131/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 131 / 2016 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 131/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Πάσσο, Απόστολο Παπαγεωργίου, Παναγιώτη Κατσιρούμπα και Γεώργιο Παπαηλιάδη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 24 Νοεμβρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ..." ως καθολικού διαδόχου του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ..." που εδρεύει στις ... και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1)Ε. Μ., 2)Μ. Σ., 3)Μ. Τ. και 4)Α. Τ., όλων κατοίκων .... Οι 1η εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Βασιλείου και οι 2η, 3η και 4η παραστάθηκαν με τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο, που κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1/7/2009 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, επί της οποίας εκδόθηκε η 2602/2010 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου. Την αναίρεση της απόφασης αυτής ζητεί το αναιρεσείον με την από 20/1/2014 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Παπαηλιάδης ανέγνωσε την από 10/11/2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ, από την υπ’ αριθμ. .../10 Σεπτεμβρίου 2015 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Α. Δ. που προσκομίζουν και επικαλούνται νόμιμα οι αναιρεσίβλητες, προκύπτει, ότι με εντολή του νομίμως παρισταμένου ως πληρεξουσίου δικηγόρου των αναιρεσιβλήτων, ο οποίος επισπεύδει την συζήτηση της ένδικης από 20 Ιανουαρίου 2014 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 5/23 Ιανουαρίου 2014 αιτήσεως για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 2602/2010 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της εν λόγω αιτήσεως με τις κάτω από αυτήν πράξεις καταθέσεως δικογράφου και ορισμού δικασίμου για την σημειούμενη στην αρχή της παρούσας (24 Νοεμβρίου 2015) νομίμως και εμπροθέσμως επιδόθηκε στο αναιρεσείον Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ...", ως καθολικού διαδόχου του Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ...", που εδρεύει στις ...

και εκπροσωπείται νόμιμα, με κλήση προς συζήτηση για την προαναφερθείσα δικάσιμο. Το τελευταίο όμως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου δεν εμφανίσθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου κατά την εν λόγω δικάσιμο (24-11-2015), κατά την οποίαν συζητήθηκε η υπόθεση με εκφώνησή της από την σειρά του οικείου πινακίου, ούτε κατέθεσε δήλωση σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 242 του Κ.Πολ.Δ.

Η νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση του αναιρεσείοντος επιτρέπει, κατά το άρθρο 576 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., την συζήτηση της υποθέσεως παρά την απουσία του.

ΕΠΕΙΔΗ, από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 553 παρ. 1 εδ. β, 294 εδ. α, 295 παρ. 1 εδ. α, 297 και 298 του Κ.Πολ.Δ. συνάγεται ότι η υποκείμενη σε έφεση απόφαση πρωτοβαθμίου δικαστηρίου καθίσταται τελεσίδικη και, άρα, υπόκειται στο ένδικο μέρος της αναιρέσεως, όταν ο εκκαλών παραιτηθεί από το δικόγραφο της εφέσεώς του είτε με δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου, είτε με δικόγραφο που επιδίδεται στον αντίδικό του και εφόσον δεν υφίσταται πλέον προθεσμία για την άσκηση του δικαιώματος της εφέσεως με άλλο δικόγραφο.

Στην περίπτωση αυτή, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 144 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., η προθεσμία για την άσκηση αναιρέσεως, η οποία, κατά τη διάταξη του άρθρου 564 παρ. 1 του ιδίου ως άνω Κώδικα, είναι τριάντα (30) ημερών για όσους διαμένουν, ή έχουν την έδρα τους στην ημεδαπή, αρχίζει από την επιούσα της παραιτήσεως του εκκαλούντος από το δικόγραφο της ασκηθείσας εφέσεως, δηλαδή από την επομένη της ημέρας κατά την οποίαν ο τελευταίος προέβη στην δήλωση παραιτήσεως ενώπιον του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου ή της ημέρας επιδόσεως του δικογράφου της παραιτήσεως στον εφεσίβλητο και λήγει στις 7 το βράδυ της τελευταίας ημέρας και αν αυτή είναι κατά νόμο εξαιρετέα, την ίδια ώρα της επομένης η εξαιρετέας ημέρας (Ολ.

Α.Π. 1408/1984, Ολ. Α.Π. 473/1983, Α.Π. 122/2008, Α.Π. 788/1995, Α.Π. 982/1994). Στην προκειμένη περίπτωση με την κρινομένη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η, αντιμωλία των διαδίκων, εκδοθείσα, κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών (άρθρα 663 και επόμ. του Κ.Πολ.Δ.), υπ’ αριθμ. 2602/2010 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποίαν το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, αφού απέρριψε την αγωγή ως προς την πρώτη εναγομένη ανώνυμη εταιρεία, που δεν τυγχάνει διάδικος στην παρούσα δίκη, στην συνέχεια δέχθηκε την αγωγή, κατά το μέρος που στρεφόταν εναντίον του δευτέρου εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, ως νομικά και ουσιαστικά βάσιμη, υποχρέωσε το εναγόμενο αυτό, να καταβάλει στην καθεμιά ενάγουσα και ήδη αναιρεσίβλητη το χρηματικό ποσό των 12.000 ΕΥΡΩ και αναγνώρισε ότι υποχρεούται να καταβάλει στην καθεμιά τους το χρηματικό ποσό των 3.315 ΕΥΡΩ με τους νομίμους τόκους των ποσών αυτών μέχρι την πλήρη εξόφλησή τους.

ΕΠΕΙΔΗ, από την, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., εκτίμηση του περιεχομένου των διαδικαστικών εγγράφων της παρούσης δίκης που ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο, προκύπτουν τα ακόλουθα : Κατά της προαναφερομένης οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ασκήθηκε,στις5 Σεπτεμβρίου 2012, προ πάσης επιδόσεως, η από 3 Σεπτεμβρίου 2012 έφεση των εναγουσών και ήδη αναιρεσιβλήτων ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών η οποία και προσδιορίσθηκε να συζητηθεί κατά τα δικάσιμο της 8ης Οκτωβρίου 2013.

Μετά την άσκηση της εφέσεως αυτής και συγκεκριμένα στις 11 Σεπτεμβρίου 2012 και πριν από την συζήτησή της οι εκκαλούσες και ήδη αναιρεσίβλητες επέδωσαν στο ενάγον και ήδη αναιρεσείον Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου ακριβές επικυρωμένο αντίγραφο της ανωτέρω οριστικής αποφάσεως, για τις νόμιμες συνέπειες, όπως τούτο προκύπτει από τη νομίμως προσκομιζομένη και επικαλουμένη υπ’ αριθμ. .../11-9-2012 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Πειραιώς Π.

Π.. Κατά την συγκεκριμένη ημερομηνία της συζητήσεως της προαναφερομένης εφέσεως, δηλαδή κατά τη δικάσιμο της 8ης Οκτωβρίου 2013, που διεξήχθη ερήμην του εφεσιβλήτου και ήδη αναιρεσιβλήτου Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου, το οποίο, αν και κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, να παραστεί κατ’ αυτήν, όπως τούτο προκύπτει από τη νομίμως προσκομιζομένη κα επικαλουμένη υπ’ αριθμ. ...Γ/25-9-2012 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Α.

Μ., οι εκκαλούσες και ήδη αναιρεσίβλητες, με προφορική δήλωση του πληρεξουσίου δικηγόρου τους, που καταχωρήθηκε στα οικεία πρακτικά δημοσίας συνεδριάσεως του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου, παραιτήθηκαν από το δικόγραφο της από 3 Σεπτεμβρίου 2012 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 5710/5 Σεπτεμβρίου 2012 ως άνω εφέσεώς τους.

Σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στην μείζονα σκέψη της παρούσας αποφάσεως η υπ’ αριθμ. 2602/2010 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατέστη τελεσίδικη από την 9η Οκτωβρίου 2013, δηλαδή από την επομένη ημέρα που οι εκκαλούσες και ήδη αναιρεσίβλητες παραιτήθηκαν από το δικόγραφο της εφέσεως τους, που έλαβε χώρα κατά τον προαναφερόμενο τρόπο.

Άλλωστε, το γεγονός ότι η προσβαλλομένη υπ’ αριθμ. 2602/2010 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών κατέστη τελεσίδικη με την προαναφερθείσα παραίτηση των αναιρεσιβλήτων από το δικαίωμα της εφέσεώς τους, αναφέρεται ρητά στην κρινομένη αίτηση αναιρέσεως από το ίδιο το αναιρεσείον Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου.

Από την ημερομηνία αυτή (9-10-2013) μέχρι την ημερομηνία ασκήσεως της κρινομένης από 20 Ιανουαρίου 2014 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 5/23 Ιανουαρίου 2014 αιτήσεως αναιρέσεως παρήλθε η προβλεπομένη, για την άσκησή της, προθεσμία των τριάντα ημερών (άρθρο 564 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ.).

Συνεπώς, η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως είναι απαράδεκτη, ως εκπροθέσμως ασκηθείσα, κατ’ επιτρεπτή περί τούτου αυτεπάγγελτη έρευνα και για τον λόγο αυτόν πρέπει να απορριφθεί. Τέλος, το αναιρεσείον Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, λόγω της ήττας του (άρθρα 176 και 183 του Κ.Πολ.Δ., άρθρο 22 του Νόμου 3693/1957) πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, όπως ορίζοντα ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 20 Ιανουαρίου 2014 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 5/23 Ιανουαρίου 2014 αίτηση για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 2602/2010 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, το ύψος των οποίων καθορίζει στο ποσό των εξακοσίων ( 600 ) ΕΥΡΩ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και ΑΠΟΦΑΣΙΣΘΗΚΕ στην Αθήνα στις 19 Ιανουαρίου 2016. Και ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 9 Φεβρουαρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ