Trademark infringement claim dismissed due to lack of consumer confusion between competing book publishers' marks.

Απόφαση 1309 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1309/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα και Γεώργιο Χρυσικό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Μαΐου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Στυλιανό Σταματόπουλο, που δεν κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης βιοτεχνικής εταιρίας με την επωνυμία "Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη ΑΒΕ", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Ζαχόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21 Ιουλίου 1989 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5322/1990 μη οριστική, 10393/2000 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 7936/2001 μη οριστική και 227/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας ζητεί ο αναιρεσείων με την από 26 Νοεμβρίου 2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Διονύσιος Γιαννακόπουλος ανέγνωσε την από 9 Απριλίου 2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τα άρθρα 1, 2, 3, 14, 15, 16, 17, 18 και 24 Α.Ν. 1998/1939, όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 3205/1955 και το Ν. 1406/1983, συνάγονται τα εξής: Εκείνος που έχει καταθέσει νομίμως, για ορισμένο προϊόν ή αντικείμενο εμπορίας, σήμα, εγκεκριμένο τελεσίδικα από το αρμόδιο πρωτοβάθμιο ή δευτεροβάθμιο διοικητικό όργανο, δικαιούται από την κατάθεση αυτού και εφεξής, για όσο χρόνο δεν διαγράφεται νομίμως, να ζητήσει από κάθε τρίτον, που χρησιμοποιεί σε όμοια προϊόντα ή αντικείμενα εμπορίας του αυτούσιο το σήμα, ή που χρησιμοποιεί σε όμοια ή παρόμοια προϊόντα ήαντικείμενα εμπορίας του το σήμα κατά παραποίηση ήαπομίμηση, να παραλείπει τη χρήση ή να αποκαταστήσειτη σχετική ζημιά, ή και τα δύο.

Θεωρείται δε σήμα κάθεσημείο χρήσιμο για προσδιορισμό της προελεύσεως τωνπροϊόντων από ορισμένη βιομηχανική, γεωργική, ήγεωργική ή κτηνοτροφική επιχείρηση, καθώς και τωναντικειμένων εμπορία ορισμένης εμπορικής επιχειρήσεως. Αποτελεί δε παραποίηση του σήματος η πιστή κατά τα κύρια σημεία αντιγραφή αυτού και έτσι δημιουργία άλλου, απομίμηση δε του σήματος η ιδιαίτερη προσέγγιση αυτού προς άλλο σήμα, η οποία παραποίηση ή απομίμηση αφενός εξαρτάται από την οπτική και ηχητική εντύπωση των δύο σημάτων, επί δε λεκτικών σημάτων και από την εννοιολογική τέτοια, κατά πάσα δε περίπτωση από τη συνολική εντύπωση των δύο σημάτων, ασχέτως βέβαια από τις επιμέρους ιδιότητες και διαφορές των δύο σημάτων, και αφετέρου μπορεί να προκαλέσει σύγχυση στους χωρίς εξειδικευμένες γνώσεις μέσους καταναλωτές σχετικά με την προέλευση των προϊόντων ή αντικειμένων εμπορίας από την επιχείρηση του δικαιούχου του σήματος ή από την επιχείρηση του χρήστη του σήματος, δια του σχηματισμού στους εν λόγω καταναλωτές της αντιλήψεως ότι εκείνα προέρχονται από εκείνη την επιχείρηση.

Εξ άλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 1 περ. α' του Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάσθηκε κανόνας ουσιαστικού δικαίου. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοσθεί, ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, ή, αν εφαρμοσθεί, ενώ δεν έπρεπε καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα (Oλομ. Α.Π. 36/1988, Α.Π. 1399/2005).

Τέλος ο από το άρθρο 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νομίμου βάσεως της αποφάσεως λόγω ανεπαρκούς αιτιολογίας αυτής ιδρύεται όταν δεν προκύπτουν επαρκώς από τις παραδοχές της τα πραγματικά περιστατικά που είναι αναγκαία, στη συγκεκριμένη περίπτωση, για την κρίση του δικαστηρίου περί της συνδρομής των προϋποθέσεων της διάταξης που εφαρμόστηκε ή περί της μη συνδρομής τούτων, η οποία αποκλείει την εφαρμογή της (Ολομ.

ΑΠ 1/1999). Ελλείψεις ή αντιφάσεις ως προς τη μείζονα πρόταση του νομικού συλλογισμού, τον καθορισμό δηλαδή και την έννοια του εφαρμοστέου κανόνα δικαίου είναι αδιάφορες, αφού, κατά το άρθρο 578 Κ.Πολ.Δ., αν το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως κρίνεται εσφαλμένο, αλλά το διατακτικό της ορθό, απορρίπτεται η αναίρεση.

Το ουσιώδες στοιχείο του λόγου αυτού αναίρεσης αποτελεί η έλλειψη νόμιμης βάσης σε "ζήτημα", δηλαδή σε πραγματικό αυτοτελή ισχυρισμό, που τείνει στη θεμελίωση ή κατάλυση ασκηθέντος ουσιαστικού δικαιώματος, το οποίο "ζήτημα" ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης και όχι όταν πρόκειται για ελλείψεις που ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος, που έχει συναχθεί με βάση αυτές, εφόσον τούτο παρατίθεται σαφώς (Ολομ, ΑΠ 24/1992).

Στην περίπτωση, που πρόκειται, όπως προκύπτει από τη προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του, δέχθηκε τα εξής: "Από το έτος 1969 ο ενάγων άρχισε να εκδίδει στο ..., όπου υπηρετούσε ως υπάλληλος στον ΟΤΕ λογοτεχνικό περιοδικό με τον τίτλο "..." κατόπιν αδείας υπ' αριθμ. πρωτ. ...

της Γενικής Διευθύνσεως Τύπου της Προεδρίας Κυβερνήσεως για έκδοση από τον ενδιαφερόμενο τριμηνιαίου περιοδικού στο ... υπό τον άνω τίτλο σχήματος 70X100 από 32 σελίδες. Το ίδιο περιοδικό ο ενάγων συνέχισε από το έτος 1970 να εκδίδει στην ... από τότε που εγκαταστάθηκε στην πρωτεύουσα ως υπάλληλος στον ίδιο οργανισμό.

Ο ενάγων την 17/11/1970 κατέθεσε στο τμήμα Βιομηχανικής Ιδιοκτησίας του Υπουργείου Εμπορίου ως δημοσιογράφος το υπ' αριθμό ... ημεδαπό λεκτικό σήμα "..." προς διάκριση λογοτεχνικού περιοδικού (κλάση 16). Το σήμα αυτό απερρίφθη με την 962/1971 απόφαση του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου Σημάτων για το ότι προσέγγιζε οπτικώς και ηχητικώς με προγενεστέρως κατατεθέν και προστατευόμενο υπ' αριθμ. ...

σήμα ... του ΑΑ, που διέκρινε εφημερίδα και λόγω της συνάφειας των εντύπων ήταν δυνατό να δημιουργηθεί κίνδυνος συγχύσεως στο αναγνωστικό κοινό ως προς τη διάκριση αυτών και την επιχείρηση από την οποία προερχόταν. Η πιο πάνω απόφαση του Πρωτοβάθμιου Διοικητικού Δικαστηρίου Σημάτων κοινοποιήθηκε στον ενάγοντα στις 12/4/1973.

Ο ενάγων άσκησε κατά της άνω απορριπτικής αποφάσεως την 2856/8.5.1973 έφεση του. Το Δευτεροβάθμιο Διοικητικό Δικαστήριο Σημάτων με την 280/10.11.1975 απόφαση του δέχθηκε την έφεση του ενάγοντος ενόψει της διαγραφής λόγω παρελεύσεως δεκαετίας του σήματος "...", δικαιούχος του οποίου ήταν ο δημοσιογράφος ΑΑ και της μη θέσεως σε κυκλοφορία της εφημερίδος που προοριζόταν να διακρίνει, με την 366/1974 απόφαση του Π.Δ.Δ.

Σημάτων και της μη υπάρξεως κωλύματος να γίνει δεκτό το υπό του ενάγοντος κατατεθέν σήμα κατά τις αρχές της καλής πίστεως και της χρηστής διοικήσεως. Περαιτέρω το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο Σημάτων εξαφάνισε την εκκαλουμένη 962/1971 απόφαση του Π.Δ.Δ. Σημάτων και δέχτηκε τη δήλωση 50748/17.11.1970 του ενάγοντος περί καταθέσεως ως σήματος προς διάκριση λογοτεχνικού του περιοδικού του τίτλου "...".

Η πιο πάνω απόφαση του Δ.Δ.Δ. Σημάτων κοινοποιήθηκε στον ενάγοντα στις 7/6/1976 και δημοσιεύθηκε σε περίληψη στο Δελτίο Εμπορικής και Βιομηχανικής ιδιοκτησίας την 21/4/1978. Η καταχώρηση του πιο πάνω σήματος ως αμετακλήτως γενομένου δεκτού στο βιβλίο σημάτων έγινε στις 17/11/1978 και ως λήξη προστασίας του σημειωνόταν η 17/11/1980.

Λόγω μη υποβολής του διπλότυπου του τέλους παρατάσεως της προστασίας του κατά το άρθρο 19 παρ. 5 του α.ν. 1998/1939 εντός έξι μηνών από τη λήξη της δεκαετίας από την επόμενη της καταθέσεως διεγράφη το σήμα αυτό με την από 3/12/1982 πράξη του αρμοδίου τμηματάρχη στο περιθώριο της αρχικής καταθέσεως του όπως προκύπτει από το προσκομιζόμενο ακριβές αντίγραφο αυτής.

Σημειώνεται ότι κατά το άρθρο 1 παρ. 2 του άνω α.ν. 1998/1939 προβλέπεται ότι ως σήμα είναι δυνατό να κατατεθεί και ο τίτλος περιοδικού ή εφημερίδας και η δυνάμει του περί σημάτων νόμου προστασία του τίτλου εφημερίδος ή περιοδικού είναι ανεξάρτητη από την προστασία αυτού κατά τον νόμο περί πνευματικής ιδιοκτησίας.

Δεν υπάρχει συνεπώς αμφισβήτηση πλέον ως προς το εάν ο τίτλος εφημερίδας ή περιοδικού είναι δεκτικός καταθέσεως ως σήμα. Αντίθετα ο τίτλος βιβλίου δεν είναι δεκτικός προς κατάθεση διότι με αυτόν εξατομικεύεται το Ίδιο το βιβλίο ως φιλολογικό έργο και όχι ο εκδοτικός οίκος από τον οποίο προέρχεται (Ν.

Ρόκα, Δίκαιον σημάτων (1978) σελ. 33) αν και έχει γίνει νομολογιακώς δεκτό ότι ο τίτλος βιβλίου είναι καταθέσιμος ως σήμα σε περίπτωση συλλεκτικών έργων καθώς και όταν κατατίθεται για να αφορά το ενσώματο αντικείμενο ως προερχόμενο από ορισμένον εκδοτικό οίκο (ΔΔΔΣ 410/1981 Ε.Εμπ.Δ. 1983, 674) ενώ το περιεχόμενο του βιβλίου, δηλαδή το σύγγραμμα, είναι πνευματική ιδιοκτησία του συγγραφέα.

Το πιο πάνω περιοδικό εξέδιδε ο ενάγων κατά ορισμένα διαστήματα από το έτος 1970 και μέχρι να ολοκληρωθούν οι διατυπώσεις αμετάκλητης παραδοχής του κατατεθέντος τίτλου του ως σήματος και της καταχωρίσεως του στο βιβλίο ημεδαπών σημάτων. Από αυτής γεννάται το επί του σήματος δικαίωμα κατά το άρθρο 16 ν. 1998/1939 σε συνδυασμό με τα άρθρα 13 παρ, 1.

εδ. 2 και 15 παρ. 1α του ιδίου νόμου όπως αυτά αντικαταστάθηκαν από τα άρθρα 2 και 7 του ν. 3205/1955. Η κατάθεση του σήματος δεν προσδιορίζει χρονικώς την κτήση του επ' αυτού δικαιώματος αλλά την χρονική προτεραιότητα του περιεχομένου στη δήλωση καταθέσεως ενός σημείου προς τον σκοπό χρησιμοποιήσεως του ως σήματος έναντι άλλων δηλώσεων οι οποίες περιέχουν παρεμφερείς λέξεις ή παραστάσεις προς διάκριση όμοιων ή ομοειδών προϊόντων (άρθρο 14 1998/1939).

Αυτή έχει σημασία και για τον υπολογισμό της ενάρξεως της διάρκειας, προστασίας του σήματος κατ' άρθρο 19 παρ. 1. Ο ενάγων είχε διακόψει την κυκλοφορία του λογοτεχνικού αυτού περιοδικού με τον καταχωρισθέντα ως σήμα ΝΕΑ ΣΥΝΟΡΑ τίτλο αυτού κατά το διάστημα από το έτος 1978 μέχρι το έτος 1983. Στις 7/2/1983 ο ενάγων προέβη στην κατάθεση στην άνω υπηρεσία του Υπουργείου Εμπορίου της υπ' αριθμό ...

δηλώσεως ημεδαπού σήματος προς διάκριση λογοτεχνικού περιοδικού ως επίσης και βιβλίων πάσης φύσεως και άλλες περιοδικές εκδόσεις και εφημερίδα. Το σήμα αυτό που αποτελούνταν από τις λέξεις "..." με τα γράμματα σε μεγαλογράμματη γραφή και ενωμένα σε τρεις σειρές χωρίς κενά μεταξύ των και με ορισμένη έγχρωμη σύνθεση έγινε δεκτό με την υπ' αριθμό 4341/1983 απόφαση του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου Σημάτων και κατεχωρίσθη ως αμετάκλητα δεκτό στο οικείο βιβλίο την 18/8/1984.

Το έτος 1972 ξεκίνησε τη δραστηριότητα του από βιβλιοπωλείο που είχε για κάποιο διάστημα στην Πλατεία ... στην ... ο εκδοτικός οίκος υπεύθυνος του οποίου ήταν ο ΒΒ. Η εκδοτική αυτή επιχείρηση λειτούργησε στη συνέχεια με τη μορφή εταιρείας περιορισμένης ευθύνης στην οποία ο ΒΒ ήταν από τα ιδρυτικά μέλη μαζί με τον ΓΓ και την ΔΔ με κατάστημα στην οδό ...

αριθμός ... στην ... και με τίτλο στην επιγραφή του και στα βιβλία ποικίλου περιεχομένου που εξέδιδε τις λέξεις ... . Στην εταιρεία αυτήν απέκτησε στη συνέχει ο ΒΒ μαζί με την σύζυγο του τα 20 από τα 22 εταιρικά μερίδια αυτής. Η άνω εταιρεία κατά το καταστατικό της είχε σκοπό την έκδοση βιβλίων και περιοδικού και κάθε συναφούς εργασίας αλλά ασχολήθηκε όσο λειτουργούσε μόνο με την έκδοση βιβλίων χρησιμοποιώντας τις άνω λέξεις ως διακριτικό τίτλο της εκδοτικής επιχειρήσεως και προς υποδήλωση του ότι τα βιβλία αυτά προέρχονταν από την παραπάνω εκδοτική επιχείρηση χωρίς να προέλθει σε κατάθεση σχετικής δηλώσεως για τη χρήση ως σήματος του άνω διακριτικού γνωρίσματος για τον άνω προορισμό στο Υπουργείο Εμπορίου.

Από όσα ανέφεραν στις καταθέσεις τους ο μάρτυρας ΕΕ που γνωρίζει τον ενάγοντα από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 και ο μάρτυρας ΣΤ που εργαζόταν στον εκδοτικό οίκο ... από το 1984 υπήρξε κάποια συνάντηση μετά το έτος 1972 και έως το έτος 1976 μεταξύ του ΒΒ και του ενάγοντος σχετικά με αίτημα του τελευταίου να μη χρησιμοποιείται από εκδοτική επιχείρηση που διηύθυνε ο ΒΒ ο τίτλος ...

που ήταν ίδιος με το σήμα που είχε καταθέσει ο ενάγων προς διάκριση του περιοδικού που εξέδιδε αυτός. 0 πρώτος από τους άνω μάρτυρες ανέφερε προφανώς από πληροφορίες του ενάγοντος ότι είχε δώσει διαβεβαιώσεις ο ΒΒ προς τον τελευταίο ότι σταδιακώς θα άλλαζε τον τίτλο αυτό της άνω εκδοτικής επιχειρήσεως και θα χρησιμοποιούσε τους τίτλους "..." και "..." που ήδη στη συνέχεια τους χρησιμοποίησε χωρίς όμως να παύσει να χρησιμοποιεί τον άνω τίτλο του περιοδικού του ενάγοντος που κατά τον μάρτυρα δεν του ανήκε.

Αντίθετα ο μάρτυρας ΣΤ μεταφέροντας πληροφορίες που δεν ανέφερε από ποιους είχε ακούσει εκτός από το ότι προέρχονταν από συζητήσεις στο βιβλιοπωλείο της εναγομένης της οποίας ήταν υπάλληλος έκανε λόγο για κάποια συνεννόηση μεταξύ του ενάγοντος και του ΒΒ, κατά την οποία θα μπορούσε ο ενάγων να εκδίδει το περιοδικό με τον τίτλο ...

αλλά δεν θα προχωρούσε σε έκδοση βιβλίων με τον τίτλο αυτό για να μην δημιουργήσει σύγχυση. Ο ενάγων με την από 20/8/1976 εξώδικη δήλωση του που απευθυνόταν στην εταιρεία περιορισμένης ευθύνης ... ΕΠΕ (...) ... και επιδόθηκε στις 26/8/1976 από τον δικαστικό επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών ... που συνέταξε σχετικώς την ...

έκθεση επιδόσεως στον ΒΒ ως εκπρόσωπο - διαχειριστή αυτής διαμαρτυρήθηκε για τη χρησιμοποίηση του τίτλου ... για τα βιβλία που προέρχονταν από την άνω εκδοτική επιχείρηση και ετίθεντο σε κυκλοφορία χωρίς να υπάρχει καμία σχέση με το ομότιτλο περιοδικό που εξέδιδε ο ίδιος και τις εκδόσεις κυρίως λογοτεχνικών βιβλίων και τέτοιων γενικότερου πνευματικού προβληματισμού που γίνονταν από το άνω περιοδικό του με συνέπεια να δημιουργείται σύγχυση όπως υποστήριξε στον πνευματικό κόσμο και να προκαλείται η εντύπωση ότι εκδότης των βιβλίων της καθής εταιρείας ήταν ο ενάγων που απέβαινε προς ζημία του ιδίου και της δραστηριότητας του στο χώρο της λογοτεχνίας και του βιβλίου και προσβάλλονταν τα δικαιώματα του, στον άνω προϋπάρχοντα και κατοχυρωμένο τίτλο.

Καλούσε δε αυτός την καθής εταιρεία εντός 30 ημερών να παύσει να θέτει σε κυκλοφορία βιβλία με την ένδειξη ότι αποτελούν έκδοση των ... και να του γνωστοποιήσει εγγράφως την αλλαγή στο μέλλον του τίτλου αυτού και προειδοποιούσε ότι διαφορετικά θα επεδίωκε με κάθε νόμιμο τρόπο την προάσπιση των δικαιωμάτων του στον τίτλο - σήμα και επωνυμία ...

και την αποκατάσταση κάθε ζημίας και ηθικής βλάβης. Από μηνός Ιανουαρίου 1977 λειτούργησε με έδρα το άνω επί της οδού ... αριθμ. ... μισθωμένο κατάστημα εκδοτική επιχείρηση με την μορφή της ετερόρρυθμης εμπορικής εταιρείας με την επωνυμία "ΒΒ και Σια Ε.Ε. και με τον διακριτικό τίτλο ... με σκοπό την έκδοση βιβλίων πάσης φύσεως και την εμπορία αυτών και την αγορά προς μεταπώληση κάθε βιβλίου άλλου εκδοτικού οίκου και συναφείς εργασίες με εταίρους τον ΒΒ που συμμετείχε στα κέρδη και τις τυχόν ζημιές κατά ποσοστό 90% και οριζόταν ταμίας διαχειριστής και εκπρόσωπος της εταιρίας σε όλες τις σχέσεις της έναντι παντός τρίτου και ενεργούσε για λογαριασμό της εταιρείας αναλαμβάνοντας κάθε υποχρέωση και υποχρεώνοντας την εταιρεία υπογράφοντας κάθε έγγραφο για λογαριασμό της υπό την εταιρική επωνυμία, και τον ΗΗ που συμμετείχε κατά ποσοστό 10% (βλ.

από 7/1/1977 καταστατικό συστάσεως της εταιρείας αυτής που δημοσιεύθηκε με καταχώρηση στα βιβλία Εταιρειών του Πρωτοδικείου Αθηνών υπ' αριθμό ...). Κατά της άνω ετερόρρυθμης εταιρείας μέσω της οποίας εξακολούθησαν να εκδίδονται βιβλία ποικίλου περιεχομένου όπως και προηγουμένως στα εξώφυλλα των οποίων αναγραφόταν η επωνυμία της εταιρείας μαζί με τον διακριτικό τίτλο ...

υπέβαλε ο ενάγων την από 3/8/1977 αίτηση με την οποία ζήτησε ως ασφαλιστικό μέτρο να απαγορευθεί στην άνω εταιρεία και κάθε τρίτο που είχε δικαιώματα από αυτή να χρησιμοποιεί κατά οποιονδήποτε τρίτο ως σήμα, τίτλο ή διακριτικό γνώρισμα στο άνω κατάστημά της στην οδό ... αριθμ. ... και στα βιβλία που εξέδιδε τις λέξεις ...

και να κατασχεθούν αυτά καθώς και να αφαιρεθεί από το κατάστημα η πινακίδα - επιγραφή με τον άνω τίτλο νια να μη προσβάλλεται ο αιτών ως προς το προστατευόμενο και νομίμως κατατεθέν σήμα αυτού ... υπό το οποίο κυκλοφορούσε το εκδιδόμενο από αυτόν λογοτεχνικό περιοδικό και προς αποφυγή συγχύσεως του κοινού από τον σε βάρος του αθέμιτο ανταγωνισμό.

Η αίτηση εκείνη απερρίφθη με την 13629/1977 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών για έλλειψη επειγούσης περιπτώσεως και ανάγκης αποτροπής επικειμένου κινδύνου από το ότι επί πενταετία από της ενάρξεως της λειτουργίας ως εταιρείας περιορισμένης ευθύνης της άνω εκδοτικής επιχειρήσεως και στη συνέχεια της καθής ετερόρρυθμης εταιρείας με τον ίδιο τίτλο ...

τον οποίο πρώτος είχε χρησιμοποιήσει ο αιτών στο περιοδικό του χωρίς να εκφράσει την αντίρρηση του από την αρχή και να ζητήσει από τότε νομική προστασία υποδήλωνε την εκ μέρους του ανοχή και άλλου είδους ενδεχομένως διακανονισμό και ικανοποίηση του. Αυτή η ετερόρρυθμη εκδοτική εταιρία εξέδωσε από τότε και μετά πολλά βιβλία ελλήνων και ξένων συγγραφέων (μεταφρασμένα) και έγινε γνωστή στο αναγνωστικό κοινό με τον τίτλο ...

που υπήρχε σε κάθε βιβλίο που εξέδιδε δίπλα από την ένδειξη εκδόσεις ΒΒστο εξώφυλλο τους και στα πρώτα εσώφυλλα. Από τα πλέον των 300 βιβλίων που εκδόθηκαν από το έτος 1972 από την πιο πάνω εκδοτική επιχείρηση μέχρι το έτος 1980, και ήταν διαφόρων κατηγοριών και θεμάτων πολιτικής, κοινωνιολογίας, λογοτεχνίας και κυκλοφόρησαν στην ημεδαπή και στο εξωτερικό μόνον τέσσερα βιβλία εκδόθηκαν με το διακριτικό τίτλο ...

προς υποδήλωση του εκδοτικού οίκου από τον οποίο προερχόταν χωρίς την πρόσθετη ένδειξη εκδόσεις ΒΒ και αυτό αποδίδεται σε σφάλμα του ατόμου που είχε την επιμέλεια της μακέτας του εξωφύλλου αυτών των βιβλίων ενώ στο εσώφυλλο υπήρχε η πρόσθετη ένδειξη εκδόσεις ΒΒ και σε αυτά. Μετά την αποχώρηση στις 30/9/1982 του ομορρύθμου εταίρου ΒΒκαι την υπεισέλευση των τέκνων του στην άνω εταιρία άλλαξε η επωνυμία της σε Χ και Σια Ε.Ε.

και αργότερα μετά την άσκηση της ένδικης αγωγής η ιδρυθείσα ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία Εκδοτικός Οργανισμός Χ ΑΒΕ κατέστη οιονεί καθολική διάδοχος της εναγομένης ετερόρρυθμης εταιρείας με απορρόφηση που εγκρίθηκε με την 6764/1995 απόφαση του Νομάρχη Αθηνών και καταχωρήθηκε την 27/6/1995 στο Μητρώο Ανωνύμων Εταιρειών της Νομαρχίας Αθηνών (ΦΕΚ τεύχος ΑΕ και ΕΠΕ α.φ. 3490/28.6.1995).

Εξακολούθησαν όμως να εκδίδονται από την άνω ετερόρρυθμη εταιρεία βιβλία ελληνικής και ξένης λογοτεχνίας, φιλοσοφίας, τέχνης, λαογραφίας, οικολογίας και περιβάλλοντος, ιστορίας και επιστήμης, ψυχολογίας, κοινωνιολογίας κλπ με τον τίτλο εκδόσεις Χ ... . Κατά το διάστημα από του έτους 1978 μέχρι και το έτος 1983 ο ενάγων δεν εξέδιδε το λογοτεχνικό περιοδικό με τον κατοχυρωμένο ως σήμα στο όνομα του ως δικαιούχο τίτλο ... .

Αυτός (ενάγων) μαζί με τον μάρτυρα αποδείξεως ΕΕ και άλλα 19 άτομα, που αναφέρονται στην από 1/3/1981 ιδρυτική πράξη, προχώρησαν στην ίδρυση μορφωτικού και πολιτιστικού συλλόγου ως νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα με τον τίτλο "Στέγη πολιτιστικών εκδηλώσεων ..." με έδρα στην ... και σκοπό την παρουσίαση του έργου (ποιητικού, πεζογραφικού, εικαστικού, πολεοδομικού, αρχιτεκτονικού, θεατρικού, κινηματογραφικού κλπ.) Ελλήνων και ξένων δημιουργών με συγκεντρώσεις στο εντευκτήριο του συλλόγου ή σε άλλο κλειστό ή ανοιχτό χώρο, την απονομή χρηματικών ή άλλων βραβείων, την παρουσίαση εκθέσεων ζωγραφικής, βιβλίων, χειρογράφων, φωτογραφιών κλπ.

στις αίθουσες του Συλλόγου ή σε άλλο χώρο και την επανακυκλοφορία του περιοδικού καθώς και άλλους σκοπούς αναφερόμενους στο καταστατικό από 31/3/1981 του άνω συλλόγου που υπογραφόταν από τους ιδρυτές και καταχωρήθηκε στο βιβλίο αναγνωρισμένων σωματείων του Πρωτοδικείου Αθηνών υπ' αύξοντα αριθμό ... μετά την έγκριση του με την 1184/1981 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Με την από 18/11/1982 εξώδικη πρόσκληση που απέστειλε ο ενάγων προς τον ΒΒ, ισχυριζόταν, ότι ως εκδότης του περιοδικού ... πραγματοποίησε πολλές εκδόσεις λογοτεχνικών βιβλίων με φίρμα εκδότη τα "..." και ότι ήταν αποδεκτό τα περιοδικά να κάνουν εκδόσεις με τον τίτλο τους ότι μετά την εκ μέρους του καθού από το 1972 χρησιμοποίηση του τίτλου του άνω περιοδικού για να δημιουργήσει εκδοτική επιχείρηση οι παραγγελίες τρίτων προς την τελευταία στελνόταν στον ενάγοντα που του τις διαβίβαζε ή πήγαινε και αγόραζε βιβλία της εκδοτικής επιχείρησης για λογαριασμό πελατών της που πήγαιναν στον ίδιο τον ενάγοντα από το ότι δεν γνώριζαν τον καθού και τη σύζυγό του, ότι μετά την ίδρυση του Πολιτιστικού Συλλόγου ...αποφάσισαν να επανακυκλοφορήσουν πια το περιοδικό αυτό και ότι πήγαιναν στα γραφεία του Συλλόγου παραγγελίες που απευθύνονταν στην εκδοτική επιχείρηση του καθού και τηλεφωνούσαν στον σύλλογο και στο σπίτι του ενάγοντος για βιβλία της εκδοτικής επιχείρησης του καθού σε ακατάλληλες ώρες και τον παρακαλούσε να σταματήσει να εκδίδει βιβλία με τον τίτλο "..." που ανήκε στον ενάγοντα και είχε εξαντληθεί η υπομονή και η αντοχή του έναντι του καθού να απασχολείται με πελάτες της επιχείρησης του και με τις διαφορές που έχει με βιβλιοπώλες, τυπογράφους, πελάτες του και με ανθρώπους που τον επισκέπτονται για να υπογράψει συμβόλαια μαζί τους για βιβλίο που θα τους εξέδιδαν και δεν γνώριζαν τίποτε και ότι με την χρησιμοποίηση του τίτλου του περιοδικού του ενάγοντος επιτεινόταν η σύγχυση και ταλαιπωρούνταν αφάνταστα και τον παρακαλούσε για μια φιλική συνάντηση και ζητούσε να του τηλεφωνήσει (βλ. ...

έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή ...). Ο ενάγων από τότε που κατέθεσε αρχικά την 17/11/1970 δήλωση του υπ' αριθμό ... σήματος ... ως λεκτικού προς διάκριση του λογοτεχνικού περιοδικού του μέχρι τη διαγραφή του στις 3/12/1982 κατά το άρθρο 19 παρ. 5 του α.ν. 1998/1939, όπως ετροποποιήθη, είχε εκδώσει ορισμένα βιβλία λογοτεχνικού κυρίως περιεχομένου όπως:

α) "Σονέτα", ποιήματα, Αθήνα 1971 (...), β) "Ακμών", ποιήματα, Αθήνα 1971 (Χ), γ) "Η θέση του πνεύματος πάνω στην πορεία της κοινωνικής συνείδησης", δοκίμιο, Αθήνα 1972, (...), δ) "Πορεία" (ποιήματα), Αθήνα 1977 (...), ε) "Ποιήματα" (ποιήματα) β' έκδοση Αθήνα 1979 (Χ), στ) "Ακμών", ποιήματα, β' έκδοση, Αθήνα 1979 (Χ), ζ) "Αμυχές", ποιήματα, Αθήνα 1979, (Χ).

Προηγουμένως το έτος 1969 είχε εκδώσει ο ίδιος ο ενάγων στην ... ποιήματα με τίτλο συλλογής "Θεσσαλικά" και το ίδιο έτος άλλη ποιητική συλλογή "Ποιήματα". Επίσης, μετά την κατάθεση στο Υπουργείο Εμπορίου της δηλώσεως του ημεδαπού σήματος ... προς διάκριση λογοτεχνικού περιοδικού και βιβλίων πάσης φύσεως και άλλες περιοδικές εκδόσεις με το σήμα ... σε παράσταση με ορισμένη έγχρωμη σύνθεση μέχρι και το έτος 1989 ο ενάγων είχε εκδώσει δεκατρία βιβλία: α) "Προσπέρασμα", ποιήματα, Αθήνα 1985 (...), β) "Κοχύλια", ποιήματα, Αθήνα 1986 (...), γ) "Ο Παρθενώνας είναι από πλαστικό", διήγημα, Αθήνα 1986 (...), δ) "Δύσπνοια", ποιήματα, Αθήνα 1986 (....), ε) "Μπάρκο", ποιήματα, β' έκδοση, Αθήνα 1986 (...), στ) "Δίαυλοι", ποιήματα, β' έκδοση, Αθήνα 1986 (...), ζ) "Η δική μας πόλη", συνθετικό ποίημα, Αθήνα 1986 ...), η) Καταγραφές, ποιήματα, Αθήνα 1987 (...), θ) TWENTY POEMS OF DIMITRI VALASKANTZIS, ποιήματα, Αθήνα 1987 (...), ι) Μικρές ιστορίες, διηγήματα, Αθήνα 1988 (...), ια) Ο κανένας, διηγήματα, Αθήνα 1988 (...), ιβ) "Γιατί Κωνσταντίνε", μυθιστόρημα, Αθήνα 1988 (...), ιγ) "Περί της εσχάτης πλάνης", ποιήματα, Αθήνα 1989 (...), ιδ) Ανθολογία ποιητών, Αθήνα (Χ).

Δεν ήταν εκδοτική επιχείρηση το περιοδικό ..., στα τεύχη του οποίου που είχαν κυκλοφορήσει μέχρι το 1986 αναφερόταν ο ενάγων ως ιδιοκτήτης, εκδότης και διευθυντής.

Από όσα κατέθεσαν οι μάρτυρες ΕΕ και ΣΤ προκύπτει, ότι το περιοδικό με τον τίτλο "..." που είχε καταχωρηθεί ως σήμα από τον ενάγοντα διέκοψε εκ νέου την κυκλοφορία του μετά το έτος 1986 για λόγους που αφορούσαν τον ίδιο τον ενάγοντα και επανακυκλοφόρησε μετά πάροδο δύο και πλέον ετών η δε διάθεση του δεν προέκυψε ότι γινόταν από τα βιβλιοπωλεία και τα περίπτερα αλλά ότι στελνόταν ταχυδρομικώς στους συνδρομητές του.

Πάντως κυκλοφορούσε σε αραιά χρονικά διαστήματα το άνω περιοδικό. Στο προσκομιζόμενο ότι κυκλοφόρησε τον Απρίλιο 2001 τεύχος του σημειώνεται ότι ήταν στον τριακοστό δεύτερο χρόνο κυκλοφορίας και είχε αύξοντα αριθμό 86 το τεύχος αυτό του αναφερομένου ως τριμηνιαίου περιοδικού γενικής κριτικής των πνευματικών, καλλιτεχνικών, πολιτιστικών και πολιτικών πραγμάτων με γραφεία στην οδό ...

και με ιδιοκτήτη - εκδότη - διευθυντή τον ενάγοντα. Από την προσκομιζόμενη υπ' αριθμό πρωτοκόλλου ... βεβαίωση της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος προκύπτει ότι είχαν κατατεθεί στο τμήμα περιοδικών και εφημερίδων αυτής τα τεύχη του περιοδικού ... από το πρώτο μέχρι και το ογδοηκοστό τέταρτο των ετών 1969 - 1986 ανελλιπώς με έναρξη από το έτος 1969.

Από τον ενάγοντα εστάλη και άλλη εξώδικη δήλωση προς την εναγόμενη ετερόρρυθμη εταιρεία ΒΒ και Σια ΕΕ τον μήνα Απρίλιο 1989 με την οποία επικαλούνταν αυτός ότι ήταν εκδότης του άνω λογοτεχνικού περιοδικού με τον τίτλο ... που είχε κατατεθεί ως σήμα από το 1970 και ήταν κατοχυρωμένο και προστατευόταν νόμιμα ότι παράνομα και κακόπιστα η καθής χρησιμοποίησε τον άνω τίτλο παρά τις εξώδικες και δικαστικές διαμαρτυρίες του, ότι τον μήνα Φεβρουάριο 1989 η καθής εκδοτική εταιρεία ανήγγειλε από τα μαζικά μέσα ενημέρωσης την εξασφάλιση αποκλειστικότητας για την έκδοση του Σατανικοί Στίχοι του ΣΑΛΜΑΝ ΡΟΥΣΝΤΙ από τις εκδόσεις ... , ότι στη συνέχεια δέχθηκε ο ενάγων απειλητικά τηλεφωνήματα κατά της ζωής του με τελευταίο εκείνο που του έγινε στις 23/4/1989 το βράδυ μετά τη νέα αναγγελία της καθής που δημοσιεύθηκε στις εφημερίδες εκείνης της ημέρας ότι θα προχωρούσε αυτή στην, έκδοση, του άνω βιβλίου.

Με βάση τα παραπάνω, διαμαρτυρόταν ο ενάγων για τη χρήση του τίτλου ... από την καθής και ζητούσε να πάψει να τον χρησιμοποιεί παράνομα και κακόπιστα και σε περίπτωση που προχωρούσε η τελευταία στην έκδοση του παραπάνω βιβλίου Σατανικοί Στίχοι να μη χρησιμοποιήσει τον τίτλο ... αλλά την επωνυμία της ΒΒ και Σια ΕΕ ή τους τίτλους ...

και ..., που χρησιμοποιεί για εκδόσεις από την επιχείρηση της από το ότι κινδύνευε η ζωή του και την καθιστούσε υπεύθυνη για ότι του συνέβαινε εξαιτίας της, αλλιώς θα ζητούσε με κάθε νόμιμο τρόπο να απαγορευθεί η κυκλοφορία του συγκεκριμένου βιβλίου με την ένδειξη ... . Επίσης, ο ενάγων με την από 22/3/1989 αίτηση του προς το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών ζήτησε να ληφθούν ασφαλιστικά μέτρα κατά της εναγομένης ετερορρύθμου εταιρίας για τις συνεχιζόμενες παράνομες και αθέμιτες πράξεις της που έθεταν σε κίνδυνο το δικαίωμα του στο σήμα ...

με το οποίο ήθελε να προχωρήσει η αντίδικος του στην έκδοση του βιβλίου Σατανικοί Στίχοι προκαλώντας σύγχυση στις συναλλαγές και απειλές από αγνώστους σε βάρος της ζωής του ενάγοντος αν προχωρούσε σε έκδοση τέτοιου βιβλίου και να απαγορευθεί σ' αυτή να χρησιμοποιεί με επιγραφή ή σαν σήμα ή τίτλο ή διακριτικό γνώρισμα του καταστήματος και της επιχειρήσεως της έκδοσης βιβλίων τις λέξεις ...

με την απειλή σε βάρος του διαχειριστή και των εταίρων της χρηματικής ποινής για κάθε παράβαση και δημοσίευση του διατακτικού της εκδοθησόμενης αποφάσεως σε ημερήσιες εφημερίδες της ... . Η πιο πάνω αίτηση απορρίφθηκε με την 549/1989 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών με το αιτιολογικό ότι δεν πιθανολογήθηκε επείγουσα περίπτωση ή ανάγκη αποτροπής επικείμενου κινδύνου από το ότι ο ενάγων επέδειξε επί 17 περίπου χρόνια δυσεξήγητη ανοχή στη χρήση από την αντίδικο του εταιρεία του τίτλου ...

στα βιβλία που εξέδιδε και οι σπάνιες αντιδράσεις του δεν ολοκληρώνονταν για λόγους που αφορούσαν τον ίδιο και ακόμη δεν αρκούσε για τη χορήγηση της αιτούμενης προσωρινής προστασίας σ' αυτόν τα όσα ισχυριζόταν για ανώνυμα τηλεφωνήματα από όσους θεωρούσαν αυτόν ως εκδότη του βιβλίου Σατανικοί Στίχοι, ενώ στο μέλλον θα εκδιδόταν το άνω βιβλίο από την καθής εταιρεία με την παράθεση στο βιβλίο και τον τίτλο ...

προς υποδήλωση της εκδόσεως του από αυτήν. Ο ενάγων δεν αποδείχθηκε, ότι διατηρούσε εκδοτική επιχείρηση ούτε πριν την κατάθεση στις 7/2/1983 εκ μέρους του εκ νέου του σήματος ... σε παραστατική απεικόνιση με χρωματική σύνθεση ούτε μετά την ημερομηνία αυτή με υπαλλήλους λογιστηρίου και εγκαταστάσεις παραγωγής ούτε έγινε γνωστός σε μεγάλη κλίμακα στο αναγνωστικό κοινό και στους εμπόρους βιβλίων ως εκδότης βιβλίων μέχρι την άσκηση της ένδικης αγωγής από το ότι συνέχισε να εκδίδει κατά διαστήματα τεύχη του περιοδικού με τον τίτλο ...

και εξέδωσε και κάποια βιβλία όπως τα προαναφερθέντα στα οποία έθετε το σήμα ... θέλοντας να τα εμφανίσει ως έκδοση ιδίας προέλευσης με αυτήν του περιοδικού του. Η εκδοτική επιχείρηση αρχικά με τη μορφή της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης και στη συνέχεια με εκείνη της εναγομένης ετερόρρυθμης εταιρείας υπό την οποία ο ΒΒ και τα τέκνα του, εξέδιδε βιβλία μόνο και όχι περιοδικό μέχρι την άσκηση της ένδικης αγωγής.

Η χρήση εκ μέρους της του αποτελούμενου από τις ίδιες λέξεις με το σήμα του ενάγοντος άνω ως τίτλου της επιχείρησης και στα βιβλία που εκδίδονταν από αυτήν προς υποδήλωση του εκδοτικού οίκου που εξέδιδε και διένειμε αυτά φρόντιζε να συνοδεύεται πάντοτε από τις λέξεις εκδόσεις ΒΒ ή εκδόσεις ΒΒ τόσο στην επιγραφή έξω από το κατάστημα της όσο και σε κάθε εξώφυλλο των βιβλίων που εξέδιδε εκτός από τα τέσσερα που προαναφέρθηκαν ("Μαρτυρίες ΕΛΑΝ", "Καλημέρα Πολίτη", "Στο δρόμο του μισοφέγγαρου", "Το τέλος της Άνοιξης"), στα οποία από λάθος είχε παραλειφθεί να αναγραφεί και η ένδειξη "Εκδόσεις ΒΒ".

Οι λέξεις ... από την χρήση των από την εκδοτική επιχείρηση ΒΒ κατά τον τρόπο που προαναφέρθηκε για τη διάκριση ως προερχομένων αυτή των βιβλίων που εξέδιδε η άνω επιχείρηση συνδέθηκαν στην αντίληψη των καταναλωτών και του αναγνωστικού κοινού για σειρά ετών με την επιχείρηση της εναγομένης πριν ο ενάγων καταθέσει τις ίδιες λέξεις ως σήμα τον Φεβρουάριο του έτους 1983 προς διάκριση εκτός από το λογοτεχνικό περιοδικό που εξέδιδε από το 1970 και βιβλίων διαφόρων και περιοδικών εκδόσεων.

Η εναγομένη δεν συμπεριφέρθηκε αντίθετα προς την καλή πίστη και τα χρηστά συναλλακτικά ήθη από το ότι συνέχισε και μετά την άνω κατάθεση εκ μέρους του ενάγοντος το έτος 1983 του σήματος αυτού προς διάκριση και βιβλίων εκδιδομένων από αυτόν να κάνει χρήση του άνω διακριτικού στα βιβλία που εκδίδονταν από την επιχείρησή της και που αυτή είχε αρχίσει να χρησιμοποιεί κατά τρόπο που επικράτησε στις συναλλαγές όσον αφορά τη διάκριση του εκδοτικού οίκου προελεύσεως των.

Υπό τις άνω αποδεικνυόμενες περιστάσεις και συνθήκες χρησιμοποιήσεως του άνω διακριτικού από την εναγομένη δεν δύναται να γίνει λόγος για προστασία του ενάγοντος σε βάρος της εναγομένης ως χρησιμοποιούσα κατά παραποίηση προκατατεθέν σήμα του ενάγοντος αφού το διακριτικό που αποτελούνταν από τις ίδιες λέξεις με το σήμα του ενάγοντος χρησιμοποιούσε η άνω εκδοτική επιχείρηση για ανόμοια προϊόντα ήτοι για βιβλία και όχι για περιοδικό.

Η εκ νέου κατάθεση ως παραστάσεως του σήματος ... το έτος 1983 προς διάκριση και βιβλίων διαφόρων και περιοδικών εκδόσεων και εφημερίδας από τον ενάγοντα δεν καθιστούσαν δυνατή την εκ μέρους του άσκηση των εξουσιών από το σήμα αυτό ως διακριτικού βιβλίων υπό την προαναφερθείσα έννοια κατά της εναγομένης ως χρησιμοποιούσης από ετών πριν το έτος 1983 την ίδια ένδειξη στις συναλλαγές μαζί με στοιχεία της επωνυμίας της για να δηλώνει τον εκδοτικό οίκο των βιβλίων που προέρχονταν από αυτήν.

Όλοι οι καταναλωτές και εκείνοι στους οποίους στέλνονταν τα τεύχη του περιοδικού ..., που εξέδιδε ο ενάγων και οι αναγνώστες ανά την Ελλάδα που ενδιαφέρονταν να προμηθευθούν βιβλία και από αυτά που εξέδιδε η εκδοτική επιχείρηση που διεύθυνε αρχικά ο ΒΒ και στη συνέχεια η εναγόμενη εταιρεία μπορούσαν να διακρίνουν από την παράθεση στοιχείων της επωνυμίας της εκδοτικής επιχείρησης ΒΒ μαζί με το διακριτικό ...

σε κάθε βιβλίο που εξέδιδε αυτή ότι τα άνω βιβλία ήταν προελεύσεως του συγκεκριμένου εκδοτικού οίκου ΒΒ και δεν ήταν έκδοση του περιοδικού ... που εξέδιδε ο ενάγων. Δεν δημιούργησε σύγχυση αντικειμενικά στους άνω καταναλωτές η κατά τον προαναφερθέντα τρόπο μαζί με στοιχεία από την επωνυμία της χρήση ως διακριτικού γνωρίσματος προελεύσεως από αυτήν των βιβλίων που εξέδιδε και διένειμε η εναγόμενη εταιρεία, των λέξεων ...

πριν και μετά την κατάθεση εκ νέου από τον ενάγοντα του σήματος που περιείχε τις λέξεις αυτές σε παράσταση και με χρωματική σύνθεση τον Φεβρουάριο του έτους 1983 αφού είχε ήδη καταστεί γνωστή η εκδοτική επιχείρηση της εναγομένης στο αναγνωστικό κοινό ανά την Ελλάδα. Εκτιμήσεις του ίδιου του ενάγοντος αποτελούν τα περί δημιουργίας συγχύσεως στους ενδιαφερομένους όσα αναγράφονταν σε ημερήσιες εφημερίδες και περιοδικά και αφορούσαν στην ενημέρωση του κοινού για τα βιβλία που είχαν κυκλοφορήσει από την εκδοτική επιχείρηση της εναγομένης που άλλοτε την ανέφεραν οι συντάκτες δημοσιογράφοι στα σχετικά δημοσιευόμενα κείμενα με τα πλήρη στοιχεία εκδοτικού οίκου που υπήρχε σε κάθε βιβλίο, δηλαδή ως εκδόσεις ...- ΒΒ, ή ...

ή ... και άλλοτε μόνο ως εκδόσεις ... . Οι περισσότερες από τις επιστολές, που επικαλείται και προσκομίζει ο ενάγων και είχαν αποσταλεί είτε από το εξωτερικό, είτε από πολιτιστικούς ή επαγγελματικούς συλλόγους είτε από πανεπιστημιακές σχολές, είτε από νοσοκομεία ή εφημερίδα ή επιτροπή νεολαίων πολιτικών κομμάτων, είτε από ιδιώτες, αφορούσαν δε είτε τον ΒΒ, είτε την εκδοτική επιχείρηση, την οποία διεύθυνε, είτε τους εν συνεχεία υπευθύνους της εναγομένης ετερόρρυθμης εταιρείας, έφθασαν στον ενάγοντα από το ότι είχε σημειωθεί εσφαλμένα ως διεύθυνση παραλήπτη η οδός ...

αριθμός ..., που είναι η διεύθυνση κατοικίας του ενάγοντος που υπήρχε είτε σε τηλεφωνικό κατάλογο, είτε σε οδηγό εκδόσεως βιβλίων και περιοδικών και τον ανέφερε ως εκδότη του περιοδικού ... . Όσες από τις επιστολές αυτές εστάλησαν από το 1972 μέχρι και την άσκηση της ένδικης αγωγής είτε αφορούσαν παραγγελία βιβλίων των εκδόσεων ΒΒ, είτε ήταν ευχαριστήριες, είτε άλλου κοινωνικού περιεχομένου (προσκλήσεις σε εορτές κλπ) είτε ήταν πολιτικού περιεχομένου.

Δεν κρίνονται οι όχι πλέον των εικοσιτριών μέχρι τον Φεβρουάριο του έτους 1989 επιστολές πέραν των 15 ακόμη μεταγενέστερων ετών που προσκομίζονται για να οδηγηθεί το παρόν Δικαστήριο στο συμπέρασμα ότι υπήρξε σύγχυση στην ολότητα των άνευ εξειδικευμένων γνώσεων καταναλωτών στην Ελλάδα και αδυναμία των καταναλωτών να διακρίνουν ποια από τα βιβλία που εκδίδονταν προέρχονταν από την εκδοτική επιχείρηση ΒΒ και την εναγόμενη ετερόρρυθμη εταιρεία στη συνέχεια και ποια βιβλία ήταν από όσα με το σήμα ...είχε εκδώσει ο ενάγων μέχρι την άσκηση της ένδικης αγωγής είτε δημιουργία εσφαλμένης εντυπώσεως ότι όσα βιβλία εξέδιδε ο ενάγων προέρχονταν από την εκδοτική επιχείρηση της αντιδίκου του εταιρείας.

Δεν κρίνεται, κατόπιν των ανωτέρω, ότι η εναγόμενη, με την χρήση του άνω διακριτικού για την προέλευση των βιβλίων, που εξέδιδε από την εκδοτική επιχείρηση της και ως τίτλου της, μαζί με την επωνυμία της, προσέβαλε τα δικαιώματα του ενάγοντος επί του περιέχοντος τις ίδιες λέξεις σήματος "...", που είχε καταθέσει προς διάκριση λογοτεχνικού περιοδικού που εξέδιδε και στη συνέχεια και βιβλίων, ούτε δημιουργήθηκε από αυτήν την ενέργεια της εναγομένης σύγχυση, που να αποκλείει στο αναγνωστικό κοινό να αντιληφθεί, και αν δεν έδειχνε ιδιαίτερη προσοχή και δεν ανήκε στους ενημερωμένους καταναλωτές, ποια από τα εκδιδόμενα βιβλία προέρχονταν από την επιχείρηση εκδόσεων της εναγομένης και ποια βιβλία με τα άνω σημεία ως ενδεικτικά προέλευσης είχαν εκδότη τον ενάγοντα.

Ήταν απορριπτέα κατ' ουσίαν, ύστερα από τα παραπάνω, η αγωγή και κατά το μέρος που εζητείτο προστασία κατά τις περί σημάτων διατάξεις και έσφαλε ως προς την εκτίμηση των αποδείξεων και την εφαρμογή του νόμου το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, που κατέληξε σε αντίθετο συμπέρασμα και απαγόρευσε στην εναγομένη τη χρησιμοποίηση του άνω διακριτικού στα εκδιδόμενα από αυτή βιβλία και στην επιγραφή του καταστήματος της".

Με τη κρίση του αυτή το Εφετείο αφ' ενός μεν σωστά εφάρμοσε και ερμήνευσε τις προαναφερθείσες ουσιαστικές διατάξεις, αφετέρα δε δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια της στερήσεως της αποφάσεώς του από νόμιμη βάση εξαιτίας ανεπαρκών η ελλιπών ή αντιφατικών αιτιολογιών, συνισταμένων σε ανεπαρκή, ή ελλιπή ή αντιφατική αναφορά των πραγματικών γεγονότων, στα οποία εκείνο το δικαστήριο στήριξε την κρίση του επί των ουσιωδών για την έκβαση της δίκης ζητημάτων της αποκρούσεως των θεμελιωτικών της αγωγής πραγματικών ισχυρισμών, γεγονός το οποίο και καθιστά ευχερή τον έλεγχο από τον Άρειο Πάγο περί του αν συνέτρεχαν οι όροι των προδιαλαμβανόμενων διατάξεων, οι οποίες ήταν εφαρμοστέες και εφαρμόστηκαν από εκείνο.

Συνεπώς, οι περί του αντιθέτου (μοναδικοί) δύο λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους αποδίδονται στη προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλειες από τους αριθμούς 1 και 19 Κ.Πολ.Δ., πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι, συνακόλουθα δε και η αίτηση αναιρέσεως στο σύνολό της, καταδικαζομένου συγχρόνως του αναιρεσείοντος, λόγω της ήττας του, στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, όπως αυτή προσδιορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26.11.2007 αίτηση του Χ για αναίρεση της 227/2006 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης εκ χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 11 Μαΐου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του την 1η Ιουνίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ