Legislator Case Law & Legislation
1313/2009 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on auction liability, ruling seller liable for legal defects known at auction time.

Case Number 1313/2009
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal filed by EKO ABEE against the First Instance Court's decision regarding a forced auction. The court found that the appellant company knew of the buyer's lack of ownership rights when it expedited the auction, thereby establishing a legal defect under Article 1017 of the Civil Procedure Code. Consequently, the court ruled that the appellant was liable for the legal defect and ordered it to pay the respondent's legal costs.

Legislator headnote

AI generated

Art. 560 no. 1 K.Pol.D.; Art. 1017 para. 2 K.Pol.D.; Art. 199, 514, 516, 520 A.K.: In forced auctions, the expeditor is liable for legal defects only if they knew of them at the time of the auction.

Keywords

AI generated
forced auction liability legal defects known Civil Procedure Code Civil Code provisions appellant liability auction expeditor duty legal defect established

Cited Legislation

AI generated
Art. 560 no. 1 K.Pol.D.
Art. 1017 para. 2 K.Pol.D.
Art. 199 A.K.
Art. 514 A.K.
Art. 516 A.K.
Art. 520 A.K.
Art. 297 A.K.
Art. 298 A.K.
Art. 559 K.Pol.D.
Art. 560 para. 1 K.Pol.D.
N.D. 1146/1972

Cited Case Law

AI generated
OL AP 7/2006
OL AP 4/2005
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1313 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1313/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα και Γεώργιο Χρυσικό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Μαΐου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΚΟ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ" με το διακριτικό τίτλο "ΕΚΟ ΑΒΕΕ" (προηγούμενη επωνυμία "ΕΚΟ ΕΛΔΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ" με το διακριτικό τίτλο "ΕΚΟ ΕΛΔΑ ΑΒΕΕ"), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Μανιάτη.

Του αναιρεσιβλήτου:..., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον Ιωάννη Σχινά, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2 Ιανουαρίου 2006 του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 181/2007 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 2774/2008 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 23 Μαΐου 2008 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χρυσικός, ανέγνωσε την από 28 Απριλίου 2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 23.5.2008 αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρ. 560 αριθ. 1 του Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται επί ειρηνοδικειακών υποθέσεων μόνο αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ ΑΠ 7/2006 και 4/2005).

Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 1017 παρ.2 του ΚΠολΔ σε πλειστηριασμό πράγματος κινητού ή ακίνητου δεν υπάρχει ευθύνη για πραγματικά ελαττώματα. Για τα νομικά ελαττώματα υπάρχει ευθύνη μόνο εκείνου που επισπεύδει τον πλειστηριασμό και μόνο αν αυτός γνώριζε κατά το χρόνο του πλειστηριασμού την ύπαρξη του νομικού ελαττώματος.

Η ευθύνη από τις διατάξεις του αδικαιολογήτου πλουτισμού δεν αποκλείεται. Από τις διατάξεις αυτές σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 199, 514, 516 και 520 του Α.Κ. προκύπτει ότι ο αναγκαστικός πλειστηριασμός εξομοιωνόταν με σύμβαση πώλησης και πωλητής λογίζεται ο επισπεύδων την εκτέλεση δανειστής, ο οποίος ευθύνεται μόνο για τα υφιστάμενα νομικά ελαττώματα και μόνο αν γνώριζε την ύπαρξή τους κατά το χρόνο του πλειστηριασμού, ενώ δεν αποκλείεται ευθύνη του ίδιου κατά τις διατάξεις του αδικαιολόγητου πλουτισμού του Α.Κ.

Νομικό δε ελάττωμα κατά την έννοια των πιο πάνω διατάξεων, αποτελεί οποιοδήποτε δικαίωμα τρίτου επί του πράγματος εμπράγματο ή ενοχικό, το οποίο μπορεί να ασκηθεί κατά τον υπερθεματιστή και εμποδίζει την ελεύθερη μεταβίβαση της κυριότητας του πράγματος που εκπλειστηριάσθηκε και την άσκηση των εξ αυτής εξουσιών.

Εφόσον δε η διάταξη του αρθ. 1017 παρ. 2 του ΚΠολΔ περιορίζει και τοποθετεί την ευθύνη του επισπεύδοντος μόνο στη γνώση του, με την έννοια του δόλου, δεν θεμελιώνεται ευθύνη του και στην περίπτωση της αμελούς συμπεριφοράς από το γεγονός ότι ώφειλε και μπορούσε να ερευνήσει την έλλειψη του δικαιώματος στο πρόσωπο του καθ' ού η εκτέλεση.

Εξ άλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 1017 παρ.1 του ΚΠολΔ οι διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου για την κτήση κυριότητας από μη κύριο εφαρμόζονται και στον πλειστηριασμό κινητού πράγματος. Η διάταξη αυτή παραπέμπει στις διατάξεις των άρθρων 1036 επ. του ΑΚ που προβλέπουν για την καλόπιστη κτήση κυριότητας κινητού πράγματος από μη κύριο, προκειμένου να επιτυγχάνεται η προστασία του καλόπιστου υπερθεματιστή.

Από τις τελευταίες αυτές διατάξεις, σε συνδυασμό με το άρθρο 1034 του Α.Κ, συνάγεται ότι επί κινητών πραγμάτων και ο μη κύριος τούτων εγκύρως μεταβιβάζει την κυριότητά τους, με την παράδοση της νομής τους προς τον αποκτώντα και τη συμφωνία ότι μετατίθεται η κυριότητα, εκτός αν κατά το χρόνο παράδοσης της νομής αυτός που αποκτά βρίσκεται σε κακή πίστη, ήτοι αν γνωρίζει ή αγνοεί αυτός από βαρειά αμέλεια ότι το κινητό πράγμα δεν ανήκει κατά κυριότητα σ' αυτόν που το εκποιεί και επομένως και στον πλειστηριασμό κινητών κατ' αρχή μόνο αν ο υπερθεματιστής γνώριζε ότι τα κινητά που εκπλειστηριάσθηκαν δεν ανήκαν κατά κυριότητα στον καθ' ου η εκτέλεση οφειλέτη αλλά σε τρίτο, δεν μεταβιβάζεται σ' αυτόν η κυριότητα και ο τρίτος κύριος αυτών μπορεί να τα διεκδικήσει κατά του κατόχου υπερθεματιστή, διαφορετικά ο καλόπιστος υπερθεματιστής καθίσταται κύριος.

Όμως, από τις διατάξεις των άρθρων 1 παρ. 1 και 3, 3 παρ. 1, 5 παρ. 1 και 6 παρ.1, 2 και 3 του ν.δ. 1146/1972 "περί του τρόπου μεταβιβάσεως εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί αυτοκινήτων οχημάτων" που εξακολουθούν να ισχύουν, σε συνδυασμό με το άρθρο 1 παρ.1 και 2 του Ν. 722/1977 "περί απλουστεύσεως της διαδικασίας χορηγήσεως των αδειών κυκλοφορίας και μεταβιβάσεως της κυριότητας των αυτοκινήτων οχημάτων", αφού δεν προκύπτει ότι το δεύτερο νομοθέτημα κατάργησε το πρώτο, (Α.Π. 615/2007 και 2/2004), εφαρμόζονται δε (οι διατάξεις του Ν.Δ. 1146/1972), στην κατηγορία των φορτηγών αυτοκινήτων, προκύπτουν τα εξής:

α) καθιερώνεται η τήρηση του βιβλιαρίου μεταβολών κυριότητας και κατοχής για τη μεταβίβαση του φορτηγού, β) κάθε και με οποιοδήποτε τύπο καταρτιζόμενη σύμβαση (εμπράγματη) μεταβίβασης αυτής της κυριότητας επί αυτοκινήτου φορτηγού οχήματος καταχωρίζεται υποχρεωτικά από το αρμόδιο όργανο περί του οποίου η παρ. 4 του άρθρ. 5 του Ν.Δ. 1146/1972 στην οικεία θέση του κατά το άρθρο 1, βιβλιαρίου, γ) Σε περίπτωση μεταβίβασης μόνο της νομής ή κατοχής του οχήματος με παρακράτηση της κυριότητας μέχρις αποπληρωμής του τιμήματος, γίνεται η καταχώρηση με ειδική αναφορά στη σχετική θέση του βιβλιαρίου δ) "Μοναδική απόδειξη" της κτήσεως του δικαιώματος της κυριότητας επί φορτηγού αυτοκινήτου αποτελεί η κατά τις διατάξεις του ίδιου Ν.Δ.

γενομένη εγγραφή της σχετικής συμφωνίας στο πιο πάνω καθιερούμενο βιβλιάριο, η οποία αποτελεί και τον μοναδικό "τίτλο κτήσεως του δικαιώματος κυριότητας" επί του φορτηγού αυτοκινήτου, ε) κάθε ανταπόδειξη κατά του περιεχομένου της κατά το άρθρο 1 του ίδιου Ν.Δ. εγγραφής αφορώσα στα πρόσωπα των συμβληθέντων ή στο αντικείμενο ή οιονδήποτε στοιχείο της συμφωνίας ή του δικαιώματος είναι απαράδεκτος και δεν λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο (ούτε και ο ισχυρισμός της εικονικότητας), επιφυλασσόμενων μόνο την περί ουσιώδους πλάνης απάτης ή απειλής διατάξεων του Α.Κ.

στ) Το αρμόδιο δημόσιο όργανο και εν προκειμένω ο υπάλληλος της Υπηρεσίας Συγκοινωνιών της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, κατά τη σχετική καταχώριση στο πιο πάνω βιβλιάριο της αντίστοιχης μεταβολής, δεν ενεργεί απλώς προς βεβαίωση της δήλωσης ξένης βούλησης για την επελθούσα μεταβολή, αλλά εκδηλώνει δική του, αυτοτελή και ανθυπόστατη, βούληση παραγωγικής έννομης σχέσης, δημοσίου δικαίου που είναι διαπιστωτική με βάση όλες τις σχετικές εγγραφές του βιβλιαρίου, της συνδρομής κατά το χρόνο της καταχώρισης της μεταβολής των νομίμων όρων, της ύπαρξης δικαιώματος κυριότητας επί του φορτηγού αυτοκινήτου, που αναγράφεται σ' αυτήν (καταχώριση) υπέρ του κυρίου αυτού, που επίσης αναγράφεται σε αυτή, η οποία εκφεύγει από το πεδίο εφαρμογής του ιδιωτικού δικαίου και ζ) Στην περίπτωση που με την καταχωρηθείσα στο βιβλιάριο μεταβολή μεταβιβάζεται μόνο η νομή ή η κατοχή του οχήματος γιατί παράλληλα στην οικεία θέση του βιβλιαρίου έγινε η σχετική καταχώριση για την επιφύλαξη της κυριότητας μέχρι την αποπληρωμή του τιμήματος από τον αγοραστή, απαιτείται μετά την πλήρωση της αίρεσης της εξόφλησης κατά την ίδια διαδικασία η καταχώριση της δήλωσης για την πλήρωση και την άρση της επιφύλαξης.

Από τις διατάξεις αυτές του Ν.Δ 1146/1972, με τις οποίες για την κτήση της κυριότητας επί αυτοκινήτου φορτηγού και για τη μεταβίβασή της θεσπίζεται ειδικός πανηγυρικός "αποδεικτικός τύπος", που διασφαλίζει την κυριότητα του αποκτώντος, προκύπτει ότι επί μεταβίβασης της κυριότητας φορτηγού αυτοκινήτου από τον μεταβιβάζοντα προς τον αποκτώντα, ακόμα και με την παράδοση της νομής του, στοιχείο που δεν είναι αναγκαίο κατά νόμο, και με τη συμφωνία αυτών ότι μετατίθεται η κυριότητά του, ο αποκτών δεν καθίσταται κύριος του μεταβιβασθέντος αυτοκινήτου, εάν ο μεταβιβάσας δεν ήταν κύριός του, με βάση τις σχετικές εγγραφές του βιβλιαρίου, κατοχής, έστω και εάν ο αποκτών κατά το χρόνο της παράδοσης της νομής δεν τελούσε σε κακή πίστη, χωρίς στην περίπτωση αυτή να εφαρμόζονται οι προαναφερθείσες διατάξεις των άρθρων 1036, 1039 και 1040 του Α.Κ.

Για την ταυτότητα δε του νομικού λόγου, δεν εφαρμόζονται οι ίδιες διατάξεις ούτε κατά παραπομπή από τη διάταξη του αρθρ. 1017 παρ.1 του Κ.Πολ.Δ. σε περίπτωση πλειστηριασμού φορτηγού αυτοκινήτου, το οποίο κατά το χρόνο της κατακύρωσης δεν ανήκε κατά κυριότητα στον καθ' ού η εκτέλεση οφειλέτη του επισπεύδοντος τον πλειστηριασμό, αλλά σε τρίτο πωλητή, ο οποίος είχε παρακρατήσει την κυριότητα μέχρι την αποπληρωμή του τιμήματος που δεν είχε συντελεσθεί μέχρι του χρόνου της κατακύρωσης στον υπερθεματιστή.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 2774/2008 απόφασή του το ως Εφετείο δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών δέχθηκε κατά την ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων τα ακόλουθα: Την ... στο... το με αριθμ. κυκλοφορίας ... ΙΧΦ μάρκας Μερσεντές, με αριθμό πλαισίου ..., εκπλειστηριάσθηκε δυνάμει της με αριθ....εκθέσεως αναγκαστικής κατασχέσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Κορίνθου ...σε βάρος της οφειλέτιδος εταιρείας με την επωνυμία "Δημ.

Καρακίτσιος Α.Ε.". Τον πλειστηριασμό επίσπευσε η πρώτη εναγομένη - εκκαλούσα της με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως Ειρηνοδικείου 299/2007 εφέσεως. Το άνω φορτηγό αυτοκίνητο, κατακυρώθηκε στον ενάγοντα-εφεσίβλητο ως υπερθεματιστή, δυνάμει της με αριθ. ...εκθέσεως αναγκαστικού πλειστηριασμού της Συμβ/φου Χιλομοδίου Ελένης Νίτερου -δεύτερης εναγομένης-εκκαλούσας της με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως Ειρηνοδικείου 305/2007 εφέσεως.

Το συνολικό τίμημα του εκπλειστηριάσματος ανήλθε στο ποσό των δέκα χιλιάδων τριακοσίων πενήντα (10.350) ΕΥΡΩ, το οποίο κατέβαλε ολόκληρο αμέσως με την λήξη του πλειστηριασμού. Επίσης ο ενάγων εφεσίβλητος κατέβαλε το ποσό των χιλίων εννιακοσίων εξήντα έξι (1.966) ΕΥΡΩ και πενήντα (50) λεπτών του ΕΥΡΩ, ως Φ.Π.Α.

για το άνω πλειστηρίασμα, το ποσό των εκατό είκοσι (120) ΕΥΡΩ και πέντε (05) λεπτών του ΕΥΡΩ για δικαιώματα συμβολαιογράφου για την σύνταξη έκθεσης αναγκαστικού πλειστηριασμού, και το ποσό των εκατό πενήντα ενός (151) ΕΥΡΩ και εβδομήντα (70) λεπτών του ΕΥΡΩ για δικαιώματα συμβολαιογράφου για την σύνταξη της περίληψης κατακυρωτικής έκθεσης.

Όμως όταν ο ενάγων-εφεσίβλητος παρέλαβε τις πινακίδες, την άδεια κυκλοφορίας και το βιβλιάριο μεταβολών του άνω φορτηγού αυτοκινήτου διαπίστωσε ότι το τελευταίο είχε μεταβιβαστεί μόνο κατά νομή, κατοχή και χρήση από την εταιρεία με την επωνυμία "... Ο.Ε." στην οφειλέτρια εταιρεία με την επωνυμία "Δημ. Καρακίτσιος Α.Ε.", χωρίς να μεταβιβάζεται η κυριότητα παραμένοντας έτσι η τελευταία στην εταιρεία με την επωνυμία "...

Ο. Ε.". Το άνω νομικό ελάττωμα το γνώριζε η πρώτη εναγομένη - εκκαλούσα της με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως Ειρηνοδικείου 299/2007 εφέσεως, καθ'όσον το άνω φορτηγό μαζί με τα σχετικά του έγγραφα, μεταξύ των οποίων το βιβλιάριο μεταβολών κυριότητας και κατοχής του Ν.Δ. 1146/1972 το οποίο αποτελεί και το μοναδικό τίτλο κτήσεως οποιουδήποτε δικαιώματος επί φορτηγού αυτοκινήτου (βλ.

άρθρο 3 του Ν.Δ. 1146/1972), είχαν παραδοθεί στον... υπάλληλο της επισπεύδουσας -πρώτης εναγομένης- εκκαλούσας της με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως Ειρηνοδικείου 299/2007 εφέσεως για να φυλάσσει αυτά ως μεσεγγυούχος. Κατά συνέπεια το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που με την εκκαλουμένη απόφαση δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν τα ίδια και έκανε δεκτή την αγωγή ως προς την πρώτη εναγομένη-εκκαλούσα της με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως Ειρηνοδικείου 299/2007 εφέσεως δεν έσφαλε και ορθώς εκτίμησε τις αποδείξεις".

Το Πολυμελές Πρωτοδικείο που δίκασε ως Εφετείο, με το να απορρίψει με τις ανωτέρω παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασής του τους αντίστοιχους λόγους της έφεσης της αναιρεσείουσας, κατά της ομοίως κρινάσης πρωτόδικης απόφασης, με την οποία έγινε δεκτή η αγωγή που είχε ασκήσει ο αναιρεσίβλητος ορθά εφάρμοσε και δεν παραβίασε, τις εφαρμοσθείσες ως άνω ουσιαστικές διατάξεις των άρθρων 1017 παρ.2 του ΚΠολΔ και 199, 514, 516, 520, 297, 298 του Α.Κ.

και του Ν.Δ 1146/1972 καθόσον τα ανελέγκτως πιο πάνω δεκτά γενόμενα ως αποδειχθέντα πραγματικά περιστατικά, ότι η αναιρεσείουσα εταιρεία μέσω υπαλλήλου της φυσικού προσώπου γνώριζε την έλλειψη της κυριότητας στο αυτοκίνητο οφειλέτη της, που εκπλειστηριάσθηκε με την επίσπευση εκείνης σε πλειστηριασμό που πλειοδότησε ο αναιρεσίβλητος, πληρούν το πραγματικό των νομικών εννοιών της εν γνώσει της επισπεύδουσας αναιρεσείουσας ύπαρξης του πιο πάνω νομικού ελαττώματος, και δικαιολογούν την παραδοχή της αγωγής του αναιρεσίβλητου, αλλά και τη μη εφαρμογή των διατάξεων των αρθρ. 1036 και 1040 του Α.Κ.

Επομένως, τα όσα αντίθετα υποστηρίζει η αναιρεσείουσα με τους πρώτο και δεύτερο λόγους του αναιρετηρίου, με τους οποίους αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια από τον αριθ. 1 του αρθρ. 560 του ΚΠολΔ κρίνονται αβάσιμα και απορριπτέα, όπως και οι αντίστοιχοι λόγοι αναίρεσης.

Εξ άλλου, ο δεύτερος λόγος της αναίρεσης κατά την σ' αυτόν κατά το άλλο μέρος του περιλαμβανόμενη αιτίαση ότι υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης ή ανεπάρκεια των αιτιολογιών της προσβαλλόμενης απόφασης, σχετικά με την εκτίμηση των αποδείξεων, που αφορούν το ίδιο πιο πάνω προαναφερόμενο κρίσιμο ζήτημα της γνώσης της αναιρεσείουσας ως προς την ύπαρξη του πιο πάνω νομικού ελαττώματος, και τα περί του αντιθέτου επιχειρήματά της, που έχουν σχέση με το τελικό αποδεικτικό πόρισμα στο οποίο κατέληξε το δικαστήριο και βρίσκονται κατά την αναιρεσείουσα σε αντίθεση με το γεγονός ότι αγνοούσε το ελάττωμα αυτό είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, γιατί πλήττεται πλέον, μέσω των προαναφερόμενων επιχειρημάτων της αναιρεσείουσας, η ουσία αποκλειστικά της υπόθεσης, που δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο, πέρα από το γεγονός ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν ιδρύεται ο λόγος αναίρεσης από τον αριθ. 19 του αρθ. 559 του ΚΠολΔ με την εφαρμοστέα διάταξη του αρθρ. 560 παρ.1 του ΚΠολΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23.5.2008 αίτηση της "ΕΚΟ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΕΙΔΩΝ" με το διακριτικό τίτλο "Ε.Κ.Ο ΑΒΕΕ" για αναίρεση της υπ'αριθμ. 2774/2008 απόφασης του ως Εφετείου δικάσαντος Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου την οποία ορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) Ευρώ και για τις έγγραφες προτάσεις που κατέθεσε.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 11 Μαΐου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του την 1η Ιουνίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ