1322/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1322 / 2016 (Α Ποιν. Διακ., ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1322/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α ‘ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ-ΔΙΑΚΟΠΩΝ (ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ)

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Μπαλιτσάρη Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως), Γεώργιο Παπαηλιάδη - Εισηγητή, Αλεξάνδρα Κακκαβά, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου και Παρασκευή Καλαϊτζή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε ως συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 15 και 22 Ιουλίου 2016, με την παρουσία των Αντεισαγγελέων του Αρείου Πάγου ‘ Αννας Ζαΐρη και Γεωργίου Μπόμπολη αντίστοιχα και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την έφεση της εκκαλούσας-εκζητουμένης P. (επ.) E. (ον.) A. F. και T., υπηκόου Μολδαβίας, γεν. στην πόλη Chisinau Μολδαβίας, στις 29-6-1988, κρατούμενης στο Κατάστημα Κράτησης Γυναικών Κορυδαλλού, η οποία παραστάθηκε χωρίς πληρεξούσιο δικηγόρο, κατά της υπ ‘ αριθμ. 66/2016 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών.

Το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών με την ως άνω απόφασή του γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως της ανωτέρω στο Κράτος της Δημοκρατίας της Μολδαβίας.

Κατά της αποφάσεως αυτής η εκζητουμένη και τώρα εκκαλούσα, άσκησε την με αριθμό και ημερομηνία 7/24-5-2016 έφεση, για τους λόγους που αναφέρονται σ ‘ αυτήν, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως Διαμαντή Δημητρόπουλου του Τμήματος Βουλευμάτων του Εφετείου Αθηνών και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 722/2016. Προκειμένης συζητήσεως

Αφού άκουσε

την εκζητουμένη η οποία ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και την Αντεισαγγελέα η οποία πρότεινε να απορριφθεί η υπ ‘ αριθμ. 7 από 24-5-2016 έφεση της εκκαλούσας-εκζητουμένης, κατά της υπ ‘ αριθμ. 66/2016 απόφασης του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με το άρθρο 451 του Κ.Π.Δ., κατά της οριστικής αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών, με την οποία αυτό γνωμοδοτεί για την έκδοση αλλοδαπού υπηκόου, επιτρέπεται στον εκζητούμενο και στον εισαγγελέα να ασκήσουν έφεση ενώπιον του ποινικού τμήματος του Αρείου Πάγου μέσα σε 24 ώρες από τη δημοσίευση της αποφάσεως.

Για την έφεση συντάσσεται έκθεση από τον γραμματέα εφετών, στην οποίαν πρέπει να διατυπώνονται και οι λόγοι της εφέσεως, όπως προβλέπεται από το άρθρο 474 παρ. 2 του Κ.Π.Δ. για την άσκηση των ενδίκων μέσων. Επομένως, η κρινομένη από 24-5-2016 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 7/24-5-2016 έφεση, η οποία ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα με δήλωση ενώπιον του αρμοδίου γραμματέα του Εφετείου Αθηνών κατά της υπ ‘ αριθμ. 66/24-5-2016 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, που γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως στις Αρχές της Μολδαβίας της εκζητουμένης - εκκαλούσας (επώνυμο) P. ( όνομα ) E. του ( πατρώνυμο ) A.

F. και της ( μητρώνυμο ) T., προκειμένου να δικασθεί για την συγκεκριμένη εγκληματική πράξη που αναφέρεται σ ‘ αυτήν, πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί κατ ‘ ουσία. Από τα άρθρα 474 παρ. 2 και 502 παρ. 2 του Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι το μεταβιβαστικό αποτέλεσμα της εφέσεως προσδιορίζεται από την έκταση και το περιεχόμενο των λόγων της, στην έρευνα των οποίων περιορίζεται το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, το οποίο έχει εξουσία να κρίνει μόνον για τα κεφάλαια της πρωτόδικης αποφάσεως, που πλήττονται με τους λόγους της εφέσεως.

Αυτό ισχύει και για την έφεση που ασκείται ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών, που αφορά έκδοση αλλοδαπού. Κατά το άρθρο 436 του Κ.Π.Δ., αν δεν υπάρχει σύμβαση, οι όροι και η διαδικασία της εκδόσεως αλλοδαπών εγκληματιών ρυθμίζονται από τις διατάξεις των επομένων άρθρων ( 437 - 456 του Κ.Π.Δ. ), οι οποίες εφαρμόζονται ακόμη και αν υπάρχει σύμβαση, εφόσον δεν έρχονται σε αντίθεση με αυτήν, καθώς και στα σημεία που δεν προβλέπει η σύμβαση.

Εξάλλου, η από 13-12-1957 Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως ( εφεξής Ε.Σ.Ε. ), η οποία κυρώθηκε από την Ελλάδα στις 6-5-1961 με το Νόμο 4165/1961 και από τη Δημοκρατία της Μολδαβίας στις 31-12-2007, διέπει από την κύρωσή της το δίκαιο της εκδόσεως μεταξύ Ελλάδος και Μολδαβίας. Ειδικότερα, στο άρθρο 2 παρ 1 της Ε.Σ.Ε. ορίζεται ότι η έκδοση ενεργείται για πράξεις που τιμωρούνται από τους νόμους τόσο του κράτους που ζητεί την έκδοση, όσο και του κράτους από το οποίο ζητείται αυτή, με ποινή στερητική της ελευθερίας ή με μέτρο ασφαλείας ενός ( 1 ) τουλάχιστον έτους, ως προς το ανώτατο όριο, ή με αυστηρότερη ποινή, ενώ, όταν υπήρξε καταδίκη σε ποινή ή επιβλήθηκε μέτρο ασφαλείας στο έδαφος του αιτούντος κράτους, η σχετική κύρωση πρέπει να είναι τεσσάρων ( 4 ) μηνών κατ ‘ ελάχιστο όριο.

Επίσης, στο άρθρο 12 αυτής με τον τίτλο " αιτήσεις και δικαιολογητικά στοιχεία ", ορίζονται τα εξής : Η αίτηση με την οποίαν ζητείται η έκδοση, αν δεν έχει συμφωνηθεί με απευθείας συνεννόηση μεταξύ των μερών άλλο μέσο, πρέπει να είναι έγγραφη και να υποβληθεί μέσω της διπλωματικής οδού και, για την υποστήριξή της, πρέπει να προσκομιστούν :

α ) το πρωτότυπο ή επίσημο αντίγραφο είτε εκτελεστής δικαστικής αποφάσεως, είτε εντάλματος συλλήψεως ή άλλης πράξεως, που έχει την ίδια ισχύ και που έχει εκδοθεί κατά τους τύπους που καθορίζονται από τη νομοθεσία του αιτούντος κράτους, β ) έκθεση με προσδιορισμό των αξιοποίνων πράξεων, για τις οποίες ζητείται η έκδοση, του τόπου και του χρόνου διαπράξεώς τους, του νομικού χαρακτηρισμού τους και της παραπομπής στις νομοθετικές διατάξεις που έχουν εφαρμογή, οι οποίες πρέπει να εμφανίζονται κατά το δυνατό ακριβέστερα και γ ) αντίγραφο των διατάξεων, που προβλέπουν την πράξη ή, εάν αυτό δεν είναι εφικτό, δήλωση για το εφαρμοστέο δίκαιο, καθώς και ο, κατά το δυνατό, ακριβέστερος καθορισμός του εκζητουμένου προσώπου και κάθε άλλη πληροφορία, που μπορεί να καθορίσει την ταυτότητα και την εθνικότητά του.

Κατά το άρθρο 13 της Ε.Σ.Ε., αν οι πληροφορίες, που κοινοποιήθηκαν από το κράτος που ζητεί την έκδοση, αποδεικνύονται ανεπαρκείς για την λήψη αποφάσεως σύμφωνα με την Ε.Σ.Ε., το μέρος, από το οποίο ζητείται η έκδοση, μπορεί να ζητήσει τις αναγκαίες συμπληρωματικές πληροφορίες και να ορίσει την προθεσμία για την λήψη των πληροφοριών αυτών.

Επίσης το αρμόδιο δικαιοδοτικό όργανο, που αποφαίνεται για την έκδοση, δεν έχει εξουσία να ερευνήσει την βασιμότητα ή μη της κατηγορίας, για την οποίαν ζητείται η έκδοση ή τη νομιμότητα της σχετικής προδικασίας που τηρήθηκε από τις αρμόδιες αρχές του κράτους που ζητεί την έκδοση, αφού ούτε από τη διάταξη του άρθρου 12 παρ. 2 της Ε.Σ.Ε., που ορίζει εξαντλητικά τα συγκεκριμένα στοιχεία και δικαιολογητικά που πρέπει να συνοδεύουν την αίτηση, για την στήριξη και τη δικαστική αξιολόγησή της, ούτε από άλλη διάταξη της Ε.Σ.Ε.

προβλέπεται και η επισύναψη εγγράφων, που να βεβαιώνουν την ύπαρξη επαρκών ενδείξεων ενοχής για την αξιόποινη πράξη, για την οποία ζητείται ο εκζητούμενος, αλλά και επειδή δεν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις των άρθρων 437, 443 παρ. 1 και 450 παρ. 2 του Κ.Π.Δ., που προβλέπουν επισύναψη στην αίτηση εκδόσεως εγγράφων για βεβαίωση ενδείξεων ενοχής και έρευνα για την βασιμότητα της κατηγορίας ( όταν ζητείται η έκδοση για την παραπομπή του εκζητουμένου σε δίκη, και όχι για την εκτέλεση ποινής ), αφού έρχονται σε αντίθεση με την Ε.Σ.Ε.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 438 του Κ.Π.Δ., η έκδοση απαγορεύεται : α ) ..., β ) ..., γ ) αν πρόκειται για έγκλημα που, κατά τους ελληνικούς νόμους, χαρακτηρίζεται πολιτικό, στρατιωτικό ... ή όταν από τις περιστάσεις προκύπτει ότι η έκδοση ζητείται για λόγους πολιτικούς, δ ) αν σύμφωνα με τους νόμους του κράτους που ζητεί την έκδοση ή του ελληνικού κράτους ή του κράτους όπου τελέσθηκε το έγκλημα, έχει προκύψει, ήδη πριν από την απόφαση για την έκδοση, νόμιμος λόγος που εμποδίζει τη δίωξη ή την εκτέλεση της ποινής ή αποκλείει ή εξαλείφει το αξιόποινο και ε ) αν πιθανολογείται ότι εκείνος, για τον οποίον ζητείται η έκδοση, θα καταδιωχθεί από το κράτος στο οποίο παραδίδεται για πράξη διαφορετική από εκείνη για την οποίαν ζητείται η έκδοση.

Κατά την έννοια της διατάξεως του άρθρου 438 περ. γ του Κ.Π.Δ., πολιτικοί είναι οι λόγοι, όταν με την έκδοση η κυβέρνηση του εκζητούντος κράτους επιδιώκει να εκδικηθεί ή να καταστείλει την αντίδραση πολιτικού της αντιπάλου, λόγω της αντιθέσεώς του προς αυτήν. Επίσης, κατά το άρθρο 3 παρ. 1 και 2 της Ε.Σ.Ε., δεν χωρεί έκδοση, αν η αξιόποινη πράξη για την οποίαν ζητείται η έκδοση, θεωρείται από το άλλο μέρος ως πολιτική εγκληματική πράξη ή ως συναφής με τέτοια πράξη ή αν το μέρος, από το οποίο ζητείται η έκδοση, έχει σοβαρούς λόγους να πιστεύει ότι η αίτηση εκδόσεως, που αιτιολογείται για κάποια παράβαση του κοινού δικαίου, έχει υποβληθεί με σκοπό τη δίωξη ή την τιμωρία ατόμου για τα φυλετικά, θρησκευτικά, πολιτικά ή εθνικά του φρονήματα ή ότι η θέση του διατρέχει κίνδυνο να επιδεινωθεί από τον έναν ή τον άλλο από τους λόγους αυτούς.

Ακόμη, κατά το άρθρο 3 της Ε.Σ.Δ.Α. ( Νόμος 53/1974 ), κανένας δεν επιτρέπεται να υποβληθεί σε βασανιστήρια ούτε σε ποινές ή μεταχείριση απάνθρωπες ή εξευτελιστικές. Κατά το άρθρο 6 παρ. 1 αυτής, κάθε πρόσωπο έχει δικαίωμα η υπόθεσή του να δικασθεί δίκαια, δημόσια και μέσα σε λογική προθεσμία από ανεξάρτητο και αμερόληπτο δικαστήριο, που έχει κατασταθεί από το νόμο, το οποίο θα αποφασίσει είτε για αμφισβητήσεις σχετικά με δικαιώματα και υποχρεώσεις του αστικής φύσης είτε για την βασιμότητα κάθε εναντίον του κατηγορίας ποινικής φύσεως, κατά δε το ίδιο άρθρο 6 παρ. 3 περ.

α αυτής, ο κατηγορούμενος έχει δικαίωμα να πληροφορηθεί, μέσα στην συντομότερη προθεσμία, σε γλώσσα που κατανοεί και με λεπτομέρεια, την φύση και τον λόγο της εναντίον του κατηγορίας. Από τα παραπάνω συνάγεται ότι απαιτείται τα εγκλήματα, για τα οποία ζητείται η έκδοση, να προσδιορίζονται κατά τρόπο σαφή και συγκεκριμένο στην σχετική αίτηση και στην αντίστοιχη διωκτική πράξη, με επαρκή περιγραφή του χρόνου, τόπου, τρόπου και λοιπών περιστάσεων τελέσεώς τους και της μορφής συμμετοχής του εκζητουμένου σ ‘ αυτήν.

Αυτό επιβάλλεται και από την αρχή της ειδικότητας, που καθιερώνεται με τις διατάξεις του άρθρου 14 της Ε.Σ.Ε., σύμφωνα με την οποίαν η έκδοση γίνεται για το έγκλημα που ορίζεται ειδικά ( ως προς τα στοιχεία που το συγκροτούν ) τόσο στην αίτηση εκδόσεως όσο και στην πράξη του Υπουργού Δικαιοσύνης που διατάσσει την έκδοση, και όχι για οποιαδήποτε άλλη πράξη.

Η αρχή της ειδικότητας, η οποία θεωρείται γενικά αναγνωρισμένος κανόνας του διεθνούς δικαίου και εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση εκδόσεως, περιορίζει την κυριαρχική εξουσία του κράτους που ζητεί την έκδοση, το οποίο δεν μπορεί να διώξει τον εκζητούμενο για πράξεις, που τελέσθηκαν πριν από την παράδοσή του και είναι διαφορετικές από εκείνες για τις οποίες έγινε η έκδοση ( εκτός από ορισμένες εξαιρέσεις ), αποτρέποντας έτσι και το ενδεχόμενο να διωχθεί το εκδιδόμενο πρόσωπο για πολιτικά εγκλήματα ή για πολιτικούς λόγους και σκοπούς.

Ακόμη, η υποχρέωση για συγκεκριμενοποίηση της διωκόμενης πράξεως, που αποδίδεται στον εκζητούμενο, βρίσκει έρεισμα και στις υπερνομοθετικής ισχύος ( άρθρο 28 του Συντάγματος ) διατάξεις του παραπάνω άρθρου 6 παρ. 3 της Ε.Σ.Δ.Α. (δικαίωμα του κατηγορουμένου να πληροφορηθεί λεπτομερειακά την φύση και τον λόγο της σχετικής κατηγορίας) και του άρθρου 14 παρ. 3 περ.

α του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, που υιοθετήθηκε από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στη Νέα Υόρκη στις 16-12-1966 και κυρώθηκε από την Ελλάδα με το Νόμο 2462/1997. Στην προκειμένη περίπτωση προσκομίζονται, σε επικυρωμένη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα, όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο άρθρο 12 της Ε.Σ.Ε.

και στο άρθρο 443 του Κ.Π.Δ., τα οποία υποστηρίζουν την ένδικη αίτηση εκδόσεως. Ειδικότερα προσκομίζονται : 1 ) Η από 9-8-2013 απόφαση για την απαγγελία κατηγορίας και την έναρξη ανακρίσεως του Εισαγγελέα της περιοχής Riscani του Δήμου Chisinau της Μολδαβίας, με την οποίαν αποδίδεται στην εκζητουμένη η αξιόποινη πράξη της μαστροπείας ( άρθρο 220 παρ. 2 περ.

γ του Ποινικού Κώδικα της Δημοκρατίας της Μολδαβίας ), 2 ) το με αριθμό πρωτοκόλλου 14-77/14 από 21-11-2014 ένταλμα συλλήψεως που εκδόθηκε από το Δικαστή του Δικαστηρίου Riscani του Δήμου Chisinau της Δημοκρατίας της Μολδαβίας προκειμένου να δικασθεί για την ανωτέρω αξιόποινη πράξη, 3 ) το κείμενο των διατάξεων που προβλέπουν την αξιόποινη πράξη που αποδίδεται στην εκζητουμένη και τον χρόνο παραγραφής αυτής, 4 ) τα στοιχεία της εκζητουμένης που πιστοποιούν και καθορίζουν την ταυτότητά της, καθώς και φωτογραφία αυτής και 5 ) έκθεση της αξιόποινης πράξεως για την οποίαν ζητείται η έκδοση, του τόπου τελέσεως και της παραπομπής στις νομοθετικές διατάξεις οι οποίες έχουν εφαρμογή ( Α.Π. 1198/2015, Α.Π. 311/2015 ).

Από τα προαναφερόμενα έγγραφα, από τα λοιπά έγγραφα που συνοδεύουν σε νόμιμη μετάφραση την αίτηση εκδόσεως και βρίσκονται στον φάκελο της δικογραφίας, από την ένορκη κατάθεση του μάρτυρα, που εξετάσθηκε κατά την συζήτηση της υποθέσεως ενώπιον του πρωτοβαθμίου Συμβουλίου και περιέχονται στα οικεία πρακτικά, σε συνδυασμό και με όσα εξέθεσε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της, καθώς και η παραστάσα εκζητουμένη, ενώπιον του ανωτέρω Συμβουλίου προφορικά και δια του υπομνήματος που κατέθεσε πρωτοδίκως και ενώπιον του Συμβουλίου τούτου, από τα έγγραφα που προσκομίσθηκαν από την εκζητουμένη, προέκυψαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά :

Σε βάρος της υπηκόου Μολδαβίας ( επώνυμο ) P. ( όνομα ) E. του ( πατρώνυμο ) A. και της (μητρώνυμο) T., που γεννήθηκε στο Chisinau της Μολδαβίας την 29-6-1988, έχει εκδοθεί με το με αριθμό πρωτοκόλλου 14-77/14 από 21-11-1014 ένταλμα συλλήψεως του Δικαστηρίου Riscani του Δήμου Chisinau της Μολδαβίας, με το οποίο αυτή διώκεται για την αξιόποινη πράξη της μαστροπείας ( εκπορνεύσεως, που διαπράχθηκε κατά δύο ή περισσοτέρων ατόμων, άρθρο 220 παρ. 2 περ.

γ του Ποινικού Κώδικα της Δημοκρατίας της Μολδαβίας ). Ειδικότερα, η εκζητουμένη κατηγορείται ότι στις 17-5-2012 ευρισκομένη στην Τουρκία, όπου, σύμφωνα με τις δηλώσεις της, ασκούσε πορνεία, με προηγουμένη συνεννόηση με τους υπηκόους της Δημοκρατίας της Μολδαβίας Β. Β. του Β. ( V. V. V. ) και Λ. Γ. του Γ. ( L. J. G. ), έχοντας ως σκοπό την απόκτηση παρανόμων κερδών και οφελών, ενεργώντας με άμεση πρόθεση και ακολουθώντας την πραγματοποίηση του σκοπού του προορισμού στην άσκηση της πορνείας των υπηκόων της ίδιας Δημοκρατίας Κ.

Μ. ( C. M. ) και Λ. Τ. ( L. T. ), τις οποίες στρατολόγησε μέσω "..." και τις οποίες πληροφόρησε, ότι θα λάβουν ένα μηνιαίο μισθό ύψους 2.000 ΕΥΡΩ με 3.000 ΕΥΡΩ, έχοντας υπόψη τον επιβλαβή χαρακτήρα των πράξεών της, προβλέποντας τις συνέπειές τους και επιθυμώντας συνειδητά την εκτέλεσή τους, βρέθηκαν στις 21-5-2012 στο μπαρ " ... ", που βρίσκεται επί της λεωφόρου ... (...) της περιοχής Riscani του Δήμου Chisinau της Μολδαβίας.

Στον εν λόγω χώρο οι Β. Β. του Β. ( V. V. V. ) και Λ. Γ. του Γ. ( L. J. G. ) έπρεπε να συζητήσουν τον τρόπο αναχωρήσεως των Κ. Μ. ( C. M. ) και Λ. Τ. (L. T.) στην Τουρκία, όπου εκείνες θα ασκούσαν την πορνεία. Έτσι, με τις σκόπιμες πράξεις της η εκζητουμένη πραγματοποίησε μαστροπεία, δηλαδή προορισμό στην άσκηση πορνείας πάνω σε δύο ή περισσότερα άτομα.

Η εκζητουμένη, η οποία δεν συναινεί στην έκδοσή της, με το υπόμνημά της που κατέθεσε στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου Συμβουλίου, ζήτησε την απόρριψη της εκδόσεώς της στη Δημοκρατία της Μολδαβίας για τους παρακάτω λόγους: Ειδικότερα προέβαλε τον ισχυρισμό, ότι δεν περιγράφεται με σαφήνεια η αποδιδομένη σ ‘ αυτήν αξιόποινη πράξη, ότι ως τόπος τελέσεως αυτής φέρεται άλλη χώρα ( Τουρκία ) και ότι από τα συνοδευτικά έγγραφα της αιτήσεως και από το υπόλοιπο αποδεικτικό υλικό του φακέλου δεν προκύπτουν ενδείξεις ενοχής της ( εκζητουμένης ) για την αξιόποινη πράξη, για την οποίαν ζητείται η έκδοσή της.

Ο πρώτος ( αυτοτελής ) ισχυρισμός, με τον οποίον έγινε επίκληση της αρχής της ειδικότητας, που διέπει το δίκαιο της εκδόσεως, κρίθηκε νόμιμος ( άρθρο 438 περ. ε του Κ.Π.Δ. ), πλην όμως απορρίφθηκε ως αβάσιμος, διότι επαρκώς, κατά το ανωτέρω κατηγορητήριο, περιγράφονταν ο χρόνος, ο τρόπος και οι λοιπές περιστάσεις τελέσεως της αξιόποινης πράξεως, καθώς και η μορφή της συμμετοχής της εκζητουμένης σ ‘ αυτήν, όπως και ο τόπος τελέσεως της εν λόγω αξιόποινης πράξεως από αυτήν, που φέρεται η Μολδαβία, όπου, σε κάθε περίπτωση επήλθε το αξιόποινο αποτέλεσμα της πράξεώς της (στρατολόγηση γυναικών προς εκπόρνευση έναντι αμοιβής).

Περαιτέρω, ο τελευταίος λόγος κρίθηκε απορριπτέος ως απαράδεκτος, αφού, όπως σημειώθηκε στην οικεία νομική σκέψη, όταν ζητείται η έκδοση αλλοδαπού με βάση την Ε.Σ.Ε., οπότε δεν έχουν εφαρμογή τα άρθρα 443 παρ. 1 και 450 παρ. 2 του Κ.Π.Δ., το δικαστικό συμβούλιο που αποφασίζει για την έκδοση, δεν έχει εξουσία να ερευνήσει αν υπάρχουν ή όχι στοιχεία ενοχής του εκζητουμένου για την αξιόποινη πράξη που αποδίδεται σ ‘ αυτόν.

Επίσης, από τα προαναφερόμενα έγγραφα, καθώς και από την εξέταση της εκζητουμένης κατά την συνεδρίαση του Συμβουλίου τούτου στο ακροατήριο, προέκυψε ότι η ως άνω εκζητουμένη είναι το ίδιο πρόσωπο με εκείνο του οποίου ζητείται η έκδοση, γεγονός που και η ίδια επιβεβαίωσε. Αυτή, κρατείται προσωρινά στο Κατάστημα Κρατήσεως Γυναικών Κορυδαλλού δυνάμει του με αριθμό 47/2016 από 19-4-2016 εντάλματος συλλήψεως της Προέδρου Εφετών Αθηνών και ζητείται η έκδοσή της, προκειμένου να δικασθεί σε εκτέλεση του με αριθμό 14-77/14 από 21-11-2014 εντάλματος συλλήψεως του Δικαστηρίου Riscani του Δήμου Chisinau της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, για την αξιόποινη πράξη της μαστροπείας, που προβλέπεται και τιμωρείται από τις διατάξεις του άρθρου 220 παρ. 2 περ.

γ του Ποινικού Κώδικα της Δημοκρατίας της Μολδαβίας σε στερητική της ελευθερίας ποινή από δύο ( 2 ) έως επτά ( 7 ) έτη, όσο και από τις διατάξεις του άρθρου 349 παρ. 2 περ. ε και στ του Ελληνικού Ποινικού Κώδικα σε ποινή καθείρξεως έως δέκα (10) έτη και σε χρηματική ποινή από 10.000 ΕΥΡΩ έως 50.000 ΕΥΡΩ και για την οποίαν επιτρέπεται η έκδοση ( άρθρο 2 παρ. 1 της Ε.Σ.Ε. ).

Το παραπάνω έγκλημα δεν χαρακτηρίζεται, κατά τους Ελληνικούς Ποινικούς Νόμους, πολιτικό, στρατιωτικό, φορολογικό ή του τύπου, ούτε προέκυψε σύμφωνα με τους νόμους του Ελληνικού Κράτους και του Κράτους της Μολδαβίας που ζητεί την έκδοση, νόμιμος λόγος που να εμποδίζει τη δίωξη ή να αποκλείει ή να εξαλείφει το αξιόποινο ( άρθρα 6, 8, 9, 10 της Ε.Σ.Ε.

και 438 στοιχ. δ του Κ.Π.Δ. ). Επομένως, συντρέχουν όλες οι απαιτούμενες, για την έκδοση, σχετικές προϋποθέσεις και ελλείπουν τα κωλύματα, κατά την εν λόγω διεθνή σύμβαση και το άρθρο 438 του Κ.Π.Δ. για την έκδοση της εκζητουμένης. Η τελευταία, η οποία δεν συναινεί στην έκδοσή της, με την κρινομένη έφεση ζητεί την εξαφάνιση του εκκαλουμένου βουλεύματος ( αποφάσεως ) και την απόρριψη της σχετικής αιτήσεως για τους παρακάτω αναφερομένους λόγους εφέσεως.

Ειδικότερα, προβάλλει ότι η ίδια: 1 ) Δεν έλαβε γνώση της δικογραφίας και προφανώς εννοεί την δικογραφία που σχηματίσθηκε σε βάρος της για την αξιόποινη πράξη της μαστροπείας. Ο λόγος αυτός της εφέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι από τις προαναφερόμενες διατάξεις που διέπουν τη διαδικασία εκδόσεως, δεν προβλέπεται έλεγχος της νομιμότητας των εσωτερικών δικονομικών διαδικασιών του εκζητούντος κράτους από τις δικαστικές αρχές του Κράτους που δέχεται την αίτηση εκδόσεως. 2 ) Η αίτηση της εκδόσεώς της είναι παράνομη διότι, κατά την γνώμη της, δεν περιγράφεται σ ‘ αυτήν επαρκώς η αξιόποινη συμπεριφορά της.

Ο λόγος αυτός της εφέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι από τα προαναφερθέντα προκύπτει, ότι το αίτημα της εκδόσεώς της περιλαμβάνει τόσο τις διατάξεις του νόμου της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, που προβλέπουν το αξιόποινο της υπό κρίση πράξεως, όσο και τις υλικές πράξεις της εκζητουμένης - εκκαλούσας, οι οποίες συνιστούν, κατά το Ελληνικό Δίκαιο, την αξιόποινη πράξη της μαστροπείας, για την οποίαν επιτρέπεται η έκδοση. 3 ) Η αίτηση εκδόσεώς της είναι παράνομη διότι η αξιόποινη πράξη τελέσθηκε στην Τουρκία και για τη δίωξή της δεν είναι αρμόδιες οι δικαστικές αρχές της Μολδαβίας.

Ο λόγος αυτός της εφέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι η εν λόγω αρμοδιότητα προκύπτει από τα διαδικαστικά έγγραφα που προσκόμισε το αιτούμενο την έκδοση Κράτος και τα οποία, κατά το Ελληνικό Δίκαιο, είναι δημόσια έγγραφα και των οποίων δεν αποδείχθηκε η πλαστότητα. 4 ) Η Δημοκρατία της Μολδαβίας είναι νομικά αναξιόπιστη χώρα, που καταπατά τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ο λόγος αυτός της εφέσεως της εκζητουμένης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος λόγω της αοριστίας του, διότι δεν αναφέρει συγκεκριμένους λόγους που να δημιουργούν κίνδυνο παραβιάσεως των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της τελευταίας, ενώ ο ισχυρισμός της ότι είναι πολιτισμικά ξένη προς την χώρα αυτήν, δεν είναι νομικά αξιόλογος ή αξιοποιήσιμος. 5 ) Τέλος, με τον πέμπτο και τελευταίο λόγο της εφέσεώς της η εκκαλούσα - εκζητουμένη ισχυρίζεται αόριστα ότι το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών με την εκκαλουμένη απόφασή του εσφαλμένως ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο.

Ο λόγος αυτός της εφέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος. Ακόμη, από τα στοιχεία της δικογραφίας δεν προέκυψε, σύμφωνα με τους νόμους της Ελλάδος και της Μολδαβίας, νόμιμος λόγος που να εμποδίζει την ποινική δίωξη ή να αποκλείει ή να εξαλείφει το αξιόποινο της αξιόποινης πράξεως που αφορά η έκδοση ( άρθρα 6, 8, 9 και 10 της Ε.Σ.Ε.

και 438 στοιχ. δ του Κ.Π.Δ. ). Επομένως, συντρέχουν όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοση της εκκαλούσας, αφού υπάρχει ταύτιση μεταξύ αυτής και του προσώπου που έχει συλληφθεί, υπάρχουν στον φάκελο της δικογραφίας σε νόμιμη μετάφραση όλα τα προβλεπόμενα συνοδευτικά έγγραφα με το απαιτούμενο περιεχόμενο για την υποστήριξη της αίτησης εκδόσεως, η εκκαλούσα είναι πρόσωπο που μπορεί να εκδοθεί, η ένδικη αξιόποινη πράξη ανήκει στα εγκλήματα για τα οποία επιτρέπεται η έκδοση και δεν υπάρχουν, σύμφωνα με την Ε.Σ.Ε.

και τους νόμους της Ελλάδος και της Μολδαβίας, λόγοι που να εμποδίζουν τη δίωξη της εκκαλούσας για την συγκεκριμένη αξιόποινη πράξη και την έκδοσή της στις Μολδαβικές Αρχές. Κατόπιν των ανωτέρω, δεν έσφαλε το Συμβούλιο Εφετών Αθηνών, που με την εκκαλουμένη απόφασή του γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως της εκκαλούσας και υπέρ της διατηρήσεως της κρατήσεώς της μέχρι της παραδόσεώς της στις Μολδαβικές Αρχές.

Συνεπώς και σύμφωνα με τα προαναφερόμενα και μετά την απόρριψη όλων ανεξαιρέτως των λόγων εφέσεως και των ισχυρισμών της εκκαλούσας, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη έφεση ως αβάσιμη κατ ‘ ουσία στο σύνολό της. Τέλος, πρέπει να καταδικασθεί η εκκαλούσα στα δικαστικά έξοδα ( άρθρο 583 παρ. 1 του Κ.Π.Δ. ), όπως καθορίζονται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΕΧΕΤΑΙ κατά τύπους την από 24-5-2016 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 7/24-5-2016 έφεση της εκζητουμένης (επώνυμο) P. (όνομα) E. του (πατρώνυμο) A. F. και της (μητρώνυμο) T., που γεννήθηκε στις 29-6-1988 στο CHISINAU της Δημοκρατίας της Μολδαβίας κατά της υπ ‘ αριθμ. 66/2016 αποφάσεως του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών, με την οποία τούτο γνωμοδότησε υπέρ της εκδόσεως της στο Κράτος της Δημοκρατίας της Μολδαβίας σε εκτέλεση του υπ ‘ αριθμ. 14-77/14 από 21-11-2014 εντάλματος συλλήψεως του Δικαστηρίου Riscani Chisinau Μολδαβίας.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ αυτήν στην ουσία της.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την εκκαλούσα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα ( 250 ) ΕΥΡΩ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και ΑΠΟΦΑΣΙΣΘΗΚΕ στην Αθήνα στις 20 Ιουλίου 2016.

ΕΚΔΟΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Ιουλίου 2016.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ