Supreme Court dismisses appeal on defamation damages, ruling lower court correctly re-evaluated evidence.

Απόφαση 1321 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1321/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Εμμανουήλ Κλαδογένη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Μαρτίου 2012, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Γ. Π., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Σπανουδάκη.

Του αναιρεσιβλήτου: Ε. Β. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-7-2006 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 211/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 189/2011 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 5-6-2011 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Κλαδογένης ανέγνωσε την από 1-3-2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από την υπ' αριθμ. 11203β'/24-11-2011 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Ηρακλείου ..., την οποία επικαλείται και προσκομίζει ο επισπεύδων την συζήτηση αναιρεσείων, αντίγραφο της κρινομένης αιτήσεως για αναίρεση της υπ' αριθμ. 189/2011 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης, περιέχον πράξη περί ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτηση κατά την παρούσα δικάσιμο, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στον αναιρεσίβλητο. Ο τελευταίος όμως, δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από την σειρά του πινακίου, ούτε κατέθεσε δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 242§2 ΚΠολΔ. Επομένως, πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση, σαν να ήσαν παρόντες αμφότεροι οι διάδικοι, σύμφωνα με το άρθρο 576§2 ΚΠολΔ.

Ο εκ του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται, αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα" νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί που τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του ασκουμένου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος. Ο λόγος εφέσεως αποτελεί "πράγμα" κατά την ως άνω έννοια, μόνον όταν επαναφέρει προς κρίση στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο αυτοτελή πραγματικό ισχυρισμό και όχι άρνηση της αγωγής. Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 520 παρ.1 ΚΠολΔ, το δικόγραφο της εφέσεως πρέπει να περιέχει, πλην άλλων και τους λόγους της εφέσεως, δηλαδή τις αιτιάσεις κατά της εκκαλουμένης αποφάσεως, στις οποίες περιλαμβάνεται και η κακή εκτίμηση των αποδείξεων, η οποία δεν είναι απαραίτητο να εξειδικεύεται, αρκεί να μνημονεύεται, ότι συνεπεία του σφάλματος αυτού το πρωτοβάθμιο δικαστήριο οδηγήθηκε σε εσφαλμένο πόρισμα και διατακτικό, αφού το Εφετείο, λόγω του κατά το άρθρο 522 ΚΠολΔ μεταβιβαστικού αποτελέσματος της εφέσεως, είναι υποχρεωμένο να κρίνει την ορθότητα του διατακτικού, μετά από καθολική επανεκτίμηση της ουσίας της υποθέσεως και όχι βάσει των τυχόν αποδιδομένων ειδικοτέρων σφαλμάτων εκτιμήσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση, από την επισκόπηση των δικογράφων της παρούσης υποθέσεως προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο αναιρεσείων ισχυρίσθηκε με την αγωγή του, ότι ο εναγόμενος και ήδη αναιρεσίβλητος ετέλεσε εις βάρος του συκοφαντική δυσφήμηση, με συνέπεια να προσβληθεί η τιμή και η υπόληψή του και εζήτησε να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να του καταβάλει ως χρηματική ικανοποίηση το ποσόν των 250.000 ευρώ.

Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου, με την υπ' αριθ. 211/2008 απόφασή του, δέχθηκε εν μέρει την αγωγή και επεδίκασε στον ενάγοντα χρηματική ικανοποίηση από 80.000 ευρώ. Ο εναγόμενος άσκησε κατά της αποφάσεως αυτής έφεση, με την οποία εζήτησε την εξαφάνισή της και την απόρριψη της αγωγής, καθόσον "... Με μονομερή έτσι και εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων εδέχθη αυθαιρέτως ότι "ουδεμία είχε πλέον εμπλοκή ο ενάγων ..." στην συνεργασία εμένα και του Γ.

Π., ότι "... οι επίδικες υπογραφές είναι γνήσιες ...", ότι "... ο εναγόμενος γνώριζε την αναλήθεια ...", ότι "... εύλογα εθίγη ο ενάγων σε άδηλο αριθμόν τρίτων ...", ότι "... συνάγεται ότι τελέσθηκε συκοφαντική δυσφήμηση ..." και ότι "... είναι αβάσιμη η ένσταση του εναγομένου για ενάσκηση δικαιώματός του προς προστασία δικαιολογημένου συμφέροντός του ...".

Το Εφετείο, με την προσβαλλομένη απόφασή του, δέχθηκε τα εξής: "... Με βάση τα παραπάνω πραγματικά περιστατικά αποδείχθηκε ότι τελέσθηκε συκοφαντική δυσφήμηση σε βάρος του ενάγοντα, που είχε ως συνέπεια την προσβολή της προσωπικότητάς του, τη μείωση της τιμής, προσωπικής και επαγγελματικής και της υπολήψεώς του ...

Το Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη τις συνθήκες υπό τις οποίες έλαβε χώρα η αδικοπραξία ... κρίνει ότι η χρηματική ικανοποίηση, που δικαιούται να λάβει για την ηθική του βλάβη, πρέπει να καθοριστεί στο ποσό των 30.000 ευρώ, το οποίο μετά την στάθμιση των κατά νόμο στοιχείων κρίνεται εύλογο ... Έσφαλε όμως (το Πρωτοδικείο) κατά την εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού, ως προς το ύψος της χρηματικής ικανοποίησης, λόγω ηθικής βλάβης την οποία καθόρισε στο ποσό των 80.000 ευρώ ..." και στην συνέχεια, το Εφετείο, αφού δέχθηκε τον λόγο της εφέσεως κατ' ουσίαν, εξαφάνισε την εκκαλουμένη απόφαση, κράτησε την υπόθεση, δίκασε την αγωγή, δέχθηκε αυτήν εν μέρει και επεδίκασε εν τέλει στον αναιρεσείοντα χρηματική ικανοποίηση από 30.000 ευρώ.

Με την κρίση του αυτήν το Εφετείο, σύμφωνα με την εκτεθείσα στην αρχή σκέψη, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ.8 ΚΠολΔ, καθόσον ορθώς επανεκτίμησε εξ ολοκλήρου την ουσία της υποθέσεως, περιλαμβανομένου και του ύψους του ποσού της χρηματικής ικανοποιήσεως, αφού στην έφεση υπήρχε λόγος "για εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων", έστω και χωρίς να γίνεται εξειδίκευση ως προς το κεφάλαιο της χρηματικής ικανοποιήσεως και επομένως ο από το άρθρο αυτό αντίθετος και μοναδικός λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως είναι αβάσιμος.

Ακολούθως, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5-6-2011 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. 189/2011 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Ιουνίου 2012.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Ιουλίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ