130/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 130 / 2007 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 130/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1΄ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Στέφανο Γαβρά, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καράμπελα, Εμμανουήλ Καλούδη, Χρήστο Αλεξόπουλο και Ειρήνη Αθανασίου, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 19 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: .... , που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στυλιανό Βλαστό βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ., ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος (Ο.Τ.Ε.) Α.Ε.", που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Τριανταφύλλου βάσει δηλώσεως του άρθρου 242 § 2 Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7-4-2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λιβαδειάς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 28/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 5/2005 του Εφετείου Λαμίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 10-5-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρήστος Αλεξόπουλος, διάβασε την από 1-12-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο εργοδότης, ασκώντας το διευθυντικό του δικαίωμα, έχει την εξουσία να προσδιορίσει το περιεχόμενο της υποχρεώσεως του μισθωτού για παροχή εργασίας καθορίζοντας τους όρους της παροχής της, τον τόπο, το χρόνο και τον τρόπο, εφόσον οι όροι αυτοί δεν έχουν προσδιορισθεί από κανόνες δικαίου ή από την εργασιακή σύμβαση.

Έχει, δηλονότι, ο εργοδότης, ως διευθυντής της εκμετάλλευσης την εξουσία να οργανώνει και να διευθύνει την επιχείρηση του με βάση τα κρινόμενα από αυτόν ως πλέον αποτελεσματικά δι' αυτήν κριτήρια. Το υπό το άνω περιεχόμενο δικαίωμα του εργοδότη δεν επιτρέπεται, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ, να ασκείται καταχρηστικά.

Δεν είναι όμως καταχρηστική, κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, η άσκηση του δικαιώματος του εργοδότη να τοποθετεί συγκεκριμένο εργαζόμενο ως προϊστάμενο ενός τμήματος ή ενός καταστήματος της επιχειρήσεώς του κατά παράλειψη άλλου μισθωτού, ο οποίος υπερέχει, έστω και καταφανώς, σε τυπικά και ουσιαστικά προσόντα έναντι του τοποθετηθέντος.

Και τούτο διότι δεν πρόκειται για απλή βαθμολογική ή μισθολογική προαγωγή, που εντάσσεται στα εκ της εργασίας δικαιώματα του μισθωτού, τα οποία ευλόγως συνδέονται με τις αντικειμενικώς εκτιμώμενες ικανότητες αυτού, αλλά για επιλογή του έχοντος την εκμετάλλευση εργοδότη που αφορά αποφασιστικώς την οργάνωση και διεύθυνση της επιχειρήσεως.

Για να είναι καταχρηστική στην περίπτωση αυτή η άσκηση του διευθυντικού δικαιώματος του εργοδότη απαιτείται η συνδρομή και άλλων πραγματικών περιστατικών, τα οποία, σε συνδυασμό με την καταφανή υπεροχή του παραλειφθέντος, να θεμελιώνουν προφανή υπέρβαση από μέρους του εργοδότη των ορίων που επιβάλλουν η καλή πίστη ή τα χρηστά ήθη ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός του δικαιώματος (Ολομ.

ΑΠ 25/2003). Εξάλλου, με το άρθρο 40 παρ. 2 α΄ του ν. 2257/1994 για την οργάνωση και λειτουργία του Οργανισμού Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος (ΟΤΕ Α.Ε.) παρασχέθηκε εξουσιοδότηση στο διοικητικό συμβούλιο του Οργανισμού αυτού για την αναμόρφωση του Γενικού Κανονισμού του προσωπικού του (ΓΚΠ/ΟΤΕ) με σύμφωνη γνώμη της Ομοσπονδίας εργαζομένων του ΟΤΕ (ΟΜΕ - ΟΤΕ), Κατόπιν τούτου, με την από 17-4-1995 επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση εργασίας μεταξύ ΟΤΕ και ΟΜΕ - ΟΤΕ, όπως αυτή ίσχυε τροποποιηθείσα από 10-6-1999, καθώς και την από 7-3-2001 όμοια, με την οποία τροποποιήθηκε το άρθρο 10 του Γ.Κ.Π./ΟΤΕ, αποφασίσθηκε να πραγματοποιείται η πλήρωση θέσεων Προϊσταμένων Υπηρεσιακών Λειτουργιών στάθμης Διεύθυνσης, Υποδιεύθυνσης, Διαμερίσματος και Συγκροτήματος, με προκήρυξη των οικείων θέσεων από το Διευθύνοντα Σύμβουλο και επιλογή των υποψηφίων από ειδική επιτροπή ανωτάτων στελεχών του ΟΤΕ και ειδικών συμβούλων, ειδικών σε θέματα επιλογής προϊσταμένων, προερχομένων από την ελεύθερη αγορά, τους οποίους θα επιλέγει ο Διευθύνων Σύμβουλος του ΟΤΕ.

Με την παράγραφο 2 του άνω άρθρου 10 της συλλογικής αυτής συμβάσεως εργασίας ορίσθηκε ότι δικαίωμα υποβολής αιτήσεως έχει το προσωπικό πλην του Κλάδου Υποστήριξης, ανάλογα με τα χρόνια υπηρεσίας στον ΟΤΕ και τη στάθμη Εκπαιδεύσεως, όπως αναλυτικά οι προϋποθέσεις αυτές αναφέρονται. Επίσης, με το ίδιο άρθρο καθορίζονται ενδεικτικά τα κριτήρια αξιολογήσεως των υποψηφίων και με το συνημμένο παράρτημα οι συντελεστές βαρύτητας με τους οποίους βαθμολογούνται τα εν λόγω κριτήρια.

Τέλος, οι αναιρετικοί λόγοι των αριθμών 1 εδαφ. α και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ιδρύονται, ο μεν πρώτος, αν το δικαστήριο της ουσίας προέβη σε εσφαλμένη ή μη υπαγωγή των πραγματικών διαπιστώσεων του στο εννοιολογικό περιεχόμενο του εν λόγω κανόνα, ο δε δεύτερος, όταν στο αιτιολογικό της αποφάσεως του δικαστηρίου της ουσίας δεν περιέχονται καθόλου ή δεν περιγράφονται με πληρότητα, σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά εκείνα γεγονότα που είναι αναγκαία για να κριθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις εφαρμογής του εφαρμοσθέντος κανόνα ουσιαστικού δικαίου ή αν έγινε ή όχι ορθός νομικός χαρακτηρισμός των κρίσιμων πραγματικών γεγονότων, όχι όμως όταν πρόκειται για ελλείψει' αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερο στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του συνταχθέντος από αυτές και με σαφήνεια διατυπωμένου αποδεικτικού πορίσματος.

Η θεμελίωση του τελευταίου λόγου προϋποθέτει ελλείψεις σε ζητήματα που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, όπως είναι οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί που συνθέτουν την ιστορική βάση και άρα στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής ενστάσεως ή αντενστάσεως. Δεν υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογιών όταν η απόφαση περιέχει συνοπτικές μεν αλλά πλήρεις αιτιολογίες.

Στην προκειμένη περίπτωση, το εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφαση του, δέχθηκε, κατά κρίση ανέλεγκτη, τα ακόλουθα: Ο αναιρεσείων (ενάγων) προσελήφθη από την αναιρεσίβλητη (εναγόμενη) Οργανισμό Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος ΑΕ (ΟΤΕ ΑΕ) ως μόνιμος τηλεπικοινωνιακός μηχανικός με την από 31-12-1976 έγγραφη σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου.

Είναι κάτοχος πτυχίου Φυσικού της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, επαγγελματικού ενδεικτικού στην Ηλεκτρονική Ραδιοηλεκτρολογία διετούς φοιτήσεως (master) του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και αδείας ασκήσεως επαγγέλματος ραδιοηλεκτρολόγου Α' του Υπουργείου ΥΠΜΕ - ΓΔΜ.

Διετέλεσε μέλος της επιτροπής του Υπουργείου Συγκοινωνιών για τη διεξαγωγή εξετάσεων των υποψηφίων για την απόκτηση αδειών ή την προαγωγή τους σε ανώτερη βαθμίδα και είναι άριστος γνώστης της ψηφιακής τεχνολογίας και πληροφορικής καθώς και της αγγλικής γλώσσας σε επίδικο γραπτής και προφορικής επικοινωνίας (FIRST CERTIFICATE IN ENGLISH).

Επίσης, παρακολούθησε επιτυχώς σειρά υπηρεσιακών σεμιναρίων εξειδίκευσης στις Σχολές του ΟΤΕ με θέματα: α) Λειτουργία - Συντήρηση Αναλογικών Τηλεφωνικών Κέντρων τύπου ΑΤΖ-Ε5, β) Τηλεπικοινωνιακό management, γ) Ψηφιακή τεχνολογία συστημάτων ΡCΜ 1ης και ανώτερης τάξης, δ) Ηλεκτρονικά κέντρα NEDIX, ε) Λειτουργία ΑΥΚ-ΕΜD στ) Προετοιμασία - Μετρήσεις φορέα για την υπέρθεση συστημάτων ΡCΜ, ζ) Προγραμματισμός αστικών δικτύων, η) Δημόσιο σύστημα μετάδοσης δεδομένων HELLASPAC και θ) Γενική ενημέρωση στα Ηλεκτρονικά Κέντρα.

Ακόμη, παρακολούθησε τον κύκλο παραδόσεων του Τμήματος Ενημέρωσης Πτυχιούχων Μηχανικών στην Ανώτερη Τηλεπικοινωνιακή Σχολή του ΟΤΕ στην Αθήνα, το σεμινάριο με θέμα "Στρατηγική για την εισαγωγή του ΑΤΜ και των δικτύων ευρείας ζώνης", το σεμινάριο με θέμα "Διοίκηση - Εποπτεία managers τεχνικών δικτύων" και τέλος το σεμινάριο με θέμα "Τηλεμάρκετινγκ".

Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του διετέλεσε προϊστάμενος σε διάφορες θέσεις όπως: α) στις 1-9-1977 με βαθμό ΔΠΥ 2/Τ-ΤΠ στον Υποτομέα Δικτύων του τότε Τεχνικού Τμήματος Βοιωτίας - Φωκίδας, β) στις 4-9-1981 με βαθμό ΠΥ1/Τ-ΤΛ στον Υποτομέα Κέντρων του Τεχνικού Τμήματος Βοιωτίας, γ) στις 4-1-1989 με βαθμό Α3/Τ-ΤΛ στον Υποτομέα Δικτύων του Τεχνικού Τμήματος Βοιωτίας, δ) στις 3-4-1992 με βαθμό ΥΠΟΤ/Τ-ΤΛ στον Υποτομέα Εγκαταστάσεων του Τεχνικού Τμήματος Βοιωτίας, ε) στις 13-1-1994 με τον ίδιο βαθμό τοποθετήθηκε αναπληρωτής προϊστάμενος του τεχνικού τμήματος Βοιωτίας σε στάθμη Τομέα ή τμήματος και στ) στις 20-10-1997 με το βαθμό του τομεάρχη, τοποθετήθηκε προϊστάμενος του Τεχνικού Τμήματος Υποστήριξης Εμπορικής Λειτουργίας Λειβαδιάς Στάθμης Τομέα ή Τμήματος.

Στη συνέχεια με την υπ' αριθμ. 414/Δ 1107/5-6-1999 απόφαση του Διευθύνοντος Συμβούλου της αναιρεσίβλητης (ΟΤΕ) τοποθετήθηκε προϊστάμενος στο Τηλεπικοινωνιακό Διαμέρισμα Βοιωτίας, Στάθμης Υποδιεύθυνσης, με διετή θητεία, αφού επιλέχθηκε πρώτος μεταξύ άλλων συνυποψήφιων του για την κάλυψη της συγκεκριμένης θέσεως μετά από αξιολόγηση των προσόντων του από την αρμόδια επιτροπή του Ο.Τ.Ε.

Με απόφαση δε του Προϊσταμένου της Τηλεπικοινωνιακής περιφέρειας Στερεάς Ελλάδος ασκούσε παράλληλα με τα άνω καθήκοντα που του ανατέθηκαν αυτά του προϊσταμένου του Τεχνικού τμήματος Βοιωτίας. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι το έτος 1981 που ήταν προϊστάμενος στον Υποτομέα Δικτύων του τότε Τεχνικού Τμήματος Βοιωτίας - Φωκίδας συνέγραψε βιβλίο με τίτλο "Ανίχνευση - Εντοπισμός και Άρση καλωδιακό ανωμαλιών", το οποίο κατ' επανάληψη δίδαξε σε σεμινάρια που πραγματοποιήθηκαν για τους τεχνίτες του Τεχνικού Τμήματος Βοιωτίας, από τότε δε χρησιμοποιείται για την ενημέρωση αυτών που υπηρετούν στο εν λόγω τμήμα.

Περαιτέρω, μετά τη λήξη της άνω διετούς θητείας του αναιρεσείοντος στη θέση του προϊσταμένου τηλεπικοινωνιακού Διαμερίσματος Βοιωτίας, με την υπ' αριθμ. 428/Δ 2433/31-12-2001 απόφαση του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της αναιρεσίβλητης (ΟΤΕ) και σύμφωνα με το άρθρο 10 του ΓΚΠ/ΟΤΕ προκηρύχθηκε η πλήρωση της με δικαίωμα συμμετοχής του προσωπικού του ΟΤΕ πλην του κλάδου Υποστήριξης και όσων τιμωρήθηκαν τελεσίδικα με ποινές που δεν έχουν διαγραφεί, καθώς και τις λοιπές προϋποθέσεις που περιλαμβάνονταν στην άνω απόφαση, και επίσης οριζόταν ότι οι υποψήφιοι θα αξιολογηθούν από αρμόδια επιτροπή με τη διαδικασία της προσωπικής συνέντευξης και με βάση τα κριτήρια που περιλαμβάνονται στο παράρτημα IV το οποίο ήταν συνημμένο στην εν λόγω απόφαση.

Καθοριστικά κριτήρια για την επιλογή προϊσταμένων Υπηρεσιακών Λειτουργιών στάθμης Υποδιεύθυνσης και άνω, όπως στην προκειμένη περίπτωση, με το σύστημα της προκήρυξης, τα οποία μάλιστα έχουν συντελεστή βαρύτητας συνολικά 60% και η εκτίμηση των οποίων απόκειται στη δεσμευτική για την αναιρεσίβλητη κρίση της άνω επιτροπής είναι:

α) οι ικανότητες διοικήσεως και αναπτύξεως ανθρώπινου δυναμικού, β) οι ικανότητες σχεδιασμού οργάνωσης, προγραμματισμού και ελέγχου με συντελεστή βαρύτητας 20% καθένα, γ) γραμματικές γνώσεις με συντελεστή βαρύτητας 15%, δ) προσωπικότητα κύρος και ε) προσαρμοστικότητα - ευελιξία με συντελεστή βαρύτητας 10%, ενώ όλα τα άλλα κριτήρια που αναφέρονται στα τυπικά προσόντα, έχουν συντελεστή βαρύτητας 5% το καθένα.

Με την υπ' αριθμ. 1/Δ97/24-1- απόφαση του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της αναιρεσίβλητης (ΟΤΕ) συγκροτήθηκε η επιτροπή για την επιλογή προϊσταμένου του άνω Τηλεπικοινωνιακού Διαμερίσματος, αποτελούμενη από τους Χ1 ως Πρόεδρο (Γενικό Δ/ντή Περιφερειών) και με τους .... (Γεν. Δ/ντή Διοίκησης και Ανάπτυξ.

Ανθρώπινου δυναμικού), Χ2 (Προϊστάμενο Τηλεπ. Περιφ. Στερεάς Ελλάδος) και ...., Εκπρόσωπο της ΟΜΕ - ΟΤΕ, χωρίς δικαίωμα ψήφου. Οι υποψήφιοι που δήλωσαν συμμετοχή για την πλήρωση της παραπάνω κενής θέσεως Προϊσταμένου, μεταξύ των οποίων και ο αναιρεσείων κλήθηκαν από την προαναφερθείσα επιτροπή την 3-2-2002 σε προσωπική συνέντευξη και μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας αξιολόγησης, συντάχθηκε η από 3-2-2002 κατάσταση αξιολογήσεως υποψηφίων ανάλογα με τον αριθμό μορίων που συγκέντρωσε καθένας από αυτούς.

Σύμφωνα με τα στοιχείο του εν λόγω πίνακα, δηλαδή το συνδυασμό των τυπικών και ουσιαστικών προσόντων των υποψηφίων, ο αναιρεσείων κατατάχθηκε έκτος μεταξύ ένδεκα υποψηφίων, με συνολικό αριθμό 981 μορίων έναντι του Χ3 που συγκέντρωσε συνολικό αριθμό 1149 μορίων κα κατατάχθηκε πρώτος, τοποθετήθηκε δε στην προκηρυχθείσα θέση του· προϊσταμένου του Τηλεπικοινωνιακού Διαμερίσματος Βοιωτίας, για το χρονικό διάστημα από 7-2-2002 μέχρι 4-12-2002, καθόσον σε μεταγενέστερη προκήρυξη κατέλαβε τη θέση του προϊσταμένου της Τηλεπικοινωνιακής Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδος.

Έτσι, την επίμαχη θέση κατέλαβε ο δεύτερος κατά σειρά στον πίνακα αξιολόγησης Χ4, ο οποίος συγκέντρωσε 1074 μόρια, κατ' εφαρμογή του άρθρου 10 παρ. 4 του ΓΚΠ-ΟΤΕ, σύμφωνα με το οποίο σε περίπτωση αποχωρήσεως του επιλεγέντος για οποιοδήποτε λόγο εντός ενός έτους από την ημερομηνία αναλήψεως των καθηκόντων του, καταλαμβάνει τη θέση ο δεύτερος κατά σειρά αξιολογήσεως του πίνακα επιλογής, εφόσον έχει βαθμολογία τουλάχιστον 60% του ανωτάτου ορίου μορίων.

Τρίτος κατά σειρά στον εν λόγω πίνακα κατετάγη ο .... με συνολικό αριθμό 1028 μορίων, τέταρτος ο .... με συνολικό αριθμό 1011 μορίων και πέμπτος ο .... με 997 μόρια. Περαιτέρω, καθόσον αφορά ειδικότερα στα προσόντα καθενός των προτεινομένων προς σύγκριση υποψηφίων, παρατηρούνται τα ακόλουθα: Ο Χ3 που κατατάχθηκε πρώτος, είναι πτυχιούχος Πανεπιστημιακής Φυσικομαθηματικής Σχολής (τμήματος Φυσικού), όπως και ο αναιρεσείων ενώ ο Χ4 κατέχει πτυχίο, Ανώτερης Σχολής (4ετούς φοιτήσεως) Ηλεκτρολόγου Υπομηχανικού.

Επί πλέον ο αναιρεσείων είναι κάτοχος επαγγελματικού ενδεικτικού στην ηλεκτρονική και Ραδιοηλεκτρολογία διετούς φοιτήσεως (master) του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, το οποίο όμως δεν δημιουργεί σοβαρή υπεροχή έναντι του Χ3, γι' αυτό ο τελευταίος και ο αναιρεσείων για το κριτήριο αξιολογήσεως "γραμματικές γνώσεις" με συντελεστή βαρύτητας 15% βαθμολογήθηκαν με 210 μόρια ο καθένας, έναντι 180 μορίων του Χ4 του οποίου υπερτερούσαν.

Ως προς το κριτήριο αξιολογήσεως "ξένες γλώσσες" τόσο ο Χ3, όσο και αναιρεσείων είναι γνώστες της αγγλικής γλώσσας χωρίς όμως να αποδεικνύεται υπεροχή γνώσεων, του πρώτου έναντι του δεύτερου, ώστε να δικαιολογείται η υψηλότερη βαθμολογία του των 36 μορίων έναντι 18 του αναιρεσείοντος, με συντελεστή βαρύτητας 3%.

Για το ίδιο κριτήριο ο Χ4 δεν έλαβε μόρια επειδή δεν γνωρίζει ξένη γλώσσα. Ως προς το κριτήριο αξιολογήσεως "προϋπηρεσία στον ΟΤΕ", με την έννοια της γενικής υπηρεσιακής αρχαιότητας προέκυψε ότι ο αναιρεσείων προσλήφθηκε στις 31-12-1976, ο Χ3 στις 5-11-1977 και ο Χ4 στις 3-11-1975, η δε βαθμολογία που έλαβε ο καθένας είναι 75 μόρια με συντελεστή βαρύτητας 5%, δεδομένου ότι οι διαφορές τους είναι ασήμαντες.

Στο κριτήριο αξιολογήσεως "άσκηση καθηκόντων προϊσταμένου", ενώ πράγματι παρατηρείται υπεροχή του αναιρεσείοντος, αφού επί σειρά ετών άσκησε καθήκοντα προϊσταμένου σε διάφορα τμήματα ή τομείς, εντούτοις αδικαιολόγητα βαθμολογήθηκε με τον ίδιο αριθμό μορίων, ήτοι 45, με συντελεστή βαρύτητας 5%, όπως και καθένας από τους συνυποψήφιους του Χ3 και Χ4.

Ειδικότερα, όπως και παραπάνω αναφέρθηκε, διετέλεσε προϊστάμενος: α) στον Υποτομέα Δικτύων του τότε Τεχνικού Τμήματος Βοιωτίας - Φωκίδας, β) στον Υποτομέα Κέντρων του Τεχνικού Τμήματος Βοιωτίας γ) στον Υποτομέα Δικτύων του Τεχνικού Τμήματος Βοιωτίας, δ) στον Υποτομέα Εγκαταστάσεων του Τεχνικού Τμήματος Βοιωτίας, ε) αναπληρωτής Προϊστάμενος του Τεχνικού Τμήματος Βοιωτίας σε στάθμη Τομέα ή Τμήματος, στ) στο Τεχνικό Τμήμα Υποστήριξης Εμπορικής Λειτουργίας Λιβαδειάς στάθμης Τομέα ή Τμήματος και τέλος προϊστάμενος στο Τηλεπικοινωνιακό Διαμέρισμα Βοιωτίας, στάθμης Υποδιεύθυνσης (ένδικη προκηρυχθείσα θέση).

Ο Χ3 διετέλεσε προϊστάμενος στο Τηλεπικοινωνιακό Εμπορικό Κατάστημα Σαλαμίνας, από 13-1-1999 έως 6-2-2000, ο δε Χ4 διετέλεσε προϊστάμενος στο Τεχνικό Τμήμα Λειβαδιάς, από 24-5-1999 έως 4-12-2000. Για το κριτήριο αξιολογήσεως "ετήσια αξιολόγηση", με συντελεστή βαρύτητας 5%, ο αναιρεσείων έλαβε 60 μόρια, όπως και ο Χ4, ενώ ο Χ3 έλαβε 75 μόρια, Η διαφορά αυτή αξιολογήσεως, όσο αφορά στο πρόσωπο του αναιρεσείοντος δικαιολογείται από τη σύνταξη σε βάρος του της με ημερομηνία 4-5-2001 εμπιστευτικής εκθέσεως σχετικά με την απόδοση και αποτελεσματικότητα του ως προϊσταμένου του Τηλεπικοινωνιακού Διαμερίσματος Βοιωτίας, από τον άμεσο προϊστάμενο του Χ2 (προϊστάμενο Τηλεπικοινωνιακής περιφέρειας Στερεάς Ελλάδος).

Στο κριτήριο αξιολογήσεως "επαγγελματική εμπειρία στο αντικείμενο της προκηρυσσόμενης θέσεως" με συντελεστή βαρύτητας 7% ο αναιρεσείων έλαβε 63 μόρια, ο Χ3 48 και ο Χ4 54, αφού σαφώς υπερείχε έναντι των συνυποψήφιων του, λόγω της πολυετούς ασκήσεως καθηκόντων προϊσταμένου σε διάφορα τμήματα ή τομείς και της αποκτήσεως "ως εκ τούτου αναλόγων εμπειριών.

Στο κριτήριο αξιολογήσεως "ικανότητες Διοίκησης και Ανάπτυξης ανθρώπινου δυναμικού" με συντελεστή βαρύτητας 20% ο αναιρεσείων έλαβε 180 μόρια, ο Χ3 240 και ο Χ4 220. Στο κριτήριο "ικανότητες Σχεδιασμού, Οργάνωσης, Προγραμματισμού και Ελέγχου" με τον ίδιο συντελεστή βαρύτητας ο αναιρεσείων έλαβε 180 μόρια, ο Χ3 200 και ο Χ4 220.

Στο κριτήριο "Προσωπικότητα - Κύρος" με συντελεστή βαρύτητας 10% ο αναιρεσείων έλαβε 90 μόρια, ο Χ3 110 και ο Χ4 επίσης 110 μόρια. Στο κριτήριο "προσαρμοστικότητα - ευελιξία" με τον ίδιο συντελεστή βαρύτητας ο αναιρεσείων έλαβε 60 μόρια, ο Χ3 110 και ο Χ4 επίσης 110 μόρια. Από την σύγκριση των προαναφερθέντων τυπικών και ουσιαστικών προσόντων των υποψηφίων, δεν παρατηρείται γενική σημαντική υπεροχή αναιρεσείοντος έναντι των λοιπών συνυποψήφιων του ως προς τα πρώτα (τυπικά).

Εξάλλου, ακόμη και αν σε ορισμένα εξ αυτών καταφανώς υπερέχει όπως ανωτέρω σημειώθηκε, εν τούτοις δεν είναι αρκετά από μόνα τους να μειώσουν τη διαφορά που προήλθε από την υπεροχή στα ουσιαστικά προσόντα των άλλων συνυποψήφιων του που προηγήθηκαν στην κατάταξη, λόγω του χαμηλού συντελεστή βαρύτητας με τον οποίο βαθμολογούνται.

Αντίθετα, καθοριστικό ρόλο στην επιλογή και κατάταξη των υποψηφίων με το σύστημα της προκήρυξης θέσεως Διαμερισματάρχη, έχουν τα ουσιαστικά προσόντα, τα οποία βαθμολογούνται συνολικά με συντελεστή βαρύτητας 60% και είναι, όπως και παραπάνω αναφέρθηκε, η ικανότητα διοικήσεως και αναπτύξεως ανθρωπίνου δυναμικού η ικανότητα σχεδιασμού, οργάνωση, προγραμματισμού και ελέγχου, η προσωπικότητα, το κύρος, η προσαρμοστικότητα, και η ευελιξία του υποψήφιου στα οποία ο αναιρεσείων όπως εκτέθηκε, είχε συγκεντρώσει μικρότερο αριθμό μορίων από τους συνυποψήφιους του που προηγούνταν στον πίνακα αξιολόγησης.

Η ορισθείσα δε επιτροπή της αναιρεσίβλητης κατέληξε στην κατά τα άνω κρίση της για την αξιολόγηση και βαθμολόγηση του αναιρεσείοντος ως προς τα ουσιαστικά προσόντα του από τους ακόλουθους λόγους: Μετά από έλεγχο που διενήργησε ο Προϊστάμενος Τηλεπικοινωνιακής Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδος Χ2 στο Τηλεπικοινωνιακό Διαμέρισμα Βοιωτίας, όπου ήταν Προϊστάμενος ο αναιρεσείων σχετικά με την απόδοση και αποτελεσματικότητα του έργου του κατά το χρόνο της διετούς θητείας του, συνέταξε την από 4-5-2001 έκθεση, την οποία κοινοποίησε προς το Γενικό Διευθυντή Διοίκησης και Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού της αναιρεσίβλητης.

Με την εν λόγω έκθεση καταλόγισε στον αναιρεσείοντα ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του δεν ανταποκρίθηκε στα καθήκοντα και τις απαιτήσεις της θέσεως που κατείχε, δεν διαχειρίσθηκε ορθολογικά και παραγωγικά τους ανθρώπινους πόρους, επέδειξε σοβαρή αδυναμία στην οργάνωση παρακολούθηση και τον έλεγχο των δραστηριοτήτων του Διαμερίσματος του και δεν επόπτευε με επάρκεια τις Τηλεπικοινωνιακές Μονάδες του Διαμερίσματος του, ώστε να διασφαλισθεί το κύρος, η εικόνα και κυρίως τα οικονομικά συμφέροντα του Οργανισμού.

Επίσης, ότι τη συμπεριφορά αυτή ακολουθούσε ο αναιρεσείων παρά τις συνεχείς και φορτικές υποδείξεις και οδηγίες του προϊσταμένου του, τόσο κατά τις επισκέψεις του παραπάνω προϊσταμένου του στο Διαμέρισμα Βοιωτίας, όσο και κατά τις συντονιστικές συσκέψεις στην έδρα της περιφέρειας. Περαιτέρω, εξειδικεύοντας την καταλογιζόμενη στον αναιρεσείοντα αντιϋπηρεσιακή συμπεριφορά, ζήτησε να μην ανανεωθεί η θητεία του και να προκηρυχθεί η πλήρωση της θέσεως που κατείχε μετά τη λήξη αυτής (θητείας).

Στη συνέχεια, με αφορμή την έκθεση αυτή ασκήθηκε πειθαρχική δίωξη σε βάρος του αναιρεσείοντος και το πρωτοβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο της αναιρεσίβλητης, κατά πλειοψηφία, με την 19/2001 απόφαση του έκρινε βάσιμα όσα του καταλογίζονταν με την έκθεση του προϊσταμένου του και του επέβαλε την ποινή της έγγραφης επίπληξης.

Το Δευτεροβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο που επιλήφθηκε της υποθέσεως μετά την άσκηση εφέσεως από τον αναιρεσείοντα κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης, έκρινε ομόφωνα με την 16/2001 απόφαση του ότι ο τελευταίος διέπραξε τα διαλαμβανόμενα στην πειθαρχική αγωγή πειθαρχικά αδικήματα από ελαφρά αμέλεια, πλην όμως δεν του επέβαλε πειθαρχική ποινή ενόψει του λευκού πειθαρχικού του μητρώου και της 25ετούς προσφοράς του στον Οργανισμό (αναιρεσίβλητη).

Πράγματι, είναι αληθές ότι στον αναιρεσείοντα κατά το παρελθόν (1994, 1996, 1999) είχαν απονεμηθεί ηθικές και υλικές αμοιβές για τη συμβολή του στην επίτευξη ορισμένων αποτελεσμάτων του Οργανισμού, γεγονότα που βεβαίως έλαβε υπόψη του το παραπάνω Δευτεροβάθμιο Πειθαρχικό Συμβούλιο για το σχηματισμό της κρίσεως του, αφού συνέβησαν πολύ πριν την έκδοση της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας απόφασης, κατά της ουσιαστικής κρίσης της οποίας άλλωστε δεν βάλλει ο αναιρεσείων και έτσι αδικαιολόγητα εκφράζει παράπονα ότι αγνοήθηκε το ευδόκιμο υπηρεσιακό του παρελθόν από την Επιτροπή αξιολογήσεως των υποψηφίων, η οποία κατά την αξιολόγηση κυρίως των ουσιαστικών του προσόντων ήταν φυσικό να στηρίξει την κρίση της στο περιεχόμενο της παραπάνω τελεσίδικης πειθαρχικής αποφάσεως.

Επομένως, βαθμολογώντας τον με λιγότερα μόρια κατά την αξιολόγηση των ουσιαστικών προσόντων του σε σύγκριση με τα αντίστοιχα προσόντα των συνυποψηφίων του Χ3 και Χ4, δεν ενήργησε μεροληπτικά, όπως αόριστα και αβάσιμα ισχυρίζεται ο αναιρεσείων. Ακόμη όμως και αν υποτεθεί ότι διέκειτο δυσμενώς προς αυτόν το μέλος της Επιτροπής Χ2, όπως εκ:

των υστέρων υποστηρίζει ο αναιρεσείων Ο οποίος μάλιστα είχε συντάξει κι την επίμαχη έκθεση με την οποία παραπέμφθηκε στο Πειθαρχικό Συμβούλιο, και πάλι ο ισχυρισμός του είναι αβάσιμος, αφού η Επιτροπή ήταν τετραμελής, τα δε υπόλοιπα δύο μέλη που είχαν δικαίωμα ψήφου (Χ1 και .... ) είναι ιεραρχικά ανώτερα του Χ2 και δεν προέκυψε ότι είχε τη δυνατότητα να ασκήσει κάποια επιρροή επ' αυτών στη διαμόρφωση της κρίσεως τους.

Άλλωστε, το περιεχόμενο της εκθέσεως που συνέταξε ο Χ2 και όσα με αυτή του καταλογίζονταν επιβεβαιώθηκαν, όπως προαναφέρθηκε από τη διενεργηθείσα στη συνέχεια διοικητική ανάκριση και την έκδοση των αποφάσεων του Πρωτοβάθμιου και Δευτεροβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου, στα οποία δεν συμμετείχε ο ίδιος (Χ2), και τις οποίες (αποφάσεις) δεν θα μπορούσαν να αντιπαρέλθουν τα μέλη της Επιτροπής κατά την αξιολόγηση των προσόντων του και ιδιαίτερα των ουσιαστικών.

Επίσης αβάσιμος είναι και ο ισχυρισμός του ότι η αντιπάθεια του Χ2 προς το πρόσωπο του οφειλόταν στο ότι θεωρούσε ο τελευταίος ότι απειλείτο η θέση που κατείχε ως Προϊσταμένου της Τηλεπικοινωνιακής Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδος από την υποβολή υποψηφιότητας για την κατάληψη της από τον αναιρεσείοντα, αφού ούτε ο μοναδικός συνυποψήφιος του ήταν για την εν λόγω θέση, ώστε να δικαιολογείται σχέση αντιπαλότητας μεταξύ τους ούτε ισχυρίζεται ή προέκυψε ότι υπερείχε σημαντικά σε προσόντα έναντι αυτού, αλλά και έναντι όλων των λοιπών υποψηφίων.

Άλλωστε, τόσο κατά το έτος 1999 όσο και κατά το έτος 2002 που δήλωσε συμμετοχή για την άνω θέση του Περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδος δεν επελέγη. Επομένως, καταλήγει το Εφετείο, ενόψει των παραπάνω, δεν αποδείχθηκε καταχρηστική άσκηση (άρθρο 281 Α.Κ.) του διευθυντικού δικαιώματος της αναιρεσίβλητης, η οποία, δια της αρμοδίως ορισθείσας επιτροπής, μετά από σχετική αξιολόγηση των υποψηφίων για την προκηρυχθείσα θέση του Προϊσταμένου του Τηλεπικοινωνιακού Διαμερίσματος Βοιωτίας, επέλεξε και τοποθέτησε στην εν λόγω θέση τον Χ3 που κατατάχθηκε πρώτος στον πίνακα αξιολογήσεως και όχι τον αναιρεσείοντα που κατατάχθηκε έκτος, αφού ο πρώτος υπερείχε σε ουσιαστικά προσόντα του δευτέρου.

Ακολούθως το Εφετείο, κατά παραδοχή της εφέσεως της αναιρεσίβλητης ΟΤΕ ΑΕ, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, που είχε κρίνει αντίθετα, και απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την από 7-4-2003 ένδικη αγωγή του αναιρεσιβλήτου, με την οποία ο τελευταίος αυτός ζητούσε αφενός να αναγνωρισθεί ότι η αναιρεσίβλητη κατά κατάχρηση του διευθυντικού του δικαιώματος παρέλειψε από 7-2-2002 να τον επιλέξει και τοποθέτησε στη θέση του Προϊσταμένου του Τηλεπικοινωνιακού Διαμερίσματος Βοιωτίας και αφετέρου να υποχρεωθεί η αναιρεσίβλητη να του καταβάλει ως αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης συνολικό ποσό 53.300 ευρώ.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του άρθρου 281 ΑΚ (σε συνδυασμό με τις άνω διατάξεις του Οργανισμού της αναιρεσίβλητης), ενώ διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων, αφού έκρινε ότι ο αναιρεσείων υστερούσε από άποψη ουσιαστικών προσόντων έναντι του ως άνω τοποθετηθέντος, χωρίς μάλιστα να δεχθεί ότι συνέτρεχαν και άλλες πραγματικές περιστάσεις, οι οποίες, συνδυαζόμενες με τα ανωτέρω συνολικά προσόντα του παραλειφθέντος αναιρεσείοντος, θα ήταν ικανές να στηρίξουν προφανή αντίθεση στην καλή πίστη ή στα χρηστά ήθη ή τον οικονομικό ή κοινωνικό σκοπό του άνω δικαιώματος του εργοδότη.

Επομένως, ο μοναδικός, από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, είναι αβάσιμος.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-5-2005 αίτηση του .... περί αναιρέσεως της 5/2005 αποφάσεως του Εφετείου Λαμίας. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε επτακόσια εβδομήντα (770) ευρώ.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 28 Δεκεμβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Ιανουαρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ