Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to state specific grounds for appeal in the written request.

Απόφαση 1307 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1307/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ – ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Κιτρίδη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της σύνθεσης (κωλυομένου του Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη Κων/νου Βαρδαβάκη και του αρχαιότερου Αρεοπαγίτη Γεωργίου Ναυπλιώτη), Φώτιο Καϋμενάκη-Εισηγητή, Πλαστήρα Αναστασάκη, Ελένη Παναγιωτάκη και Αιμιλία Λίτινα, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 5 Μαϊου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου ...., ο οποίος δεν παραστάθηκε, περί αναιρέσεως της 86/2005 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 20-12005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 607/2005.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Μαρκής εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φώτιου Μακρή με αριθμό 166/26-4-2005, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

«1-

Εισάγω ενώπιόν σας, κατά τα άρθρα 476 και 513 παρ.1 εδ. α' ΚΠΔ, την 43/20-1-05 αίτηση αναίρεσης του κατηγορουμένου .....υπηκόου, κατοίκου Αθηνών [.....], κατά της 86/05 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, και εκθέτω τα ακόλουθα:

2. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 ΚΠΔ προκύπτει ότι για το κύρος και κατ΄ ακολουθίαν το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης κατ' αποφάσεων πρέπει στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ΄ αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος, από τους αναφερόμενους περιοριστικά στο άρθρο 510 ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται (άρθρο 513 ΚΠΔ). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διάταξης που προβλέπει το λόγο αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών, που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Ούτε μπορεί ο ανύπαρκτος ή ο αορίστως διατυπούμενος στην έκθεση αναίρεσης λόγος να συμπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με την άσκηση πρόσθετων λόγων αναίρεσης, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ. 2 ΚΠΔ, την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναίρεσης. (Α.Π.Ολ.19/2001,Π.ΛΟ.01/1693,ΑΠ.ΟΛΟΜ.2/2002,Π.ΔΙΚ. 02/128, ΑΡΜ 02/439, ΠΟΙΝ.ΛΟΓ 02/26). 3-

Στην προκείμενη περίπτωση, ο αναιρεσείων με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πλήττει την 86/05 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία καταδικάσθηκε για ληστεία κατά συρροή, διακεκριμένη κλοπή, κατ' εξακολούθηση, επικίνδυνη σωματική βλάβη, κατά συρροή, παράνομη οπλοφορία και παράνομη οπλοχρησία, κατ' εξακολούθηση, φυγή οδηγού και αντικατάσταση πινακίδων αυτοκινήτου[άρθρα 94 παρ,1,98,372 παρ.1α,374 περ.ε΄,380 παρ.1 ΠΚ,10 παρ.1,13,14 Ν.2168/93,43 παρ.1,3,και 90 παρ.3 ΚΟΚ], σε ποινή κάθειρξης είκοσι τριών ετών και δέκα μηνών [23 ετών και 10 μηνών], δηλώνοντας ότι την ασκεί για τους παρακάτω λόγους, χωρίς όμως παρακάτω να αναφέρει κανέναν λόγο αναίρεσης. Επομένως, η αίτηση λόγω του ότι δεν περιέχει κανέναν λόγο αναίρεσης είναι απαράδεκτη.

Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου, σε συμβούλιο, επιβάλλεται να απορρίψει ως απαράδεκτη την ανωτέρω αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου, και να καταδικάσει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των 210 Ε.

ΓΙΑ ΤΟΥΤΟ ΠΡΟΤΕΙΝΩΑ-

Να απορριφθεί η 43/20-1-05 αίτηση αναίρεσης του κατηγορουμένου ...υπηκόου, κατοίκου Αθηνών [.....], κατά της 86/05 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, και

Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα των 210 Ε.

Ο ΑΝΤΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΦΩΤΙΟΣ ΜΑΚΡΗΣ».

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ.2 και 509 παρ. 1 εδ. α΄ ΚΠΔ, προκύπτει ότι προϋπόθεση του κύρους της αίτησης αναίρεσης κατά βουλευμάτων και αποφάσεων είναι οι περιεχόμενοι σε αυτή λόγοι αναίρεσης, από τους αναφερόμενους στα άρθρα 484 και 510 ΚΠΔ, να διατυπώνονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο.

Διαφορετικά η αίτηση είναι απαράδεκτη. Απλή επανάληψη των διατάξεων των άρθρων 484 και 510 ΚΠΔ, που προβλέπουν τους λόγους αναίρεσης, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη αιτίαση και χωρίς προσδιορισμό της νομικής πλημμέλειας, δεν αρκεί (ΟλΑΠ 19/2001). Στην προκειμένη περίπτωση με την κρινομένη υπ' αριθμ. 43/20-1-2005 ασκηθείσα ενώπιον του Διευθυντή της Δικαστικής Φυλακής Κορυδαλλού αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 86/17-1-2005 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, με την οποία ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε σε συνολική ποινή κάθειρξης είκοσι τριών ετών και δέκα μηνών για ληστεία κατά συρροή κλπ.

Όπως προκύπτει από τη συνταχθείσα έκθεση αναίρεσης ο αναιρεσείων εκθέτει ότι ασκεί αναίρεση «για τους παρακάτω λόγους που αναφέρει», χωρίς όμως στη συνέχεια να διαλαμβάνει κανένα λόγο αναίρεσης. Με το περιεχόμενο όμως αυτό η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη, γιατί δεν περιέχει κανένα λόγο αναίρεσης και επομένως, πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 ΚΠΔ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπ' αριθμ. 43/20-1-2005 ασκηθείσα ενώπιον του Διευθυντή της Δικαστικής Φυλακής Κορυδαλλού αίτηση του .....για αναίρεση της υπ' αριθμ. 86/17-1-2005 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται σε διακόσια δέκα (210) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε, στην Αθήνα, στις 26 Μαϊου 2006. Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 29 Μαϊου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ