131/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ: Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/2/2002 αίτηση της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.
Legislator headnote
AI generated131/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Εκδόθηκε η υπ' αριθμό 4318/2002 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου την οποία ανέκοψε η ήδη αναιρεσείουσα με την από 15/11/2002 τριτανακοπή της και τον από 10/6/2003 πρόσθετο λόγο αυτής. Στην συνέχεια εκδόθηκαν οι με αριθμό 4819/2003 και 4596/2005 προδικαστικές και 1332/2006 οριστική αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και 5760/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 28/11/2007 αίτησή της.
Full text
Απόφαση 131 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 131/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Πετράκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΟΡΦΕΥΣ ΒΕΙΝΟΓΛΟΥ ΔΙΕΘΝΗΣ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΗ Α.Ε." ("ORPHEE VEINOGLOU INTERNATIONAL FORWARDERS S.A.") που εδρεύει στην ...... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γρηγόριο Τιμαγένη και κατέθεσε προτάσεις.
Της αναιρεσιβλήτου: Εταιρείας με την επωνυμία "PIRAEUS INTERNATIONAL INC", με έδρα τη ......, νομίμως εκπροσωπουμένης, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Εμμανουήλ Γεράκιο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/2/2002 αίτηση της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.
Εκδόθηκε η υπ' αριθμό 4318/2002 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου την οποία ανέκοψε η ήδη αναιρεσείουσα με την από 15/11/2002 τριτανακοπή της και τον από 10/6/2003 πρόσθετο λόγο αυτής. Στην συνέχεια εκδόθηκαν οι με αριθμό 4819/2003 και 4596/2005 προδικαστικές και 1332/2006 οριστική αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και 5760/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 28/11/2007 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Γεωργία Λαλούση, ανέγνωσε την από 4/11/2008 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου λόγου της αναίρεσης, του δεύτερου και τρίτου μέρους του τρίτου λόγου αυτής, καθώς και του δεύτερου μέρους του τέταρτου λόγου αυτής και την απόρριψη των λοιπών. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Κατά το άρθρο 744 ΚΠολΔ, το δικαστήριο μπορεί και αυτεπαγγέλτως να διατάξει κάθε μέτρο πρόσφορο για την εξακρίβωση πραγματικών γεγονότων, ακόμη και εκείνων που δεν έχουν προταθεί και ιδιαίτερα γεγονότων που συντελούν στην προστασία των ενδιαφερομένων ή της έννομης σχέσης ή του γενικότερου κοινωνικού συμφέροντος.
Κατά το άρθρο 759 παρ. 3 δε του ίδιου Κώδικα το δικαστήριο, ακόμη και αποκλίνοντας από τις διατάξεις που ρυθμίζουν την απόδειξη, διατάζει αυτεπαγγέλτως κάθε τι που κατά την κρίση του είναι απαραίτητο για την εξακρίβωση της αλήθειας των πραγματικών γεγονότων. Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών συνάγεται, ότι στην εκούσια δικαιοδοσία ισχύει το σύστημα της ελεύθερης απόδειξης και το δικαστήριο δύναται να λαμβάνει υπόψη του και αποδεικτικά μέσα που δεν πληρούν τους όρους του νόμου.
Ακόμη και οι περιορισμοί που ισχύουν κατά το άρθρο 270 ΚΠολΔ δεν εφαρμόζονται αναλόγως στις υποθέσεις της εκούσιας δικαιοδοσίας (ΑΠ 2228/2007, 289/1999 και 1260/2002). Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο δίκασε έφεση της αναιρεσίβλητης εταιρίας κατά της 1332/2005 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, το οποίο, δικάζοντας κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, είχε δεχθεί ως ουσιαστικά βάσιμη τριτανακοπή της αναιρεσείουσας κατά της 4318/2002 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών με την οποία είχε κηρυχθεί εκτελεστή απόφαση αλλοδαπού δικαστηρίου.
Το Εφετείο αφού δίκασε κατά την ίδια ειδική διαδικασία, με την προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το σχηματισμό της κρίσης του για το βάσιμο ή όχι του α' ισχυρισμού της αναιρεσείουσας δεν είχε κληθεί να παραστεί ενώπιον του αλλοδαπού δικαστηρίου, το οποίο εξέδωσε την απόφαση που έχει κηρυχθεί εκτελεστή στην Ελλάδα, και ειδικότερα ότι δεν είχε λάβει γνώση των εγγράφων του αλλοδαπού δικαστηρίου για να διορίσει δικηγόρο και για την έκδοση προδικαστικής απόφασης εκκρεμοδικίας, που μπορεί να ακύρωσε, έλαβε υπόψη του τα αποδεικτικά μέσα που αναφέρει, όχι όμως και τις δύο ένορκες βεβαιώσεις που είχε νομίμως προσκομίσει με επίκληση η αναιρεσείουσα.
Ειδικότερα, στην προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρεται ότι "οι 930 και 933/2006 ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον του Ειρηνοδίκη Πειραιώς για τη δίκη ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, δεν δύναται να ληφθούν υπόψη ούτε ως δικαστικά τεκμήρια, αφού η τριτανακόπτουσα ούτε επικαλείται ούτε προσκομίζει έκθεση επίδοσης, από την οποία να προκύπτει ότι η αντίδικός της κλητεύτηκε και επομένως, αυτές (ένορκες βεβαιώσεις) καθίστανται ανύπαρκτο αποδεικτικό μέσο, μη δυνάμενες να ληφθούν υπόψη ούτε ως τεκμήριο".
Με το να μη λάβει όμως το Εφετείο υπόψη του τις νομίμως προσκομισθείσες και επικληθείσες ανωτέρω αναφερόμενες ένορκες βεβαιώσεις, εφόσον στη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας το δικαστήριο προκειμένου να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση λαμβάνει υπόψη του κάθε πρόσφορο αποδεικτικό στοιχείο, ακόμη και μη πληρούντα τους όρους του νόμου, άκυρα ή ανυπόστατα αποδεικτικά μέσα, υπέπεσε στην πλημμέλεια από τον αριθμό 11 περ.
γ' του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Ο πρώτος λόγος της αναίρεσης, επομένως, κατά το μέρος που πλήττει την απόφαση του Εφετείου για την ανωτέρω πλημμέλεια είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, παρέλκει δε κατόπιν αυτού η εξέταση των λοιπών αναιρετικών λόγων .
ΙΙ. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο Αθηνών, η συγκρότηση του οποίου από άλλους δικαστές είναι δυνατή (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 5760/2007 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.
Παραπέμπει την υπόθεση για εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο Αθηνών, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσείουσας, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 9 Δεκεμβρίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Ιανουαρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ