Ε..", Μ. Γ. και ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "Ν. I. -Ν. Π." να καταβάλουν εις ολόκληρον εκάστη τα σε αυτή αναφερόμενα χρηματικά ποσά, ως αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση, λόγω ψυχικής οδύνης, και δη 3.340 ευρώ, ως αποζημίωση στην πρώτη ενάγουσα, 20.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση, λόγω ψυχικής οδύνης σε εκάστη των πρώτης, δεύτερης και τρίτης των εναγουσών και αναγνώρισε την υποχρέωση των ως άνω εναγομένων να καταβάλουν, εις ολόκληρον ο καθένας, το επιπλέον ποσό των 50.000 ευρώ στην πρώτη ενάγουσα και των 45.000 ευρώ, σε εκάστη από τις δεύτερη και τρίτη των εναγουσών, ακολούθως δε, απέρριψε αυτήν (έφεση), κατ' ουσίαν, δεχόμενο ομοίως συνυπαιτιότητα στην πρόκληση του ατυχήματος και του εξ αυτής θανάσιμου τραυματισμού του Σ.

Δ. της οδηγού του ….ΙΧΕ αυτοκινήτου, Σ. Κ. ήδη τέταρτης αναιρεσίβλητης, ασφαλισμένου στην πέμπτη αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "Υ. Α..Α..Ε.." και της οδηγού του ... ΙΧΕ αυτοκινήτου, Μ. Γ., ήδη πρώτης αναιρεσείουσας ασφαλισμένου στην πέμπτη αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία " Υ.

Α..Α..Ε..", κατά ποσοστό 70% και 30% αντιστοίχως, επιδικάζοντας τα και πρωτοδίκως επιδικασθέντα χρηματικά ποσά ως αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση, λόγω ψυχικής οδύνης, επικυρώνοντας την εκκαλουμένη πρωτόδικη απόφαση, που είχε δεχθεί τα ίδια και β) την από 1-9-2014 (αρ. κατ. 103/2014) των εναγουσών - εκκαλουσών και ήδη αναιρεσειουσών Μ.

Γ. και ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "N. I. - Ν. Π." κατά της προαναφερόμενης πρωτόδικης (υπ' αριθμ. 503/2014) απόφασης (με την οποία κρίθηκαν συνυπαίτιες του ενδίκου ατυχήματος η οδηγός του ΙΧΕ αυτοκινήτου, Σ. Κ. και η οδηγός του …… ΙΧΕ αυτοκινήτου, Μ. Γ., όπως προελέχθη, κατά τα άνω ποσοστά 70% και 30% αντιστοίχως, έγινε εν μέρει δεκτή η από 12-2-2013 (αριθμ.

κατ. EΓα/191/2013) αγωγή της ενάγουσας και ήδη πρώτης αναιρεσείουσας Μ. Γ. και υποχρεώθηκαν οι εναγόμενοι Σ. Κ., ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία "Υ. Α..Α..Ε..", να καταβάλουν εις ολόκληρον εκάστη τα σε αυτή αναφερόμενα χρηματικά ποσά, ως αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση, ηθικής βλάβης, και δη 3.228,57 ευρώ, ακολούθως δε, απέρριψε αυτήν (έφεση), κατ' ουσίαν, δεχόμενο ομοίως συνυπαιτιότητα στην πρόκληση του ατυχήματος και των εντεύθεν συνεπειών των προαναφερομένων οδηγών των ...

και ... ΙΧΕ αυτοκινήτων, Σ. Κ. και Μ. Γ., αντιστοίχως (κατά ποσοστό 70% και 30% αντιστοίχως), επιδικάζοντας τα και πρωτοδίκως επιδικασθέντα χρηματικά ποσά ως αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης, επικυρώνοντας την εκκαλουμένη πρωτόδικη απόφαση, που είχε δεχθεί τα ίδια. Έτσι που έκρινε το Εφετείο, ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ως άνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 297, 298, 300, 330 και 914 ΑΚ, 12 § 1, 16 § 1 19 § 1 και 20 του Κ.Ο.Κ., καθόσον, τα ανελέγκτως πιο πάνω δεκτά γενόμενα ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, πληρούν το πραγματικό των εννοιών της συγκλίνουσας υπαιτιότητας της τέταρτης αναιρεσίβλητης (Σ.

Κ.) και της πρώτης αναιρεσείουσας, (Μ. Γ.) οδηγών των υπ' αριθ. κυκλ. ... και ... ΙΧΕ οχημάτων, αντίστοιχα, και δικαιολογούν την απόρριψη του ισχυρισμού της πρώτης αναιρεσείουσας, για αποκλειστική υπαιτιότητα της οδηγού του υπ' αριθ. κυκλ. ... οχήματος (τέταρτης αναιρεσίβλητης). Επομένως, τα όσα αντίθετα υποστηρίζουν οι αναιρεσείουσες, με το πρώτο σκέλος του πρώτου λόγου αναίρεσης, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., κρίνονται αβάσιμα και πρέπει ν` απορριφθούν.

Επίσης, το Δικαστήριο, δεν παραβίασε εκ πλαγίου τις ανωτέρω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του ΑΚ, και διέλαβε στην απόφασή του πλήρεις, σαφείς και χωρίς λογικά κενά και αντιφάσεις αιτιολογίες ως προς τα ζητήματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, οι οποίες καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο, ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή των ως άνω διατάξεων και, συνεπώς, η προσβαλλόμενη απόφαση δεν στερείται νομίμου βάσεως.

Ειδικότερα, το Εφετείο διέλαβε πλήρη αιτιολογία ως προς την ύπαρξη αιτιώδους συνδέσμου μεταξύ της αμελούς συμπεριφοράς που επέδειξαν η τέταρτη αναιρεσίβλητη και η πρώτη αναιρεσείουσα και του επελθόντος ζημιογόνου αποτελέσματος (του θανάσιμου τραυματισμού του Σ. Δ., οδηγού της υπ' αριθ. κυκλ. ... δίκυκλης μοτοσικλέτας) διαλαμβάνοντας ειδικότερα τα συγκροτούντα την έννοια της αμέλειας περιστατικά που επέδειξε εκάστη των προαναφερομένων, ως προς την πρόκληση του εν λόγω τροχαίου ατυχήματος, σε συνδυασμό με τις παραβάσεις των διατάξεων του Κ.Ο.Κ., οι οποίες βρίσκονται σε αιτιώδη συνάφεια με το επελθόν αποτέλεσμα.

Δεν συντρέχει δε η επικαλούμενη από τις αναιρεσείουσες πλημμέλεια της παραθέσεως ανεπαρκούς και ασαφούς αιτιολογίας στην προσβαλλόμενη απόφαση, επειδή, όπως αυτές (αναιρεσείουσες) διατείνονται, δεν διευκρινίζεται: α) εάν η πρώτη αναιρεσείουσα είχε τον απαραίτητο χρόνο να αντιδράσει, ακόμη και αν έβαινε με ταχύτητα 50 χιλ/ώρα και αν μεταξύ της υπέρβασης του ορίου ταχύτητας και του επελθόντος αποτελέσματος υφίσταται αιτιώδης συνάφεια, β) από ποια στοιχεία η προσβαλλομένη προσδιόρισε την ταχύτητα με την οποία εκινείτο η πρώτη αναιρεσείουσα , καθώς επίσης και την απόσταση των 10 μέτρων που απείχε αυτή από το ευρισκόμενο επί του οδοστρώματος σώμα του θανόντος Σ.

Δ., γ) ποιες σωματικές βλάβες είχε υποστεί ο οδηγός της δίκυκλης μοτοσικλέτας, όταν εξαιτίας της αμελούς συμπεριφοράς της τέταρτης αναιρεσίβλητης έχασε τον έλεγχο της μηχανής και κατέπεσε επί του οδοστρώματος και στη συνέχεια παρασύρθηκε από το όχημα της πρώτης αναιρεσείουσας, στοιχεία, τα οποία, κατά τους ισχυρισμούς της τελευταίας, είναι κρίσιμα, προκειμένου να κριθεί αν το επελθόν αποτέλεσμα τελεί σε αιτιώδη συνάφεια με την αποδιδόμενη σ' αυτήν αμελή συμπεριφορά.

Αντιθέτως, στην προσβαλλομένη παρατίθεται πλήρης και σαφής αιτιολογία όσον αφορά την αμελή συμπεριφορά που επέδειξαν α) η τέταρτη αναιρεσίβλητη, η οποία όταν έφθασε στη διασταύρωση της οδού 28ης Οκτωβρίου με την οδό Ασκληπιού, όπου στη συμβολή των ανωτέρω οδών και έμπροσθεν της πορείας των κινούμενων επί της οδού 28ης Οκτωβρίου οχημάτων υπάρχει απαγορευτική πινακίδα ΣΤΟΠ, από έλλειψη της προσοχής την οποία όφειλε και μπορούσε να καταβάλει, παρέλειψε να ακινητοποιήσει το όχημα που οδηγούσε μπροστά από την πινακίδα ΣΤΟΠ και να παραχωρήσει προτεραιότητα διελεύσεως στα κινούμενα επί της οδού Ασκληπιού οχήματα, αντιθέτως δε εισήλθε εντελώς ανέλεγκτα και αιφνιδιαστικά επί του οδοστρώματος της οδού Ασκληπιού, κατά την στιγμή που πλησίαζε στο ύψος της εν λόγω διασταύρωσης η υπ' αριθ.

κυκλ. ... δίκυκλη μοτοσικλέτα, που οδηγούσε ο Σ. Δ., αλλά και το υπ' αριθ. κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, που οδηγούσε η πρώτη αναιρεσείουσα και εκινείτο όπισθεν και αριστερά σε σχέση με την πορεία της ως άνω δίκυκλης μοτοσικλέτας και β) η πρώτη αναιρεσείουσα δεν οδηγούσε με σύνεση και διαρκώς τεταμένη την προσοχή της το υπ' αριθ.

κυκλ. ... ΙΧΕ αυτοκίνητο και δεν είχε τον πλήρη έλεγχο αυτού, ώστε να μπορεί σε κάθε στιγμή να εκτελεί τους απαιτούμενους χειρισμούς, αντιθέτως δε είχε καταλάβει ανεπίτρεπτα το αριστερό άκρο του οδοστρώματος της οδού Ασκληπιού με κατεύθυνση προς ΚΕΜΧ Ναυπλίου, ενώ είχε αναπτύξει υπερβολική για τις συνθήκες της οδού ταχύτητα, η οποία προσέγγιζε τα 70-80 χλμ/ώρα, με αποτέλεσμα να μην αντιληφθεί εγκαίρως ότι έμπροσθεν της πορείας της και σε απόσταση 10 περίπου μέτρων βρισκόταν πεσμένος επί του οδοστρώματος ο Σ.

Δ., αναβάτης της υπ' αριθ. κυκλ. ... δίκυκλης μοτοσικλέτας, η οποία είχε ανατραπεί και να μην αντιδράσει επεμβαίνοντας άμεσα στο σύστημα πέδησης και ακινητοποιώντας το ανωτέρω όχημά της προ του παρεμβαλλόμενου εμποδίου ή ενεργώντας κατάλληλο αποφευκτικό, προς τα δεξιά ελιγμό, με συνέπεια να διέλθει πάνω από το σώμα του (τελευταίου οδηγού της δίκυκλης μοτοσικλέτας), ο οποίος υπέστη πολλαπλές σωματικές κακώσεις εξαιτίας των οποίων απεβίωσε.

Περαιτέρω οι αποδιδόμενες στην προσβαλλομένη ελλιπείς, ασαφείς και αντιφατικές αιτιολογίες πέραν του ότι, υπό τις προεκτεθείσες παραδοχές αυτής, δεν συνιστούν τέτοιες, συνέχονται με την αξιολόγηση, στάθμιση και εκτίμηση των αποδείξεων, υπό την επίκληση δε της προβαλλόμενης πλημμέλειας της εκ πλαγίου παραβάσεως των άνω ουσιαστικών διατάξεων, πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας (άρθρο 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ), καθόσον ανάγονται στην εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, την αιτιολόγηση, το συσχετισμό και την ανάλυση των αποδείξεων από το Εφετείο, καθώς και στη σαφήνεια, επάρκεια και πειστικότητα των επιχειρημάτων, με βάση τα οποία αυτό στήριξε το σαφές αποδεικτικό του πόρισμα, σχετικά με το πιο πάνω ουσιώδες ζήτημα. Κατ` ακολουθίαν, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, (κατά το δεύτερο σκέλος του) με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Ο λόγος αναιρέσεως από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου, στοιχειοθετείται, όταν το δικαστήριο της ουσίας, είτε κάνοντας εσφαλμένη ανάγνωση του κειμένου αποδεικτικού εγγράφου, κατά την έννοια των άρθρων 339 και 432 του ίδιου Κώδικα, είτε παραλείποντας την ανάγνωση κρισίμων περικοπών ή φράσεων αυτού, αποδίδει σ` αυτό περιστατικά προδήλως διαφορετικά από εκείνα που πράγματι περιέχει και ακολούθως, με βάση μόνο αυτό ή κυρίως αυτό, καταλήγει σε αποδεικτικό πόρισμα επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα για πράγματα με ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, δηλαδή στο διατακτικό της αποφάσεώς του.

Αντίθετα, δεν υπάρχει παραμόρφωση εγγράφου, όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν υποπίπτει σε διαγνωστικό σφάλμα ως προς το περιεχόμενο του εγγράφου και, αξιολογώντας τα περιστατικά που πράγματι περιέχονται σ` αυτό, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που θεωρεί ο αναιρεσείων ορθό, οπότε πρόκειται για εκτίμηση αποδείξεων που δεν ελέγχονται αναιρετικά.

Επίσης δεν θεμελιώνεται ο προαναφερόμενος λόγος αναιρέσεως, όταν το δικαστήριο της ουσίας στήριξε το αποδεικτικό πόρισμά του σε συνεκτίμηση και άλλων αποδεικτικών μέσων, χωρίς να εξαίρει τη βαρύτητα του σχετικού εγγράφου στη διαμόρφωση της γνώμης του ως προς την ύπαρξη ή μη του αποδεικτέου γεγονότος (Ολ.

ΑΠ 2/2008, ΑΠ 861/2014, ΑΠ 10/2011). Έγγραφα, κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης, είναι τα κατά τα άρθρα 339 και 432-465 ΚΠολΔ αποδεικτικά έγγραφα, που παρέχουν άμεση ή έμμεση απόδειξη, όχι δε και εκείνα στα οποία αποτυπώνεται άλλο αποδεικτικό μέσο, όπως είναι οι καταθέσεις μαρτύρων, οι γνωμοδοτήσεις πραγματογνωμόνων, που διορίστηκαν από το δικαστήριο ή προσώπων με ειδικές γνώσεις (ΑΠ 899/2007), τα πρακτικά του δικαστηρίου ως προς το τμήμα τους που περιέχουν καταθέσεις μαρτύρων, (ΑΠ 714/93), οι ένορκες βεβαιώσεις (ΑΠ 751/96), και οι εκθέσεις αυτοψίας (ΑΠ 44/2003, ΑΠ 1623/2010, Α.Π. 860/2013, Α.Π. 1687/2017).

Ο λόγος είναι αόριστος αν δεν προσδιορίζεται επαρκώς στο αναιρετήριο ποιο ακριβώς περιεχόμενο του εγγράφου δέχθηκε το δικαστήριο και δεν παρατίθεται κατά λέξη το ακριβές περιεχόμενό του ή δεν προκύπτει έστω και έμμεσα ο ουσιώδης ισχυρισμός για την απόδειξη ή ανταπόδειξη του οποίου χρησιμοποιήθηκε το έγγραφο (ΑΠ 44/2003).

Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση, ότι το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφασή του παραμόρφωσε το περιεχόμενο της ιατροδικαστικής έκθεσης που συνέταξε ο ιατροδικαστής Ν. Κ. περί των αιτιών του θανάτου του Σ. Δ., την οποία έκθεση το Εφετείο την ανέγνωσε αποσπασματικά.

Ο λόγος αυτός είναι, σύμφωνα με την προεκτεθείσα μείζονα σκέψη, απαράδεκτος, καθόσον στην εν λόγω έκθεση αποτυπώνονται οι διαπιστώσεις του ιατροδικαστή, ήτοι προσώπου διαθέτοντος ειδικές γνώσεις, ο οποίος μετά την εξέταση από αυτόν του σώματος του θανόντος αποφάνθηκε περί των αιτιών του θανάτου αυτού.

Κατόπιν των ανωτέρω εκτεθέντων, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να διαταχθεί, κατά το άρθρο 495 ΚΠολΔ, η εισαγωγή του παραβόλου, που καταβλήθηκε από τις αναιρεσείουσες, στο Δημόσιο Ταμείο. Τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, που παρέστησαν κατά ομάδες και κατέθεσαν προτάσεις, πρέπει, κατά το σχετικό αίτημά τους, να επιβληθούν σε βάρος των αναιρεσειουσών, λόγω της ήττας τους, όπως ειδικότερα αναφέρεται στο διατακτικό (άρθρα 176, 183, 191 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 27-3-2018 αίτηση των 1) Μ. Γ. και 2) ανώνυμης ελληνικής ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "Ν. I. Ν. Π. Α.Ε.Ε.Ε.", για αναίρεση της υπ` αριθ. 180/2016 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή του παραβόλου που κατατέθηκε από τις αναιρεσείουσες στο Δημόσιο Ταμείο.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τις αναιρεσείουσες στα δικαστικά έξοδα εκάστης ομάδας των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Ιουνίου 2023.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 31 Αυγούστου 2023.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ