1317/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1317 / 2012 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1317/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2 Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη και Νικόλαο Τρούσα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 15 Μαΐου 2012, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "Α. Α. ΚΑΙ ΥΙΟΙ ΑΝΩΝΥΜΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑΤΟΣ", που εδρεύει στην Μάνδρα Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Καρούζο με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Χ. Δ. του Β., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Πέτρο Μαρκέτο και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2/11/2005 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκε με την από 8/12/2006 ανακοίνωση δίκης -προσεπίκληση της ήδη αναιρεσείουσας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 509/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 740/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η αναιρεσείουσα με την από 19/5/2010 αίτησή της επί της οποίας εκδόθηκε η 943/2011 απόφαση του Αρείου Πάγου που κήρυξε την συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επανέφερε προς συζήτηση ο αναιρεσίβλητος με την από 23/6/2011 κλήση του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Τρούσας ανέγνωσε την από 5/5/2011 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος δικαστηρίου Αρεοπαγίτη Αντωνίου Αθηναίου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του μοναδικού λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Στο άρθρο 4 του ν.2874/2000 προβλέπονται τα εξής:1. Από 1.4.2001 σε επιχειρήσεις για τις οποίες εφαρμόζεται το συμβατικό ωράριο εργασίας σαράντα (40) ωρών την εβδομάδα καταργείται η, κατά την κρίση του εργοδότη, υποχρέωση του μισθωτού για υπερεργασιακή απασχόληση πέντε (5) ωρών την εβδομάδα. 2. Στις ως άνω επιχειρήσεις ο εργοδότης διατηρεί την ευχέρεια υπερωριακής απασχόλησης του μισθωτού και ο μισθωτός αντίστοιχα υποχρεούται να παρέχει την εργασία του για τρεις (3) ώρες πέραν του συμβατικού ωραρίου (41η, 42η και 43η ώρα) την εβδομάδα (ιδιόρρυθμη υπερωριακή απασχόληση). 3.

Από 1.4.2001 η πέραν των σαράντα τριών (43) ωρών την εβδομάδα επιπλέον απασχόληση του μισθωτού στις επιχειρήσεις της παραγράφου 1 θεωρείται υπερωριακή απασχόληση ως προς όλες τις νόμιμες συνέπειες, διατυπώσεις και διαδικασίες έγκρισης. 4. Μισθωτοί απασχολούμενοι υπερωριακά δικαιούνται για κάθε ώρα ιδιόρρυθμης υπερωριακής απασχόλησης και νόμιμης υπερωριακής απασχόλησης μέχρι τη συμπλήρωση 120 ωρών ετησίως, αμοιβή ίση με το καταβαλλόμενο ωρομίσθιο προσαυξημένο κατά 50%.

Για την πέραν των 120 ωρών υπερωριακή απασχόληση εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 1 του ν. 435/1976. 5. Ο μισθωτός σε κάθε περίπτωση μη νόμιμης υπερωριακής απασχόλησής του δικαιούται αποζημίωση ίση με το 250% του καταβαλλομένου ωρομισθίου για κάθε ώρα μη νόμιμης υπερωρίας (προσαύξηση 150% επί του καταβαλλομένου ωρομισθίου).

Εξ άλλου, ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ. ιδρύεται αν το δικαστήριο της ουσίας προέβη σε εσφαλμένη ή μη υπαγωγή των πραγματικών διαπιστώσεων του στο εννοιολογικό περιεχόμενο του κανόνα ουσιαστικού δικαίου.

Στην προκείμενη περίπτωση, η αναιρεσείουσα με το μοναδικό λόγο αναίρεσης, κατ' εκτίμηση αυτού από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ., προσάπτει στο Εφετείο την πλημμέλεια ότι εσφαλμένως υπολόγισε τα ποσά που επιδίκασε υπέρ του αναιρεσίβλητου για μη νόμιμη υπερωριακή απασχόληση κατά το χρονικό διάστημα από 16-10-2001 έως 25-6-2002 με βάση τις καταβαλλόμενες αποδοχές που ήταν υπέρτερες των νομίμων, με βάση τις οποίες έπρεπε να γίνει ο σχετικός υπολογισμός, χωρίς να ληφθούν υπόψη και να αθροισθούν και τα τυχόν επιδόματα που αναφέρονται στις προσωπικές του ιδιότητες και δεν συνέτρεχαν απαραίτητα στο πρόσωπο άλλου εργαζομένου.

Το Εφετείο δέχθηκε ανελέγκτως ότι ο αναιρεσίβλητος προσλήφθηκε με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, στις 22-10-2001, προκειμένου να προσφέρει τις υπηρεσίες του ως οδηγός-χειριστής μπετονιέρας με πενθήμερη εργασία, ωράριο από 07.00 έως 15.00 και αποδοχές, σύμφωνα με τις οικείες ΣΣΕ των οδηγών φορτηγών αυτοκινήτων-χειριστών αντλιών σκυροδέματος περιοχής Αττικής, ανερχόμενες σε 450.000 δρχ.

μηνιαίως. Ότι με την ανωτέρω ιδιότητα ο αναιρεσίβλητος εργάσθηκε μέχρι τις 25-6-2002 οπότε αποχώρησε οικειοθελώς από την εργασία του, κατά το διάστημα δε αυτό προσέφερε και μη νόμιμη υπερωριακή εργασία κάθε εβδομάδα πέραν των 43 ωρών για την οποία δικαιούνταν αποζημίωση ίση με το 250% του καταβαλλόμενου ωρομισθίου δηλαδή το καταβαλλόμενο ωρομίσθιο προσαυξανόμενο κατά ποσοστό 150%.

Ακολούθως το Εφετείο με τα δεδομένα αυτά επιδίκασε στον αναιρεσίβλητο τα αναφερόμενα στην προσβαλλομένη απόφαση ποσά για τις επίσης αναφερόμενες σ' αυτή ώρες παράνομης υπερωριακής απασχόλησης, υπολογίζοντας την αποζημίωση με βάση το καταβαλλόμενο ωρομίσθιο το οποίο όμως συνέπιπτε, κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης, με τα κατώτατα όρια των αποδοχών της ειδικότητας αυτού σύμφωνα με τις προεκτεθείσες ΣΣΕ, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση που είχε δεχθεί τα ίδια.

Με την κρίση του αυτή προέβη σε ορθή υπαγωγή των πραγματικών διαπιστώσεών του στο εννοιολογικό περιεχόμενο του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που εφάρμοσε και συγκεκριμένα της διάταξης της παρ.5 του άρθρου 4 του ν. 2874/2000, την οποία έτσι δεν παρεβίασε ευθέως, ενόψει του ότι, και ανεξάρτητα από το γεγονός της σύμπτωσης του καταβαλλόμενου μισθού με το νόμιμο, δεν υπάρχει παραδοχή του Εφετείου ότι συνυπολογίσθηκαν σ' αυτόν και κάποια επιδόματα.

Επομένως, πρέπει να απορριφθεί ο ως άνω μοναδικός λόγος αναίρεσης ως αβάσιμος, όπως και η αίτηση στο σύνολό της.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-5-2010 αίτηση της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Α. Α. ΚΑΙ ΥΙΟΙ Α.Β.Ε. ΣΚΥΡΟΔΕΜΑΤΟΣ" για αναίρεση της 740/2010 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Ιουνίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 18 Ιουλίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ