Supreme Court dismisses appeal due to vague grounds failing to specify facts under Article 559(19) of Civil Procedure Code.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the Second Instance Court's decision rejecting his property ownership claim. The appellant argued the lower court lacked sufficient reasoning regarding the classification of the land under specific agricultural laws. The court rejected this appeal because the grounds cited in the appeal petition were too vague and failed to fully state the factual basis required by law.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(19), 577(3) of the Code of Civil Procedure; An appeal ground must clearly and comprehensively state the factual premises accepted by the challenged decision to allow the court to verify if the alleged legal error falls within the statutory grounds for annulment.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1317 / 2020 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1317/2020
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παρασκευή Καλαϊτζή, Γεώργιο Παπανδρέου - Εισηγητή, Αναστασία Περιστεράκη, Μαρία Μουλιανιτάκη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 23 Σεπτεμβρίου 2020, με την παρουσία και του Γραμματέα Παναγιώτη Μπούκη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος Α. Θ. του Μ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στέργιο Γιαλάογλου με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Του αναιρεσιβλήτου Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Νικόλαο Κουφογιάννη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-7-2015 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ξάνθης . Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 33/2016 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 265/2018 του Μονομελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 22-2-2019 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με την από 22-2-2019 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η, αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα, τελεσίδικη, με αριθμό 265/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θράκης (τακτικής διαδικασίας), με την οποία έγινε δεκτή τυπικά και ουσιαστικά έφεση του ήδη αναιρεσίβλητου Ελληνικού Δημοσίου κατά της 33/2016 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ξάνθης που είχε δεχθεί ως ουσιαστικά βάσιμη την από 21-7-2015 αναγνωριστική κυριότητας τριών ακινήτων αγωγή του αναιρεσείοντος, και αφού εξαφανίστηκε η πρωτοβάθμια απόφαση απορρίφθηκε η πιο πάνω αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη.
Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 566§1 ΚΠολΔ και καταβλήθηκε το προσήκον παράβολο του Δημοσίου, όπως προκύπτει από την από 6-3-2019 βεβαίωση της έκθεσης κατάθεσης δικογράφου του Γραμματέα του Εφετείου Θράκης). Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρ. 577§1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577§3 Κ.Πολ.Δ).
Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αρ.4, 566 παρ.1, 577 παρ.3 και 578 ΚΠολΔ συνάγεται ότι στον λόγο αναιρέσεως πρέπει να εκτίθεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να μπορεί να διαπιστωθεί αν και σε ποιον από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ λόγους εμπίπτει η προβαλλόμενη αιτίαση.
Εξάλλου, για το ορισμένο του αναιρετικού λόγου 559 αριθμός 19 ΚΠολΔ, πρέπει να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο, εκτός των άλλων, οι πραγματικές παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως ή μνεία ότι αυτή στερείται παντελώς αιτιολογιών και να αναφέρονται στο αναιρετήριο πλήρως τα πραγματικά γεγονότα, που η προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέστηκε, ευθέως ή εκ πλαγίου, η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, και όχι μόνο αποσπασματικά (ΑΠ 1128/2008).
Στην προκειμένη περίπτωση, με τον μοναδικό από το άρθρο 559 αριθμός 19 ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι η προσβαλλόμενη απόφαση που απέρριψε την αγωγή του αναιρεσείοντος, γιατί δέχθηκε ότι τα επίδικα ακίνητα είχαν χορτολιβαδική μορφή και, συνεπώς, ανήκουν στην κυριότητα του εναγόμενου Ελληνικού Δημοσίου, περιέχει ασαφείς και ανεπαρκείς αιτιολογίες ως προς την εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 3 παρ.3 ν. 998/1997, διότι δεν αιτιολογεί με σαφήνεια σε ποια από τις τρεις μορφές των χορτολιβαδικών εκτάσεων του άρθρου 3 ν.998/1979 (παρ.3, παρ.5 περ.
α, παρ.6 περ. β) προσιδίαζαν τα επίδικα ακίνητα κατά το έτος 1945 και, επικουρικά κατά το έτος 1960. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί, προεχόντως, ως απαράδεκτος εξαιτίας αοριστίας, διότι δεν αναφέρονται στο αναιρετήριο πλήρως τα πραγματικά γεγονότα, που η προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέστηκε, εκ πλαγίου, η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου, παρά μόνον αποσπασματικά.
Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως, χωρίς να καταδικαστεί ο αναιρεσείων, λόγω της ήττας του, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων αναιρεσιβλήτου, καθόσον δεν κατέθεσε προτάσεις, και δεν υπέβαλε σχετικό αίτημα. Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από τον αναιρεσείοντα παραβόλου, λόγω της ήττας του, στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ.3 του ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 22/2/2019 και με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 9/2019 αίτηση για αναίρεση της 265/2018 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Θράκης.
Και Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από τον αναιρεσείοντα παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Νοεμβρίου 2020.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 23 Δεκεμβρίου 2020.
H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ