1315/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1315 / 2011 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1315/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ρένα Ασημακοπούλου, Αντιπρόεδρο, Αθανάσιο Κουτρομάνο, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Αργύριο Σταυράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 23 Μαΐου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΑ ΤΕΧΝΙΚΑ ΕΡΓΑ (ΒΙΟΤΕΡ) Α.Ε." που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου λόγω συγχωνεύσεως δι' απορροφήσεως της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΕΡΜΗΣ ΑΤΕ", η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Σκούφο.

Του αναιρεσιβλήτου: Γ. Π. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Σοφία Γεωργακοπούλου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε: α) με την από 5-3-2002 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και εκδόθηκε η 3130/2005 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου, η οποία παρέπεμψε την υπόθεση στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και β) με την από 11-9-2002 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Μετά από συνεκδίκαση των αγωγών αυτών εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4528/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 3893/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 23-9-2009 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευφημία Λαμπροπούλου ανέγνωσε την από 16-5-2011 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.11 περ.γ Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως παρέχεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, κατά το πρώτο σκέλος αυτού, η αναιρεσείουσα, επικαλούμενη το άρθρο 559 αριθ.11 Κ.Πολ.Δ., αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που αυτή επικαλέστηκε και προσκόμισε νόμιμα και συγκεκριμένα ότι δεν έλαβε υπόψη τα πρακτικά-αποφάσεις του διοικητικού συμβουλίου του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (Ο.Ε.Κ.) της 19-9-2002 και της 3-10-2002, τα οποία επικαλέστηκε και προσκόμισε νόμιμα ενώπιον του εφετείου για την απόδειξη του αγωγικού ισχυρισμού της ότι ο αναιρεσίβλητος παρέδωσε τα επίδικα έργα μετά την πάροδο των συμφωνηθεισών μεταξύ τους προθεσμιών προς τούτο και ότι συνακόλουθα της οφείλει για ποινικές ρήτρες τα ποσά των 5.400.000 και 8.100.000 δραχμών αντίστοιχα, καθώς και για την απόδειξη της ενστάσεως συμψηφισμού που είχε προβάλει προς αντίκρουση της αγωγής του αναιρεσιβλήτου κατ' αυτής.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος διότι από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει ότι το εφετείο για το σχηματισμό της κρίσεώς του έλαβε υπόψη και "όλα χωρίς εξαίρεση τα έγγραφα που επικαλούνται νομίμως και προσκομίζουν οι διάδικοι". Από τη βεβαίωση αυτή αλλά και από το σύνολο των αιτιολογιών της προσβαλλομένης (και ειδικότερα από το μέρος τους κατά το οποίο γίνεται δεκτό ότι η διοικητική παραλαβή των έργων "Κομοτηνή V" και "Κομοτηνή VI" από τον Ο.Ε.Κ.

έγινε στις 19-12-1999 και στις 19-7-2000 αντίστοιχα, διαπιστώσεις που περιέχονται και στα πιο πάνω έγγραφα) προκύπτει ότι ελήφθησαν υπόψη και τα έγγραφα αυτά, των οποίων δεν ήταν αναγκαίο να γίνει ειδική μνεία. Από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.12 Κ.Πολ.Δ., κατά την οποία αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων, προκύπτει ότι ο σχετικός λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο της ουσίας κατά την εκτίμηση των αποδείξεων προσέδωσε σε αποδεικτικό μέσο αυξημένη αποδεικτική δύναμη που δεν την είχε κατά νόμο ή δεν του προσέδωσε τέτοια δύναμη μολονότι την είχε κατά νόμο (Α.Π. 26/2010).

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, κατά το δεύτερο σκέλος αυτού, η αναιρεσείουσα, επικαλούμενη το άρθρο 559 αριθ.12 Κ.Πολ.Δ., αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων και συγκεκριμένα ότι ενώ αυτή (η αναιρεσείουσα) επικαλέστηκε και προσκόμισε νόμιμα τα αναφερθέντα στην προηγούμενη σκέψη έγγραφα (πρακτικά-αποφάσεις του διοικητικού συμβουλίου του Ο.Ε.Κ.

της 19-9-2002 και της 3-10-2002), τα οποία είχαν την αυξημένη αποδεικτική ισχύ του άρθρου 438 Κ.Πολ.Δ. (αφού είχαν συνταχθεί κατά τους νόμιμους τύπους από αρμόδιο καθ' ύλην και κατά τόπο δημόσιο υπάλληλο και αποτελούσαν έτσι πλήρη απόδειξη για όλους ως προς όσα βεβαιώνονταν σ' αυτά ότι έγιναν από τα πρόσωπα που τα συνέταξαν), δέχθηκε ως αποδεδειγμένα τα αντίθετα από τα αναφερόμενα σ' αυτά, ήτοι ότι η παράδοση των επίδικων έργων έγινε εντός των συμφωνημένων προθεσμιών.

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι από την παραδεκτή επισκόπηση των πιο πάνω εγγράφων προκύπτει ότι με αυτά δεν βεβαιώνεται ο χρόνος παραδόσεως από τον αναιρεσίβλητο στην αναιρεσείουσα των επίδικων έργων (ελαιοχρωματισμών εργατικών κατοικιών), την εκτέλεση των οποίων είχε αναλάβει αυτός με συμβάσεις υπεργολαβίας που καταρτίσθηκαν μεταξύ των διαδίκων, αλλά ο χρόνος παραδόσεως από την αναιρεσείουσα στον Ο.Ε.Κ.

των έργων κατασκευής των κατοικιών αυτών, την εκτέλεση των οποίων είχε αναλάβει αυτή ως ανάδοχος με σύμβάσεις έργου που καταρτίσθηκαν μεταξύ αυτής και του ανωτέρω οργανισμού.

Κατά το άρθρο 559 αριθ.19 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Από τη διάταξη αυτή που αποτελεί κύρωση της παραβάσεως του άρθρου 93 παρ.3 του Συντάγματος προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από αυτή λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά (έλλειψη αιτιολογίας) ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου για την επέλευση της έννομης συνέπειας που απαγγέλθηκε ή την άρνησή του (ανεπαρκής αιτιολογία) ή όταν αντιφάσκουν μεταξύ τους (αντιφατική αιτιολογία) (Ολ.Α.Π. 1/1999).

Το κατά νόμο δε αναγκαίο περιεχόμενο της ελάσσονος προτάσεως προσδιορίζεται από τον εκάστοτε εφαρμοστέο κανόνα ουσιαστικού δικαίου, του οποίου το πραγματικό πρέπει να καλύπτεται πλήρως από τις παραδοχές της αποφάσεως στο αποδεικτικό της πόρισμα και να μην καταλείπονται αμφιβολίες. Ελλείψεις αναγόμενες μόνο στην ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, αν αυτό διατυπώνεται σαφώς, δεν συνιστούν ανεπαρκείς αιτιολογίες (Ολ.Α.Π. 861/1984).

Δηλαδή μόνο το τι αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε είναι ανάγκη να εκτίθεται στην απόφαση πλήρως και σαφώς και όχι γιατί αποδείχθηκε ή δεν αποδείχθηκε (Α.Π. 41/2010).

Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο λόγο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως η αναιρεσείουσα, επικαλούμενη το άρθρο 559 αριθ.19 Κ.Πολ.Δ., αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια ότι στερείται νομίμου βάσεως, ήτοι ότι έχει αιτιολογίες αντιφατικές και ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και συγκεκριμένα στο κρίσιμο ζήτημα της εμπροθέσμου ή μη παραδόσεως των επίδικων έργων από τον αναιρεσίβλητο σ' αυτήν.

Από δε την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει ότι με αυτήν έγιναν ανελέγκτως δεκτά, σχετικά με το πιο πάνω κρίσιμο ζήτημα, τα εξής: "Η εναγομένη εταιρεία με την επωνυμία "Ερμής Ανώνυμη Τεχνική Τουριστική Οικοδομική Εταιρεία", στη δικονομική θέση της οποίας έχει πλέον υπεισέλθει, ...

ως οιονεί καθολική της διάδοχος, λόγω συγχωνεύσεως, η ήδη εκκαλούσα εταιρεία με την επωνυμία "Βιομηχανικά Τεχνικά Έργα (ΒΙΟΤΕΡ) Α.Ε.", ανέλαβε ως ανάδοχος να εκτελέσει τα έργα: 1) "Ανέγερση 80 κατοικιών κ.λ.π. κοινωφελή έργα στην Κομοτηνή V" του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (Ο.Ε.Κ.) στη θέση ... και 2) "Ανέγερση 92 κατοικιών κ.λ.π.

κοινωφελή έργα στην Κομοτηνή VI" επίσης του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (Ο.Ε.Κ.) στη θέση .... Ακολούθως με τα από 10-3-1997, 5-5-1997 ιδιωτικά συμφωνητικά και τα από 15-8-1998 δύο πρόσθετα ιδιωτικά συμφωνητικά που καταρτίσθηκαν μεταξύ της ως άνω αναδόχου εταιρείας (εναγομένης-ενάγουσας) και του ενάγοντος-εναγομένου, ο οποίος είναι ελαιοχρωματιστής, ο τελευταίος ανέλαβε υπεργολαβικώς την εκτέλεση των αναφερόμενων σ' αυτά εργασιών.

Ειδικότερα: 1) Με το από 10-3-1997 ιδιωτικό συμφωνητικό ανέλαβε την εκτέλεση των εσωτερικών και εξωτερικών χρωματισμών του πρώτου από τα πιο πάνω έργα ("Ανέγερση 80 κατοικιών κ.λ.π. και κοινωφελή έργα στην Κομοτηνή V"), με έναρξη εργασιών την 12-3-1997 και χρόνο παράδοσης την 30-6-1999 ... . 2) Με το από 5-5-1997 ιδιωτικό συμφωνητικό ανέλαβε την εκτέλεση των εσωτερικών και εξωτερικών χρωματισμών των κατοικιών του έργου "Ανέγερση 92 κατοικιών κ.λ.π.

και κοινωφελή έργα στην Κομοτηνή VI" στη θέση ....... 3) Με τα από 15-8-1998 πρόσθετα ιδιωτικά συμφωνητικά που αφορούσαν την αποκατάσταση κακοτεχνιών άλλων συνεργείων στα πιο πάνω έργα, ο ενάγων ανέλαβε επί πλέον να εκτελέσει: Α) Στο έργο "Κομοτηνή V" ...: α) Μερεμέτια επιχρισμάτων λόγω κακότεχνης κατασκευής από το συνεργείο "Κ.

Θ.-Λ. Κ." (σοβατζήδες).... β) Μερεμέτια επιχρισμάτων λόγω κακότεχνης κατασκευής από το συνεργείο "Δ. Π. Α.-Σ. Ι." (σοβατζήδες) ... γ) Αποκατάσταση επιχρισμάτων και επανακατασκευή σπατουλαριστών λόγω κακότεχνης κατασκευής ακμών από το συνεργείο "Κ. Θ.-Λ. Κ." ... δ) Επαναχρωματισμό διαμερισμάτων ... λόγω βλάβης των βαφών από εισροή υγρασίας οφειλομένη σε κακοτεχνίες του συνεργείου "Κ.

Ε.-Σ. Χ." (μαρμαράδες) ... και ε) Επανακατασκευή, αποκατάσταση κακοτεχνιών και ελλιπών εργασιών χρωματισμών του συνεργείου "Κ. Γ." (ελαιοχρωματιστή) ... . Και το έργο αυτό συμφωνήθηκε παραδοτέο στις 30-9-1999.... Β) στο έργο "Κομοτηνή VI"-...: α) Μερεμέτια επιχρισμάτων λόγω κακοτεχνιών ακμών κ.λ.π. από το συνεργείο "Κ. Θ.-Λ.

Κ." (σοβατζήδες) ... β) Μερεμέτια επιχρισμάτων λόγω κακοτεχνιών ακμών κ.λ.π. από το συνεργείο "Δ. Π. Α.-Σ. Ι." (σοβατζήδες) ... γ) Επαναχρωματισμό διαμερισμάτων λόγω κακοτεχνιών που οφείλονται στο συνεργείο "Κ. Θ.-Λ. Κ."... δ) Επαναχρωματισμό διαμερισμάτων λόγω κακοτεχνιών που οφείλονται στο συνεργείο "Δ. Π. Α.-Σ. Ι." ...

ε) Επανακατασκευή-αποκατάσταση κακοτεχνιών και ελλιπών εργασιών χρωματισμών του συνεργείου "Κ. Γ." (ελαιοχρωματιστή) ... στ) Επανακατασκευή-αποκατάσταση κακοτεχνιών και ελλιπών εργασιών χρωματισμών του συνεργείου "Κ. Γ." (ελαιοχρωματιστή) ... και ζ) Επανακατασκευή-αποκατάσταση κακοτεχνιών και ελλιπών εργασιών χρωματισμών του συνεργείου "Ν.

Γ." (ελαιοχρωματιστή) ... . Η παράδοση και των εργασιών αυτών συμφωνήθηκε να γίνει στις 30-9-1999 ... 4) Επίσης με περαιτέρω προφορική συμφωνία που συνήφθη μεταξύ των διαδίκων, ο ενάγων-εναγόμενος ανέλαβε να προβεί σε επαναχρωματισμό των εξωτερικών μόνον επιφανειών 50 διαμερισμάτων εκ των οποίων τα 42 ήταν στο έργο "Κομοτηνή V"-...

και τα υπόλοιπα 8 στο έργο "Κομοτηνή VI"-..., τα οποία είχαν χρωματίσει άλλα συνεργεία και είχαν κακοτεχνίες ... . Πιο συγκεκριμένα στο έργο "Κομοτηνή V"-... ανέλαβε τον επαναχρωματισμό των εξωτερικών επιφανειών 42 διαμερισμάτων.... Η παράδοση του έργου αυτού συμφωνήθηκε να γίνει στις 30-11-1999. Στο έργο "Κομοτηνή VI"-..." ο ενάγων-εναγόμενος ανέλαβε τον εξωτερικό χρωματισμό των 8 εκ των 12 διαμερισμάτων ... .

Ως χρόνος δε παραδόσεως του εν λόγω έργου συμφωνήθηκε η 31-1-2000 ... . 5) Επίσης με προφορική συμφωνία που καταρτίσθηκε μεταξύ των διαδίκων τον Απρίλιο του 1998 ο ενάγων-εναγόμενος ανέλαβε: 1) το χρωματισμό των γραφείων του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας (Ο.Ε.Κ.) στην Κομοτηνή ... και 2) τον επαναχρωματισμό με αλλαγή χρώματος των κιγκλιδωμάτων (κάγκελα) των διαμερισμάτων στο έργο "Κομοτηνή V"-...

από μαύρο χρώμα σε κυπαρισσί ... 6) Τέλος με άλλη προφορική συμφωνία που καταρτίσθηκε μεταξύ των διαδίκων παράλληλα με την υπογραφή των από 10-3-1997 και 5-5-1997 ιδιωτικών συμφωνητικών, ο ενάγων υπεργολάβος ανέλαβε επίσης να κατασκευάσει τα γύψινα και τις ροζέτες στα διαμερίσματα που είχε αναλάβει να βάψει ... .

Η παράδοση και του έργου αυτού συμφωνήθηκε να γίνει στις 30-6-1999... . Περαιτέρω ... αποδείχθηκε ότι όλες τις παραπάνω εργασίες εκτέλεσε προσηκόντως ο ενάγων και τις παρέδωσε εμπρόθεσμα στην εναγομένη, η οποία τις παρέλαβε ανεπιφύλακτα δια των νομίμων εκπροσώπων της, που ήταν ο Ι. Δ. μέχρι τον Αύγουστο του 1999 και ο κ.

Τ.ς από το χρονικό αυτό σημείο και εφεξής. Μάλιστα τα 38 διαμερίσματα του έργου "Κομοτηνή V-..." και τα 42 διαμερίσματα του έργου "Κομοτηνή VI-..." ολοκληρωμένα κατά το χρωματισμό τους και με κατασκευασμένα τα γύψινα και τις ροζέτες παρέδωσε ο ενάγων στον ως άνω Ι. Δ. το Νοέμβριο του 1998, ήτοι επτά μήνες ενωρίτερα από το συμφωνηθέντα χρόνο.

Το τελευταίο έργο (εξωτερικοί χρωματισμοί των 8 διαμερισμάτων του στοίχου 9 στο δεύτερο παραπάνω έργο) ο ενάγων το παρέδωσε στον κ. Τ. τον Ιανουάριο του 2000, κατά τα συμφωνηθέντα. Τα σπίτια στο ... δόθηκαν στους ιδιοκτήτες τους το Δεκέμβριο του 1999 και στον ... λίγο αργότερα. Συγκεκριμένα.... προκύπτει ότι: α) Η διοικητική παραλαβή του έργου "Κομοτηνή V" πραγματοποιήθηκε στις 19-12-1999 και η έγκριση του πρωτοκόλλλου οριστικής παραλαβής αυτού, στο οποίο αναφέρεται ότι η επιτροπή παραλαβής διαπίστωσε ότι οι εργασίες εκτελέσθηκαν γενικά έντεχνα, εδόθη στις 19-9-2000.

β) Η διοικητική παραλαβή του έργου "Κομοτηνή VI" πραγματοποιήθηκε στις 19-7-2000 και η έγκριση του πρωτοκόλλλου οριστικής παραλαβής αυτού, στο οποίο αναφέρεται ότι η επιτροπή παραλαβής διαπίστωσε ότι οι εργασίες εκτελέσθηκαν γενικά έντεχνα, εδόθη στις 3-10-2002. Η διοικητική παραλαβή των έργων αυτών σημαίνει ότι στις 19-12-1999 ήταν έτοιμες να κατοικηθούν οι εργατικές κατοικίες του έργου "Κομοτηνή V"-...

και στις 19-7-2000 ήταν έτοιμες προς κατοίκηση οι εργατικές κατοικίες του έργου "Κομοτηνή VI"-...". Με αυτές τις παραδοχές το εφετείο απέρριψε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη την έφεση της αναιρεσείουσας κατά της εκκαλούμενης αποφάσεως, με την οποία είχε απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμη η αγωγή της κατά του αναιρεσιβλήτου για καταβολή ποινικών ρητρών και είχε γίνει δεκτή ως κατ' ουσίαν βάσιμη η αγωγή του αναιρεσιβλήτου κατ' αυτής για καταβολή του οφειλόμενου υπολοίπου εργολαβικού ανταλλάγματος, είχε δε απορριφθεί ως αβάσιμη η ένσταση συμψηφισμού της αναιρεσείουσας με απαιτήσεις της για καταβολές προς τον αναιρεσίβλητο πλέον των οφειλομένων και με απαιτήσεις της για αποζημίωση λόγω κακοτεχνιών των έργων.

Έτσι που έκρινε το εφετείο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες ως προς το πιο πάνω κρίσιμο ζήτημα της εμπροθέσμου ή μη παραδόσεως των επίδικων έργων από τον αναιρεσίβλητο στην αναιρεσείουσα, αφού δέχεται ότι τα έργα αυτά παραδόθηκαν μέσα στις συμφωνημένες προθεσμίες, μάλιστα δε μέρος αυτών (τα 38 διαμερίσματα του έργου "Κομοτηνή V"-...

και τα 42 διαμερίσματα του έργου "Κομοτηνή VI"-...) το Νοέμβριο του 1998. Δεν είναι δε αντιφατική η αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως εξαιτίας του ότι αφενός μεν δέχεται ότι ο συμφωνημένος χρόνος παραδόσεως των δύο πρώτων έργων ήταν η 30-6-1999, αφετέρου δε ότι η παράδοσή τους κατά τις 19-12-1999 για το πρώτο έργο και 19-7-2000 για το δεύτερο ήταν εμπρόθεσμη.

Αυτό γιατί η μεν πρώτη ημερομηνία (30-6-1999) αφορά το συμφωνημένο χρόνο παραδόσεως των ανωτέρω δύο πρώτων επίδικων έργων από τον αναιρεσίβλητο στην αναιρεσείουσα, οι δε άλλες δύο ημερομηνίες (19-12-1999 για το πρώτο έργο και 19-7-2000 για το δεύτερο) αφορούν το χρόνο παραδόσεως των κατοικιών πλήρως αποπερατωμένων και έτοιμων να κατοικηθούν από την αναιρεσείουσα στον Ο.Ε.Κ.

Εξάλλου δεν ήταν αναγκαίο για την πληρότητα της αιτιολογίας της προσβαλλομένης να παρατίθενται σ' αυτήν αναλυτικά οι ακριβείς ημερομηνίες παραδόσεως καθενός από τα επί μέρους έργα και τα ονόματα των παραλαβόντων αλλά αρκεί η αναφορά ότι αυτά παραδόθηκαν μέσα στις συμφωνημένες προθεσμίες που έχουν προηγουμένως αναφερθεί και ότι η παράδοση έγινε προς τον εκάστοτε νόμιμο εκπρόσωπο της αναιρεσείουσας (Ι.

Δ. μέχρι τον Αύγουστο 1999 και Τ. εφεξής).

Συνεπώς ο ανωτέρω (δεύτερος) λόγος της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο η αναιρεσείουσα υποστηρίζει τα αντίθετα, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. Οι λοιπές αιτιάσεις της αναιρεσείουσας που προβάλλονται με το λόγο αυτό, αφορούν ελλείψεις της αιτιολογίας της προσβαλλομένης μόνο ως προς την ανάλυση και στάθμιση των αποδεικτικών μέσων και γενικότερα ως προς την αιτιολόγηση του αποδεικτικού πορίσματος, το οποίο διατυπώνεται σαφώς, και συνακόλουθα δεν μπορούν να θεμελιώσουν νόμιμα το λόγο αναιρέσεως του άρθρου 559 αριθ.19 Κ.Πολ.Δ. σύμφωνα με όσα έχουν εκτεθεί στην αρχή αυτής της σκέψεως.

Ενόψει όλων αυτών πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του τελευταίου (άρθρα 176, 183 και 191 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23-9-2009 αίτηση για αναίρεση της 3893/2009 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Ιουλίου 2011.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Και δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Αυγούστου 2011.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ