Supreme Court dismisses appeal as inadmissible because the appealed judgment was not final due to pending vacancy objection.

Απόφαση 1313 / 2023 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1313/2023

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κυριάκο Μπαμπαλίδη, Παναγιώτη Βενιζελέα, Κλεόβουλο - Δημήτριο Κοκκορό και Γεώργιο Σχοινοχωρίτη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 29 Μαΐου 2023, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ε. Σ. του Σ., κατοίκου Βόλου. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Ορφανό, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσιβλήτου: Χ. Μ. του Ε., κατοίκου Βόλου. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Βούλγαρη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-3-2016 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Βόλου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 62/2017 του ίδιου Δικαστηρίου και 322/2021 του Μονομελούς Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15-12-2021 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 553 § 1 περ. β, 309 εδ. α, 321 και 495 ΚΠολΔ προκύπτει ότι σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση που έχει καταστεί τελεσίδικη κατά το χρόνο άσκησης του ως άνω ενδίκου μέσου, δηλαδή κατά το χρόνο της κατάθεσης του οικείου δικογράφου στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση.

Είναι δε τελεσίδικη η απόφαση, η οποία, απεκδύοντας το δικαστή από κάθε περαιτέρω εξουσία, περατώνει τη δίκη επί της αγωγής και δεν υπόκειται στα τακτικά ένδικα μέσα της ανακοπής ερημοδικίας και της έφεσης (ΟλΑΠ 17/2013). Εξ άλλου κατά το άρθρο 503 § 1 ΚΠολΔ, αν ο διάδικος που δικάστηκε ερήμην διαμένει στην Ελλάδα, η προθεσμία της ανακοπής είναι δέκα πέντε ημέρες.

Κατά της απόφασης που εκδόθηκε με την απουσία, πραγματική ή πλασματική, ενός των διαδίκων, έστω και αν δεν στηρίχθηκε στη συναγωγή δυσμενών συνεπειών από την ερημοδικία του, παρέχεται δυνατότητα άσκησης ανακοπής ερημοδικίας από τον ερημοδικασθέντα (άρθρο 502 ΚΠολΔ), με συνέπεια όσο διαρκεί η προθεσμία της ανακοπής ερημοδικίας να αποκλείεται η άσκηση κατά της ερήμην απόφασης αίτησης αναίρεσης, η οποία, αν παρ' όλα αυτά ασκηθεί, είναι απορριπτέα αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη (άρθρο 577 § 2 ΚΠολΔ), αφού σε σχέση με την αναίρεση δεν υπάρχει διάταξη αντίστοιχη με εκείνη του άρθρου 513 § 1 περ.

β εδ. β ΚΠολΔ, που ορίζει ότι κατά των ερήμην αποφάσεων επιτρέπεται έφεση ήδη από τη δημοσίευσή τους. Αντίθετα δηλαδή με την καθιερούμενη με την τελευταία αυτή διάταξη συμπόρευση των προθεσμιών της έφεσης και της ανακοπής ερημοδικίας, η αναίρεση κατά ερήμην απόφασης είναι επιτρεπτή μόνον εφόσον δεν συγχωρείται κατ' αυτής ανακοπή ερημοδικίας ή έφεση, δηλαδή καθιερώνεται η αρχή της διαδοχικής άσκησης των προβλεπόμενων ένδικων μέσων (ΑΠ 737/2017).

Συνεπώς η ερήμην οριστική απόφαση του εφετείου υπόκειται σε αναίρεση μόνον αφού έπαυσε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας είτε διότι παρήλθε η δεκαπενθήμερη από την επίδοση της ερήμην απόφασης προθεσμία για την άσκησή της είτε διότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής ερημοδικασθείς διάδικος παραιτήθηκε νομίμως από το δικόγραφο του ασκηθέντος ενδίκου μέσου της ανακοπής ή του δικαιώματος προς άσκηση αυτού, διότι έκτοτε αυτή καθίσταται τελεσίδικη και προσβλητή με αναίρεση, σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη του άρθρου 553 § 1 περ.

β ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 17/2013, AΠ 651/2018, ΑΠ 12/2011). Εξάλλου, από τη διάταξη του άρθρου 144 § 1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της ανακοπής ερημοδικίας, αφετηριάζεται από την επομένη ημέρα μετά την επίδοση της απόφασης , η δε συμπλήρωσή της θα συμβεί με την πάροδο του οριζόμενου στις διατάξεις του άρθρου 503 § 1 ΚΠολΔ χρονικού διαστήματος των δεκαπέντε ημερών και λήγει στις 7 το βράδυ της τελευταίας ημέρας(ΑΠ 12/2011).

Στην προκειμένη περίπτωση από την υπ'αριθ. 8202/Γ/30-11-2021 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Εφετείο Λάρισας Ι. Κ. , που προσκομίζει με επίκληση η αναιρεσίβλητη και την οποία επικαλείται και ο αναιρεσείων, προκύπτει ότι η ερήμην της εφεσίβλητης και νυν αναιρεσίβλητης εκδοθείσα υπ'αριθ. 322/2021 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Λάρισας, το οποίο δίκασε την από 26-10-2017 έφεση του εναγομένου/ εκκαλούντος και νυν αναιρεσείοντος κατά της υπ'αριθ. 62/2017 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Βόλου, που εκδόθηκε κατά τη διαδικασία του άρθρου 592 ΚΠολΔ, επι αγωγής της αναιρεσίβλητης κατά του αναιρεσείοντος με αίτημα τη συμμετοχή της στα αποκτήματα κατά τη διάρκεια της εγγάμου συμβιώσεως (1400 ΑΚ), επιδόθηκε επιμελεία της αναιρεσίβλητης στον αναιρεσείοντα στις 30-11-2021.

Ο τελευταίος άσκησε την υπό κρίση από 15-12-2021 αίτησή του για την αναίρεση της προσβαλλομένης υπ'αριθ. 322/2021 ερήμην εφετειακής αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Λάρισας, δια καταθέσεως του δικογράφου στη Γραμματεία του ομώνυμου Εφετείου στις 15-12-2021 και ώρα 09.15 π.μ. ήτοι πριν παρέλθει η 15νθήμερη προθεσμία για την άσκηση ανακοπής ερημοδικίας από την ερημοδικασθείσα εφεσίβλητη και νυν αναιρεσίβλητη, η οποία δεν προκύπτει ότι είχε παραιτηθεί από την άσκηση του ενδίκου μέσου της ανακοπής ερημοδικίας.

Επομένως, εφόσον η προσβαλλομένη απόφαση, όταν ασκήθηκε η αίτηση αναιρέσεως, δεν είχε καταστεί τελεσίδικη, η κρινόμενη αίτηση για την αναίρεσή της είναι απαράδεκτη και πρέπει να απορριφθεί, κατ'αυτεπάγγελτη του παραδεκτού έρευνα του Δικαστηρίου (άρθ. 577 § 2 ΚΠολΔ), να διαταχθεί η επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στον αναιρεσείοντα ως αχρεωστήτως καταβληθέντος (άρθ. 495 § Γ β σε συνδ.

με άρθ. 592 § 3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων λόγω της ήττας του στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, που παραστάθηκε και κατέθεσε προτάσεις με το σχετικό αίτημα (άρθ. 176, 183, 189 § 1, 191 § 2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15-12-2021 αίτηση του Ε. Σ. για την αναίρεση της υπ'αριθ. 322/2021 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Λάρισας.

Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στον αναιρεσείοντα.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης εκ ποσού δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 29 Αυγούστου 2023.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 31 Αυγούστου 2023.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ