1322/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1322 / 2007 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1322/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καλαμίδα, Δημήτριο Κανελλόπουλο, Διονύσιο Γιαννακόπουλο και Ελένη Παναγιωτάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 8 Ιανουαρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Γιαννέλη, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος : Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Δήμητρα Πολυκρέτη.

Του αναιρεσιβλήτου : ......, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τoυ Ιωάννη Κούλα, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-12-2001 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 1524/2003 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 8104/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί το αναιρεσείον με την από 28 Φεβρουαρίου 2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Παναγιωτάκη ανέγνωσε την από 18 Δεκεμβρίου 2006 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Κατά το άρθρο 559 αρ. 8 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα" νοούνται οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί οι οποίοι, νομίμως προτεινόμενοι, στηρίζουν κατά το νόμο αγωγή, ένσταση ή άλλη αυτοτελή αίτηση ή ανταίτηση των διαδίκων προς παροχή έννομης προστασίας (βλ.

Ολ.ΑΠ 11/1996), όχι δε και εκείνοι που συνιστούν αιτιολογημένη άρνηση τέτοιων ισχυρισμών. Εξάλλου, για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός πρέπει στο αναιρετήριο να αναφέρονται στη μεν πρώτη περίπτωση ποιοι είναι οι ισχυρισμοί που το Δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη ενώ δεν προτάθηκαν και ποια επίδραση άσκησαν στην έκβαση της δίκης, στη δε δεύτερη ποιοι είναι οι ισχυρισμοί που δεν έλαβε υπόψη παρά το ότι είχαν προταθεί από τον αναιρεσείοντα και το σφάλμα από τη μη λήψη υπόψη των ισχυρισμών.

Σε κάθε περίπτωση πρέπει να παρατίθενται στο αναιρετήριο τα στοιχεία εκείνα από τα οποία θα κρινόταν, αν οι ισχυρισμοί αυτοί που λήφθηκαν ή δεν λήφθηκαν υπόψη ήταν ουσιώδεις. Τέλος, δεν ιδρύεται ο άνω λόγος αναιρέσεως αν δικαστήριο που δίκασε έλαβε υπόψη τον προβαλλόμενο υπό την άνω έννοια πραγματικό ισχυρισμό και τον απέρριψε για οποιοδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό.

Με τον με αριθ. 1 [κατά το πρώτο μέρος του] λόγο του αναιρετηρίου που εκτιμάται ότι στηρίζεται στον αριθ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αφού το αναιρεσείον δεν αναφέρει τις διατάξεις στις οποίες στηρίζονται οι αναιρετικοί λόγοι που προβάλλει, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση - με την οποία έγινε δεκτή εν μέρει αγωγή περί αποζημιώσεως του αναιρεσιβλήτου εξ αιτίας των από υπαιτιότητα του αναιρεσείοντος κατασκευαστικών ελαττωμάτων και ελλείψεων διαμερίσματος που παραχώρησε λόγω πωλήσεως στον αναιρεσίβλητο, ως δικαιούχο στεγαστικής συνδρομής - ότι δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν, και συγκεκριμένα τις ενστάσεις του περί "αοριστίας, παραγραφής, νόμω και ουσία αβασίμου της αγωγής", καθώς και τον ισχυρισμό του "περί αποκλειστικής ευθύνης του αναιρεσιβλήτου να συντηρεί, βελτιώνει και ανακαινίζει το διαμέρισμα, κατά το σχετικό όρο του συμφωνητικού παραχώρησης".

Ο λόγος αυτός α] ως προς την αιτίαση για μη λήψη υπόψη των ισχυρισμών περί αοριστίας της αγωγής, είναι αόριστος διότι δεν αναφέρεται σε τι συνίσταται η αοριστία, δηλαδή αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη θεμελιωτικά γεγονότα (και ποια) μη διαλαμβανόμενα στην αγωγή ή αν κατά παράβαση του νόμου θεώρησε επαρκή τα εκτιθέμενα, β] ως προς την αιτίαση περί μη λήψης υπόψη της ενστάσεως παραγραφής, ανεξαρτήτως του ότι δεν καθορίζονται τα πραγματικά περιστατικά τα οποία προβλήθηκαν από τον αναιρεσείοντα για τη θεμελίωση της ένστασης αυτής, είναι σε κάθε περίπτωση αβάσιμος διότι το δικαστήριο την έλαβε υπόψη και την απέρριψε ρητώς, ενώ γ] ως προς τις λοιπές αιτιάσεις ο ίδιος λόγος είναι απαράδεκτος διότι πρόκειται για ισχυρισμούς αρνητικούς της αγωγής, αφού το αναιρεσείον υποστηρίζει ότι η ζημία του δεν προήλθε από ελαττώματα που υπήρχαν κατά την παράδοση του πωληθέντος διαμερίσματος αλλά από πλημμελή συντήρησή του.

Περαιτέρω, ο αναιρεσείων με το δεύτερο μέρος του ίδιου λόγου, προβάλλει ότι το Εφετείο "έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και συγκεκριμένα καταλήγει στο αυθαίρετο συμπέρασμα για εφαρμογή του άρθρου 330 ΑΚ, ενώ από τους προταθέντες ισχυρισμούς δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής της άνω διάταξης".

Και ο λόγος αυτός, από τον αριθ. 8 του άρθ. 559 ΚΠολΔ, είναι αόριστος και συνεπώς απαράδεκτος διότι δεν εξειδικεύονται "τα πράγματα", δηλαδή οι ουσιώδεις αυτοτελείς ισχυρισμοί που το Δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη ενώ δεν προτάθηκαν ή προτάθηκαν απαραδέκτως, και ποια επίδραση άσκησαν στην έκβαση της δίκης.

ΙΙ. - Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1, 577 παρ. 3 και 578 του ΚΠολΔ συνάγεται ότι, όταν η αγωγή κρίθηκε κατ' ουσία βάσιμη ή αβάσιμη, ή άλλη αυτοτελής αίτηση ή ανταίτηση, και αποδίδεται σ' αυτήν παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, για να είναι ορισμένος και άρα παραδεκτός ο λόγος αναιρέσεως (άρθρ. 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ), δεν αρκεί να εκτίθεται στο αναιρετήριο το κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα, αλλά πρέπει επιπλέον να αναφέρονται, με πληρότητα και σαφήνεια, τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε το δικαστήριο, ως θεμελιωτικά της κρίσης του για το βάσιμο ή μη της αγωγής, διότι μέσω των πραγματικών αυτών παραδοχών πραγματώνεται εκάστοτε η συγκεκριμένη ερμηνεία και εφαρμογή του κανόνα του ουσιαστικού δικαίου και μόνο ενόψει αυτών, μπορεί να ελεγχθεί αν η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην απόφαση οδήγησε σε εσφαλμένο διατακτικό, από το οποίο και εξαρτάται τελικά η ευδοκίμηση της αναίρεσης.

Δεν επιτρέπεται δε συμπλήρωση του αναιρετηρίου με την προσβαλλόμενη απόφαση ή άλλα διαδικαστικά έγγραφα (Ολ ΑΠ 20/2005). Με τον τρίτο λόγο της αναίρεσης που εκτιμάται από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ο αναιρεσείων προβάλλει ότι το Εφετείο εσφαλμένα εφάρμοσε τις γενικές διατάξεις περί ευθύνης και ειδικότερα τις διατάξεις του άρθρου 330 ΑΚ, ενώ δεν ήταν εφαρμοστέες, και έτσι έκανε δεκτή την αγωγή.

Όμως ο αναιρεσείων δεν εκθέτει στο αναιρετήριο τις ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία δέχθηκε αυτό για να στηρίξει την φερόμενη ως εσφαλμένη κρίση του για την επιδίκαση των αξιώσεων της αναιρεσίβλητης από πλημμελή εκπλήρωση συμβάσεως πωλήσεως, και συνεπώς οι πιο πάνω λόγοι πρέπει να απορριφθούν ως αόριστοι.

ΙΙΙ.- Με τους με αριθ. 2 και 4 λόγους της αιτήσεως, χωρίς να γίνεται επίκληση κάποιου από τους περιοριστικά στο άρθρο 559 ΚΠολΔ αναφερόμενους αναιρετικούς λόγους, προβάλλεται με τον πρώτο [αρ.2] ότι η προσβαλλόμενη απόφαση εσφαλμένα δέχθηκε τους ισχυρισμούς του αντιδίκου, ότι δηλαδή η εισροή των υδάτων οφείλεται σε ελαττώματα και κακοτεχνίες που υπήρχαν στο διαμέρισμα και όχι στην κακή συντήρηση του δώματος από τους οικιστές, όπως αποδείχθηκε από την τεχνική έκθεση της αρμόδιας υπηρεσίας του Οργανισμού - που αγνοήθηκε - καθώς και από τα υπόλοιπα αποδεικτικά στοιχεία, και με τον δεύτερο [αρ. 4] ότι η απόφαση αποδίδει ευθύνη για μη εκπλήρωση της σύμβασης στο αναιρεσείον, ενώ από το με ημερομηνία 22.7.1987 ιδιωτικό συμφωνητικό, που επίσης η προσβαλλόμενη απόφαση αγνόησε, αποδείχθηκε πλήρως ότι ο αναιρεσίβλητος είχε παραβιάσει και αδιαφορήσει για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών του.

Τα παραπόνα που περιέχονται στους λόγους αυτούς αφορούν στην ανέλεγκτη αναιρετικά, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, εκτίμηση των αποδείξεων, αναφορικά με το ζήτημα της αιτίας της ζημίας του αναιρεσιβλήτου, γι' αυτό και οι λόγοι αυτοί είναι απαράδεκτοι. Με την εκδοχή ότι στους ίδιους λόγους περιέχονται και αιτιάσεις από τον αριθ. 11γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ, για μη λήψη υπόψη αποδεικτικών εγγράφων που ο αναιρεσείων επικαλέστηκε και προσκόμισε, δηλαδή την τεχνική έκθεση της αρμόδιας υπηρεσίας του αναιρεσείοντος και το από 22.7.1987 ιδιωτικό συμφωνητικό, οι αιτιάσεις αυτές είναι αβάσιμες διότι όπως προκύπτει από την απόφαση, εκτός από τη γενική αναφορά ότι για το σχηματισμό του αποδεικτικού της πορίσματος έλαβε υπόψη όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, στο περιεχόμενό της ρητά αναφέρονται και τα δύο αυτά έγγραφα.

ΙV.- Για να είναι ορισμένος και κατά συνέπεια παραδεκτός, ο από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναιρετικός λόγος με τον οποίο αποδίδεται η πλημμέλεια, ότι η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση εξαιτίας ανεπαρκών αιτιολογιών σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, πρέπει να διαλαμβάνει, πλην άλλων, 1) τις πραγματικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, δηλαδή τα δεκτά γενόμενα από αυτήν πραγματικά περιστατικά και 2) εξειδίκευση του σφάλματος του δικαστηρίου, ήτοι σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια, δηλαδή ποιες επιπλέον αιτιολογίες έπρεπε να περιλαμβάνει η απόφαση και 3] την εκ πλαγίου παραβιασθείσα διάταξη.

Με τον με αριθ. 5 λόγο της αναίρεσης, από τον αριθ. 19 του άνω άρθρου, όπως εκτιμάται, προβάλλεται ότι η απόφαση: α] είναι αναιτιολόγητη, β] άλλως δεν έχει επαρκείς αιτιολογίες, και γ] δεν προκύπτει με σαφήνεια το συμπέρασμα που αναγράφεται στο σκεπτικό της. Ο λόγος αυτός ως προς τις υπό στοιχ. α και β αιτιάσεις είναι αβάσιμος διότι η απόφαση έχει αιτιολογία, το δε πόρισμα από τις αποδείξεις είναι σαφές.

Ως προς την αιτίαση ότι στερείται επαρκών αιτιολογιών, ο λόγος είναι αόριστος, διότι δεν εκτίθενται οι πραγματικές παραδοχές του Δικαστηρίου, ούτε σε τι συνίσταται η ανεπάρκεια των αιτιολογιών, και ποια η εκ πλαγίου παραβιασθείσα διάταξη. Κατ' ακολουθία, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου μειωμένη κατά τα αρθρ. 22 του ν. 3693/1957 και 19 παρ. 2 του ν. 2224/1994.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28.2.2005 αίτηση του ΝΠΔΔ "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ" για αναίρεση της 8104/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.-

Καταδικάζει τον αναιρεσείον να πληρώσει στον αναιρεσίβλητο τα δικαστικά έξοδα εκ τριακοσίων τριάντα [330] ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Μαρτίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ