Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to vague grounds and failure to cite specific contradictory provisions.

Απόφαση 1315 / 2007 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1315 /2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Ρένα Ασημακοπούλου και Χαράλαμπο Ζώη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Μαρτίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος:Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου με την επωνυμία "Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης Μυτιλήνης "(ΔΕΥΑΜ) που εδρεύει στην Μυτιλήνη και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Ευδοκία Δαδιώτου.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.Ανωνύμου εταιρείας με την επωνυμία "ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ ΑΤΕ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, 2.Ανωνύμου εταιρείας με την επωνυμία "ΘΕΜΕΛΗ ΑΕ" που εδρεύει στην Ν.Ιωνία Αττικής που εκπροσωπείται νόμιμα και 3. Κοινοπραξίας των άνω εταιρειών με την επωνυμία "ΕΥΚΛΕΙΔΗΣ ΑΤΕ-ΘΕΜΕΛΗ ΑΕ" που εδρεύει στην Ν. Ιωνία Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα, οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους Φιλιώ Μέντη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-8-2000 προσφυγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Εφετείου Σύρου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 56/2001 μη οριστική και 322/2005 οριστική του Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση των αποφάσεων ζητά το αναιρεσείων με την από 23-2-2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Κασσαβέτης ανέγνωσε την από 5 Μαρτίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Το κατ΄ εκτίμηση του πρώτου λόγου της υπό κρίση αναίρεσης ένα από τα μέρη του, με το οποίο προσάπτεται κατά της οριστικής από τις προσβαλλόμενες αποφάσεις αιτίαση από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 17 ΚΠολΔ είναι απορριπτέο, ως απαράδεκτο, λόγω της αοριστίας του, εγκείμενης στο ότι, παρά τη ρύθμιση των συνδυασμένων διατάξεων των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ, δεν προσδιορίζονται με το μέρος αυτό, όπως και με το λοιπό περιεχόμενο του δικογράφου της υπό κρίση αναίρεσης αντιφατικές διατάξεις της παραπάνω απόφασης, που, κατά την πρώτη από τις σημειωθείσες διατάξεις, απαιτούνται για τη θεμελίωση του απ΄ αυτή αναιρετικού λόγου.

Εξάλλου και το επίσης κατ΄ εκτίμηση του ίδιου λόγου της αναίρεσης μέρος του, με το οποίο διατυπώνεται κατά της οριστικής από τις προσβαλλόμενες αποφάσεις αιτίαση από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ είναι απορριπτέο, ως απαράδεκτο, λόγω της αοριστίας του οφειλόμενης στο ότι, παρά τα όσα για το ορισμένο του από την ανωτέρω διάταξη αναιρετικού λόγου συνάγονται, επίσης από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ με το δικόγραφο της υπό κρίση αναίρεσης γίνεται αποσπασματική μόνο επίκληση των σχετικών παραδοχών της, όπως έχει εκτεθεί, με το λόγο αυτό, πληττόμενης οριστικής από τις ανωτέρω αποφάσεις.

Περαιτέρω και τα επίσης κατ΄ εκτίμηση του λόγου αυτού από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 8 και 11 ΚΠολΔ μέρη του, είναι απορριπτέα ως απαράδεκτα, γιατί από τη λόγω της διαφοράς από την εκτέλεση δημόσιου έργου επί της οποίας εκδόθηκε η με τους αναιρετικούς αυτούς λόγους πληττόμενη οριστική απόφαση από τις προσβαλλόμενες αποφάσεις, εφαρμοστέα στην προκειμένη περίπτωση διάταξη του άρθρου 13 παρ. 6 ν.1418/1984, συνάγεται ότι δεν είναι επιτρεπτή η προσβολή της απόφασης αυτής με τους παραπάνω αναιρετικούς λόγους.

Τέλος και το μέρος του πρώτου λόγου της αναίρεσης με το οποίο προσάπτεται κατά της μη οριστικής από τις προσβαλλόμενες αποφάσεις αιτίαση ως προς τις κατ΄ άρθρο 379 παρ. 1 ΚΠολΔ οδηγίες προς τον ορισθέντα με την απόφαση αυτή πραγματογνώμονα είναι απορριπτέο ως απαράδεκτο, γιατί η αιτίαση αυτή δεν είναι καθιδρυτική αναιρετικού λόγου από τους προσδιοριζόμενους με τη διάταξη του άρθρου 559 ΚΠολΔ.

Ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος λόγω της αοριστίας του οφειλόμενης ως προς μεν το από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ. μέρος του στην ίδια αιτία για την οποία κρίθηκε απορριπτέο το, κατ΄ εκτίμηση του πρώτου λόγου της αναίρεσης από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ.

μέρος του. ως προς δε το άλλο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 16 Κ.Πολ.Δ. μέρος του ίδιου (δεύτερου), λόγου, γιατί με αυτό όπως και με το λοιπό περιεχόμενο του δικογράφου της υπό κρίση αναίρεσης δεν γίνεται επίκληση περιστατικών που να εμπίπτουν στο πραγματικό του από τη διάταξη αυτή (άρθρο 559 αριθ. 16 Κ.Πολ.Δ.) αναιρετικού λόγου.

Τέλος και ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ. τρίτος λόγος της αναίρεσης είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, για την ίδια αιτία που κατέστησε απαράδεκτο και το κατ΄ εκτίμηση του πρώτου λόγου της αναίρεσης από τη διάταξη αυτή μέρος του.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την ασκηθείσα από τη "Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης Μυτιλήνης" (ΔΕΥΜ) από 23 Φεβρουαρίου 2006 αίτηση αναίρεσης των εκδοθεισών επί της ίδιας υπόθεσης υπ΄ αριθ. 56/2001 μη οριστικής και 322/2005 οριστικής αποφάσεων του Εφετείου Αιγαίου. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων από χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 30 Απριλίου 2007.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 11 Ιουνίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ